Dorpsleven, cultuur en Adat

Regenseizoen weer terug (28 mei 2020)

Tanah Longsor di Cisompet, Garut, Jawa Barat

Een longsor (landverschuiving) op midden Java

Het is eind mei, en normaal gesproken zou het droge seizoen nu begonnen zijn, met zo nu en dan nog een bui.
Echter, sinds 4 dagen lijkt het regenseizoen weer helemaal terug. In de loop van de middag begint het te regenen en de regen duurt tot halverwege de avond. In de nacht weer opnieuw regen. De regen gaat een paar keer over in tropische stortbuien, met klappen onweer.
Ook uit andere delen van Java berichten van slecht weer, met overstromingen en landverschuivingen.
Volgens het indonesische KNMI (BMKG) is het instabiel in zuid-oost Azie; cyclonen en meer. Dat heeft zijn invloed op het weer nu op onder meer Java.
Mijn buurt ligt gunstig; er is geen gevaar voor overstromingen of landverschuivingen. Elders in de desa komen huizen wel onder water te staan.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran, maar niet feestelijk (26 mei 2020)

Intussen is het al een paar dagen na Lebaran.
Het was een vreemde, verdrietige Lebaran. We hebben thuis bijna geen bezoek gehad, de desa was heel rustig. Er heerste absoluut geen feestelijke stemming. Een paar desa’s in mijn regio zijn afgeloten, omdat daar corona-besmettingen zijn; 27 mensen zijn naar Jember-stad gebracht.
Veel moskeeen zijn dicht; er wordt geadviseerd om thuis de gebeden te doen.
Ik heb vanochtend met de auto een ritje gemaakt, maar het was overal rustig.
Nergens een vrolijke, opgelaten stemming.
Ik kan dit bericht niet vrolijker maken.

Hopelijk is volgend jaar corona verdwenen en kan het Suikerfeest dubbel feestelijk worden gevierd.

Zo ging het er bijna bij mij thuis ook aan toe


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Een reactie plaatsen

Vastentijd voorbij, nu Idul Fitri (23 mei 2020)

Gambar Kata Ucapan Hari Raya Idul Fitri 1440 H di 2020 | Gambar ...

Het is nu zaterdagavond, 18.00 uur. Dat wil zeggen, dat de Ramadan voorbij is. De dag begint hier met de avond tevoren, het is nu “malam minggu” (de avond van zondag). Het is Idul Fitri, Lebaran oftewel het Suikerfeeest.
Zojuist was er het avondgebed “Maghrib” en na afloop van dit gebed is het dus hier zondag.
Echter, geen feestelijke sfeer, ik schreef het gisteren al. Gewoonlijk zou in de loop van de avond een feestelijke optocht met fakkels (Takbir) door de desa plaats vinden; dit mag dit jaar niet. De moskee achter mijn huis is morgenochtend gesloten, de gebeden doen we dus thuis.

Morgen zal het zeer rustig verlopen. Geen bezoek van familieleden en vrienden van verre.
Jammer, maar we moeten het ermee doen.

Voor een ieder een Gezegend Suikerfeest !


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vreemde sfeer in de desa (22 mei 2020)

Ik meldde gisteren al, dat Lebaran dit jaar een ander Lebaran wordt dan gewoonljk, door de reisbeperkingen vanwege corona.
Zondag is het Lebaran. Vandaag is het vrijdag en het zou een drukte van belang moeten zijn in de desa; familieleden komen van verre naar de desa, er moeten voorbereidingen getroffen worden om iedereen van eten te voorzien. Er moeten andere boodschappen worden gedaan. Mensen komen op straat bij elkaar, de laatste nieuwtjes worden uitgewisseld. Kinderen spelen opgewonden op straat, steken al wat vuurwerk af.

