Het weer, regenseizoen nadert ? (24 september 2020)

Wandelen langs de sawah’s achter mijn huis.

Het droge seizoen en het regenseizoen vorig jaar zijn uitzonderlijk verlopen.
Het droge seizoen was tijdens de maand july vorig jaar buitengewoon fris, in de vroege ochtend zelfs koud. Er viel bijna geen neerslag.
Het regenseizoen, dat doorgaans rond oktober begint, bleef uit. Daarvoor in de plaats 3 maanden van uitzonderlijke hitte en droogte. In december een enkele bui, evenals in januari van dit jaar.
Vanaf februari tot en met april van dit jaar een gematigd regenseizoen. Vanaf mei tot nu het droge seizoen, maar wel met regelmatig buien; dus geen echt droog seizoen.

Het is nu eind september en in de loop van oktober is er gewoonlijk de aanloop naar het regenseizoen met regelmatig wat regen. Van oudsher zijn december, januari en februari de maanden met de meeste regen; heel veel tropische stortbuien.
De temperatuur in de middag stijgt nu naar 32-34 C.
De bewolking overdag neemt toe en zo nu en dan valt er een bui. Op west Java en in Jakarta zijn de eerste overstromingen al gemeld. Ook in mijn regio vallen hier en daar al buien.
De avonden en ochtend zijn aangenaam koel.

Het lijkt er dus op, dat het weer zijn gewoonlijke gang heeft dit jaar. Maar ik heb er vaker melding van gemaakt, dat het weer tegenwoordig anders verloopt dan vroeger.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Updates corona in Indonesie (24 sept. 2020)

Er is een actuele update omtrent corona in Indonesie dd. 24 sept. 2020: klik hier

De stijging van het aantal nieuwe gevallen per dag voor heel Indonesie is gestegen. Vandaag een dag-record van 4643 nieuwe gevallen.
In Jakarta blijven de aantallen stabiel.

Op 22 augustus waren in heel Indonesie dagelijks 1600-2200 nieuwe gevallen.

Volgende update: zondag 27 september


Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Een van mijn kamergenoten (19 september 2020)

Foto door mijzelf gemaakt (kon niet scherper)

In mijn kamer zijn een paar cicaks. Het zijn schuwe diertjes, die zich ophouden achter mijn kast of achter wat aan de muur hangt. Zo nu en dan rent er een over de muur, waarschijnlijk op zoek naar eten, muggen.
Het zijn volstrekt onschuldige dieren, die geen kwaad doen.
De cicak op de foto is genomen op de muur bij mijn tafel, waaraan ik op de laptop werk (de foto kon niet scherper). Soms staat hij even stil en kijkt naar mij (denk ik). We komen helaas niet nader tot elkaar, hij blijft schuw. Deze cicak is 4 cm lang, het is nog een jong diertje. Volwassen cicaks kunnen 10-15 cm lang worden.
Overdag laten ze zich niet zien, maar vanaf de late namiddag komen ze te tevoorschijn. Overdag en in de avond hoor ik vaak geritsel achter mijn kast, dan zijn de cicaks bezig. In de nacht zijn ze stil.

Cicaks komen overal voor, zowel binnenshuis op de muren als op de buitenmuren. Ze lopen zelden over de grond. Ze zoeken geen contact met mensen; je zult ze dus niet in bed aantreffen.

Professionele foto van een cicak.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Tragedie corona op Bali (18 september 2020)

Het strand van Kuta nu

Begin van deze maand wilde ik voor een week naar Bali. Ik had daartoe een recente negatieve rapid-test-uitslag nodig en ik diende een uitgebreid online-formulier in te vullen. De gouverneur van Bali wilde weer buitenlandse toeristen toelaten vanaf midden september. Het leek de goede kant op te gaan.
Echter, corona begon op Bali weer toe te nemen en Bali ging weer op slot voor buitenlanders tot minstens het einde van dit jaar. Daarbij lijkt de kans op een lock-down voor Bali reeel.
Een en ander betekent, dat ik mijn reis heb afgezegd. Het risico, dat er een lock-down komt wanneer ik op Bali ben, is groot, waardoor ik voor onbepaalde tijd verplicht op Bali moet verblijven.
Vandaag is bekend geworden, dat de gouverneur van Bali strenge maatregelen heeft afgkondigd. Op vele toeristische plekken zal het aantal bezoekers worden beperkt. Verschillende stadsparken in Denpasar zijn tijdelijk gesloten, waaronder het Renon-veld en het Puputan-veld. Ook voor stranden zullen er beperkingen komen.

