Auteursarchief: Oost Java Info

Over Oost Java Info

Berichten uit een javaanse desa bij Jember, Oost Java, door een nederlander, die in de desa woont.

Het weer – droge seizoen (14 juni 2021)

Handmatig kunstmest strooien

Inmiddels is het al een paar weken “musim kemarau” (droge seizoen). De middagen zijn heet (33 C); de ochtenden en avonden aangenaam koel. In de vroege ochtend is er vaak veel bewolking, die echter verdwijnt als de zon warmer wordt. Rond het middaguur is het stil in de desa, er wordt gerust, mede door de hitte. Van 11.00 uur tot 14.30 uur ben ik doorgaans op mijn kamer vanwege de hitte; heerlijk koel  door de AC.
De  sawah’s staan weer vol met rijstplantjes, er is water genoeg. Veel water komt van de bergen ten noorden van mijn desa, de Argopura keten.
Voor de komende week geven de weer-apps aan, dat het elke middag zal regenen; afwachten maar of dit klopt.
Rond oktober zullen weer de eerste buien vallen in aanloop naar het regenseizoen. Hoe droog de komende maanden zullen worden, is niet te voorspellen. Een paar jaar geleden was er in feite geen droog seizoen, omdat er steeds veel regen viel. En 2 jaar geleden was er een zeer lang droog seizoen met een ongekende hitte; de waterput achter mijn huis stond in de middagen droog. Het regenseizoen begon toen pas in januari.
Het weer is niet meer voorspelbaar zoals vroeger.

Er is op dit moment geen enkele reden voor zorg omtrent de sawah’s wat betreft water. Hier en daar moet nog een sawah beplant worden, maar de meeste sawah’s zijn mooi groen. Het is een vrij rustige tijd voor de boeren; elke dag zijn er wel een aantal boeren op de sawah’s aan het werk: dijkjes langs de sawah’s versterken, onkruid weghalen, sproeien tegen insecten.

Een boer aan het werk op de sawah


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , | Een reactie plaatsen

Online aankopen (11 juni 2021)

De Shopee app

Online iets bestellen, heb ik nog nooit gedaan, behalve het kopen van vliegtickets bij bekende maatschappijen. Ik wil eerst zien, wat ik koop en dat kan dus niet bij online aankopen, je moet afgaan op foto’s en beschrijvingen.
In Indonesie kan ik er niet onderuit om online-aankopen te doen. Zo wilde ik een voorzet-zonnebril voor mijn bril kopen. Die waren niet te krijgen bij de vele “Toko optik” in mijn regio. In Jember-stad heb ik uren gereden langs allerlei toko optiks, zonder resultaat.
Mijn dokter raadde mij onlangs aan voedingssuplementen met vitamine D te nemen. Nergens te krijgen.
In beide gevallen bood een bestelling bij “Shopee.com” de oplossing: binnen 4 dagen had ik de bestelling (voorzet-zonnebril en vitamine-supplement) thuis.
Een (alcoholisch) slaapmutsje voor het slapen gaan stel ik zeer op prijs. Op Bali is sterke drank te drank (wodka, whiskey, cognac, wijnen en meer) op meerdere plekken te koop. In mijn hele district is alleen op enkele plekken bier te koop.
Bij Blibli.com kan ik wodka bestellen, dat zeer goed verpakt binnen 5 dagen thuis wordt bezorgd. De prijs is iets goedkoper dan op Bali.

In Indonesie zijn er een aantal zeer grote en bekende online-aankoopbedrijven; de bekendste zijn: JD.ID.com, Shopee.com, Bukalapak.com, Tokopedia.com, Lazada.co.id, Blibli.com, maar er zijn er meer.
Het aanbod is enorm, zelfs elektronica en motoren kan men er kopen. Betaling is per bank; ook is het mogelijk om in termijnen te betalen. Elke maatschappij heeft een app voor de mobiele telefoon. Bijna alle produkten zijn voorzien van “reviews” en uitgebreide beschrijvingen en foto’s. Tevens hebben deze bedrijven een call-centre.