Niets van dit alles dit jaar. Het is stil in de desa, zo nu en dan rijdt er een motor voorbij. Heel vreemd allemaal. Met dank aan corona.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Over 3 dagen is het Lebaran, Suikerfeest (21 mei 2020)

Kementerian PUPR susun skenario mudik lebaran 2020

Dit soort wegtaferelen ontbreken dit jaar

Aanstaande zondag is het Idul Fitri, oftewel Lebaran (Suikerfeest).
Na Lebaran is het ongeveer 2 weken feest.
Het wordt nu overdag in de desa drukker, er moet veel gekocht worden voor de feestagen. Velen willen zich ook in nieuwe kleren steken. Huizen worden opgeknapt.
Toch zal Lebaran dit jaar heel anders zijn dan de afgelopen jaren door corona. Het traditionele “mudik (pulang kampung)”, de miljoenen  javanen, die naar hun geboortedesa gaan om daar Lebaran te vieren met familie, is door de regering verboden uit angst voor een enorme verspreiding van corona. In mijn buurt hebben vele desa-bewoners familie in onder meer Surabaya; vorig jaar kwamen deze massaal mijn desa, dit jaar blijven ze weg. Op de grote wegen ontbreken dit jaar de vele Lebaran-posten; dit zijn tijdelijke posten, waar politie is, en medische hulpverleners, auto-monteurs en andere hulpverleners voor de Lebaran-reizigers. Het is nu normaal rustig op de weg.
Er rijden geen treinen en bussen; de boot tussen Java naar Bali vaart niet. De grote 4-baans wegen op Java zijn gesloten.

Zoals het er nu voor staat, is de moskee in mijn desa zondagochtend vroeg wel open.
Na het ochtendgebed op zondagochtend in de moskee, gaat men gewoontegetrouw de buurt rond om overal even aan te wippen en de mensen een goed Lebaran te wensen; of dit doorgaat, is nog niet duidelijk.

Kortom, een heel andere Lebaran dan we gewend zijn.

Een Lebaran-mudik post langs de weg

Pantau Arus Mudik - Balik Lebaran, Polres Sampang Dirikan 5 Pos ...


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , | Een reactie plaatsen

Gedachtes over moslims, niet-moslims en andere zaken (20 mei 2020)

 

FKUB sebagai Wadah Kerjasama |

Informatieve programma’s, discussieprogramma’s en praatprogramma’s op TV in Nederland over de Islam, geven een beeld van de Islam, zoals dat niet in Indonesie voorkomt. Mij bekruipt bij genoemde programma’s het gevoel, dat men in Nederland “roomser dan de paus” wil zijn; er wordt zwaarwichtig over de Islam gesproken, er wordt verheven gesproken over diepgang in het geloof, je relatie met Allah en vooral wat een “goede” moslim is. De lat wordt heel hoog gelegd.

Op forums (sociale media) voor islamitische jongeren in Nederland komen de meest vreemde vragen voor: “mijn vader is geen moslim, kan ik dan wel naar zijn verjaardag ?” of “kan ik wel samen eten met niet-moslims ?” en meer van dit soort vragen. De javaan is vol onbegrip voor dit soort vragen; die worden hier niet gesteld en zijn volstrekt niet aan de orde.

Uiteraard nemen de javanen de Islam ook zeer serieus, echter niet op de manier, die ik vaak in Nederland zie.
Ik heb vele javanen gesproken, die weinig op hebben met de Islam in de arabische landen; ze vinden die veel te streng en te zwaar.
De Islam in Indonesie (uitgezonderd Aceh) is gematigd; de scherpe kanten van de Islam zijn door de eeuwen er van afgegaan; In al de jaren, dat ik op Java woon, heeft nog nooit iemand tegen mij gezegd, dat ik geen goede moslim zou zijn, hoewel ik de Islam op mijn manier praktizeer. Hoe je met de Islam omgaat, is iets voor ieder persoonlijk, zo hoor ik zeer velen zeggen; hoe je met het geloof omgaat, is een zaak tussen Allah en jou.

Moslims op Java gaan met niet-moslims “gewoon” om. De javaan hoeft niet te weten, wat iemands godsdienst is; hij wil beleefd omgaan met iedereen; de javaan is van nature een beleefd en beschaafd persoon.
Veel nederlandse moslim-jongeren spreken elkaar aan met “broeder” of “zuster”. Op Java gebeurt dat niet, jongeren spreken elkaar aan met “mas” of met “sampeyan” (jij / U). Ouderen (iedereen, die geen jongere meer is) worden het meest aangesproken met “Pak”, “Bapak”, “Ibu” of “Bu”. Het woord “Anda” (U) wordt zelden gebruikt.
De hierboven vermelde aanspreekvormen gelden ongeacht de godsdienst, die men heeft.