Mijn uitje naar Bali gaat dus niet door. Dan maar een lang weekeinde naar Surabaya of bv. Malang, dacht ik.
Ik heb telefonisch geinformeerd naar de corona-protokollen in de hotels. Het beleid in de hotels is, dat extra wordt schoongemaakt en gesproeid; gasten krijgen het ontbijt op de kamer en het restaurant is gesloten.
Ik heb begin juni enige dagen in een hotel in Jember-stad gelogeerd met dezelfde protokollen; niet voor herhaling vatbaar.

Het komt er dus op neer, dat ik gewoon in de desa blijf. Wat het leven leuk maakt, zoals een weekeinde weg, naar een toeristische trekpleister gaan of lokale activiteiten bijwonen, is vervallen.

Van meerdere kanten hoor ik van mensen, die op Bali zijn geweest, zeer trieste verhalen. Duizenden zijn ontslagen, heel veel winkels en restaurants gesloten. Er zijn initiatieven, om de meest getroffenen aan voedsel te helpen. De gouverneur heeft de balinezen al opgeroepen, zich weer toe te leggen op landbouw, om niet afhankelijk te zijn van het toerisme. Maar zeer velen hebben in het verleden hun sawah’s verkocht voor de bouw van vila’s, restaurants en meer.
Corona is de vierde catastrofe, die Bali treft in 20 jaar.
In 2002 waren er de bom-aanslagen in Kuta, waarna het maanden stil bleef op Bali.
10 Jaar geleden was er de wereldwijde financiele crisis, die ook op Bali zijn sporen heeft nagelaten.
In 2018 waren er tijdens de maanden oktober en november grote problemen door de uitbarsting van de vulkaan Gunung Agung.
En nu dus de corona-crisis.

Bijgaand een artikel in de NRC over Bali nu. https://www.nrc.nl/nieuws/2020/09/15/de-toeristen-op-bali-blijven-weg-dan-maar-weer-sinaasappels-telen-a4012052

Impressie van de situatie op Bali


 

Categorieën: Bali | Tags: , | Een reactie plaatsen

Vliegerfestival, 7-9 september 2020

Drukte op de weg bij de lapangan, niet ver van mijn desa.

Van 8-10 september was er een groot vliegerfestival op de “lapangan” (het centrale veld) van mijn naburige desa, Curahcabe. Er waren zeer veel bezoekers; de lapangan ligt aan de weg van Gambirono naar mijn desa; het was zo druk op de weg, dat er slechts stapvoets kon worden gereden.
Het festival was Java op zijn best en authentiek: allemaal vriendelijke mensen, heel veel mensen en volop warungen. Ik vind het steeds bijzonder om tijdens zo een festival te genieten van de mensen en de sfeer.
Wat betreft het vliegeren: het vliegerfestival bestond uit een wedstrijd. Maar ondanks uitleg heb ik niet begrepen, wat de bedoeling was. Ik zag, dat steeds 3 vliegers werden opgelaten, maar eenmaal in de lucht werden ze in ras tempo weer naar beneden gehaald, onder applaus. Het was echter een erg mooi gezicht.
Zoals gebruikelijk waren er weer vele soorten (mobiele) warungen: voor hartige en zoete snacks, drinken, kinderspeelgoed, en meer.
Er was even geen corona, op zich niet goed, maar hou de mensen maar eens tegen.

– Voor foto’s van het Vliegerfestival: klik hier

Beelden van het centrale veld tijdens het vliegerfestival.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het maken van een “eiersnack” (10 sept. 2020)

.

Tijdens het vliegerfestival van de afgelopen dagen in Curahcabe, vlakbij mijn desa (morgen komen er foto’s / video’s van), zijn er vele soorten snacks te koop, die ter plekke worden bereid. Op de video hierboven is te zien, hoe een “eiersnack” wordt gemaakt. Een ei bakken, een lepel dun beslag erbij en op het laatst wat suiker, jam of wat geraspte kaas erop. Oprollen aan een stokje.
De “keuken” is achterop de fiets gemonteerd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | 2 reacties

Mini gerecht (8 september 2020)

Op de pasar zijn vaak dit soort mini-bungkussen te koop; meestal mie goreng of nasi goreng, met een klein stukje ei, een pepertje en een stukje komkommer.
De prijs is rp 1000 per bungkus.
Als je 3 van deze bungkussen koopt en je doet er een stukje kip bij, heb je een smakelijke maaltijd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Corona: Hoe staat het ervoor met het leven in de desa ? (6 september 2020)

Verlichte vliegers bij mijn desa

Het leven in de desa gaat gewoon zijn gang ondanks corona. Behalve het feit, dat velen een mondmasker hebben, is er van corona niets te merken.
De pasar is gewoon open elke dag, de boeren zijn aan het werk op het land, de warungen en de kleine bedrijfjes zijn ook gewoon open.