Winkelstraten, zoals die er in Nederland zijn, komen hier niet voor; daarvoor in de plaats zijn er de shopping-malls. Deze malls bieden ook niet alles en zijn doorgaans duurder.

Voor mij is dit online aankopen een enorme uitkomst. Niet meer uren rijden en bij allerlei winkels langs zonder resultaat. Zo heb ik binnenkort lange broeken nodig; ik heb een lengtemaat en die zijn nergens te verkrijgen, behalve dus bij de online-aankoop bedrijven.

De Tokopedia app


 

Categorieën: Winkels, markt, aankopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Updates corona in Indonesie – 10 juni 2021

Het aantal besmettingen is na Lebaran (het Suikerfeest) duidelijk toegenomen.

Er is een actuele update (met actuele tabel) omtrent corona in Indonesie dd. 10 juni 2021: klik hier
Volgende update: dinsdag 15 juni 2021.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Doktersbezoek (5 juni 2021)

De praktijk van een dokter umum, met de spreekuren: van 16.00 – 20.00 uur.

Er zijn in Indonesie “dokter umum” (algemene arts, general practitioner), en artsen, die werken als specialist in ziekenhuizen of een eigen praktijk hebben.

“Dokter Umum”

Een dokter umum (algemene arts) heeft praktijk aan huis, hoewel ziekenhuizen ook dokters umum hebben.
Voor een bezoek aan een dokter umum (aan huis) moet U weten, wat de spreekuren van de arts zijn; die staan vermeld op een bord bij de praktijk. Het is verstandig, om U ruim van tevoren aan te melden, want er zijn doorgaans veel patienten.
Indien mogelijk, is het goed om navraag te doen, wat een goede dokter umum is.
Een dokter umum heeft doorgaans ook medicijnen.
Betaling van een dokter umum is altijd cash.

Veel dokter umum hebben een ziekenzaaltje, waar patienten kunnen worden opgenomen.

Specialist

Voor bezoek aan een specialist in het ziekenhuis zijn er 2 mogelijkheden.
1) U gaat naar een ziekenhuis en trekt (bij de ingang) een nummer voor welke specialist U komt. Daarna wordt U opgeroepen door de receptie, die een dossier van U maakt. U krijgt een nummer, wanneer U aan de beurt bent.
Het kan soms heel lang wachten zijn, voordat U aan de beurt bent (soms vele uren).
2) Er zijn ziekenhuizen (in Jember-stad 2) waar U zich voor een afspraak met een specialist kunt aanmelden via een app van het ziekenhuis. U moet opgeven welke specialist U wilt bezoeken, alsmede uw persoonlijke gegevens en betaalmethode (cash).
Via de app krijgt U dan bericht, welk nummer op de wachtlijst U heeft.
De specialist kan U een recept geven voor de apotheek van het ziekenhuis.
Alle betalingen zijn cash bij de cassier bij de receptie.

Specialisten hebben doorgaans ook praktijk aan huis; een bezoek aan de praktijk is niet aan te raden, omdat het zeer druk kan zijn, lange rijen wachtenden; een bezoek aan de praktijk aan huis is doorgaans een stuk goedkoper dan in het ziekenhuis, daarom kiezen velen voor een bezoek aan de praktijk aan huis.

De ziekenhuizen maken van U een dossier, dat echter niet wordt gedeeld met andere ziekenhuizen. Dat betekent, dat wanneer de specialist niet naar genoegen was, U gewoon naar een ander ziekenhuis kunt gaan. Dat geldt ook voor de dokter umum; U kunt medisch winkelen.

Betaling

In beginsel moet elk bezoek en elke dienst cash worden betaald.
Degene, die aangesloten is bij de nationale ziektekostenverzekering BPJS, betalen niet cash; het BPJS betaalt.
Sommige ziekenhuizen op Bali accepteren een nederlandse ziektekostenverzekering.

