Het weer (18 aug. 2022)

Vanmiddag was er een dreigende lucht, maar er viel geen regen uit

Mijn laatste bericht over het weer was van 26 july 2022.
Ik meldde toen, dat het in de ochtend en avond gewoon koud was en dat er daardoor veel zieken waren, maar dat het in de middag erg warm was.

Sinds dit laatste bericht heeft het tot 3 dagen geleden niet geregend. De laatste 3 dagen was er weer regen, niet langdurig en geen tropische buien, maar toch regen. De ochtend en avonden zijn nog steeds erg fris, in de middag is het erg warm. Veel bewolking is er vaak in de middag en soms in de avonden.
Op dit moment valt over het weer niet meer te vertellen; mooie foto’s van dreigende luchten kunnen nog niet worden genomen, behalve vandaag, zie foto hierboven.

Al met al een totaal ander verloop van het droge seizoen, dan vroeger. Ik heb nog meegemaakt, dat er in het droge seizoen 4-5 maanden geen druppel regen viel, en dat er vrijwel elke dag een strakke blauwe lucht was. Het vervelende van een lange droge periode was, dat alles heel erg stoffig wordt, waardoor het groen in de natuur een grijze glans krijgt.


* Oost Java Info Y-tube: https://www.youtube.com
* Oost Java Info Instagram: https://www.instagram.com

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Morgen 17 augustus: Hari kemerdekaan, bevrijdingsdag

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Morgen is het 17 augustus, de bevrijdingsdag van Indonesie. Soekarno riep in 1945 de onafhankelijkheid uit, die door Nederland formeel nog steeds niet is erkend. Na de uitroeping van de onafhankelijkheid voerde Nederland een oorlog om Indonesie weer onder nederlands gezag te brengen. Onder internationale druk echter droeg Nederland in 1949 de souvereiniteit over.

Ik was in 1979 voor de eerste keer in Indonesie. Toen een straatarm land. Zeer gebrekkige infra-structuur, heel veel arme mensen, een autopark op straat, dat voor het merendeel uit gammele auto’s bestond, een depri-achtige sfeer bij de mensen. Jakarta bestond voornamelijk uit kampongs, het aantal hoge gebouwen was te tellen (o.a. hotel Indonesia, President-hotel, Sarinah).

Nu in 2022 is er een heel ander Indonesie. Er wordt hard gewerkt om het land om te vormen tot een economische groot-macht. De spoorwegen op Java zijn prima, op Sulawesi wordt een enorm groot spoorwegnet aangelegd (de eerste treinen gaan dit najaar rijden), veel nieuwe vliegvelden in het hele land, betere internet. Vooral onder het bewind van Jokowi gebeurt veel. De sfeer onder de burgers is zeker niet meer depri; er is nu een zeer grote midden-groep, die wil recreeren (hotels, restaurants, cafe’s etc.). De jeugd maakt een prettige indruk en gaat goed gekleed.

Dat Indonesie er veel aan gelegen is, om het lot van de burgers te verbeteren, blijkt uit de invoering in 2014 van de nationale ziektekosten-verzekering BPJS; een ziektekosten-verzekering voor elke indonesier. Ik ken geen land, dat zo een verzekering voor de burgers heeft.

Nederland telt niet meer mee in Indonesie. Landen, waarmee samengewerkt wordt, zijn China, Japan, Korea, Australie, Singapore. In de ASEAN vervult Indonesie een prominente rol.

Het gaat goed met Indonesie. Het land is en blijft tolerant, ondanks berichten van gefrustreerde nederlandse journalisten. Het is mij volstrekt onduidelijk, waar die hardnekkige behoefte vandaan komt, om Indonesie af te schilderen als een land, dat dreigt te radikaliseren. Indonesie is veiliger, dan vele andere landen.

Zie voor de geschiedenis van het nederlandse bewind in Indonesie: https://oostjava.info/2017/08/11/17-augustus-hari-kemerdekaan-bevrijdingsdag-bevrijd-van-de-kolonisator/


* Oost Java Info: Y-tube: https://www.youtube.com
* Oost Java Info: Instagram: https://www.instagram.com


Elk jaar houdt de president een toespraak voor de MPR, het voltallige Parlement. Bij deze gelegenheid kleedt hij zich steeds in een “Baju Adat” van een van de vele volkeren.