Maar hiermee is ook alles gezegd. Wat het leven leuk maakt, na het werk, is vervallen: geen grootse wandeltochten, geen optredens van lokale artiesten, geen Karnaval, lokale toeristische trekpleisters zijn gesloten, geen activiteiten na 17 augustus (Bevrijdingsdag).
Aan de sfeer in de desa is het echter niet te merken.
Er wordt de laatste 2 weken volop gevliegerd om toch iets leuks te doen. Begin van de avond, als het al donker is, worden vliegers met verlichting opgelaten; tientallen vliegers met lampjes in de lucht, een mooi gezicht. Ook worden in verschillende desa’s wedstrijden voor vliegers gehouden.

Zelf ben ik meestentijds in en bij huis. Ik doe wel mijn boodschappen op de pasar of bij de Indomaret; ik maak tochtjes op de brommer door de omgeving, maar op een of andere manier is het leven saai; het leven is anders dan voor corona.
Twee keer per maand ga ik naar Transmart in Jember-stad. De grote supermarkt van Lippo Plaza is 3 maanden gesloten wegens verbouwing. Transmart is een modern winkelcentrum (2 jaar geleden geopend) eveneens met een supermarkt, die het echter niet haalt bij die van Lippo Plaza.
In juni ben ik enige dagen in een hotel in Jember-stad geweest, ik heb daarvan hier verslag gedaan. Het hotel was prima, maar de sfeer was vrijwel doods; restaurant en lobby dicht, geen ontbijtbuffet, bijna geen gasten. Het is niet voor herhaling vatbaar.

Mijn nederlandse kennis uit Balung (8 km van mijn desa) is eind april naar Nederland gegaan om zijn Kitas-visum te regelen. Dat visum is nu klaar, alleen kan hij niet terug naar Indonesie; en waarschijnliijk gaat het dit jaar ook niet lukken, triest voor hem.

Eind oktober wil ik een weekje naar Bali, Ubud om daar een paar kennissen te ontmoeten. Het is mogelijk voor mensen in Indonesie om naar Bali te reizen; wel moet er een aktuele “rapid-test” zijn en moeten er online formulieren worden ingevuld. Voor buitenlanders is Bali in elk geval tot het einde van het jaar gesloten.
Van desa-bewoners, die recentelijk op Bali geweest zijn, hoor ik alleen maar ellende omtrent Bali. Stille straten, heel veel warungen, winkels en hotels zijn gesloten en duizenden mensen zonder werk.
Heel anders dan in mijn regio, waar, zoals gezegd, weinig te merken is van corona.

Verlichte vliegers bij mijn desa


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het gaat goed met de desa ! (29 augustus 2020)

Corona is nu ongeveer een half jaar bezig in Indonesie. Er is geen trend te bepeuren, dat corona aan het afnemen is op Java; integendeel, op Java en in Jakarta stijgt het aantal nieuwe gevallen.

In mijn distrikt en de aanliggende distrikten is landbouw de grootste bron van inkomen voor de desa-bewoners. Inkomsten vanuit toerisme zijn minimaal, al helemaal minimaal van buitenlandse toeristen.
In mijn desa is weinig te merken van corona; soms hoor ik wat gemopper, dat inkomsten iets aan het afnemen zijn, maar het lijkt niet rampzalig. Het is nu weer oogsttijd van de rijst, dus weer inkomsten voor de desa-bewoners.

Het vreemde feit doet zich voor, dat mijn desa, ondanks corona, zich nog steeds sterk aan het ontwikkelen is. Op veel plekken worden huizen ge/verbouwd. Maar het centrum van mijn desa is onherkenbaar vergeleken met 10 jaar geleden.
Een week geleden is een heus koffie-cafe geopend in het centrum, waar echt lekkere koffie in vele smaken te krijgen is. De lokatie is in het centrum en het cafe is in de ochtend al geopend. Ik zal zonder twijfel een stamgast worden hier.
Ook is geopend een soort eet-cafe, waar onder meer fruit-salades kunnen worden gegeten en bakso en mie ayam.
Een tijd geleden heb ik al bericht, dat er een kleine pasar malam in het centrum is komen. Daar zijn burgers te verkrijgen, en kebab, patat, pisang goreng in meerdere smaken en meer.
Enige tijd geleden is geopend een toko voor donuts in vele smaken.
Twee weken geleden is geopend een grote toko voor een keur aan huishoudelijke artikelen (een soort Blokker). In deze toko bevindt zich ook een zg DIPO; bij een DIPO kan men zeer goedkoop drinkwater kopen; ook kunnen de 20-liter galonnen zeer voordelig bijgevuld worden.
Verder zijn er 2 kleine draaimolens voor de kleintjes bijgekomen.