Als men het ìn nederland heeft over “Allah”, dan wordt heel vaak toegevoegd “Geprezen en verheven is Hij (SWT)”. En als men het over “Mohammad” heeft, dan wordt er heel vaak aan toegevoegd “Vrede zij met Hem (SAW)”.
Dit doet men niet in het dagelijks leven op Java; hier spreekt men gewoon over “Allah”.

Het is nu de vastenmaand Ramadan. Uiteraard wordt ook in Indonesie gevast.
Vooral veel nederlandse moslim-jongeren nemen het vasten bijzonder streng; al gauw valt de opmerking: “als je een slok water drinkt tijdens het vasten, ben je geen goede moslim”.  Tijdens gesprekken over de Islam op TV gaat het vaak over een “goed moslim zijn”;  een goede moslim neemt het vasten 100% serieus; ook het dragen van bepaalde kleding en het hebben van een baard is iets voor goede moslims.
Natuurlijk wordt er op Java gevast; echter niet op die rigide manier, zoals bij veel moslims in nederland. Ik weet, dat velen hier soms een klein hapje nemen, een sigaret roken of een slokje water drinken; men doet dat dan buiten het zicht van anderen. Niemand die hier roept, dat je dan geen goede moslim bent.

De 5x daagse gebeden worden op Java niet massaal gedaan; de moskeen roepen wel op tot gebed. Niemand, die bijvoorbeeld het middaggebed op straat doet, of in een park. Het “subuh”gebed in de vroege ochtend en het avondgebed “Maghrib” worden door velen thuis gedaan, maar de andere 3 gebeden minder vaak. Het dagelijks leven gaat gewoon door, winkels worden niet gesloten.

Het Vrijdaggebed wordt massaal bezocht. Echter, het openbare leven ligt niet plat. Hier en daar sluiten wel winkels voor een paar uur, maar die gaan weer open in de loop van de middag.
Zij, die zelden of nooit naar de moskee gaan, hoewel ze zich moslim voelen, worden daar niet op aangesproken; zeker vallen er geen opmerkingen, dat zij geen goede moslims zouden zijn.

Op Java heerst een eeuwenoude traditie van omgaan met elkaar van verschillende godsdiensten (moslims, hindu’s, christenen, boeddhisten). Dit is in het dagelijks leven te merken; iemands godsdienst speelt in het dagelijks leven geen rol als mensen elkaar ontmoeten.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: | Een reactie plaatsen

Aankondiging van een overlijden in de desa (15 mei 2020)

Kapolres Labuhanbatu Melayat ke Rumah Duka Orang Tua Khalifah ...

Bidden bij de overledene

Vanmorgen is er in mijn buurt iemand overleden. Een overlijden wordt hier omgeroepen via de luidsprekers van de nabijgeleden moskee en daardoor wist ik van het overlijden. Het is vast gebruik, dat een overlijden publiekelijk bekend gemaakt wordt via de luidspreker van de moskee.
De bewoners in de buurt van het huis van de overledene maken zich na het omroepen klaar om naar het sterfhuis te gaan. Dit zijn voor het merendeel vrouwen, omdat de mannen aan het werk zijn.
De vrouwen nemen elk 1 of 2 kilo rijst mee, en eventueel flessen water; ook dit is vast gebruik. Er zullen vandaag en de komende dagen veel mensen langskomen en er moet eten voorhanden zijn.
Ruim een uur na de aankondiging van het overlijden begonnen bezoekers te komen. Omdat het sterfhuis naast de weg naar Balung ligt, waar veel verkeer langs komt, regelden een paar mannen het verkeer; ook dit is vast gebruik, dat mannen het verkeer regelen; iedereen (motor en auto) houdt zich aan de aanwijzingen van de verkeersregelaars; politie is in het geheel niet nodig.
In de loop van de middag zal de overledene ritueel worden gewassen en in witte doeken worden gewikkeld; dit alles begeleid door gebeden. Hierna wordt de overledene op een draagbaar naar het kerkhof gebracht, waar de begrafenis plaats vindt.
Niemand sterft hier alleen; als het einde zich aandoent, verzamelen mensen zich in het huis van degene, die gaat sterven, en worden voortdurend gebeden opgezegd; de stervende wordt tot op het laatst zo goed mogelijk “verzorgd”.
De nabestaanden van de overledene blijven na de begrafenis niet alleen. De komende dagen zal het een komen en gaan zijn van buurtbewoners, kennissen en anderen. Er wordt gezamenlijk gerouwd.
Is het einde daar, dan wordt het overlijden dus publiekelijk bekend gemaakt. Zeer aandoenlijk. Al met al gaat het er zeer waardig aan toe.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Sawah’s weer fris groen – video (14 mei 2020)