—————————-

Mijn ervaring met indonesische artsen is goed. Vervelend is echter wel het doorgaans zeer lange wachten. Zo moest mijn buurjongen bij een specialist zijn in een ziekenhuis; het spreekuur begon om 14.00 uur, en hij was er al om 13.30 uur. Echter, de specialist kwam pas om 17.00 uur, omdat er in een ander ziekenhuis een spoedoperatie was. Dus vele uren wachten en rondhangen. Gelukkig zijn er op het terrein van het ziekenhuis (of net daarbuiten) warungen, waar je wat kunt eten of snacken.

Zoals gezegd, is mijn ervaring met indonesische artsen goed. Wel zijn de artsen niet gewend aan “mondige” patienten; men praat hier niet met de dokter over een kwaal en alternatieven voor genezing. Ik doe dit wel, en dat levert geen problemen op,  hoewel sommige artsen dit meedenken in eerste instantie wat vreemd vinden.

Het meest vervelende van een doktersbezoek in Indonesie is voor mij het meestal lange wachten.
De dokters vind ik goed, maar niet de zeer lange weg om bij de dokter te komen.

Bij elk ziekenhuis staat buiten een bord met de in het ziekenhuis werkzame speecialisten


Categorieën: Diversen | Een reactie plaatsen

Wederom aardbeving op oost Java (21 mei 2021)

 

De lokatie van de aardbeving

Ruim een maand geleden was er een aardbeving op oost Java, die vooral de regio Malang zwaar heeft getroffen. Veel materiele schade, huizen helemaal of deels ingestort. De beving had een kracht van 6,7 R en werd op heel oost Java gevoeld. Ik zat toen achter mijn laptop thuis, toen mijn stoel begon te schudden.

Gisteren, 21 mei, was er wederom een aardbeving op oost Java, in de regio Blitar. Ik ben voor een paar dagen in de stad Jember en werkte aan mijn laptop. Rond 19.00 uur begon mijn stoel te schudden en de ramen rammelden in de sponningen. Het heeft niet langer geduurd dan ongeveer 1 minuut. Volgens de media had deze beving een kracht van 6.3 R. Er zou alleen lichte materiele schade zijn; omgevallen muren, scheuren in muren etc. Dus minder schade dan bij de beving van een maand geleden. Er zijn op de media nog geen foto’s van de schade.

Als er een aardbeving wordt gevoeld, lopen de mensen massaal de straat op, waar men niet getroffen kan worden door vallend puin.

In ruim 1 maand 2 duidelijk gevoelde aardbevingen op oost Java. Dit heb ik de afgelopen 10 jaar niet meegemaakt.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: | Een reactie plaatsen

Hoe was Lebaran in de desa ? (18 mei 2021)

Zeer rustige tolwegen tijdens Lebaran

Bijna een week geleden (donderdag) was het de eerste dag van Lebaran, het Suikerfeest. Om 06.00 uur ’s ochtends naar de moskee en daarna huiswaarts. Het bleef de hele dag erg rustig. Gewoonlijk komen familie en vrienden uit onder meer Surabaya, Banyuwangi en Lumajang naar de desa om Lebaran te vieren, maar dat kon niet, vanwege een reisverbod van de regering.
Ook de dagen daarna was het vrij rustig in de desa. In het geheel geen feestelijke sfeer. Op de doorgaande wegen was het wat drukker dan gebruikelijk.
Ik heb gelukkig mijn herinneringen aan de “Lebarans” van voor corona; het was toen heel erg druk in de desa, en velen kwamen op bezoek. Hopelijk krijgen we volgend jaar weer een “ouderwetse” Lebaran.
Inmiddels begint zo langzamerhand het normale leven weer terug te keren. Veel winkels en restaurants waren gesloten (Lebaran-vakantie).

