Dorpsleven, cultuur en Adat

Overlijden (30 jan. 2015)

Geplaatst op 30/01/2015 door Oost Java Info

Gisteren is een oude dame bij mij in de buurt overleden. Twee dagen daarvoor, ’s ochtends vroeg, een kennis van mij, ook in de buurt,  55 jaar, geheel onverwacht.
Die kennis van mij was rond 6 uur in de morgen overleden. Om 8 uur in de ochtend was hij al begraven. Ik hoorde het nieuws pas rond 10 uur in de ochtend.
Nadat men weet, dat er iemand is overleden, komen de vrouwen uit de buurt langs met voornamelijk rijst. Dit is bedoeld als bijdrage in de kosten.
Overledenen worden zo snel mogelijk begraven; op de dag van overlijden na een paar uur al. Eerst wordt het stoffelijk overschot gewassen, en daarna in een wit doek gewikkeld. Na gebeden wordt de overledene op een draagbaar naar de begraafplaats gebracht. Iedereen uit de buurt, die kan, volgt de rouwstoet naar de begraafplaats. De tocht naar de begraafplaats gaat grotendeels over de openbare weg. Het verkeer houdt rekening hiermee, geen getoeter, of gemopper. Op de begraafplaats hebben 2 of 3 mannen al een gat gegraven, waar het stoffelijk overschot in gelegd wordt, met het gezicht naar Mekka. Er wordt gebeden, en daarna wordt het graf met aarde toegedekt, en de aanwezigen strooien bloemen op het graf.
Vervolgens gaat men naar huis. 7 Dagen lang is er een rouwperiode. Familieleden van verre worden verwacht, en ook veel anderen zijn in het huis van de familie. Tijdens deze 7 dagen wordt gerouwd en gebeden. Na afloop van deze periode herneemt het leven weer zijn gang.
Na 40 dagen is er thuis een gebedsdienst voor de overledene, en na 1000 dagen weer.
In Nederland duurt het enige dagen, voordat de begrafenis of crematie plaats vindt. De overledene wordt doorgaans opgebaard, vrienden en familie kunen afscheid nemen. En doorgaans is na de crematie of begrafenis een condoleance-receptie. Dit alles nu niet bij de Islam in Indonesie. Er wordt niet gewacht tot alle familieleden er zijn. Men vindt het “kasian” als de overledene niet snel wordt begraven, immers hij gaat naar Allah.
Een overlijden is ook in Indonesie een verdrietige zaak. Echter, het maakt deel uit van het dagelijks leven. In het sterfhuis wordt gerouwd, buiten gaat het leven gewoon door, kinderen spelen, de buren zijn als gebruikelijk druk met hun huishouden. Bij mij in de buurt is vrijwel niet “even nagepraat” over het overlijden van mijn kennis.
Kinderen worden geboren, er wordt getrouwd, en mensen sterven. Zo is de cyclus van het leven hier in de desa.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Omgangsvormen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Kortsluiting

Geplaatst op 22/01/2015 door Oost Java Info

Vanochtend, tijdens mijn ontbijt, hoorde ik gegil uit de woning naast mij, waar de oude oma woont. Ik ging er snel erheen, en vele buurtbewoners kwamen ook aanrennen. Wat was er gebeurd ?
De oma wilde een kapotte lamp verwisselen, maar kreeg een heftige stroomstoot. Ze was even buiten bewustzijn, maar aan het einde van de middag ging het weer beter met haar. Buurtbewoners gingen regelmatig even bij haar kijken.
Electriciteit is een zeer groot probleem in Indonesie, waar het gaat om stopcontacten, kabels, aansluitingen en zo. In winkels zijn electra-benodigdheden te krijgen, die voldoen aan een indonesisch CE keurmerk, de SNI. Producten met het SNI merkteken zijn goed. Er zijn veel goedkopere electra-benodigdheden, maar die zijn van een buitengewoon slechte kwaliteit. In Nederland zijn dit soort slechte producten niet te krijgen.
De vele mensen, die het niet breed hebben, kopen deze goedkope benodigdheden. Met als gevolg het ongeluk bij de oma naast mij; en heel veel branden zijn ook te wijten aan kortsluiting. En als in steden brand uitbreekt in de volkswijken, dan zijn de gevolgen niet te overzien: tientallen, soms honderden huizen branden tot de grond toe af. Een tweede oorzaak van veel branden zijn ontploffende gasflessen, die in de keuken worden gebruikt. Deze gasflessen zijn veilig te gebruiken, als er een goede aansluiting voor de slang naar het fornuis wordt gebruikt. Ook hier geldt weer: er zijn betrouwbare aansluitingen (met het SNI merkteken), maar men koopt de veel goedkopere, die onveilig zijn.
Op TV zijn er zo nu en dan voorlichtingscampagnes over verantwoord gebruik, maar de portemonnaie van de mensen werkt niet mee. Met regelmatig dit soort dramatische gebeurtenissen.