3 Weken geleden waren de sawah’s nog modder en moesten ze worden geploegd.
Inmiddels zijn de nieuwe rijstplantjes weer geplant. Het ziet er prima uit.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Tot midden juni minder berichten op mijn blog (13 mei 2020)

File:COLLECTIE TROPENMUSEUM Een dorpsfeest in de omgeving van de berg Arjuna TMnr 3728-709.jpg

Litho naar een schilderij van A. Salm. Een dorpsfeest in de omgeving van de berg Arjuna, Oost Java, district Malang. 1872

Ik heb besloten een pauze in de berichtgeving in te lassen. Het leven in mijn desa en de hele regio is enigszins ingezakt door corona en ik ben redelijk beperkt in mijn bewegingsvrijheid; ik maak zogezegd minder mee dan ik zou willen.

De pauze in de berichtgeving duurt tot midden juni.

Wat wel doorgaat:

* de updates omtrent corona in Indonesie.
* ik zal verslag doen van Lebaran (Suikerfeest), dat dit jaar heel anders zal zijn dan we gewend zijn.
* mocht er anderszins iets zijn, dat de moeite waard is voor mijn blog, dan zal ik er verslag van doen.

Dus een echte pauze wordt het niet, maar wel minder berichten tot midden juni.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | 2 reacties

Het planten van de nieuwe rijstplantjes – video (6 mei 2020)

 

3 Weken geleden was er de oogst van de rijst.
De afgelopen 3 weken hebben de sawah’s gerust en zijn ze omgeploegd.
Nu worden overal de nieuwe rijstplantjes weer geplant. Over 3 maanden is er weer oogst.
Tanam (planten) bibit (jonge rijstplantjes).


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer – overgang naar droge seizoen (4 mei 2020)

Langkah-langkah Cara Menanam Padi | Bibit Online

Het planten van de bibit (rijstplantjes)

Mijn laatste bericht over het weer was van 8 april jl. Ik meldde toen, dat het vrijwel elke dag regende. Welnu, tot een dag of 5 geleden heeft dit zo geduurd. Bijna elke middag regen met soms forse onweersklappen.

Echter sinds 5 dagen lijkt het weer aan het veranderen. De indonesische KNMI (BMKG) heeft aangekondigd, dat we zo langzamerhand naar het droge seizoen gaan. Dat wil niet zeggen, dat het de komende tijd niet meer zal regenen, zo nu en dan zal er nog een bui vallen.
De temperaturen zijn aan het stijgen. Rond de middag is het 33 C. De ochtenden zijn doorgaans helder, in de middag is er wel bewolking, maar niet meer van die dreigende donkere regenwolken.
De lucht wordt rustiger.

De boeren zijn druk bezig de nieuwe rijstplantjes (bibits) te planten. Over 3 maanden kan er geoogst worden.

Gewoonlijk begint in de loop van de maand juni het koude (maar) droge seizoen, dat duurt tot eind augustus. Hoe het weer zich dit jaar zal gaan ontwikkelen, weten we niet.
Vorig jaar was een bijzonder jaar wat het weer betreft. In september en oktober was er een een ongekende hitte; en het regenseizoen, dat gewoonlijk rond oktober begint, liet het afweten. Het droge seizoen duurde tot eind december. De gewassen op vele sawah’s zijn verdroogd, een slechte oogst dus.

