Berichten getagd met: ramadan

Verloop van de Ramadan (19 mei 2019)

Buka puasa thuis

We zijn nu halverwege de vastenmaand, de Ramadan. Over 2 weken is het Lebaran, het Suikerfeest.
In de desa is het nu wat rustiger dan gewoonlijk. Met name rond het middaguur wordt er veel gerust. Warungen en restaurants in de regio zijn overdag gesloten. Restaurants, die open willen blijven om niet-moslimgasten te bedienen, hebben een vergunning nodig.
Na 3 uur in de middag wordt het weer iets drukker in de desa; warungen worden gereed gemaakt om straks na half 6 mensen te kunnen bedienen. De winkels zijn gewoon open, en de markt is levendig zoals gewoonlijk.
Niet iedereen in de desa neemt het even nauw met het vasten; ik zie wel eens iemand roken of een kop koffie drinken. Het fanatisme, waarmee het vasten tijdens de Ramadan gepaard gaat bij veel moslims in nederland, ontbreekt hier. Het is ieders verantwoordelijkheid hoe om te gaan met het vasten, is de opvatting hier. Maar over het algemeen houden de meesten zich aan de vasten. Wel is het volstrekt not-done om publiekelijk te eten of te drinken.
Zoals gezegd is na half 6 in de namiddag het “buka puasa” (onderbreken van het vasten); in de grotere plaatsen zijn vaak speciale gerechten te krijgen en velen eten met elkaar. Het is dan een drukte van belang op de markten. Echter, de gerechten zijn heel anders dan de in nederland bekende indonesische gerechten, de gerechten van de bekende rijsttafel. Van een rijsttafel heeft hier nog nooit iemand gehoord, de rijsttafel was een vinding van de nederlanders in de koloniale periode.
In de loop van volgende week begint zo langzamerhand het “pulang kampung”, miljoenen zijn dan onderweg naar hun geboortedorp om samen met familie het Suikerfeest te vieren. Het Suikerfeest is een dure periode voor de mensen; er worden nieuwe kleren gekocht, er moeten allerlei versnaperingen in huis zijn voor  de gasten en velen geven het huis een likje verf.
Ongeveer 2 weken duurt de feestelijke periode na het Suikerfeest. Het is dan een komen en gaan van mensen, die even aanwippen voor felicitaties.

Op de pasar


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De Ramadan (5 mei 2019)

Morgen, maandag 6 mei, begint de vastenmaand, de Ramadan. Op 5 en 6 juni is het Lebaran, Idul Fitri oftewel het Suikerfeest.
Het vasten begint na Subuh, het ochtendgebed om plm 4.30 uur in de morgen. En eindigt na Maghrib, het avondgebed om plm 17.30 uur. Dan is het “buka puasa” (het onderbreken van het vasten). Er wordt alom gevast, de meeste warungen en restaurants zijn overdag gesloten. Het vasten is hier een volstrekt normale zaak; hoe streng met het vasten om te gaan, is voor ieder om te beslissen. Degenen, die niet vasten, de niet-moslims, eten in beslotenheid; het fatsoen eist, dat men niet in het openbaar eet tijdens de Ramadan. In nederland veel aandacht voor de gezondheidsaspecten van het vasten, uiteraard weer vele deskundigen, die hun zwart-gallige kijk op het vasten botvieren. In Indonesie in het geheel niet. Zij, die ver van hun vaderland wonen, zijn doorgaans strenger in het geloof dan degenen in hun thuisland. Ik heb meermalen op de ned. TV verhitte discussies gezien over het vasten en daar kan het fel aan toegaan (“U bent geen moslim als U …”). Dit soort gesprekken heb ik hier niet meegemaakt, het is aan ieder te beslissen hoe met het vasten om te gaan.
Over ongeveer 2 weken begint het “mudik” oftewel het “pulang kampung” op gang te komen (men gaat naar de thuis-desa om met familie Lebaran te vieren). Miljoenen mensen in heel Indonesie zijn dan onderweg. Op Java zal het mudik waarschijnlijk beter gaan dan vroeger, omdat veel grote tol-wegen nu in gebruik zijn. Bijna alle grote steden op Java zijn met elkaar verbonden met 4-baans snelwegen.
In de  loop van de vastenmaand worden ook nieuwe kleren gekocht om er goed uit te zien tijdens het Suikerfeest; huizen krijgen een opknapbeurt.
Die het aangaat, wens ik een goed en gezegende vastentijd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran (15 juni 2018) – video

Een kleine impressie van het begin van Lebaran, vrijdagochend vanaf 05.00 uur.