Het is een kort bericht over Lebaran in de desa, maar er valt niet meer te vertellen. Dat overkomt mij niet vaak.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran begonnen (video) 12 mei 2021

Vanavond, woensdag 12 mei, na het avondgebed van 18.00 uur, is de vastenmaand Ramadan afgelopen.
Hoewel vele activiteiten in verband met corona niet toegestaan zijn, was het in het centrum van mijn desa buitengewoon druk. Hieronder een impressie van de drukte.
De video is gemaakt om 19.00 uur.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Morgen Idul Fitri – het Suikerfeest (12 mei 2021)

Een gezegende Idul Fitri

Morgen, donderdag 13 mei, is het Idul Fitri, beter bekend als het Suikerfeest en in Indonesie alom bekend als Lebaran. Het is de afsluiting van de vastenmaand Ramadan.
Toen er nog geen corona was, was het de dagen voor Lebaran erg druk op de markten, toko’s en malls. Men verwachtte vele familieleden en vrienden om samen Lebaran te vieren. Er werd volop eten bereid om iedereen te voorzien.
Miljoenen mensen waren onderweg naar hun familie-kampong; in 2019 waren op Java 20 miljoen mensen onderweg.

Dit jaar is het de tweede keer (na 2020) dat Lebaran slechts in kleine kring gevierd kan worden. De regering heeft een reisverbod ingesteld van 6-17 mei voor heel Indonesie. Overal zijn er politieposten langs de grote wegen; automobilisten, die geen geldige reden hebben om door te reizen, worden teruggestuurd. In 4 dagen zijn op Java 105.000 auto’s teruggestuurd.
Reizen per trein en bus is geen optie, vanwege de vele restricties en het beperkte vervoer.

Zoals gezegd, morgen donderdag, is het Lebaran. Vanavond (woensdag), na het avondgebed van 18.00 uur, zouden er feestelijke rondgangen gehouden worden om Lebaran aan te kondigen. Bij deze rondgangen draagt men fakkels en is er een rijdende muziekinstallatie.
Het toestaan van deze rondgangen ligt bij de lokale overheden. Ik heb begrepen, dat er in mijn desa geen rondgangen toegestaan zijn.
Donderdagochtend rond 06.00 uur worden de moskeeen massaal bezocht. Daarna zou dus het feest moeten beginnen, maar dit jaar dus weer zeer beperkt en in kleine kring.

Op woensdag, de dag voor Lebaran, worden massaal kerkhoven bezocht; men neemt bloemen mee voor de overleden dierbaren en er wordt gebeden.

Al met al wordt het dus wederom een zeer rustige Lebaran. Geen uitgelaten sfeer, geen enorme drukte op de weg, geen vele bezoekers, die thuis even aanwippen. Het is niet anders.

Indonesie neemt de strijd tegen corona erg serieus. Politie en de talloze “security”-functionarissen (die overal aanwezig zijn) zijn goed geinstrueerd. In alle overheidsgebouwen, banken en kantoren worden per keer maar een beperkt aantal mensen toegelaten. Maar net zoals in Nederland gaat het regelmatig mis met bv. illegale feesten en vinden er op TV discussies plaats waarom het een wel verboden is en het ander niet.
De overheid schuwt niet om harde maatregelen te nemen; zo is de bekende Pasar Tanah Abang in Jakarta gesloten (te druk) en op andere plaatsen zijn malls gesloten.
De drang echter om Lebaran in de desa te vieren is zo groot, dat velen via sluikwegen de politie-controleposten proberen te ontlopen; vrachtwagens, die wel naar hun bestemming mogen, hebben mensen verborgen tussen de vracht; velen proberen per motor te reizen, zonder enige bagage in de hoop, dat de politie ze niet zal aanhouden.