Het is nu leuk, om na het avondgebed van 18.00 uur door het centrum te wandelen, vooral omdat je ergens kunt gaan zitten voor een kop (heel goede) koffie.

Er zijn grootse plannen om achter de “Balai Desa” (het stadhuis) een lokaal attractiepark te maken, met onder meer een zwembad; dit attraktiepark zou regionale betekenis moeten krijgen.

De huidige burgemeester (genoemd “Pa Tinggi”) is nu met zijn tweede termijn van 5 jaar bezig en het moet gezegd worden, dat het onder zijn bewind met de desa erg goed gaat.

De grote nieuwe toko (“Blokker”) voor huishoudelijke artikelen en de DIPO.

————————
De (nog kleine) Pasar Malam in het centrum

————————
Het eet-cafe voor onder meer div. fruitsalades, bakso en mie ayam

————————

Het koffie-cafe

————————

Soorten koffie verkrijgbaar in het koffie-cafe

————————

Centrum van de desa

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Drinkwater en waterleidingen (22 aug. 2020)

Een “gallon” (drinkwater) met kraantjes voor koud en heet water

In mijn desa (en bijna overal in Indonesie, behalve in de grote steden) is geen Waterbedrijf, dat water levert. Er zijn geen waterleidingen. Er zijn ook geen gasleidingen onder de grond, evenmin als riolering.

De desa-bewoners kunnen op een aantal manieren aan water komen:
* Flessen drinkwater tot 1,5 liter zijn overal  te koop. Op meerdere plekken zijn “galonnen” drinkwater te koop (20 liter).
* Men betrekt water uit een put achter het huis voor de keuken en de badkamer; om te drinken, moet dit eerst gekookt worden. Met een emmer aan een lang touw wordt het water naar boven gehezen. Heel veel huizen hebben een water-put. Deze manier betekent wel, dat er een paar keer per dag met volle emmers moet worden gelopen; dit is vooral in de regentijd vervelend.
* Men maakt een eigen waterleiding: vanuit de waterput achter het huis gaat een buis naar een elektrische pomp (“sanjo”) bij het huis, en vanaf de pomp kunnen meerdere buizen naar het huis gaan (voor bv. de keuken en de badkamer). Doet men de kraan open, dan komt de pomp meteen in werking en stroomt water uit de kraan.
* Is er geen waterput achter het huis, dan is de oplossing een buis diep in de grond te boren tot bij het grondwater. Deze buis wordt aangesloten op een elektrische pomp en vanaf deze pomp kunnen meerdere buizen naar het huis gaan.

Ik heb bij mij thuis een eigen waterleiding met een pomp, de “sanjo”. Het water komt uit de put achter mijn huis. Het is een zeer bevredigende oplossing voor de keuken en de badkamer. Voor drinkwater gebruik ik een “gallon” (20 liter.

Waterput achter het huis

———————
De leidingen en in het midden de elektrische pomp, de “sanjo”


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Siesta (18 aug. 2020)

De foto is gemaakt vlak achter mijn huis.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Morgen 17 Augustus, Bevrijdingsdag voor Indonesie

Soekarno roept de onafhankelijkheid uit

Morgen is het 17 augustus, de Bevrijdingsdag van Indonesie.
De onafhankelijkheid van Indonesie werd door Soekarno uitgeroepen op 17 augustus 1945, maar is door Nederland toendertijd niet erkend; het gevolg was een oorlog, die 4 jaar duurde. Onder druk van de Verenigde Naties droeg Nederland op 27 december 1949 de souvereiniteit over.
De 4-jarige oorlog tegen de “nationalisten” onder leiding van Soekarno werd de “Politionele Acties” genoemd. Het had echter niets van doen met politie, maar het was een komplete oorlog. Er werden in totaal ongeveer 95.000 Nederlandse dienstplichtigen naar Indonesië gestuurd in het kader van de Politionele Acties.