De muzikale tocht door de desa, donderdagavond

Vrijdagochtend 05.00 uur

1www

Om 06.00 uur naar de moskee

1wwww

Een deel van mijn buurtgenoten, klaar om bij de buren op bezoek te gaan

1wwwww

Naar de buren

1w

Bij de buren

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Lebaran, Idul Fitri, het Suikerfeest (14/15 juni 2018)

Het is nu donderdagavond, 21.00 uur. Om 17.30 was er het “magrib” gebed in de moskeeen. En om 18.00 was het “malam jumaat”, de avond van de vrijdag (de dag begint met de avond).
Het was de hele dag druk in de desa, de laatste boodschapppen werden gedaan, de laatste gasten arriveerden, kinderen waren al in jubel-stemming.
Na Magrib barstte het feest los, vuurwerk, uitgelaten kinderen, veel mensen onderweg op de motor. Rond 21.00 uur het “Takbiran”, een optocht met muziek door de desa.
Het zal de hele nacht druk blijven. Tot het ochtendgebed morgen klinkt uit alle luidsprekers het “Allah U Akbar”. Morgen (vrijdag)ochtend om 6 uur naar de moskee achter mijn huis. En daarna de buurtgenoten een gezegende Lebaran toewensen. Verder de hele dag thuis, want er zullen vele bezoekers langs komen.
Het dagelijks leven zal de komende week van slag zijn. Pas na plm 2 weken keert de desa-rust weer terug.

Door een beroerde internet-verbinding kon ik geen video opladen. Hopelijk lukt het morgen.

Idul Fitri 2018

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadhan in de desa (11 juni 2016)

De eerste week van de Ramadhan zit erop. Duidelijk is te merken, dat het leven in de desa enigszins is ingezakt. In de middag is het erg rustig in de desa. En ook ’s avonds is er minder verkeer dan gebruikelijk.
Mijn indruk is, dat verreweg de meesten zich aan het vasten houden. Kinderen tot zo’n 7-8 jaar hoeven niet te vasten; ook oude mensen niet, maar de meeste oude mensen vasten toch.
Tijdens de avonden zijn vanuit de moskeen gebeden te horen via luidsprekers. In de nacht is het gelukkig rustig.
Na Magrib (rond 18.00 uur) is het “buka puasa”, wordt het vasten onderbroken tot Subuh (het eerste ochtend gebed rond 04.00 uur. Vlak voor Subuh wordt nog een keer gegeten, en dan pas weer na Magrib.
In de steden en grotere stadjes is er na Magrib een run op warungen en restaurants; men neemt het er goed van. In de supermarkten zijn erg veel zoetigheden in de aanbieding, met name allerlei soorten koekjes en dadels.
Het is een welhaast feestelijke bedoeling, dit buka puasa.
In mijn desa gaat het er veel rustiger aan toe. Veel extra lekkernijen zijn er niet. Daarvoor moet je naar Balung of Bangsalsari.
Ik vast slechts beperkt; drinken moet sowieso met de hitte hier, en gezondheid staat bij mij bovenaan. De desa-bewoners raden mij ook aan om in elk geval iets te eten rond het middaguur. Ik eet dan op mijn kamer, omdat het van geen respect getuigt om in het openbaar te eten, terwijl iedereen aan het vasten is.
Nog 3 weken en dan is het Suikerfeest, Lebaran. Hier en daar is men al begonnen met het opknappen van het huis, een verfje bijvoorbeeld. Ook wordt al nagedacht over het kopen van nieuwe kleren. Met Lebaran wil iedereen er goed uitzien. Langzamerhand gaat men steeds meer toeleven naar Lebaran, het jaarlijkse feest, dat zijn weerga niet kent.
De massale volksverhuizing op Java, het “pulang kampung”, komt over ongeveer een week langzaam op gang, met als hoogtepunt de laatste paar dagen voor Lebaran. Met Lebaran wil eigenlijk iedereen bij familie zijn.