2022: President gekleed in “Baju Adat” van de Bangka Biliton eilanden

————————
2019: President gekleed in “Baju Adat” van de Sasak van Lombok

————————
2021: President gekleed in “Baju Adat” van de Baduy op west Java

————————
2020: President gekleed in “Baju Adat” van de Baduy op west Java

 

Categorieën: Landelijk en politiek, Nederlands koloniale verleden | Tags: , | 1 reactie

Wedstrijd gerechten maken (15 aug. 2022)

Vanochtend was er een “wedstrijd” gerechten maken in mijn Desa. De wedstrijd vond plaats in de Pendopo van de Balai Desa (gemeentehuis).
De dames hadden thuis de gerechten gemaakt, en in de Pendopo werden ze gepresenteerd. Een jury zou later die ochtend beoordelingen komen geven.

In het verleden heb ik vaker geschreven, dat het lokale eten in de desa in niets lijkt op de indische keuken, zoals men die in Nederland kent.
Meest opmerkelijke is, dat er heel weinig vlees wordt gebruikt; hooguit wat kip of gefrituurde nuggets. Verse groenten komt van de sawah’s rond de desa. En toetjes in vele vormen en kleuren, zijn meestal gemaakt van een soort jelly-pudding.

Zie voor een video-reportage mijn Y-tube kanaal:
Presentatie gerechten, de vele soorten gerechten zijn goed te zien.
Jury aan het werk.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Reacties van lezers op mijn blog (8 aug. 2022)

Ik ontvang geregeld reacties van lezers van dit blog. Zonder uitzondering plezierige reacties. Vaak zijn deze reacties persoonlijk en voor mij bedoeld.
Om privacy-redenen laat ik deze reacties niet toe op mijn blog, daarvoor vind ik ze meestal te persoonlijk. Ik beantwoord ze echter wel middels een e-mail. Niet-persoonlijke reacties, of algemene reacties laat ik wel toe op mijn blog.
Dat U het weet.

Categorieën: Diversen | Een reactie plaatsen

Oost Java Info op Y-tube (7 aug. 2022)

Mijn blog Oost Java Info dreigt vol te raken. Het plaatsen van foto’s en video’s is beperkt, er is een grens.
Mijn blog dreigt nu vol te raken, vooral door de video’s, die ik heb geplaatst.

Daarom zal ik video’s vanaf vandaag plaatsen op mijn nieuwe Y-tube kanaal.

Mijn Y-tube kanaal: https://www.youtube.com/channel/UCgHUnXskePQ1WfLzpTebCJQ

Categorieën: Diversen | 1 reactie

Weer activiteiten in de desa (7 aug. 2022)

Gerak jalan, gisteren in mijn desa

Nu corona voorbij is, worden weer overal door de desa’s activiteiten georganiseerd.
Een zeer populaire activiteit is het “Gerak jalan”, wandeloptocht.
Gisteren was er de Gerak Jalan in mijn desa. Alle scholen doen hieraan mee, maar ook gewone burgers. Gedisciplineerd en in groepjes wordt stevig gewandeld, eigenlijk meer gemarcheerd, gadegeslagen door duizenden aan de kant van de weg.
Voor video’s zie mijn Y-tube kanaal: Y-tube

Eveneens populair is het “Jalan Sehat” (gezond wandelen). Bij het Jalan Sehat wordt  plezierig gewandeld; er wordt niet zoals bij het Gerak Jalan, gemarcheerd.
Zeer bekend is het Jalan Sehat van Tanggul naar de stad Jember, ongeveer 40 km.
Onvermijdelijk bij dit soort activiteiten zijn de vele mobiele warungen en tokootjes, waar van alles te krijgen is.

Gisteren was er in de stad Jember het “Jember Fashion Karnaval”. Honderdduizenden bezoekers zijn hierop afgekomen. Dit Karnaval heeft niets te maken met het christelijke carnaval. Het Karnaval in Jember is een fashion show, van buitengewoon hoog niveau.
Na Mardi Gras in New Orleans, Rio de Janeiro Carnaval in Brazilie, en Fastnatchkoln in Duitsland is het Jember Fashion Karnaval de vierde grootste Karnaval in de wereld. De catwalk is ruim 3,5 km lang.

Goed nieuws is, dat waarschijnlijk eind deze maand in mijn desa weer het “Fashion Karnaval” wordt gehouden. Ik zal hier later meer info over geven.

