Dorpsleven, cultuur en Adat

Door corona geen feestelijkheden na 17 augustus (1 aug. 2020)

Karnaval in mijn desa 2 jaar geleden

Over enige tijd is het 17 augustus, de bevrijdingsdag van Indonesie.
Traditiegetrouw zijn er na 17 augustus in heel Indonesie allerlei activiteiten en feesten. Zo zijn er in mijn desa altijd onder meer wandeltochten, het Karnaval, paalklimmen en optredens van lokale artiesten.
Ook is er de wandeltocht van Tanggul naar Jember (35 km), waar vele duizenden mensen aan deelnemen.
En in augustus is er steeds het beroemde Jember Fashion Karnaval.
Geen van deze activiteiten gaat dit jaar door, door corona.
Ik zelf keek altijd uit naar het Karnaval in mijn desa; een zeer lange stoet van bont verklede mensen trok urenlang door de desa, steeds langs mijn huis. Een enorm spektakel, waar heel veel mensen op af kwamen.
Het Karnaval in mijn desa ging vorig jaar ook al niet door vanwege de verkiezingen van een “Kepala Desa” (burgemeester) voor mijn desa.

Corona is nog volop op Java; er zijn geen tekenen van afname. Elke dag plm 1500-2000 nieuwe gevallen van besmetting.

Karnaval in mijn desa 2 jaar geleden


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn desa bij avond (28 juli 2020)

Centrum van mijn desa aan het begin van de avond.

10 Jaar geleden waren er maar enkele toko’s in deze straat en de verlichting was spaarzaam. Nu begint het op een echte winkelstraat te lijken. Er zijn onder meer toko’s voor kleding, voor mobieltjes en toebehoren, voor materiaal voor doe-het-zelvers, en er is een “toko mas”, dwz een winkel voor gouden sieraden. Vaak spaart men geld niet op de bank, maar koopt men gouden sieraden, die men in tijden van nood weer kan verkopen.
Verder zijn er de nodige warungen voor bakso, nasi goreng, mie ayam en meer. De meeste van deze warungen gaan pas aan het einde van de middag open. Bakso en mie ayam zijn de hele dag verkrijgbaar; het is eenvoudig eten. Pas na het avondgebed (maghrib) wordt uitgebreider gegeten.

Bij de vier-sprong in het centrum is nu een mini Pasar Malam verschenen, waar onder meer nasi goreng en gado gado gegeten kan worden.

Kortom, de desa is in ontwikkeling.

De mini Pasar Malam in het centrum


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Oude moeder verzorgen (24 july 2020)

Op Tiktok kwam ik dit korte filmpje tegen. Het laat zien, hoe een zoon zijn oude moeder verzorgt. Moeder heeft een tijdje buiten gezeten, en wil nu weer naar binnen; mentaal is ze iets aan het aftakelen. Haar zoon wast haar handen en hoofd en draagt haar weer naar huis. Straks zal ze eten krijgen; als ze zelf niet kan eten, dan wordt ze gevoerd.
Zo gaat men hier met oude ouders om. Niks geen gespecialiseerd personeel, geen 1-minuut-bezoekje van een wijkverpleegster of een andere (zwaar opgeleide) medewerker van een instelling. Kinderen en kleinkinderen zorgen voor de ouders; het is een volstrekt normale gang van zaken, ik zie dit soort tafereeltjes regelmatig in mijn desa.
Het afschuiven van oude ouders naar een instelling komt bij niemand op en komt ook helemaal niet voor.
(de tekst onder het filmpje wilde ik weg hebben, maar dat kan kennelijk niet).

@maman_ar

yg masih punya ibu semoga diberikan kesehatan dan yang ibunya sudah meninggal semoga di tempatkan di surganya Allah. aaaamiiiinnn. Alfatihah.

♬ Iktiraf – Imam Muda Nazrul Dan Imam Muda Fakhrul


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Corona en deze site (16 juli 2020)

Cegah Corona, Desa di Purbalingga Ini 'Lockdown' | Kesehatan

Indertijd had ik aangekondigd, dat ik tot midden juni minder berichten zou plaatsen. Maar deze termijn wordt verlengd tot in elk geval september.
Er valt weinig te beleven in mijn regio, het is corona wat de klok slaat. Inmiddels is corona nog lang niet aan het minderen. Op Java komen er elke dag 1200-1600 nieuwe besmettingen bij; er is nog geen trend te bespeuren, dat het hoogtepunt op Java voorbij is.
In de grotere winkels, shoppingcentra en kantoren is het nog steeds volop temperatuurscan maken, handen wassen en je laten bestuiven met anti-spul. Veel mondsmaskers worden nu gebruikt.
De meeste attractiecentra zijn nog steeds gesloten. Hotels zijn wel open, maar met beperkingen, zoals restaurants, lobby’s en zwembaden die gesloten zijn.