Buka puasa

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Nyepi en Lebaran (25 febr. 2016)

Op Bali is het op 6 maart “Nyepi”, de stiltedag van Bali. Bali is dan afgesloten van de buitenwereld; vliegveld en havens zijn gesloten, er mag niemand de straat op, er wordt daar op toegezien door politie en Pecalang. Thuis moet het stil zijn, elektriciteit mag niet gebruikt worden en er is geen TV. De avond voor Nyepi is het Ogoh-Ogoh, vaak metershoge poppen worden door de dorpen gedragen; er zijn ware kunstwerken bij. Ik vond Nyepi altijd erg bijzonder, maar vele toeristen ontvluchten Bali; er zijn veel “Nyepi-packages”: 3 dagen en 2 nachten naar bv.  Lombok.

Voor de moslims begint de Ramadhan, de vastenmaand, op 6 juni, en eindigt op 6/7 july. Het einde van de Ramadhan wordt gevierd met het Suikerfeest, Lebaran oftewel Idul Fitri.
Hoewel het nog even duurt, hoor ik steeds vaker het woord Lebaran vallen. Langzamerhand wordt er naar toe geleefd. Het hele jaar wordt door de desa-bewoners gespaard voor Lebaran. Elke dag komt er iemand van de desa langs aan wie men geld kan afgeven. Het bedrag hangt af van wat men kan betalen, sommigen geven rp 5000, anderen rp 10.000 of meer. Het is geheel vrijwillig en het wordt bijgehouden in een boekje, dat men krijgt.
Tijdens de Ramadhan wordt het gespaarde bedrag van het afgelopen jaar uitbetaald; men kan het goed gebruiken, want het Suikerfeest word groots gevierd en men wil netjes en gul voor de dag komen.
Tijdens de Ramadhan komt een komplete volksverhuizing  op Java op gang; men wil Lebaran vieren in het “thuis-dorp”. Dit naar de thuis-desa gaan, heet “pulang kampung” of “mudik”. Vele miljoenen mensen zijn onderweg, treinen en vliegtuigen zijn overvol, evenals de wegen. Toen ik nog op Bali woonde, ben ik een week voor Lebaran met de auto naar de desa op Java gegaan. Bij Gilimanuk hebben we 8 uur in de file gestaan, voordat we op de boot konden.
Ik zal wederom verslag doen van deze volksverhuizing.
Het Suikerfeest duurt ruim een week, alle scholen zijn dicht, en heel veel mensen nemen vrij van hun werk; daarna begint het normale leven weer op gang te komen. Maar gedurende anderhalve maand zijn er overal nog vele festiviteiten in de desa’s, zoals touwtrekken, paalklimmen, wandeltochten, en Karnaval, waar altijd heel veel belangstelling voor is. Een heel bijzondere periode, waar ik naar uit kijk.

Bali heeft veel belangrijke Hindoe feestdagen, zoals Nyepi, Galungan en Kuningan, maar er zijn er veel meer. Tempelceremonies zijn het hart van deze feesten. Het is buitengewoon druk bij de tempels; het is ook een sociaal gebeuren.
Op Java is het wat dit betreft sober. Lebaran is het grote jaarlijkse feest, maar voor de rest van  het jaar zijn er geen grote feesten. Als ik aan Bali en Java denk, denk ik vaak aan de fabel “De krekel (Bali) en de mier (Java)”.

Nyepi, de Pecalang houdt de wacht

Pulang kampung, oftewel mudik. Massalnaaar het thuis-dorp gaan.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Lebaran, het Suikerfeest (19 july 2015)