De laatste jaren wordt aandacht besteed aan buitensporig geweld begaan door nederlanders in Indonesië. Berucht is de affaire-Westerling; andere beruchte zaken zijn de Bondowoso-affaire, de Pakisadji-affaire en de Gendang-affaire.
Op dit moment loopt er een groot internationaal onderzoek naar de dekolonisatie van Nederlands-Indië; de verwachting is, dat dit onderzoek eind 2021 klaar is.

De nederlandse aanwezigheid in de indonesische archipel sinds de 16e eeuw kenmerkt zich door een aaneenschakeling van oorlogen, een verdeel-en-heers politiek ten opzichte van de vele koninkrijken in de archipel, ontbinding en/of verdeling van sultanaten en een meedogenloze economische uitbuiting van de volkeren in de archipel. De nederlandse aanwezigheid in de archipel had slechts 1 doel: zo veel mogelijk verdienen; als dat ten koste ging van de lokale bevolking in de archipel (en dat gebeurde veel), was dat geen enkel probleem. Het belang van de lokale bevolking bestond niet.
De mensen van de lokale volkeren in de archipel werden uitsluitend gebruikt om zoveel mogelijk inkomen voor de nederlanders te genereren; een andere betekenis hadden zij niet.

– Voor historische feiten, kenmerkend voor de nederlandse bezetting van de archipel door de eeuwen heen, klik hier

De door Soekarno voorgelezen onafhankelijkheidsverklaring


 

Categorieën: Nederlands koloniale verleden | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Eenmans-bedrijf (video) – 9 augustus 2020

Een paar huizen bij mij vandaan is een eenmansbedrijfje, zoals je dat hier vaker ziet.
Bij dat bedrijfje worden “batako” gemaakt, grote stenen voor de bouw van huizen, schuren etc.
Bijna alle huizen worden van steen gemaakt; voor de bouw gebruikt men de rode bakstenen, zoals we die in nederland kennen.
Maar iets goedkoper en sneller voor de bouw zijn de zg. Batako. Ze zijn veel groter dan de rode bakstenen.
Alle huizen hebben een-steens-muren en geen dubbele muren zoals in nederland bij de buitenmuren.
De kozijnen van de ramen en de deuren waren vroeger van hout. Steeds meer worden echter betonnen kozijnen gebruikt; die hebben als voordeel, dat ze niet aangevreten worden door ongedierte. Bij hout van goede kwaliteit zal dat niet gebeuren, maar hout van goede kwaliteit is erg duur.
Voor die betonnen kozijnen zijn ook weer eenmansbedrijfjes.

De eigenaar van het bedrijfje heeft meestal 1 jongeman in dienst, en soms ook nog een hulpje.
De batako’s moeten vantevoren worden besteld; er is slechts een heel kleine voorraad. De batako’s worden een voor een gemaakt en te drogen gelegd.
Een bestelling batako’s wordt bij de plek, waar gebouwd wordt, afgeleverd. Daarvoor heeft de eigenaar van het bedrijfje kleine truck.

Bij dit soort eenmansbedrijfjes is er geen bemoeienis van de overheid. Geen vergunningen, geen boekhouding, geen belastingen etc.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer (5 augustus 2020)

Donkere wolken boven mijn desa vanmiddag

De maand augustus valt midden in het droge seizoen. Althans, zo was dat in het verleden altijd; strak blauwe luchten met soms een of een paar witte wolken en dat wekenlang.
Ik heb al vaker hier bericht, dat het weer tegenwoordig anders is dan vroeger. Nu geen wekenlange strak blauwe luchten, maar in de loop van de middag vaak donkere bewolking, waaruit soms wat regen valt; de ochtenden zijn doorgaans onbewolkt.
De temperatuur in de vroege ochtend en in de avond is fris, 22-24 C. De middagtemperatuur loopt op tot 29-31 C.
Wat temperatuur betreft is het droge seizoen aangenaam, niet zo heet.

De oogsttijd van de rijst is inmiddels begonnen. Veel sawah’s zijn al geel, dus klaar om “gemaaid” te worden. Ik zal binnenkort wat foto’s en video’s plaatsen. Na het oogsten van de rijst wordt kedelai (grondstof voor soja-producten) geplant. Te hopen valt, dat het niet vaak gaat regenen, omdat anders de kedelai op de velden gaat rotten.

Ondanks corona gaat het werk op de sawah’s gewoon door. De desa-bewoners leven van de opbrengst van de sawah’s, dus een lock-down is niet aan de orde.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.