Ik zelf heb een redelijke bewegingsvrijheid, maar op een vrije dag ergens naar toe gaan voor wat ontspanning is er niet bij, immers gesloten.
Het leven in de desa gaat gewoon zijn gang, er is geen andere keuze. Een lock-down of forse sluitingstijden voor de toko’s zijn niet haalbaar, ik heb het al eerder vermeld.

Dus stof voor berichten op deze site is op dit moment nog steeds minimaal.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Katten – een probleem (12 juli 2020)

Uniknya Houtong Cat Village, desa kucing-kucing imut di Taiwan ...

In mijn desa hebben mensen geen huisdieren, behalve katten. Alle andere dieren zoals kippen, koeien, geiten, eenden en meer hebben een economische functie.
In mijn regio zijn er vrijwel geen honden, het zijn immers onreine dieren volgens de Islam. Toch zijn er boeren, die honden hebben, maar dan voor de jacht op bepaalde dieren (welke, is mij nog steeds niet duidelijk). In de grotere steden zijn er wel moslims, die honden als huisdier hebben.
Katten zijn er bij de meeste huizen, maar worden niet zo als huisgenoot behandeld als in nederland. Doorgaans zoeken de katten hun eigen eten, of krijgen restantjes van het huis. Doorgaans zien de katten er redelijk goed uit.
Katten worden niet gesteriliseerd of anderszins “geholpen”. Daar is geen geld voor; een sterilisatie kost, naar men mij heeft gezegd, plm rp 500.000, een enorm bedrag voor de desa-bewoner.
Gevolg is, dat om de zoveel tijd katten kleintjes werpen; moeder en kleintjes slapen ergens buiten; er is geen speciale aandacht van de mensen voor de moeder-poes en de kleintjes.
Wel zoekt de moeder-poes in welk huis dan ook, een plek voor de kleintjes, in een hok of achter een kast. Het vervelende hiervan is, dat het in huis snel gaat stinken (tropische temperaturen) en dat het andere katten aantrekt.
Dat laatste is nu bij mij thuis gebeurd. Moeder-poes met 4 kleintjes achter de kast en een steeds sterkere stank, dus er moet iets gedaan worden. De katten moeten het huis uit.
Een opvang voor katten is er niet, nergens in mijn district. Het doden van dieren stuit mij tegen de borst en gebeurt ook niet (als het katten betreft) door de desa-bewoners.
De ultieme oplossing is om de katten te droppen bij een pasar, waar doorgaans wel wat eten is.
Ik denk, dat ik voor deze oplossing morgen kies. Een andere optie is er niet, als ik het huis enigszins “ruikbaar” en schoon wil houden.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Hoe is het nu in de desa ivm corona ? (27 juni 2020)

De nieuwe mondmaskers

Het leven in mijn desa gaat gewoon zijn gang, ondanks de corona-dreiging. Het aantal besmettingen op Oost Java neemt sneller toe, dan in andere delen van Indonesie. De president heeft de provincie Oost Java al gesommeerd wat te doen aan die snelle stijging.
De markt in mijn desa is gewoon open, en de meeste toko’s zijn ook open; van een lock-down in mijn desa is geen sprake, omdat dit onuitvoerbaar is. Sluiting van de markt betekent, geen eten kopen voor de desa-bewoners.
Veel meer mensen dan voorheen gebruiken nu een mondmasker. De laatste tijd is een nieuw soort mondmasker in gebruik bij grotere winkels (zie foto boven), ziekenhuizen, kantoren.
Het lijkt op de wegen drukker te worden. Vanaf volgende week gaan de treinen weer rijden, echter met een protocol. Hetzelfde geldt voor de bussen.
Veel lokale toeristische bestemmingen zijn nog gesloten. Zo was ik vandaag in Kencong, waar huisjes in hollandse stijl te zien zouden zijn; echter gesloten.