Afgelopen vrijdag was het Lebaran, veruit het grootste jaarlijkse feest in Indonesie. Het einde van de vastenmaand Ramadan. Er wordt over het algemeen de hand gehouden aan het vasten in mijn desa, is mijn indruk. Omdat een hele dag vasten (en dat gedurende en maand) mij  zwaar valt, eet ik wel tussen de middag (“buka  puasa”) en dat met instemming van de desa-bewoners. Het is immers niet de bedoeling, dat je ziek wordt van het vasten.
Voorafgaand aan Lebaran zijn in mijn regio vele wegen (met name die tussen de desa’s) gerepareerd; sommige delen zijn geasfalteerd, bij andere wegen is volstaan met het dichten van de gaten in de weg met asfalt. In elk geval een verbetering, want vele wegen waren er slecht aan toe.
Een paar dagen voor Lebaran hebben velen hun huis van buiten geverfd, zodat die er met Lebaran goed uitzien.
De politie had het afsteken van hard knal vuurwerk in de dagen voor Lebaran verboden, en tot mijn verassing werd daar redelijk de hand aan gehouden.
De week voor Lebaran kwam een enorme volksverhuizing op gang; miljoenen onderweg naar hun geboortedorp of de plaats, waar nog familie woont: het “mudik” of “pulang kampung”. Langs de grote wegen overal politieposten, waar ook een EHBO post is, soms ook de mogelijkheid om de auto te laten repareren. De drukte op de wegen is enorm.
Grote bedrijven laten elk honderden bussen rijden, waarmee men gratis wordt vervoerd. Voor velen een uitkomst, want velen hebben het niet breed.

Lebaran begon al donderdagavond (“malam jum’aat”, de dag begint met de avond ervoor). Vrachtwagens met grote geluidsinstallaties reden door het dorp en verkondigden het einde van de Ramadan. Ook was er het nodig vuurwerk.
De hele nacht klonk het “Allah U Akbar” uit de luidsprekers van de moskeeen, en vrijdagochtend om 05.30 uur ging men massaal naar de moskee voor een gebedsdienst, die ongeveer 3 kwartier duurde.
Hierna kort huiswaarts, vervolgens even op bezoek bij de buurtbewoners om goede wensen over te brengen en vergiffenis van fouten te vragen. Daarna weer naar huis. De rest van de dag gaat iedereen bij iedereen op bezoek; het zijn doorgaans kortere (beleefdheids) bezoeken.
We zijn nu een paar dagen verder en nog steeds is het buitengewoon druk op de wegen. Nog steeds worden veel bezoeken afgelegd.
Veel familieleden, die elders in Indonesie wonen en werken, komen maar eenmaal per jaar naar hun geboortedorp, dus met Lebaran.
En dan moeten er natuurlijk ook vrienden en anderen in de desa bezocht worden. De drukte zal nog ongeveer een week aanhouden, waarna langzamerhand het normale leven weer terug keert. Tot op zekere hoogte, want er staat nog veel op het programma in mijn desa de komende maand: paalklimmen, touwtrekken, wandeltochten, karnaval en meer.

Politie-post

Drukte op de weg.

ARUS MUDIK MOTOR

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadan (19 july 2014)

Over 8 dagen is het Lebaran, het Suikerfeest. Het grootste jaarlijkse feest in Indonesie voor de moslims.
Het vasten overdag duurt dus nog eventjes, hoewel ik zie, dat velen het wat minder nauw nemen. Met name tussen de middag wordt een beetje gegeten. Ook zie ik in het openbaar wel een sigaret.
De voorbereidingen voor Lebaran komen op gang; er wordt ingekocht om lekkernijen te maken. De mensen kopen nieuwe kleren, om er goed uit te zien tijdens Lebaran.
En het wordt al iets drukker op de weg. Volgende week komt het “mudik” echt goed op gang. Op Java, het dichtstbevolkte eiland van Indonesie, is dan een ware volksverhuizing aan de gang. Ieder, die het zich kan veroorloven, wil met Lebaran bij familie of in de geboorteplaats zijn. Miljoenen mensen zijn dan onderweg.
Dag en nacht een enorme stoet van auto’s. Vliegtuigen allemaal vol, evenals de treinen en de bussen. Grote ondernemingen stellen bussen beschikbaar, waarmee min-vermogende reizigers gratis worden vervoerd.
Langs de grote wegen zijn om de zoveel kilometer politieposten ingericht, en EHBO-posten, kleine moskeeen, informatiecentra. En natuurlijk langs alle wegen talloze warungen en eetgelegenheden.
Vorig jaar ging ik met de auto vanuit Bali naar Java, mijn desa, en heb toen bij Gilimanuk, de haven voor de oversteek naar Java, 8 uur in de file gestaan. Er waren wel extra veerboten ingezet, maar toch niet voldoende. Meter voor meter kwamen we vooruit. En dit was 5 dagen voor het begin van Lebaran. Heel opmerkelijk is, dat niemand moppert of klaagt. Iedereen wacht rustig af.
Het prettige van Indonesie is, als er een lange file is (of een opstopping), dat talloze verkopers actief zijn. Toen wij 8 uur in de file stonden, liepen de verkopers langs de wachtende auto’s met van alles: koffie, hapjes, gekoeld drinken, speelgoed voor de kinderen, pakjes nasi goreng, snoep, zonnebrillen, petjes en nog veel meer. Hun waren hebben ze vaak in kartonnen dozen, die ze dragen met een band om de schouders. Dat zie ik zo gauw nog niet gebeuren langs de A 4 bij Schiphol.
Ook op TV worden de ontwikkelingen wat betreft het “mudik” intensief gevolgd. Veel adviezen worden gegeven door politie-voorlichtingsfunctionarissen.
Wordt vervolgd.