Een fakkeloptocht aan de vooravond van Idul Fitri, zoals die dit jaar op de meeste plaatsen niet door mag gaan


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Volgende week Lebaran – en pauze in de berichtgeving (3 mei 2012)

Het is zeer rustig in de desa

Over een ruim een week is het Idul Fitri, Lebaran, het Suikerfeest. De Ramadan heeft nu 3 weken geduurd. Het leven in de desa is ingezakt. Van 10-15 uur is het buitengewoon stil. Na 15 uur komt het leven op een laag pitje weer op gang. Voor mij hangt er een wat onwezenlijke sfeer in de desa.
Lebaran dit jaar zal, net als vorig jaar, geen feestelijke toestand worden. Van 6-17 mei is er een reisverbod in Indonesie. De meeste mensen kunnen daarom niet naar hun geboortedesa gaan om Lebaran te vieren. Geen 20 miljoen mensen op Java onderweg, zoals de afgelopen jaren (2019 was de laaatste keer). De desa-bewoners vinden het jammer, maar er wordt niet geklaagd.
Op donderdag 13 mei is het Lebaran; een nieuwe dag begint hier niet om 00.00 uur, maar na het avondgebed om 18.00 uur. Dus woensdag 12 mei na 18.00 begint Lebaran; traditiegetrouw zijn er dan optochten met fakkels en luidsprekers, maar het is zeer de vraag, of dit door mag gaan.
Donderdagochtend om 06.00 uur gaat men naar de moskee, daarna is het de buurt rondgaan voor felicitaties. Maar familie van buiten de desa zal er dus niet zijn, vanwege het reisverbod. Echt feestelijk zal het dus niet zijn.
Overigens gaat het werk op de sawah’s gewoon door; er wordt geplant, geploegd en verzorgd.

Ik las een pauze in wat betreft de berichten op mijn blog van ongeveer 2 weken.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Een reactie plaatsen

Tijd om rijst te planten (26 april 2021)

De rijst is inmiddels geoogst en de sawah’s zijn klaar gemaakt zodat nieuwe rijst geplant kan worden. Over 3 maanden is het weer oogsten. Er wordt dus 3x per jaar rijst geoogst.
Zoals ik al eerder heb bericht, moet de rijst gelijktijdig worden geplant, zodat later gelijktijdig kan worden geoogst. Daarom helpen de vrouwen ook mee op de sawah’s.
Overal in mijn regio is men bezig op de sawah’s. Het planten duurt 2, hooguit 3 dagen.

Op de achtergrond zijn stroken plastik te zien; hier worden meloenen geteeld.


 

Categorieën: Over de sawah's / landbouw | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Nieuwe woning (25 april 2021)

Ruim 10 jaar woon ik nu in de desa, naar volle tevredenheid. De mensen in de desa zijn zonder uitzondering vriendelijk en behulpzaam.
Toch is het samenwonen met javanen niet steeds makkelijk. Dat heeft alles te maken met het grote cultuurverschil tussen de javanen en de nederlanders. Om een paar verschillen te noemen: Nederlanders (in ieder geval ik) stellen privacy zeer op prijs. Verder stellen nederlanders “rust” zeer op prijs, geen lawaai, en geen onaangekondigde aanloop van die en gene. Tenslotte stel ik het op prijs, om geregeld “alleen” te zijn. Als mijn kinderen vroeger een weekeinde uit logeren gingen bij vriendjes, genoot ik ervan, dat ik een weekeinde alleen was, even tijd voor mijzelf.
In mijn huidige woning is het niet mogelijk, om een paar uurtjes alleen te zijn.

Onlangs is een oude dame overleden, die een huis bewoonde op 1 minuut (stopwatch) lopen van mijn huidige woning. Ik heb de woning van deze oude dame kunnen huren. Inmiddels ben ik al “over”. Het is een ideale situatie nu: ik kan alleen zijn, wanneer ik wil, ik heb volop privacy en wil ik mijn kleinzoon zien, dat is het 1 minuut lopen.
Ik heb een grote woonkamer, en een slaapkamer met AC. Verder is er nog een logeerkamer en een grote eet-keuken.

