Winkels, markt, aankopen

De stad Jember in ontwikkeling en brood (18 jan. 2019)

21 December 2018 is in de stad Jember (plm 300.000 inwoners) geopend een filiaal van Transmaret, op de plaats waar eerder Carrefour stond. Transmaret heeft in heel Indonesie filialen. Het is geen echte shoppingmall, maar meer een groot winkel / uitgaanscentrum. Op de begane grond veel eet-gelegenheden, Op de tweede etage is een grote supermarkt, met eetgelegenheden. Verder is er onder meer nog een kledingzaak en een zaak voor elektronika. Er is ook een bioscoop, en speelgelegenheid voor de jeugd.
Met Lippo Plaza, Transmaret en Roxy zijn er nu 3 grote winkelcentra in Jember. Het winkelcentrum Roxy is inmiddels sterk vergroot.

De afgelopen 4 jaar is de stad Jember sterk in ontwikkeling. Zoals gezegd, 2 grote winkelcentra zijn gebouwd; er zijn een paar 3-sterren hotels gebouwd, het vliegveld is weer in gebruik (zij het nog beperkt – alleen naar Surabaya vv.). De stoepen in het centrum zijn vernieuwd. Grab en Go-jek functioneren nu ook in Jember, naast de al bestaande taxi’s. Verder heeft het ziekenhuis Jember Klinik veel nieuwbouw gekregen. Niet onvermeld mag blijven Holland Bakery (filiaal van een landelijke keten) in het centrum, 3 jaar geleden geopend.
Laatste nieuws is, dat de Trans Java Tolweg van Jakarta naar Banyuwangi (totale lengte plm 1200 km) via Jember zal gaan. Het trace Jakarta – Surabaya – Probolinggo is inmiddels in gebruik, het trace Probolinggo – Banyuwangi wordt nu aangelegd en gaat dus via Jember lopen. De tolweg zal via Jember gaan, omdat het vliegveld van Jember het vertrekpunt zal worden voor haji-gangers naar Mekka uit de omliggende districten.
De stad Jember heeft toeristisch niets te bieden. Begin vorige eeuw bestond Jember amper; het heeft geen historische gebouwen of historisch centrum. Het is echter wel een authentieke indonesische stad, waar geen toeristen te vinden zijn. De stad Jember ligt op plm 50 minuten rijden van mijn desa.

Voor mij persoonlijk blijft het kopen van brood een probleem in Jember. Op Bali kun je nu volkorenbrood en andere soorten brood kopen. In Jember is alleen klef witbrood te koop, bepaald geen lekkernij als je van brood houdt. Zelfs Holland Bakery verkoopt geen “echt” brood.
Ik bak nu dus mijn eigen brood, op basis van bloem met wat havermout (dat is hier te krijgen) of tarwemeel (ook beperkt te verkrijgen). Volkorenmeel is nergens te krijgen. Maar het resultaaat van mijn brood-bakken is zeer bevredigend, het is veel beter te eten, dan dat kleffe witbrood.
Brood en gebak zijn geen inheemse produkten in Indonesie; brood heeft geen traditie hier, in tegenstelling tot nederland, broodland bij uitstek. Ook de zg. gebakjes en andere zoetigheden van deeg zijn niet te vergelijken met die in nederland; ik koop ze dan ook zelden. Veel van die zoetigheden worden gemaakt van rijstmeel, tapioca, palmsuiker en agar agar.

Centrum stad Jember ’s avonds

——————————————

De Trans Java Tolweg, lengte plm 1200 km. Het trace Probolinggo – Banyuwangi (rood) zal via Jember lopen. Het trace Jakarta – Surabaya – Probolinggo is al in gebruik.