Hoewel ik met de auto of de motor overal kan komen, voel ik mij toch niet echt vrij in mijn bewegingvrijheid. Gezellig winkelen in de Mall is er niet bij, vanwege alle corona-beperkingen, zoals afgeplakte stoelen, temperatuurscans, verplicht handen wassen. Andere plekken, waar veel mensen samenkomen, zijn gesloten, of er gelden allerlei regels.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Paar dagen Jember-stad: ongezellig (12 juni 2020)

Alun-alun Jember di Pagi Hari - YouTube

Gewoonlijk is dit een erg druk gedeelte van Jember-stad

Vanmiddag ben ik weer in de desa tergekeerd, na een paar dagen Jember-stad.
Het was allerminst een gezellig uitje naar Jember-stad, met dank aan corona. Allereerst waren er bijna geen gasten in het hotel, en dat betekende, dat het restaurant gesloten was. Er was ook geen ontbijtbuffet; er werd in plaats van het ontbijt-buffet een bord gegeven met nasi, groeten, kip, sambal en kroepoek. De sky-lounge en het zwembad op het dak waren eveneens gesloten. Hoewel de aanwezige staff erg vriendelijk was, was de sfeer in het hotel ver te zoeken.

In Jember-stad was het erg rustig. Veel restaurants zijn gesloten, evenals vele warungen. Opvallend was, dat de meeste mensen in de stad nu een mond-masker gebruiken, dat was een tijd geleden anders.
Vanwege een forse verkoudheid met veel hoesten heb ik een “rapid-test corona” laten doen, gelukkig was de uitslag negatief.

De anti-corona-protocollen zijn aanmerkelijk aangescherpt. In kantoren en andere publieke plaatsen zijn met strips en plakband veilige zitplaatsen gecreerd. Mondmaskers zijn verplicht. Overal wordt een temperatuur-scan gemaakt en er is overal meer dan voldoende gelegenheid om handen te wassen.
Dokters en verplegend personeel, dat direct te maken heeft met patienten, lopen erbij als robots, helemaal ingepakt.

Corona is in Indonesie nog lang niet op zijn retour; integendeel, het aantal besmettingsgevallen neemt de laatste week sterk toe.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Internetstoring (11 juni 2020)

Door een grote internetstoring vandaag geen nieuwe corona update.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Leeg hotel in Jember (9 juni 2020)

 

Kebutuhan APD untuk Tim Medis Makin Tinggi, Peran Masyarakat ...

Zo was mijn dokter vanmiddag ingepakt

Inmiddels ben ik voor een paar dagen in Jember, in een hotel. Ik wil wat mensen ontmoeten, met alle voorzorgsmaatregelen, die daar nu bij horen. Het hotel is bijna leeg, er zijn 5 gasten. Hetzelfde geldt voor het hotel een paar panden verder. Een ontbijtbuffet is er niet, daarvoor in de plaats een bord indonesisch eten met kip en groenten. De rest van de dag blijft het restaurant gesloten. Dus erg saai.
Vanwege een forse verkoudheid ben ik vanmiddag naar Jember Klinik geweest. Men drong aan op een “rapidtest corona”; die test, alsmede bloedonderzoek heb ik laten doen, en de uitslag was negatief, dus geen corona. Wel kreeg ik medicijnen voor mijn forse verkoudheid.
Dokters en zusters, dus zij die direct contact hebben met patienten, zijn helemaal ingepakt. Alle anderen dragen mondmaskers. Overal staan flesjes met desinfecterend spul, waar men de handen mee kan insmeren.

Op straat worden mondmaskers nu massaal gedragen. Het openbare leven in Jember-stad gaat gewoon door, maar wel op een laag pitje. Veel restaurants zijn gesloten, in de winkels is het rustig. Het is bepaald niet gezellig in Jember-stad.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Overgang naar het droge seizoen (6 juni 2020)

Mount Field View - Free photo on Pixabay

Mijn laatste bericht over het weer was van 28 mei. Ik meldde toen, dat het regenseizoen weer terug leek. Veel en soms forse regen met onweer.
Normaal gesproken is nu het droge seizoen aangebroken. Maar stabiel droog weer is het nog niet; in de middagen nog wat bewolking en soms wat lichte, korte regen.
Maar de temperaturen lopen duidelijk terug. Het droge seizoen is ook het koude seizoen. Overdag wordt het nu rond de 30 C; in de avonden en de vroege ochtend is het fris. Afgaande op de afgelopen jaren kunnen we zeer fris weer verwachten, waarbij het in de vroege ochtend wel 17/18 kan worden; tijd om een jas aan te doen, als ik op de motor naar de Alfamart wil. Eind augustus beginnen de temperaturen weer op te lopen.
De “perubahan cuaca” (verandering van het seizoen) betekent weer veel ziekte; voornamelijk hoesten en verkoudheid, soms ontsteking bij de neus. Ik heb er nu zelf ook last van.