Het Jember Fashion Karnaval van gisteren in de stad Jember

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Uit het leven – deel 8 (6 aug. 2022)

Mijn buurtgenoten in de desa

In de laatste aflevering van “Uit het Leven”, deel 7, vertelde ik van mijn verhuizing van Bali naar de desa op oost Java.

Het is het jaar 2013.
David en ik wonen nu in de desa. Een volstrekt nieuw leven begint voor mij in de desa. Nergens ook maar 1 buitenlander te bekennen, geen winkels en restaurants bestemd voor toeristen, niemand, die engels spreekt, geen culturele activiteiten bestemd voor toeristen. In de desa kende ik nog vrijwel niemand.
Daarvoor wel een authentieke javaanse bevolking in mijn regio, die geheel in het teken staat van de landbouw (vrijwel iedereen in mijn desa heeft te maken met de landbouw), bescheiden maaltijden en een sobere levenswijze van de desa-bewoners.

Ik heb een prima kamer, met AC, WIFI en een goed bed. In Ubud had ik geen AC, omdat een fan voor de nacht voldoende was. Maar de desa is veel heter dan Ubud, dat is inmiddels duidelijk geworden.

De verhuizing naar de desa op oost Java zal mijn laatste verhuizing zijn in mijn leven. Zolang als mogelijk is, zal ik zelfstandig leven en wonen. Uiteindelijk zal David (met zijn latere echtgenote, waarover later meer) voor mij zorgen.

Ik woon met David in ons nieuwe huis. Achter ons huis woont de oudere zus van David met haar 3 kinderen. En in het huis rechts van ons woont de oude Oma; zij heeft 6 kinderen. Van deze 6 is er eentje overleden (de moeder van David) en woont een ander op Kalimantan. De overige 4 kinderen (2 zonen en 2 dochters) wonen allemaal in de 4 huizen naast mijn woning. Geen van de kinderen van Oma heeft het breed; ze behoren tot de armen van de desa.

Om de regio te leren kennen, maakten David en ik vele tochtjes met de auto.
De nabije regio (desa en omstreken) wilde ik echter alleen verkennen op de motor. Vooral de tochtjes alleen op de motor waren bijzonder. Vrijwel nergens had men een blanke van dichtbij gezien; kleine kinderen renden angstig weg, als ze mij zagen, of barsten in huilen uit. De volwassenen keken met verbazing naar mij, maar wel vriendelijk. Ik droeg mijn zwarte songkok (hoofddeksel); als ik ergens stopte om bv in een warung wat te drinken of te eten, was een van de eerste vragen, die men mij stelde, of ik ook moslim was. Als ik zei, dat ik moslim ben, werd ik gefeliciteerd.

Al met al een heel andere sfeer dan op Bali, waar de invloed van het toerisme overal merkbaar is. Op Bali is het Hindoeisme prominent aanwezig, op oost Java is de Islam prominent aanwezig. Maar in mijn regio op oost Java zijn ook andere godsdiensten, zoals christenen, boeddhisten en hindu’s; weliswaar zeer kleine minderheden, maar zij hebben hun eigen plaats om samen te komen (kerk, tempel, vihara).

David had al snel zijn oude leven in de desa weer opgepakt, na zijn verblijf met mij op Bali.
Hij heeft hier nog rondgekeken, of er werk voor hem in de regio was. Werk, dat enigermate redelijk betaald wordt, is er vrijwel niet. Ik heb tegen David daarom gezegd, dat ik liever heb, dat hij voor mij beschikbaar blijft, en wat huishoudelijke taken doet. Hij blijft voorlopig financieel van mij afhankelijk. Later, als hij eenmaal getrouwd is, moeten we plannen maken hoe hij zich financieel staande kan houden, als ik er ooit niet meer ben.
Ikzelf moest op oost Java weer een nieuwe invulling aan mijn leven geven. Waar ik op Bali altijd wel in contact kon komen met buitenlanders (nederlanders) voor een gesprek of anderszins, kan dit in mijn desa en regio niet, er zijn geen buitenlanders.
In 2013 ben ik begonnen met 2 blogs; als eerste dit blog (Oost Java Info) en het tweede blog over de koningen en sultans in Indonesie (Sultanaten en koninkrijken in Indonesie).
Dit Sultansblog is inmiddels een groot succes geworden; july 2022 hadden meer dan 3,4 miljoen mensen dit blog bezocht.