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Papaya (30 dec. 2018)

Achter mijn huis staan 2 papaya-bomen, een grote en een kleine. Beide bomen dragen vruchten; per boom zijn er vele vruchten. De vruchten, die wel 30-40 cm lang kunnen worden, groeien aan de stam van de boom. Het is een makkelijke boom, die weinig verzorging behoeft. Papaya kan bijna het hele jaar worden gekocht, en is een zeer goedkope vrucht. Papaya komt veel voor in Indonesie.

Info van Wiki: De papaja is rijk aan bètacaroteen, dat een rol speelt in de bescherming tegen vrije radicalen, die bepaalde vormen van kanker kunnen veroorzaken. Papaja’s bevatten zoveel vitamine C, dat een halve vrucht van gemiddelde grootte voldoende is voor de dagelijkse behoefte van een volwassene. Verder bevatten ze kleine hoeveelheden ijzer en calcium.
Papaja bevat agrimine, dat een goede uitwerking zou hebben op de vrouwelijke vruchtbaarheid, evenals carpaïne, een enzym waarvan men vermoedt dat het goed is voor het hart. Ook komt in deze plant fibrine voor, zeldzaam bij andere planten. Bij de mens speelt dit een grote rol bij de bloedstolling.
Therapeutisch kan het vaak gebruikt worden met ananassap waarin zich een ander belangrijk enzym, het bromelaïne, bevindt. De schil van de papaja geeft een uitwendige behandeling van wondjes op de huid en op plaatsen die niet snel genezen. Ook de pulp uit de sapcentrifuge kan hiervoor, of als onderdeel van een kompres, gebruikt worden.

De papaya-bomen achter mijn huis


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Over alcohol, foute arak en zelf maken (21 dec. 2018)

Een fles echte Arak

Buiten toeristengebieden is het in Indonesie moeilijk om aan alcohol te komen. In toeristengebieden, zoals Bali en Yogyakarta is bier, wijn, en sterke drank te koop. Ook in andere toeristengebieden. De prijzen zijn wel aan de dure kant. Een fles buitenlandse wijn op Bali kost al gauw rp 200.000.
In mijn desa is er 1 toko, waar bier (Bintang) gekocht kan worden; prijs rp 70.000 voor een fles van 0,6 liter, dus prijzig. Of deze toko een vergunning heeft, weet ik niet; maar het duurt wel even voordat de fles is gehaald ergens achter in de toko.
In Yogyakarta kocht ik laatst een fles bier (0,6 l.) voor rp 37.000.
Bij het kopen van alcohol moet men voorzichtig zijn, er is veel zwendel bij betrokken. Zelfs bij flessen wodka, die er “echt” uitzien, kan de inhoud zijn, immers gemengd met bv. methanol. Men haalt de echte wodka uit de fles, en doet er het verkeerde drankje weer in. Aan de fles is dit bijna niet of helemaal niet te zien. Vooral Arak kan een zeer gevaarlijke drank zijn.
Arak is vanouds de sterke drank in Indonesie, wat sterkte betreft te vergelijken met genever. Arak wordt gemaakt in Indonesie in officiele fabrieken, en in toeristengebieden verkocht. Het wordt verkocht in officiele flessen met zegel. Met deze arak is niets mis. Arak is ook goed te gebruiken in mixdranken met cola, cassis, enzovoorts.
Maar op veel plekken kan illegale “arak” worden gekocht. Illegale arak is arak, die doorgaans thuis wordt gemaakt voor de verkoop in bv sommige warungen. Meestal worden aan deze arak gifstoffen toegevoegd, zoals methanol en zelfs spiritus. Daardoor is deze arak erg goedkoop. Jaarlijks sterven er tientallen, zo geen honderden mensen door het drinken van deze foute arak. Ook de politie waarschuwt regelmatig voor het kopen van deze foute arak. Deze foute arak wordt verkocht in onder meer sommige warungen in plastic flessen. Natuurlijk zal de verkoper U bezweren, dat het pure, zuivere arak is, maar koop nimmer dit soort arak, U speelt met Uw leven.
Wilt U arak kopen, doe dat dan in een officiele winkel, waar de goede “officiele” flessen arak te koop zijn.
Verder zijn er flessen “Orang tua” te koop, een soort wijn met een sterkte van plm 12-13 %. Het is een zoetige drank. Deze drank wordt in officiele fabrieken gemaakt. Orang tua kan ook in mijn desa worden gekocht, indien voorradig. Een fles van 0,6 l kost plm rp 60.000-70.000.
Vervolgens is er “Brem” (rijstewijn), oorspronkelijk uit Bali en het oosten van Indonesie. Op Bali kan dit worden gekocht, op Java heb ik het nog niet gezien.
Brem wordt gemaakt van de gefermenteerde massa zwart/witte glutenrijke rijst, ketan. De droge massa, ragi tape, wordt in vocht gedrenkt en gedroogd, gestoomd gedurende een uur en dan afgekoeld. De nu weer koude rijst wordt dan vermengd met de ragi tape. Rijstsiroop druppelt naar de bodem van het vat; in drie dagen verandert de zetmeel van de rijst in suiker en wordt er een gistculture aan toegevoegd, waardoor de fermentatie begint. Deze duurt twee weken.
Het is een (licht) zoetige drank, en het alcoholpercentage wisselt van 5% tot 14%.
Op Bali zijn flessen Brem te koop.
Tenslotte is er “Tuak” (palmwijn). Tuak is een alcoholische drank gemaakt van het sap van verschillende soorten palmbomen. Het sap wordt gewonnen en verzameld door een tapper. Het sap kan worden verzameld uit de bloemen van de palmboom. Alternatieve methodes zijn het aftappen van sap of het kappen van de gehele boom. De witte vloeistof is in eerste instantie niet-alcoholisch, waarna het wordt gefermenteerd. Door destillatie kan een sterkere drank worden verkregen. Op Bali is er tuak, op Java heb ik er wel van gehoord, maar men weet niet of en waar het te krijgen is.