13

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Vannacht executies – 1 (17 jan. 2015)

Geplaatst op 17/01/2015 door Oost Java Info

gevangenis Nusa Kembangan

Toegangspoort gevangenis Nusa Kembangan

Vannacht rond 24.00 uur zullen 6 gevangenen in Indonesie worden geexecuteerd; 5 in de gevangenis Nusa Kembangan (een eiland bij de zuid-kust van midden Java) en 1 in Boyolali. Onder de gevangenen is een nederlander. Alle gevangenen waren veroordeeld wegens drugshandel. De gevangenen worden tot het laatst begeleid door onder meer geestelijken (onder meer een christelijke en een moslim).
Men had een terughoudend beleid verwacht van de nieuwe president, Jokowi wat betreft de doodstraf; maar laatst liet hij weten, geen mededogen te hebben met drugshandelaren. Elke dag sterven er 40-50 mensen aan de gevolgen van drugsgebruik, zo zei hij.
Er is de laatste dagen veel diplomatiek verkeer geweest tussen onder andere Nederland en Indonesie om de executies te voorkomen. Het lijkt erop, dat dit niet lukt. Een vuurpeloton zal de doodstraf uitvoeren.
In mijn desa weet men af van de komende executies, maar het is geen  gespreksonderwerp. Men is het eens met de doodstraf, maar vindt het ook “kasian” voor de betrokkenen. De afkeer van drugs is groot. En men gaat over tot de orde van de dag.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Werkgelegenheid (dec. 2015)

Geplaatst op 13/01/2015 door Oost Java Info

Een werkplaats voor motoren

Het grootste deel van de mensen in mijn desa, en de naburige desa’s, zijn werkzaam in de landbouw. Er is in het gehele district vrijwel geen industrie. Om de vele sawah’s met al hun verschillende gewassen, te verzorgen, zijn er voldoende arbeidskrachten beschikbaar.
Zeer veel huishoudens hebben nog een toko’tje aan huis voor wat extra bijverdiensten. Verder zijn er een aantal werkplaatsen, voor bv brommer-reparatie of het maken van meubels. Voor de jonge mannen is het haast onmogelijk, om werk in de desa te vinden. Velen gaan daarom naar bv Surabaya of Bali. Anderen gaan zelfs naar Kalimantan of Papua.
In Surabaya gaat men vooral werken in fabrieken, op Bali wordt gewerkt als warung-houder, wegwerker of  bouwvakker.
Op Bali is men doorgaans in de “kos”, zoals dat heet; doorgaans kleine kamertjes, met gemeenschappelijke wasruimten en keuken. Vaak heeft de werkgever contact met een “kos”-huis; de kosten van de “kos” worden ingehouden op het loon. Er blijft voor de werker dan zo’n 20-30.000 rupiah per dag over; als de werker inderdaad uitbetaald krijgt. Regelmatig gebeurt het, dat de “werkgever” geen geld heeft en dan heeft men voor niets gewerkt.
Wie in fabrieken werkt, krijgt zijn salaris maandelijks op de rekening gestort.