Deze onderneming stelt honderden bussen beschikbaar, waar men gratis mee kan reizen.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bijpraten (14 july 2014)

Inmiddels zit meer dan de helft van de Ramadan erop. Het vasten is in het geheel geen gespreksonderwerp, in de zin, dat er wordt gemopperd of geklaagd over honger of verminderde kracht of energie. Het leven is als altijd, alleen in een ietsje lager tempo. Het oogsten van de sawah’s is in volle gang.
Zelf maak ik rond het middaguur wel een bescheiden, doch gezonde maaltijd klaar. Erg ongemakkelijk om te doen, want je weet, dat de anderen dat niet mogen of willen. Is de maaltijd klaar, dan ga ik snel naar mijn kamer om daar te eten. Het gordijn deels dicht. De mensen hier hebben er begrip voor, dat ik rond het middaguur wat eet.
Tweede helft van de middag, rond een uur of 4, verzameld de mannelijke jeugd zich in groepjes langs de straten. Er zijn veel brommers op de weg, overal groepjes jongens. Ze wachten gezamenlijk “magrib” af, het vierde gebed rond 17.30 uur. Dan mag er weer gegeten worden.
Ik blijf het opmerkelijk vinden, dat er van de jeugd hier (15 – 20 jaar) niets vervelends uitgaat. Ze zijn uiterst vriendelijk en behulpzaam, en graag in voor een praatje. De politie heeft er geen enkele omkijk naar en is dan ook nergens te bekennen.
De mannen- en de vrouwenwereld zijn hier duidelijk gescheiden. Zowel in de moskee, als bij bezoek of andere gelegenheden, zitten mannen en vrouwen apart. Ook de huishoudelijke taakverdeling is gescheiden, er zijn vrouwen- en mannentaken. Ook in het boeddhistische Thailand heb ik dat zo gezien.
Toch zie ik wel veel jongens met een meisje achterop de brommer. Ik denk, dat de jongeren hier wat makkelijker mee omgaan. Maar publieke blijken van genegenheid (kussen, armen om elkaar) zijn er niet, hooogstens wordt een hand vastgehouden. Aan de andere kant, als ze eenmaal getrouwd zijn, dan is het weer de mannen- en de vrouwenwereld. De gehuwde man is hier formeel hoofd van het gezin. Hij vertegenwoordigt het gezin bij “selamatans” (gezamenlijke maaltijd naar aanleiding van iets belangijks, zoals geboorte, of een religieuze dag). Een selamatan is een mannen-aangelegenheid. Bij vertrek naar huis krijgen de mannen wel een doos mee, met de maaltijd voor de achterblijvers thuis.
De jeugd leeft hier, zolang ze niet getrouwd zijn, vrij onbekommerd. Ouders geven de kinderen vaak geld als ze geen werk hebben bijvoorbeeld. Echte verantwoordelijkheden hebben ze nog niet. Dat velen op de portemonnaie van de ouders leven, zal zich later terugbetalen, als de ouders eenmaal oud worden. Dan is het de beurt van de kinderen om voor de ouders te zorgen.

Ondertussen is het nu volop het koude seizoen. Overdag niet warmer dan 28 – 30 C. In de avond daalt het kwik naar 22 – 23 C. Zelfs ik heb het dan erg fris, terwijl deze temperatuur in Nederland voor een heerlijke avond zorgt. In de loop van de middag bewolking, half tot zwaar bewolkt, mmaar geen regen van betekenis.
El Nino zou van zich laten horen dit jaar, maar tot nog toe merken we er niets van.