Ik ben geen alcohol-drinker, wel gebruik ik sinds mijn studententijd altijd een slaapmutsje voor het naar bed gaan. Toen ik op Bali woonde, was het geen probleem om alcohol te kopen. Maar hier op Java is dat anders, ik ga niet elke week naar Bali om alcohol te kopen; daarbij vind ik het veel te duur.
Ik maak dus mijn slaapmutsje zelf. Water, suiker en gist in bepaalde hoeveelheden, ruim een week laten gisten en er is alcohol. Voor de smaak wat siroop erbij en het slaapmutsje is er. Het alcohol-percentage is plm 11-13 %. Het heeft niets met wijn te maken, maar als slaapmutsje voldoet het aan alle kanten. Voor 5 liter zijn de kosten nog geen 2 euro. Op Bali kost een fles wijn al gauw 15 euro !
Ook anderen in mijn buurtje weten, dat er bij mij alcohol te krijgen is. Regelmatig komt er ’s avonds iemand langs om een klein flesje even te vullen. Het wordt met smaak gedronken. U ziet, dat de Islam hier soepel wordt gehanteerd.

Arak Bali

—————————–

In beslag genomen flessen foute arak

—————————–

Orang Tua


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , , , | 2 reacties

Mie (basic)

Vandaag recept geplaatst voor “Mie” uit een pakje.
Zie voor recept, link


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Een reactie plaatsen

De toko (9 dec. 2018)