De mensen in de desa hebben veel “vrije tijd”. Je zou zeggen, begin een eigen bedrijfje in de desa. Maar dit gaat niet op. Er is van alles voldoende in de desa, daarbij zijn de mensen erg spaarzaam. De kans, dat een eigen bedrijfje gaat lopen, is minimaal, ik heb het al meermalen gezien hier. En iets nieuws introduceren, zal evenmin lukken. Ook hier op Java is het nederlandse spreekwoord van toepassing: “wat de boer niet kent…”

Voor wie ver weg werk heeft, is regelmatig naar huis gaan (naar de desa) er niet bij. Vaak blijven de werkers vele maanden weg; vrouw en kinderen gaan dan de ouders van de vrouw.
Echter, tijdens het Suikerfeest (einde van de vastenmaand “Ramadan”)  gaat men massaal naar huis (“mudik”, “pulang kampung”). Op vooral Java zijn dan miljoenen mensen onderweg, bussen, treinen en vliegtuigen zijn allemaal volgeboekt. Men blijft minstens een week in de desa. Op de wegen is het dan buitengewoon druk.

Een toko bij huis

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Kinderen

Geplaatst op 07/01/2015 door Oost Java Info

Kinderen aan het spelen naast mijn huis

Inmiddels zijn ook hier de feestdagen achter de rug, en herneemt het dagelijkse leven weer zijn loop.
Tijdens de feestdagen waren veel kinderen, die elders wonen en werken (bv. Bali, Surabaya) thuisgekomen in de ouderlijke woning. De meeste van die kinderen zijn al getrouwd en hebben kinderen, die dus ook zijn meegekomen.
Ik blijf me nog steeds verbazen over hoe kleine kinderen hier worden opgevoed. Kinderen tot ongeveer 2 jaar zijn nooit (ook niet eventjes) alleen. Steeds zijn ze in de selendang van de moeder (of een ander: buurvrouw, oma). Kinderen ’s nachts alleen laten slapen is er niet bij; daar wordt helemaal niet aan gedacht. Men vindt het bijna kindermishandeling, als een kind alleen in een donkere kamer moet slapen.
Eind van de middag gaan de vaders met hun kleine kinderen een ommetje maken op de brommer, even de straat op en neer rijden.
De timmerman, die even langs komt, de buurman, en wie dan ook, die even langskomt, wil het kind even op de arm hebben.
Huilen is er zelden bij; maakt het kind aanstalten om te gaan huilen, dan wordt gauw een koekje gehaald, of wordt het kind afgeleid. Een kind iets verbieden is er niet bij; het wordt afgeleid.
Kinderen worden niet gedwongen tot wat dan ook. Wel wordt bv. het gaan zitten of lopen gestimuleerd.
Al met al worden kinderen hier in elk geval  de eerste 2 jaar van hun leven volgepompt met affectie; niet alleen van de ouders, maar eigenlijk door iedereen. Kinderen zijn buitengewoon welkom; over kinderen krijgen wordt niet nagedacht. De ouders proberen het kind een zo gelukkig mogelijke jeugd te geven (tot aan het huwelijk); als de ouders oud zijn, zorgen de kinderen op hun beurt voor de ouders. De participatie-samenleving bij uitstek !
Een enorm verschil met Nederland, waar de Jeugdzorg een miljarden euro’s verslindende zaak is; met talloze opvoedkundigen, specialisten, meldpunten, agogen, stuurgroepen, opvangcentra, begeleidingsinstanties en ga zo maar door, met voor de medewerkers natuurlijk navenante salarissen.
Niets van dit alles hier. Kinderen groeien rustig op, beschermd door de ouderen en zonder enige dwang. Ook op de eerste schoolgang later rust geen dwang. Wil het kind een dag (of 2 dagen) niet, geen probleem, dan blijft het gewoon thuis.
Ik heb al meermalen de loftrompet gestoken over de jeugd (tot zo’n 20 jaar) hier. Buitengewoon vriendelijk, behulpzaam, beleefd, vooral naar oude mensen. Ook hier in de desa zijn hangjongeren; die houden zich ’s avonds op in lege bushokjes, bepaalde warungen en zo. Ze kletsen wat met elkaar, zijn druk met hun mobieltjes, roken wat. Ik ga er graag soms eventjes bijzitten. Vervelend gedrag ? Nooit. Vernielingen, baldadigheid ? Nooit. Te mooi om waar te zijn ? Absoluut niet.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Het nieuwe jaar, 2015

Geplaatst op 31/12/2014 door Oost Java Info

Voor alle lezers en lezeressen van deze site: De beste wensen voor het nieuwe jaar 2015 !