Het droge seizoen vorig jaar was erg koud. En de maanden oktober en november waren buitengewoon heet. Ik heb er uitvoerig over geschreven. Het weer is anders dan vroeger.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oma (buurvrouw) is ziek (4 juni 2020)

Mijn buurvrouw, de oude oma

De oude oma, die in het huis naast mijn huis woont, is ziek. Zij is 2 weken gevallen in huis door duizeligheid. Zij heeft regelmatig last van zeer hoge bloeddruk. Zij heeft medicatie voor de bloeddruk.
Sinds die valpartij zit zij niet meer regelmatig op het terras voor haar huis. Zij is min of meer bedlegerig; zij kan althans niet lopen.
De oude oma woont samen met een dochter en kleindochter. Zij verzorgen oma de hele dag. Als Oma moet baden, draagt een van de naburige jongens haar naar de badruimte, alwaar zij wordt gewassen door haar dochter. Na het baden wordt zij weer door een van de jongens naar haar kamer gebracht.
Eten wordt voor oma bereid, zij hoeft niets te doen.
Oma is in de 90; een broze, kleine dame.

Oma blijft tot het einde thuis, zoals algemeen gebruikelijk is. Er wordt niemand afgeschoven naar een instelling.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Regenseizoen weer terug (28 mei 2020)

Tanah Longsor di Cisompet, Garut, Jawa Barat

Een longsor (landverschuiving) op midden Java

Het is eind mei, en normaal gesproken zou het droge seizoen nu begonnen zijn, met zo nu en dan nog een bui.
Echter, sinds 4 dagen lijkt het regenseizoen weer helemaal terug. In de loop van de middag begint het te regenen en de regen duurt tot halverwege de avond. In de nacht weer opnieuw regen. De regen gaat een paar keer over in tropische stortbuien, met klappen onweer.
Ook uit andere delen van Java berichten van slecht weer, met overstromingen en landverschuivingen.
Volgens het indonesische KNMI (BMKG) is het instabiel in zuid-oost Azie; cyclonen en meer. Dat heeft zijn invloed op het weer nu op onder meer Java.
Mijn buurt ligt gunstig; er is geen gevaar voor overstromingen of landverschuivingen. Elders in de desa komen huizen wel onder water te staan.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran, maar niet feestelijk (26 mei 2020)

Intussen is het al een paar dagen na Lebaran.
Het was een vreemde, verdrietige Lebaran. We hebben thuis bijna geen bezoek gehad, de desa was heel rustig. Er heerste absoluut geen feestelijke stemming. Een paar desa’s in mijn regio zijn afgeloten, omdat daar corona-besmettingen zijn; 27 mensen zijn naar Jember-stad gebracht.
Veel moskeeen zijn dicht; er wordt geadviseerd om thuis de gebeden te doen.
Ik heb vanochtend met de auto een ritje gemaakt, maar het was overal rustig.
Nergens een vrolijke, opgelaten stemming.
Ik kan dit bericht niet vrolijker maken.

Hopelijk is volgend jaar corona verdwenen en kan het Suikerfeest dubbel feestelijk worden gevierd.

Zo ging het er bijna bij mij thuis ook aan toe


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Een reactie plaatsen

Vastentijd voorbij, nu Idul Fitri (23 mei 2020)

Gambar Kata Ucapan Hari Raya Idul Fitri 1440 H di 2020 | Gambar ...

Het is nu zaterdagavond, 18.00 uur. Dat wil zeggen, dat de Ramadan voorbij is. De dag begint hier met de avond tevoren, het is nu “malam minggu” (de avond van zondag). Het is Idul Fitri, Lebaran oftewel het Suikerfeeest.
Zojuist was er het avondgebed “Maghrib” en na afloop van dit gebed is het dus hier zondag.
Echter, geen feestelijke sfeer, ik schreef het gisteren al. Gewoonlijk zou in de loop van de avond een feestelijke optocht met fakkels (Takbir) door de desa plaats vinden; dit mag dit jaar niet. De moskee achter mijn huis is morgenochtend gesloten, de gebeden doen we dus thuis.

Morgen zal het zeer rustig verlopen. Geen bezoek van familieleden en vrienden van verre.
Jammer, maar we moeten het ermee doen.

Voor een ieder een Gezegend Suikerfeest !


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.