5 Jaar geleden had mijn buurvrouw, Ibu Karsi, voor haar huis een kleine warung; deze was gemaakt van bamboe, er was alleen een dak op bamboe-palen en een bankje om op te zitten. Ze verkocht daar allerlei soorten frisdrankjes en koffie.
Ongeveer 3 jaar geleden werd deze bamboe-warung vervangen door een klein stenen gebouwtje dat een toko werd met een beperkt assortissement.
Ongeveer 2 jaar geleden werd het kleine tokootje vergroot; het meet nu 2×2 meter. De toko heeft een verrassend ruim aanbod van artikelen. Frisdranken, diverse soorten koffie (in zakjes), allerlei soorten zeep, shampoo, cremes voor de huid, vele soorten kruiden, alles om kleren te wassen, water in flessen en gallons (= 20 liter), frituurolie, veel soorten snoep en koekjes voor de jeugd, plastic zakjes en doosjes in diverse maten, diverse soorten chips, pennen, schriften en pakpapier, vele merken sigaretten, suiker, bloem, zout, peper, ketjap, tomatensaus en nog veel meer.
Het is mij niet duidelijk, hoe haar verdiensten / inkomsten zijn. Op een pakje sigaretten van rp 14.000 verdient zij rp 500. Op goedkopere produkten verdient ze tussen de rp 100 en 500 per stuk.
De man van Ibu Karsi, Pa De, heeft zijn eigen baan. Hij maakt elke dag kroepoek klaar, die hij in zakjes verkoopt aan een aantal afnemers (warungen). In de loop van de middag frituurt hij de kroepoek in een schuurtje achter zijn huis en begin van de avond worden plastic zakjes/zakken gevuld. De volgende ochtend vroeg brengt hij de zakken naar zijn afnemers.
Veel ibu’s hebben een warung of toko bij huis om wat extra geld te verdienen. Maar de toko van Ibu Karsi is wel een van de grotere bij mij in de buurt.
Ibu Karsi heeft geen last van de overheid. Zij hoeft geen belasting te betalen over haar inkomsten. Bij de bouw van de toko waren er geen bestemmingsplannen of wat dan ook; zij kon gewoon een toko bouwen.


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Winkels, markt, aankopen | Tags: , | 2 reacties

Winkelcentra in Jember – update (juni 2018)

In mijn bericht van 19 dec. 2013 (zie link) had ik het over supermarkten / winkelcentra in de stad Jember. Sinds die tijd is er veel veranderd.
Zo is Carrefour afgebroken; in plaats daarvan wordt nu een grote Transmart gebouwd.
Ruim een jaar geleden is de eerste shopping mall in Jember geopend: Lippo Plaza. Lippo Plaza heeft een erg grote supermarkt (Hypermaret), wat voor Matahari de reden was, om de supermarkt daar te sluiten. Tevens zijn er vele eetgelegenheden.
Roxy is een groot winkelcomplex geworden; er is veel bijgebouwd. De supermarkt is niet bijzonder. Maar je kunt er op verschillende plekken eten.
Golden Market is nog hetzelfde. De supermarkt stelt niet veel voor.
Met name de grote supermarkt (Hypermaret) in Lippo Plaza is voor mij een grote aanwinst. Naar verluid komt er ook in de nieuwe Transmart een grote supermarkt. Het aanbod van alle supermarkten is geheel gericht op de lokale bevolking; anders dan op Bali, waar de doelgroep de toeristen zijn.
Tenslotte wordt zeer binnenkort de eerste McDonald’s geopend. Ik zie er naar uit. Er is al een echte KFC.
Maar de trots van Jember is de Lippo Plaza. Afwachten of de nieuwe Transmart straks een concurrent wordt.

De stad Jember telt zo’n 300.000 inwoners. Het is de derde grote stad van de prov. Oost Java, na Surabaya en Malang.

Lippo Plaza

————————————-

Roxy

Categorieën: Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Ibu sajur – de Groenteboer (20 nov. 2017)

Elke ochtend, rond 8 uur, komt “Ibu Sajur” langs, de groentenboer. Zij heeft op haar motor een hele stellage bevestigd, waar de koopwaar zich bevindt; soms in zakjes, soms los.