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Het weer (27 dec. 2014)

Geplaatst op 27/12/2014 door Oost Java Info

December en januari zijn de topmaanden van het regenseizoen.
Tot nog toe valt het in mijn regio mee met het regenseizoen. De ochtenden zijn meestal zonnig en droog. Rond het middaguur komt bewolking opzetten, meestal met onweersgerommel en tweede helft van de middag gaat het regenen, soms heel fel, maar nooit langer dan 2 uur.
Felle onweersbuien zijn tot nu toe uitgebleven. Een enkele keer een enorm harde knal, maar voor het overige gewoon fors onweer.
Omdat mijn desa in een laagvlakte ligt, hebben we geen last van land-verschuivingen. Elders in Indonesie gaat het er in verschillende regio’s fel aan toe, overstromingen, land- en aardverschuivingen.
Alle sawah’s zijn inmiddels beplant met rijst-plantjes. Het is elke keer weer een schitterend gezicht. Over 3 maanden dus weer oogst.

Jakarta

Jakarta

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Kerstavond (2014)

Geplaatst op 24/12/2014 door Oost Java Info

Inmiddels is hier de “kerstavond” begonnen. Het is donker en nat buiten, de hele middag een redelijk zwaar onweer. En nu wat regen ter afsluiting. Een paar buurkinderen kijken naar een tekenfilm bij mij in de familiekamer. Buiten de oproep voor het gebed. Nergens in de desa iets, dat aan Kerst herinnert. Het is stil buiten.
Het is al weer lang geleden, dat ik met de kinderen kerst vierde in nederland. Wij hadden een kerstboom. In sommige grote zaken hier in Jember-stad zijn kunst-kerstbomen te koop, van E 25 tot E 75, al naar gelang de grootte en de hoeveelheid slingers, heel veel geld voor hier.
Een beetje weemoed is er wel, maar ik zak gelukkig niet weg in nostalgie. In elk geval ben ik noch eenzaam, noch alleen. En dat kunnen velen in Nederland niet zeggen.
Het kerst-ontbijt morgen zal bestaan, zoals steeds elke ochtend, uit een sneetje brood met koffie. Misschien dat ik er voor de feestelijkheid een eitje bij doe.
Het kerstmaal zal morgen bestaan uit een gebakken kippepoot, gebakken aardappeltjes en sla. Ik drink hierbij een “desa paleran rouge” van dit najaar. Een desa paleran rouge is een wijn gemaakt van een wine-kit, die ik uit Engeland laat opsturen. Van 1 zo’n wine-kit kan ik 30 flessen maken; all-in kost 1 fles mij dan E 1,50; heel wat anders dan de prijzen hier, een fles import-wijn kost minimaal E 20. Tot nog toe zonder uitzondering geven vrienden en kennissen (die verstand hebben van wijn) deze wijn een zeer ruime voldoende.

Goede feestdagen toegewenst !

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Voorbereidingen voor Kerstmis in Indonesie, 2014

Geplaatst op 23/12/2014 door Oost Java Info

Immanuel Kerk te Medan, Sumatera.

Immanuel Kerk te Medan, Sumatera.

In heel Indonesie is de Politie druk met de voorbereidingen voor de veiligheid tijdens de vele kerstvieringen in het land. De politie heeft 80.000 man ingezet, terwijl het leger en andere organisaties nog eens 65.000 mensen leveren.
Uit Yogyakarta komt het bericht, dat duizenden leden van de NU (een van de grootste moslim-organisaties) en diens jeugdafdeling Banser meeheelpen om de kerstvieringen in de regio Yogyakarta vredig te laten verlopen. Zelfde berichten komen uit andere delen van Indonesie. Vorig jaar gebeurde dit ook al.
De NU (Nahdlatul Ulama) heeft tevens verklaard, dat het volstrekt goed is (dus niet-haram) als moslims christenen een Merry Christmas wensen.
Rond Kerst-tijd laten de kleine fundamentalistische groeperingen vaak negatief van zich horen: ze vinden Merry Christmas wensen fout, ze proberen kerkdiensten te verstoren en meer.
Kerstmis 2013 verliep rustig, grote incidenten zijn niet gemeld.
Ongeveeer 7-8 % van de Indonesiers is christen, deels Protestant en deels Rooms-Katholiek. Dat zijn er dus een paar miljoen.
Volgens een bericht uit 2012 zouden er in heel Indonesie ongeveer 35.000 christelijke kerken en “places of worship” zijn. In dat zelfde jaren waren er ongeveer 275 incidenten met betrekking tot deze kerken. Hoewel dus van massale indidenten geen sprake is, is elk incident er een teveel.
De Politie heeft onlangs verklaard harder op te zullen treden tegen ordeverstoorders bij kerken.