Het is aan de boeren, wat zij gaan doen met de sawah’s na de rijst-oogst van 3 weken geleden. Er worden ook jerukken, boontjes, en veel meer verbouwd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Een reactie plaatsen

Premieverhoging ziektekostenverzekering BPJS gaat niet door (1 mei 2020)

Ik berichtte eind vorig jaar, dat de maandpremie voor de indonesische ziektekostenverzekering (BPJS) met ingang van 1 januari 2020 zou worden verdubbeld. Deze premieverhoging was een besluit van de president om iets te doen aan de grote tekorten op deze verzekering.
Deze premieverhoging is inderdaad ingegaan met ingang van 1 januari 2020.
In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof van Indonesie in Jakarta geoordeeld, dat het besluit van de president om de premie te verdubbelen, onjuist is. De premieverhoging zou met verschillende wettelijke voorschriften in strijd zijn.
Met ingang van 1 mei (vandaag dus) geldt weer de premie van vorig jaar.

De vraag blijft, wat te doen aan de grote tekorten op deze volksverzekering. Een eigen risico invoeren zou een mogelijkheid kunnen zijn; ook zou kunnen worden gekeken om de organisatie van de verzekering door te lichten (bezuiniging). Een aantal behandelingen schrappen uit het pakket van de verzekering zou ook kunnen. Tenslotte is geopperd, om bij behandelingen bv 10% van de rekening ten laste van de patient te laten komen.
Het lijkt helemaal nederland.
De premie is nu dus weer 6 euro per maand (rp 80.000).

De teveel betaalde premie van januari t/m maart krijgen we niet terug. Alleen het teveel betaalde van de maand april wordt gerestitueerd.

Net zoals in nederland zijn er bijkomende kosten, die niet onder de verzekering vallen; vooral voor bepaalde medicijnen bijvoorbeeld.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Kinderen (28 april 2020)

Kinderen aan het spelen vlak naast mijn huis


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Dieven opgepakt, gemolesteerd en aan politie overgedragen (26 april 2020)

Op de video hierboven is te zien hoe het eraan toegaat bij het oppakken van de 3 dieven bij de sawah.

Gisterenavond, rond 20.00 uur, zijn bij een sawah achter mijn huis, 3 mannen door burgers opgepakt. De 3 mannen waren bezig jerukken te stelen. Een jeruk is een citrusvrucht, een soort kruising tussen een citroen en een sinaasappel. Een kilo jerukken kost plm rp 6000. De dieven hadden al vele kilo’s klaar staan om mee te nemen.

Jerukken

Jual Jeruk Peras Pontianak - Depo Buah | Ralali.comAl snel kwamen tientallen mannen uit de naburige woningen toegesneld om te helpen bij het “burger-arrest”. De dieven werden zeer hardhandig aangepakt, zoals gebruikelijk is in zuid-oost Azie. Er werd met stokken op hen ingeslagen, ze werden geschopt tot bloedens toe en aan hun haren getrokken. Hun kleren werden verscheurd. Niet zelden worden dieven ter plekke doodgeslagen.
Enige tijd later werden de 3 dieven op motoren naar de “Balai Desa” (gemeentehuis) van mijn desa gebracht, waar ze in een zaal moesten wachten op de komst van de politie. De deur van die zaal werd bewaakt door een soort vice-burgemeester, zodat niemand er in kon.
De politie was er al snel, waarna voorbereidingen werden getroffen om de 3 dieven naar de gavangenis in Jember-stad te brengen. Na een half uur werden de dieven in een politiewagen geladen en vertrok men naar Jember-stad.

Honderden opgewonden burgers waren toegesneld naar de Balai Desa; het pakken van 3 dieven op heterdaad is een heftige gebeurtenis in de desa. De woede bij de desa-bewoners is enorm; degene, die bestolen wordt, lijdt verlies, er is geen verzekering, die de schade dekt. Vandaar dat de woede zo groot is.
De politie-agenten hadden de zaak goed onder controle; er mocht niet meer geslagen worden. En bij het “inladen” van de dieven in de politiewagen moesten de burgers op gepaste afstand staan.

De drie dieven in de zaal van de Balai Desa (foto Paul Kijlstra)

————————–
Vele burgers waren naar de Balai Desa gekomen; op de foto in het midden de zaal, waar de dieven op de politie wachtten. (foto Paul Kijlstra)

————————–
Het “inladen” van de dieven in de politie-wagen. (foto Paul Kijlstra)


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.