Het is verbazend, wat er allemaal te koop is; een rit naar de pasar is niet meer nodig de dag van aankoop bij haar.
Ze verkoopt diverse soorten groenten, kruiden, visjes, eieren, mais, kleine snacks, cabe (kleine pepertjes), tomaten, komkommertjes, tahu, tempe, zout en peper (in mini-zakjes), kroepoek, aardappeltjes, zakjes voor bouillon en meer. Het aanbod is per dag anders, is afhankelijk wat er beschikbaar is. Alleen vlees is er niet te koop, daarvoor moet je naar de pasar.

Ik doe er vaak ook mijn boodschappen, als ik rp 6000 (plm. 40 euro-cent) uitgeef, is het veel.
Er rijden veel van deze Ibu sajurs rond in de desa, elk heeft zijn eigen route en klanten. Meestal komen ze aan het einde van de middag weer langs. Het zijn de vrouwen, die groentenboer zijn, mannen heb ik dit nog niet zien doen.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vissersplaats Puger (aug. 2017)

De vissersplaats Puger ligt aan de zuidkust van Oost Jawa, op ongeveer 45 minuten rijden van mijn desa. Het stadje zelf stelt niet veel voor, maar de haven is vol activiteit. Honderden vissersschepen liggen overdag te rusten in de haven. Maar de verkoop van de vis draait volop overdag. Behalve de haven met de schepen is er ook een scheepswerf, waar houten schepen worden gemaakt.
Ik ga regelmatig naar Puger om verse vis te kopen. Het verkopen van de vis is voor de vrouwen. Er zijn vele stalletjes, waar zij hun vis aanbieden. Uiteraard moet er stevig afgedongen worden. Het zijn alleen de mannen, die de zee op gaan.
De vissers varen uit in de loop van de avond, en keren weer terug in de loop van de ochtend. De meeste vis wordt met vrachtwagens vervoerd naar Surabaya en andere steden. Een deel gaat ook naar Bali.
In Puger komen zelden of nooit toeristen. Er hangt dus een authentieke sfeer.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Winkels, markt, aankopen | 1 reactie

Eerste Shopping Mall in Jember (12 july 2017)

Eind mei is Lippo Plaza in de stad Jember officieel geopend; het is de eerste echte shopping mall in Jember. De Mall is in een enorm gebouw, waar enige jaren aan is gewerkt. De Mall telt 5 verdiepingen, het is open in het midden. Het gebouw is nog niet klaar, alleen de shopping mall. In dit gebouw komen onder andere ook nog een hotel en een ziekenhuis. Er is erg veel parkeerruimte.
In deze shopping mall is ook Matahari ondergebracht; een soort V&D maar dan voor kleding en schoeisel en cosmetica. Matahari heeft 3 etages. Het ziet er erg mooi uit.
Onder de begane grond is een grote supermarkt, de “Hypermart”, een keten, die ook op Bali te vinden is.
Deze supermarkt is ruim voorzien, ook van bv vlees, visprodukten en groenten. Echter op de pasar in mijn  desa zijn deze producten vele malen goedkoper. Er is een grote huishoudelijke afdeling waar onder meer elektrische huishoudelijke apparaten worden verkocht.
Nog niet alle winkels in de mall zijn verhuurd, maar de meeste al wel. De mall ziet er prachtig uit en is te vergelijken met de moderne malls in bv. Surabaya.
Er zijn grote en kleine restaurants. Een avondje uit naar Lippo Plaza is een gezellig uitje.
Carrefour, Matahari en Giant zijn grote supermarkten met een huishoudelijke afdeling, maar het zijn geen shopping malls.

Het enorme gebouw, waarin in het linkerdeel Lippo Plaza

Lippo Plaza

Lippo Plaza

Jember vanaf het dak van de shopping mall

De supermarkt, Hypermaret.

De supermarkt, Hypermaret.