Kathedraal van Jakarta

Kathedraal van Jakarta

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bengkel Ketok Magic (dec. 2014)

Geplaatst op 05/12/2014 door Oost Java Info

Een paar jaar geleden stond ik met mijn auto voor een rood stoplicht te wachten. Ik werd van achteren aangereden, geen letsel, maar de auto was van achteren behoorlijk beschadigd. De bumpers hadden op de hoeken nare kreukels, en de achterdeur was helemaal krom. Een behoorlijke schade dus. Ik kon echter nog wel rijden.
Ik ben naar een officiele garage geweest voor reparatie. Het zou 10 dagen duren, en de kosten waren meerdere miljoenen rupiah’s. 10 Dagen duurde mij te lang. Een goede vriend raadde mij aan de “Bengkel Ketok Magic“. We zijn er diezelfde dag nog heen geweest; wij kwamen aan rond het middaguur en na het bekijken van de schade, zei de man van de “Ketok Magic”, dat hij een en ander wel kon repareren, het zou aan het einde van de dag klaar zijn, en de kosten waren 500.000 rupiah’s.
Ik ben ermee accoord gegaan, denkende dat, als het niks zou worden, het verlies beperkt zou zijn.
Goed, de man reed de auto de bengkel in, wij moesten eruit, en de deuren werden gesloten. Niemand mag zien, wat er binnen gebeurt, vertelde mijn goede vriend.
Aan het einde van de middag haalden wij de auto op, de schade was helemaal hersteld; er waren geen nieuwe onderdelen gebruikt, want alle stickers zaten er nog op de beschadigde plekken. Er waren ook geen sporen van “getik” om de kreukels weer weg te krijgen. Er was helemaal niets meer te zien van de grote kreukels in het achterspatbord en de geheel kromme deur sloot weer perfect. Helemaal de oude auto weer. Op mijn vraag, hoe hij dat zo snel voor elkaar gekregen had, lachte hij alleen maar. Het was het geheim van de smit, in dit geval de garage dus.
Een soortgelijke ervaring enige tijd geleden hier in de desa. Stuur en voorvering van een auto waren kapot. Bij de officiele garage een zeer fors bedrag en bijna 2 weken wachttijd.
Ook toen bracht de “Ketok Magic” de volgende dag uitkomst voor een zeer schappelijk bedrag. Ook nu weer geen pottekijkers, en de deuren helemaal dicht.
Deze “Ketok Magic” kom je in elk geval op Java en Bali veel tegen. Ook de indonesiers weten niet, wat zich achter de deuren afspeelt.
Het blijft voor mij een groot raadsel, het valt niet te beredeneren, wat er in die korte tijd achter de deuren is gedaan.
Geheimzinnig.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Rijst planten (nov. 2014)