Over de toekomst

De komende jaren tot 2021 stond mij nog een en ander te wachten.
Ik zou met David naar Hongkong en Bangkok gaan, en later naar Nederland.
David zou islamitisch trouwen en een jaar later formeel (volgens de wet) trouwen.
David zou zijn eerste kind, een zoontje, krijgen.
Ik zou alleen naar Nederland gaan om mijn flat te verkopen.
Er zou een grote toko gebouwd worden in verband met Davids toekomst.
Over alles later meer.

Tot slot van deze aflevering ik wil even stilstaan bij cultuurverschillen in Indonesie, niet alleen omdat dit mij zeer interesseert, maar ook omdat cultuurverschillen in Indonesie aan de orde van de dag zijn.
In Indonesie zijn er ongeveer 1300 “Suku”, volkeren (groot en klein). Al deze volkeren hebben hun eigen tradities en Adat, die eeuwenoud zijn: eigen traditionele kleding, eigen ceremonies, eigen leiders, eigen religieuze tradities etc. Het is van groot belang, dat al deze volkeren zich gerespecteerd voelen door de overheid en de burgers. Het respect, dat al deze volkeren krijgen, is een waarborg voor een harmonieus samenleven van al deze volkeren in Indonesie.
Een Javaan is ten diepste een Javaan, en een Balinees is ten diepste een Balinees. Aan een toerist of iemand, die slechts tijdelijk op Java / Bali verblijft, zullen de verschillen tussen javanen en balinesen waarschijnlijk grotendeels voorbij gaan. Maar de verschillen zijn groot, later zal ik hier op terug komen.
Op Bali leefde ik min of meer als buitenstaander; ik was niet opgenomen in een gezinsverband. Wel hoorde ik vaak vertellen over de balinese cultuur, zoals de positie van oude mensen, betekenis van het huwelijk, de vele godsdienstige feestdagen etc. Maar ik bleef aan de zijkant staan.
Op Java ben ik wel opgenomen in een gezinsverband, dus ik maak van zeer dichtbij de javaanse cultuur mee: de gewoontes en gebruiken, de manier van omgaan met elkaar, de “do’s” en de “dont’s”. Toch ben ik geen javaan geworden; daarvoor zijn de verschillen te groot. De manier van denken over allerlei zaken, zoals bij persoonlijke problemen, met de buren, met feestdagen, met vriendschappen etc. is geheel anders dan in Nederland. Maar het is buitengewoon boeiend om te leven in een cultuur, die al vele honderden jaren bestaat.

Ik kom vaak in de Indomaret, een verassend complete mini-supermarkt. Er zijn echter geen groenten en vleeswaren te koop, daarvoor moet men op de pasar zijn.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Het weer, erg koud, dus veel zieken (26 july 2022)

Rijst klaar voor transport naar de fabriek

Sinds ongeveer 2 weken is het droge seizoen feitelijk begonnen; het heeft tot op vandaag niet meer geregend. Wel is er in de middag soms zware bewolking, er komt echter geen regen uit.
De middagtemperaturen zijn plm 31-32 C. De ochtend (tot ongeveer 8 uur) en de avonden zijn zeer koud, dwz 17-18 C. Op de Bromo zijn de temperaturen rond het vriespunt, heel uitzonderlijk.

Door het koude weer in de ochtend en de avond zijn veel mensen ziek. Niet zwaar ziek, maar wel gammel: hoesten, loopneus, verhoging. Ik zelf heb er nu al ruim een week last van; ik doe mijn boodschappen, en verder rust ik veel, zoals veel mensen in de buurt. Mijn buurvrouw is al 10 dagen gammel. Dit soort ongemak is eigen aan de overgang naar het droge, koude seizoen.

Normaal gesproken begint het droge seizoen in de loop van april. De eerste buien van het komende regenseizoen kunnen al in september vallen. Hoe het dit jaar gaat lopen vanwege het korte droge seizoen, is afwachten.

De rijstoogst is in volle gang; bij sommige sawah’s zijn de rijstplanten deels plat geslagen door de wind of de regen (zie foto hieronder). Rijst is een gevoelige plant. Wind en regen kunnen schade veroorzaken, kleine beestjes (“hama”) kunnen vernielingen aanrichten, evenals muizen. Elke namiddag doen de boeren hun ronde door de sawah’s om de stand van zaken op te nemen.

Het blijft een indrukwekkend gezicht, ook na zovele jaren, als ik met mijn brommer door het agrarische land hier rijd; de sawah’s worden piekfijn verzorgd. Wat er allemaal niet verbouwd wordt behalve rijst: pepertjes, boontjes, meloenen, suiker, tabak, mais, papaya’s. Op kleine percelen: vele soorten groenten, uien, etc.