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Feest: Holland Bakery in Jember ! (juni 2016)

Ik hoorde laatst, dat er in de stad Jember een winkel van de keten “Holland Bakery” zou zijn geopend. Ik ken de Holland Bakery van Malang en Surabaya. Je kunt er terecht voor hartige en zoete broodjes (incluis sauzijzenbroodjes !), gebak, taarten en veel meer. Zeer smakelijk en de sauzijnenbroodjes zijn net zoals in Nederland.
Vandaag was ik in de stad Jember, en ik heb de Holland Bakery gevonden, in het centrum. Geen verschil met die in bv Malang. Het enige, dat ze niet hebben is bruin brood, maar wel zijn er kadetjes, puntbroodjes en meer. Ik ben hier zeer mee in mijn dopjes; word zeker vaste klant, temeer omdat de prijzen zeer betaalbaar zijn.
Ik heb meermalen geschreven over het uiterst sobere eten in de desa. Ik kan er niet echt mee toe. Dus ik kook veel zelf. Bij de Carrefour is nu ook al rundergehakt te koop, en bv paprika’s, champignons, en bloemkool.
De Matahari heeft regelmatig panga-filets uit Nieuw Zeeland (diepvries); als de voorraad op is, kan het jammer genoeg wel een paar weken duren, voordat er een nieuwe voorraad is.
Hier zijn geen nederlandse kruiden verkrijgbaar. Daarvoor moet ik op Bali terecht in een van de grote supermarkten daar.
Zo langzamerhand krijg ik dus meer keuze om maaltijden te breiden. De desa-bewoners zien het met verbazing aan; dit soort eten is hen volstrekt onbekend, terwijl ik toch eenvoudig kook.

Merkwaardig is, dat naarmate ik langer in de desa woon, de aardappel mij steeds minder bevalt. Het is nu of rijst of spaghetti / macaroni. Gebakken aardappelen (patat) met mayonaise blijft echter lekker. Jammer genoeg is er slechts af en toe sla te koop. De mindere trek in aardappelen heeft mogelijk te maken met het klimaat.

Een andere voor mij prettige ontwikkeling is de bouw van een enorm gebouw in het westen van de stad Jember. Ongeveer 15 verdiepingen hoog, het hoogste gebouw in Jember stad. Naar verluid komt er in dat gebouw onder meer een heuse shopping-mall. Een echte shopping-mall is er niet in Jember, wel zijn er grote supermarkten. In elke shopping-mall is er doorgaans ook een etage met allerlei warungen, waar je prima kunt eten. Een shopping-mall is tevens een soort uitgaansgelegenheid.
De stad Jember zit in de lift; nu al Holland Bakery, straks een heuse shopping-mall. En hopelijk komen er vanaf het 2 jaar geleden heropende vliegveld in Jember meer bestemmingen. Indertijd waren er plannen voor een verbinding met Denpasar en Jakarta. Op dit moment is er alleen een vlucht van en naar Surabaya.
Dat Jember in de lift zit, is niet vanwege de toeristen, die komen hier bijna niet.

Klik op de foto’s voor vergroting !

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Nieuwe toko (17 mei 2016)

Toen ik een jaar of 4 geleden in de desa kwam wonen, hadden de buren een kleine warung bij huis, gemaakt van bamboe. Een jaar later is die bamboe-warung vervangen door een kleine stenen toko. En een maand geleden is men begonnen met de bouw van een grotere toko. Vorige week is die nieuwe toko geopend. Een stuk groter, dan het kleine stenen tokootje, en het assortiment is ook uitgebreid.