Overal langs de weg, tweede helft van de middag, dit soort groepjes jongeren.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadan (04 july 2014)

Inmiddels zit de eerste week van de Ramadan er bijna op.
In de desa is het iets rustiger dan anders, maar alle werkzaamheden gaan gewoon door. Ik heb inderdaad nog niemand zien eten of roken overdag. Wat echter bij de mensen thuis gebeurt, weet ik niet.
Rond een uur of 18.00 kan gegeten worden. Daarna is het druk op straat, iedereen wil elkaar ontmoeten. Op de pasar malams is een keur aan gerechten en snacks te vinden voor het zg. “buka puasa” = het openen van het vasten.
Ik krijg de indruk, dat de meeste mensen inderdaad rond 03.30 uur opstaan om te eten, voordat de vasten begint. Velen gaan daarna weer naar bed. Ikzelf blijf doorslapen, omdat ik op dat tijdstip onmogelijk iets kan eten.
Tijdens de avonduren wordt een deel van de Koran gelezen, te horen via de luidsprekers. De bedoeling is, dat de Koran in zijn geheel wordt gelezen gedurende de vastenmaand.
Ik heb zelf een gematigd “eet-programma” voor overdag, op aanraden van de dorpelingen hier, die weten, dat ik het vasten niet gewend ben. Ik eet alleen niet openlijk, om de mensen niet voor het hoofd te stoten.
Het is duidelijk te merken, dat de vastenmaand aan de gang is. Het tempo van het dagelijks leven is in een lagere versnelling gekomen.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ramadan (29 juni 2014)

Op 28 of 29 juni, de datum wordt nog precies vastgesteld, begint de Ramadan, de jaarlijkse vastenmaand van de moslims.
Van zonsopgang tot zonsondergang wordt niet gegeten en gedronken.
Vrijgesteld van het vasten zijn: zwangere vrouwen, vrouwen, die recent gebaard hebben, oude mensen, zieken, reizenden en kleine kinderen.
Ik zal dit jaar voor het eerst de Ramadan in mijn islamitische desa meemaken. En ik moet zeggen, dat ik er aanvankelijk erg tegenop zag. De hele dag niet eten en drinken, en dat in de tropen. Ik heb met nogal wat dorpelingen over de (mijn) vasten gesproken, en het blijkt, dat voor mij de soep niet zo heet wordt gegeten, als die opgediend wordt.
In de eerste plaats is er geen harde dwang om te vasten. Vervolgens kan ik rond het middaguur de vasten “breken” door wel wat te eten. Ook in de loop van de middag is een klein “breekje” mogelijk.
Wel verwacht men van mij, dat ik overdag niet in het openbaar rook, en als ik de vasten breek voor een kleine maaltijd, dit niet in het openbaar doe. Een goed gebruik bij het “halve vasten” is, om een geldsbedrag aan de moskee te schenken, voor de armenpot bijvoorbeeld.
Al met al een indonesische oplossing. Er zijn regels, maar die kunnen worden aangepast al naar gelang de situatie. Dit geldt voor heel veel terreinen van het dagelijks leven in Indonesie.
Eind july is er het Suikerfeest (Lebaran), dat elk jaar groots gevierd wordt. Ongeveer 2 weken van tevoren komt er in Indonesie een volksverhuizing op gang. Miljoenen mensen gaan naar hun geboortedorp, “pulang kampung” of “mudik”.
Treinen en vliegtuigen zijn vol, bedrijven stellen gratis bussen beschikbaar om minder draagkrachtigen te vervoeren. Langs de grote doorgaande wegen op Java zijn om de zoveel kilometer politieposten opgezet, met EHBO posten en andere voorzieningen. De TV volgt de ontwikkelngen nauwgezet.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Ramadan en Idul Fitri 2014

De Islamitische vastenmaand Ramadan begint dit jaar op 28 juni.
Idul Fitri, oftewel Lebaran (het Suikerfeest) is op 28/29 july.

Als U tijdens de vastenmaand in Indonesie bent, houdt u hier dan rekening mee.
We komen binnenkort hierop terug.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.