Velen, die op vakantie op Java zijn geweest, zijn onder de indruk van de vriendelijkheid van de javaan, en terecht. “Hier zou ik ook wel willen wonen”, verzucht menigeen.
Echter, het op vakantie zijn is wezenlijk anders dan daar wonen. De vakantieganger hoeft zich niet te verdiepen in de javaanse cultuur; een paar beleefdheidsregels zijn voldoende om de javaan niet voor het hoofd te stoten.
Hoe de javanen onderling met elkaar omgaan, blijft verborgen voor de vakantie-ganger. En bij dat onderling met elkaar van de javanen omgaan, blijkt het grote cultuurverschil met de nederlandse cultuur.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 2 reacties

De Volkeren van Indonesie – Het Dayak Volk van Kalimantan

Volgens verschillende bronnen zijn er in Indonesie ongveer 300 ethnische groeperingen. Deze ethnische groeringen zijn onderverdeeld in ruim 1700 “suku” (stammen).

——————————-

Vandaag de vijftiende aflevering in de serie “De Volkeren van Indonesie”, nl. het Dayak Volk van Kalimantan.
Voor de foto’s, klik hier.

Het Dayak Volk telt ongeveer 6 miljoen mensen.
De Dayaks zijn waarschijnlijk rechtstreekse afstammelingen van de Austronesische landbouwers, die omstreeks 2000 v.Chr. vanuit de Filipijnen de Indonesische archipel koloniseerden, waarbij zij mogelijkerwijs de voordien hier van de jacht levende Papoeïde of Negrito bevolking assimileerden. De Dayaks hebben waarschijnlijk veel van de levensstijl van deze oer-Maleiers behouden. Wel leerden zij omstreeks 400 v.Chr. de ijzerbewerking door contacten met de Dong Soncultuur uit Indochina.

Er zijn zeven belangrijke etnische sub-groepen van de Dayaks:
Ngaju,
Apo Kayan,
Iban (zee Dayak) of Hivan,
Bidayuh (Land Dayak) of Klemantan,
Kadazan, Dusun, Murut,
Punan,
Ot Danum.
Elk van deze etnische sub-groepen is onderverdeeld in zeer vele sub-suku (“stammen”).

De naam “Dayak” wordt niet door de Dayak zelf gebruikt. Zij identificeren zich als leden van de verschillende stammen. Deze hebben dan ook elk een eigen taal of dialect, zoals Iban, Kenyah en Ma’anjan, een eigen cultuur, eigen gewoontes en eigen mate aan contact met de buitenwereld. De grootste van deze groepen is de Iban.

De Dayaks bouwen traditionele grote, langwerpige huizen (longhouses), waarin een hele clan, bestaande uit een groot aantal gezinnen, samenwoont.

Van oorsprong hebben de Dayaks een animistische religie waarin de natuur, geesten en voorouderverering centraal staan. Veel Dayaks hebben zich bekeerd tot het christendom. Aangezien zij vooral een sociaal volk zijn, dat houdt van feesten, dansen, varkensvlees en het drinken van veel rijstwijn, hebben zich slechts weinigen bekeerd tot de islam.

In het verleden waren de Dayak berucht als koppensnellers Tot zo’n honderd jaar geleden was het heel normaal om de hoofden van vijanden af te hakken en op een paal te zetten. Het Nederlandse koloniale bestuur en de Indonesische autoriteiten hebben deze praktijk echter grotendeels onderdrukt.

Voor de foto’s, klik hier.