Het is mij het afgelopen jaar opgevallen, dat veel huizen in mijn desa gerenoveerd worden. Op veel  plaatsen ligt voor een huis een hoop zand, en een grote stapel stenen. Pas als alles is gekocht (behalve zand en stenen ook hout, kozijnen en zo), en dat kan wel meer dan een jaar duren, wordt met de renovatie begonnen. Is halverwege de renovatie het geld op, dan wordt weer enige maanden (of nog langer) gespaard, voordat men verder gaat.
4 Jaar geleden verdiende een tukang rp 50.000 per dag, nu is dat rp 70.000. De koelie verdient nu rp 55.000 per dag.
De bouw/renovatieactiviteiten duiden erop, dat kennelijk geld beschikbaar is. Ook voor mobieltjes is geld beschikbaar, bijna iedereen (behalve vele ouderen) heeft een mobieltje; veel jongeren hebben zelfs een “luxe” mobiel, met internet etc.
Zoals bijna overal in Z-O Azie wordt hier heel veel betaald met krediet van de bank. De rentes zijn buitengewoon. Wil ik rp 100 miljoen lenen, dan betaal ik meer dan rp 130 miljoen terug, binnen 3-4 jaar.
De meeste motoren worden ook gekocht op krediet.
Echter, zomaar geld lenen van de bank kan niet. Er moet pand gegeven worden; dat kan zijn het eigendomsbewijs van een stuk sawah, of de motor zelf (die bij niet-betalen wordt opgehaald), of de grond, waar het huis op  staat.
Voor zover ik het meekrijg, is geld hier niet bepaald een onderwerp van gesprek. Waarschijnlijk wil men niet “malu” (verlegen) worden, als anderen weten hoe je er financieel voor  staat.

De oude toko.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Geen alcohol meer (nov. 2015)

De regering van Indonesie is op verschillende gebieden strenger aan het worden, zo lijkt het.
Zo kreeg ik van de Ned. ambassade in Jakarta een bericht, dat de Indonesische Immigratie “jacht” maakt op buitenlanders, die geen geldige verblijfstitel hebben. De boodschap van de Ambassade: zorg voor een geldig paspoort en een geldige verblijfstitel (visum, kitas e.d.) om arrestatie te voorkomen.

Verder is de verkoop van alcoholische dranken vrijwel onmogelijk geworden. Zelfs bier is moeilijk te krijgen.
In toeristische gebieden geldt een uitzondering voor de verkoop van alcohol. Echter, alcoholische dranken zijn erg duur. Een fles wijn op Bali kost minimaal rp 200.000 (15 euro).

Reeds jarenlang bestel ik in Engeland “winekits” om zelf wijn te maken. 1 Kit is voldoende voor 30 flessen. De kwaliteit van deze wijn is volgens kenners, die bij mij thuis de wijn hebben gedronken, zeer goed te drinken, de wijn ziet er helder uit en heeft geen nare bijsmaak; omgerekend kost mij een fles wijn dan 3-4 euro.

Echter, ook deze Kits komen het land niet meer binnen. Er moet toestemming voor zijn, en om die te krijgen, is er een lange en ingewikkelde weg. De BPOM (National Agency of Drug and Food Control) gaat hierover.
Dus geen wijnkits meer, en geen avonddrankje meer. U zult begrijpen, dat dit buitengewoon vervelend is.
Het was heerlijk om ’s avonds na de hitte van de dag, een glaasje te drinken.

Ik zal dus zelf wijn moeten gaan maken. Echter, veel benodigdheden, zoals bentoniet, enzymen etc. zijn hier niet te krijgen.
De wijn zal dus moeten worden gemaakt van vruchten (of vruchtensap zonder conserveringsmiddelen), suiker en gist.

Mocht er iemand zijn, die mij wat tips kan geven hoe wijn te maken, dan graag bericht. Het gaat dan met name om de verhouding suiker, gist en vruchten.
Ik zie reacties graag tegemoet !

Wordt dit verleden tijd ?

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , , | 1 reactie

Toko (nov. 2014)