Geplaatst op 29/11/2014 door Oost Java Info

Het planten van de jonge rijstplantjes

Ik woon in een geheel agrarisch gebied. In de wijde omtrek is geen industrie. Bijna iedereen in mijn desa, en de andere desa’s in de regio, leeft van de opbrengst van landbouw en is dus ook werkzaam op de sawah’s. Verbouwd worden rijst, mais, suiker, jerukken, tabak en nog veel meer.
De oogst gaat meestal naar Surabaya en naar Bali.
Het regenseizoen is dit jaar erg laat begonnen, en het is nog steeds niet op volle toeren; maar wel bijna elke dag een forse bui van een half uur. Duidelijk is te zien, dat de sawah’s al nat beginnen te worden. Door het zeer lange droge seizoen waren ze keihard geworden.
De sawah’s, waar rijst geplant moet gaan worden, beginnen dus weer nat te worden. Om rijst te planten, moeten ze modderig zijn. Zoals vaker hier gezegd, rijst is buitengewoon belangrijk; iedereen eet het hier 3x per dag, aangevuld met groenten en wat tahu/tempe en een ei.
Hier en daar is men al begonnen met het omploegen van de sawah’s, meestal met een gemotoriseerde ploeg (zie foto). Karbouwen heb ik nog niet zien gebruiken.
De jonge rijstplantjes zijn uitgezet in een afgepaald stuk van de sawah. Als ze groot genoeg zijn, worden ze gepoot.
Het planten van de jonge rijstplantjes gebeurt veel door vrouwen. Het lijkt mij vermoeiend werk, want je moet voortdurend gebogen staan. Behalve voor het planten van jonge rijstplantjes zie je hier vrouwen geen zwaar werk doen, anders dan op Bali. Daar worden vrouwen ingezet om stenen en zand in manden op hun hoofd te vervoeren. De javaan spreekt hier schande van.
Zijn de plantjes eenmaal gepoot, dan is het oppassen voor vooral muizen, die die jonge aanplant graag eten. In de avonduren zie je vaak boeren op de sawah’s om de muizen te vangen (=dood slaan). Maar na enige tijd houdt dit op.
Daarna zie je elke namiddag boeren door de sawah’s lopen, om onkruid weg te halen, een dammetje te versterken en zo meer.
De toevoer van water voor de sawah’s wordt op Bali geregeld door de “Subak”, een oude instelling, die nu Unesco bescherming heeft. De Subak’s hebben hun eigen tempels en tempeltjes. De Subak bestaat al meer dan 1000 jaar.
Op Java wordt de toevoer van water anders geregeld. De Dinas Pengairan (overheidsdienst) regelt de toevoer van water. Een paar dagen lang krijgt een deel van de sawah’s water, daarna een volgend deel en zo voort. Ik heb begrepen, dat dat goed loopt.
Wat hier ook wordt verbouwd, het staat er allemaal bijzonder goed bij. Ik vind het indrukwekkend om kilometers lang zeer goed verzorgde sawah’s te zien. De boeren krijgen geen enkele opleiding. Men leert van vader op zoon. En ik vraag me af, wat een opleiding zou moeten toevoegen aan de kennis van de boeren hier. Dus geen sprake van een opleiding hier.
Over 3 maanden is het oogsttijd.

Het ploegen van de sawah

sawah, ploegen

—————————-
De kleine rijstplantjes (bibit), die uitgeplant worden

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Meer blauw op straat (nov. 2014)

Geplaatst op 23/11/2014 door Oost Java Info

Men wil in Nederland blauw (politie) op straat. Dat geeft een gevoel van veiligheid. Niet overal en altijd is het veilig op straat, sommige straten kun je in de avonduren maar beter mijden.
Meer bruin (kleur politie in Indonesie) op straat hoor je hier de mensen niet zeggen. Je ziet erg weinig politie hier, behalve de verkeerspolitie, die regelmatig grote en kleine verkeerscontroles houdt.
De burgers pakken zelf veel aan; brommer-dieven, winkeldieven en dat soort criminelen worden door de burgers gepakt, geslagen en daarna aan de politie overgeleverd.
Alleen bij ernstige zaken, zoals gewapende overvallen komt de politie in actie. Indonesie geldt als een veilig land; maar kleine criminaliteit komt regelmatig voor.
Voor de burgers is de grootste ergernis, de kans op diefstal van een motor. Motoren worden in de nacht in huis gehaald. Onbeheerd motoren laten staan, dient vermeden te worden; grote kans, dat die gestolen worden.
Een dief van een motor wordt, als hij door de burgers gepakt wordt, in elkaar geslagen, en niet zachtzinnig. Regelmatig overlijden motor-dieven door het pak slaag.
Inbraak in huizen komt, althans bij mij in de desa, bijna niet voor. Er valt weinig te halen, de burgers leven sober, ook wat betreft hun inboedel.