——————————-

Eerder verschenen:
* Het Volk van Ambon, klik hier
* Het Bugis Volk van Zuid Sulawesi, klik hier
* Het Batak Volk van noord Sumatera, klik hier
* Het Baduy Volk van west Java, klik hier
* Het Volk van Sumba, klik hier
* Het Volk van de Mentawai eilanden, klik hier
* Het Ngada Volk op het eiland Flores, klik hier
* Het Volk van het eiland Leti, klik hier
* Het Sasak Volk van Lombok, klik hier
*
De Betawi’s, de mensen  van Jakarta, klik hier
* Het Nuaulu Volk op het eiland Seram, klik hier
* Het Tanimbar Volk van de Tanimbar eilanden, klik hier
* Het Sawu Volk van het eiland Sawu, klik hier
* Het Tengger Volk op oost Java, klik hier


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Een reactie plaatsen

Rijst dorsen (18 april 2021)

De familie, die tegenover mijn huis woont, heeft meerdere sawah’s. Eental aantal zakken rijst werd vanochtend afgeleverd bij hun huis. Deze rijst houden ze zelf. De rijst moet echter eerst nog worden gedorst, voordat deze gebruikt kan worden in de keuken.
Voor kleinere hoeveelheden rijst, dat gedorst moet worden, wordt een tukang ingehuurd. Deze heeft een rijdende dorsmachine en in de tuin van de overburen wordt dan gedorst.
Er moet 2x gedorst worden; bij de eerste dorsing is de rijst nog bruin, bij de tweede dorsing is er mooie witte rijst.
Na een uurtje was de tukang klaar en ging hij op weg naar de volgende klant.

Rijst, dat wordt geoogst en opgekocht door opkopers, wordt gedorst in “fabrieken”.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Inzet burgers bij rampen etc. (16 april 2021)

Burgers en hulpdiensten bergen slachtoffers tijdens de verwoestende tornado in oost Indonesie

De afgelopen weken is Indonesie getroffen door 2 natuurrampen, nl. de alles verwoestende tornado in oost Indonesie en de aardbeving op oost Java, met name regio Malang, met heel veel schade.
Bij rampen, ongelukken en natuurgeweld beschikt nederland over geprofessionaliseerde hulpdiensten, die ter plekke aan het werk gaan. Publiek wordt op afstand gehouden, kan immers de hulpdiensten in de weg lopen.

Bij rampen heeft Indonesie ook de beschikking over hulpdiensten. Daarnaast zijn politie en militairen actief betrokken bij rampen. Echter, ook de burgers zijn actief betrokken; men ziet dan ook, dat hulpdiensten, politie, militairen en burgers gezamenlijk aan het werk zijn. Publiek wordt niet op afstand gehouden, integendeel. Het bergen van slachtoffers, het evacueren en opvangen van getroffenen gebeurt gezamenlijk.

Betrokkenheid van de burgers ziet men ook bij de criminaliteit.
Wie in Nederland betrapt wordt op diefstal bv. in een winkel, mag door omstanders vastgehouden worden, totdat de politie er is. Daarna wordt er vrijwel niets meer gehoord over de dief; hij krijgt een proces-verbaal en het is zeer de vraag of hij zich moet verantwoorden bij de rechter. Er zijn verzekeringen voor verlies bij diefstal en schade. Meestal kun je de schade bij diefstal verhalen.

Wie in Indonesie betrapt wordt op diefstal, krijgt te maken met woedende burgers, die de dief in het beste geval bont en blauw slaan; regelmatig wordt een dief ook doodgeslagen. De politie wordt gebeld en neemt de dief mee naar het politieburo. De politie doet niet mee met het slaan van de gearresteerde. De dief blijft in hechtenis en zal moeten voorkomen voor de rechter; doorgaans zal hij maanden moeten zitten. Dat hij met een proces-verbaal dezelfde dag of wat later weer vrij man is, komt hier niet voor. Een diefstal heeft grote gevolgen voor degene, die is bestolen. Verzekeringen zijn er niet, de bestolene blijft met de schade zitten.

Een opgepakte dief in handen van de burgers

———————-
3 dieven van fruit achter mijn huis opgepakt en enorm toegetakeld

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.