Mijn buurman heeft enige maanden geleden vlak voor zijn huis een toko’tje laten bouwen.
Op een dag kwamen 2 tukangen en die begonnen met het werk. Bestemmingsplannen, vergunningen, bouwverordeningen, opleidingscertificaten en zo meer, daar hebben ze hier geen last van. Het gebouwtje staat immers op terrein van de buurman, dus mag hij bouwen.
Het toko’tje met 2 x 2 meter. De dakpannen liggen op bamboe-palen. Het geheel is lek-vrij.
Te verkrijgen zijn in de toko: veel soorten limonades (in zakjes, aan te lengen met water), koffie, rookwaren, wat simpel speelgoed, diverse soorten kleine snacks, pakjes mie, wat huidcreme, alles voorzover voorradig. Ook leverbaar: suiker, zout, ketjap. Tevens te koop “cilot”, gekookte bolletjes van tahu met vulling, met een sausje. Wordt geleverd in een plastic zakje.
Per verkocht item verdient de buurman ongeveer rp 500. Afdracht BTW of belastingen is er niet.
Ik schat, dat buurman per maand zo’n rp 250.000 – 400.000 schoon binnen krijgt. Een fors bedrag hier.
De toko gaat in de vroege ochtend al open (06.00 uur) en sluit rond 21.00 uur.

De toko.

De toko.

De toko.

De toko.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Voorzieningen in de desa

In mijn desa kan ik alleen in de ochtenduren terecht op de markt voor groenten, aardappelen, kip en wat fruit.
Alle andere boodschappen moet ver gedaan worden.
Supermarkt  Carrefour in Jember is 30 km verderop. Echter niet te vergelijken met de Carrefour op Bali, die helemaal gericht is op de toeristen en de expats. Een enkele keer zijn er champignons en/of sla (1 soort, nl ijsbergsla) en dan is mijn week weer goed.
Daar zijn ook een aantal ATM‘s. De dichtstbijzjnde ATM vanaf mijn desa is 5 km verder; doet die het niet (dat gebeurt nog wel eens), dan is de eerstvolgende 10 km. verder, bij Tanggul.
Tegenwoordig zijn er heel veel kleine “mini-supermarkten“, zoals Indomaret en Alfamaret. Je vindt ze overal, alleen nog niet in mijn desa. Er gaan geruchten, dat er tzt ook eentje in de desa komt. Het aanbod van deze mini-supermarkten is verrassend groot. Ik kan daar voor veel terecht. In Gambirono, op 5 km. van mijn desa, is de dichtstbijzijnde Indomaret en Alfamaret.
De dichtstbijzijnde goede apotheek (Kimia Farma) is in Jember, 30 km. verder.
Voor een goede dokter moet ik naar Jember Klinik, 30 km. verder.
Als ik met spoed naar de dokter moet, dan moet dat met auto gebeuren. Als ik er zodanig aan toe ben, dat ik niet kan zitten, dan is de snelste oplossing voor vervoer, een kleine truck met open laadbak. Er zijn ambulances, maar het duurt lang voordat die ter plekke zijn.
Voor Indonesie ben ik lang, 1.87 m. Kleding in mijn maat is er niet, misschien in Surabaya (5-6 uur rijden). Kleding moet ik dus laten maken; gelukkig is er een kleermaker in de desa. Het is echter niet veel duurder, dan wanneer ik op Bali kleding koop in mijn maat.
De dichtstbijzijnde officiele garage voor mijn auto is in Jember, 30 km verder.
Het dichtstbijzijnde politiebureau is in Umbulsari, 15 km. verderop. Ik hoef daar alleen een enkele keer naartoe in verband met verlenging van mijn verblijfsvergunning. Met de politie heb je eigenlijk niets te maken, die komt ook zelden in de desa.
Internet van Telkom (nationaal, per kabel) doet het over het algemeen goed, een enkele keer aan de trage kant. De service van Telkom is redelijk, ik kan er niet over klagen. Als er storingen zijn zoals laatst 4 dagen geen internet (tot in Jember aan toe), kan het Telkom-kantoor in Tanggul weinig doen, men is afhankelijk van centrales veel verder. Maar deze dagenlange storing was een uitzondering. Meestal is de stroom-uitval de oorzaak dat internet het niet doet.
Het heeft enige geduurd voordat ik gewend was aan al die verafgelegen voorzieningen. Maar met goed plannen lukt het.

Een mini Indomaret van binnen

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.