Ik voel mij altijd veilig, ook in een grote stad zoals Jember. Natuurlijk is daar ook criminaliteit, maar ik heb nog nooit gehoord, dat bv. ouderen worden beroofd op straat.
Dat gevoel van veiligheid heb ik helemaal in mijn desa, waar nooit politie komt. In de avonduren maak ik nog wel eens een wandeling, en kom dan ook de plaatselijke hangjongeren tegen. Groepjes jongelui van 14 – 20 jaar, die in een verlaten bushokje zich ophouden met een sigaretje en hun hp. Dit zijn uiterst plezierige ontmoetingen, waar we even wat kletsen. Als ik weer naar huis wil wandelen, gaan ongevraagd 2 of 3 jongeren met mij mee zover, het is immers donker en ik kon wel eens vallen.
Het idee, dat jongeren vervelend kunnen doen, of in het ergste geval handtastelijk worden (mijn geld) is volstrekt afwezig hier.

In de grote steden liggen de zaken anders. Daar zijn wel criminele jongeren en straatbendes.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Prijsverhogingen (20 nov. 2014)

Geplaatst op 20/11/2014 door Oost Java Info

gasfles

Gasfles van 5 kg

Eergisteren zijn de benzineprijzen verhoogd, 1 liter van rp 6500 naar rp 8500. Dit is veel eerder dan verwacht.
De overheidssubsidie op benzine wordt dus een stuk minder; het vrijgekomen geld wil de regering gebruiken voor bv. infrastructuur, voorzieningen voor de armen en meer.

Behalve de benzine-prijs is ook de prijs voor gas verhoogd. Er zijn hier geen gasleidingen; men moet gasflessen kopen, de meest gangbare zijn die van 3 kg. en die van 12 kg. Bij mij in de desa wordt algemeen de fles van 5 kg gebruikt, voldoende voor ongeveer een week. De prijs per 5 kg was rp 15.000, en is nu rp 17.000.
Die gasflessen zijn op heel veel plekken te koop. Als de aansluiting van de slang op de fles goed is, dan is er geen gevaar. Op TV wordt regelmatig getoond, wat voor soort sluiting men moet kopen. Er zijn echter ook heel goedkope, en dus gevaarlijke sluitingen te koop. Regelmatig in de krant berichten, over ontploffende gasflessen, met doden, gewonden en vaak brand tot gevolg.

Waterleidingen zijn er ook niet, wel in de grote steden. In de desa kookt men het water uit de put achter het huis; of men koopt water in de winkel. Een galon van bijna 20 liter kost ongeveer rp 13.000. Goed drinkwater. In zeer veel huizen heeft men een galon, omgekeerd op een houder, en kan dan kiezen tussen warm en koud water.

Benzine en gas duurder, dus alles wordt de komende tijd duurder. Ik ga morgenochtend naar de markt in de desa en ben benieuwd, met hoeveel een en ander is verhoogd.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Regen (15 nov. 2014)

Geplaatst op 15/11/2014 door Oost Java Info

regen

De laatste 3 dagen heeft het geregend. Maar nog geen tropische buien. Rond het middaguur betrekt de lucht, dan wat onweer, vervolgens een uur regen, en dat was het dan. Dus nog geen stortbuien / banjir-buien. Die enorme tropische buien leggen het openbaar leven vaak stil, er is niet om door te komen. Straten zijn vaak geblokkeerd door het vele water.
De boeren kunnen nog steeds niet aan de slag op de sawah’s. De sawah’s moeten eerst helemaal modderig zijn voordat de plantjes in de grond kunnen.
Het planten van de rijst-plantjes is vaak een zaak voor de vrouwen, waarom weet ik niet. In tegenstelling tot Bali zie je hier geen vrouwen zwaar lichamelijk werk doen.
Het regenseizoen is ook het seizoen met grote temperatuurschommelingen op een dag. Vlak voor de regenbui is het 32 – 34 C, na de regenbui zakt de temperatuur tot 26 C. Veel mensen zijn in dit seizoen ziek, verkouden of grieperig.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.