Deel 8 van de serie “Uit het Leven” verschijnt binnenkort, als ik weer beter ben, en weer inspiratie heb !

Deel van de sawah plat geslagen

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Een reactie plaatsen

Kleinzoon voor het eerst naar kleuterschool (18 july 2022)

De kleuterschool van mijn kleinzoon

Vandaag ging mijn kleinzoon Rayen (ruim 4 jaar) voor de eerste keer naar de T.K. (Taman Kanak-Kanak), de kleuterschool. 60 Kinderen in totaal begonnen het nieuwe schooljaar, in 3 groepen van 20 kinderen; per groep een onderwijzeres en een assistent. Alle kinderen werden gebracht door de moeder. Kinderen van de kleuterschool hebben al een school-uniform.

Een nieuwe fase in het leven van mijn mannetje breekt aan. Al een aantal weken geleden begon een verandering zich af te tekenen in het leven van Rayen. Hij ontdekte, dat er bij de buren links jongetjes waren om mee te spelen, en ook bij de buren rechts was er een vriendje. Een groot deel van de dag is hij nu buiten aan het spelen met zijn vriendjes.
Ik heb een sterke band met mijn kleinzoon. ’s Ochtends vroeg bonkt hij op de deur van mijn kamer (ouders slapen nog), hij wil dan onder de dekens in mijn erg koude kamer (AC). Omdat de ouders een groot deel van de dag in de toko werken, trek ik veel met mij kleinzoon op; ommetjes rijden, iets lekkers kopen, thuis spelen etc.
Daar komt nu min of meer een einde aan, nu hij zijn vriendjes heeft ontdekt en naar de kleuterschool gaat. Het is goed voor Rayen, maar ik vind het niet makkelijk om hem los te laten, maar dat zal wel moeten. Rayen zal steeds meer zijn eigen weg in het leven kiezen. De band met ouders en grootouders blijft echter onverminderd sterk.

Hoe verliep de eerste ochtend ? Rayen had er aanvankelijk weinig zin in. Maar na wat aandringen ging hij de klasruimte binnen en keek hij geinteresseerd rond. Eenmaal weer thuis, heeft hij het er niet over gehad. De TK duurt voorlopig 2 uur per dag.

De kleuterschool maakt deel uit van de lagere school. Er wordt veel gespeeld, maar de eerste stapjes naar leren worden ook al gezet.
Vroeger werden kinderen op school nogal eens geslagen. Maar ik heb van vele kanten gehoord, dat dit nu verleden tijd is. Als een kind op school geslagen wordt, doen de ouders aangifte bij de politie, die de zaak serieus onderzoekt.

Rechts mijn kleinzoon, onwennig

Categorieën: Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Tolerantie (16 july 2022)

Gouverneur Pranowo temidden van moslims en christenen, prachtige foto !

Op de foto hierboven in het midden staat Gouverneur Ganjar Pranowo; hij (moslim) is gouverneur van de provincie midden Java. Tevens is hij kandidaat bij de presidentsverkiezingen in 2024. De gouverneur was op werkbezoek bij een aantal christelijke gemeenschappen in Semarang.

Op de foto hieronder houdt de gouverneur van de provincie oost Java, mevr. Parawansa, een toespraak in een kerk in Surabaya.

Indonesie is nog steeds een tolerant land. De top van het landsbestuur, president, parlement, hoofd van het leger en hoofd van de politie, zijn de tolerantie sterk toegedaan.
Er zijn inderdaad wel eens (forse) incidenten van extreme groepen, die sympatien hebben met ISIS. Maar politie is steeds op zoek naar extremisten. Het zijn de extreme imam’s, die in het geheim bezig zijn met bv. ISIS, of die extreme predikaties houden. Dit soort figuren is onkruid, dat uitgeroeid moet worden.
In het dagelijks leven is Indonesie, zoals gezegd, een tolerant land. Regelmatig verschijnen er artikelen in nederlandse kranten, waarin wordt gezegd, dat Indonesie aan het radikaliseren is. Jammer, dat dit soort onzinning geleuter straffeloos gepubliceerd mag worden.
In Indonesie leven moslims, christenen, hindu’s en boeddhisten in harmonie met elkaar.
Dat kan van Nederland niet gezegd worden, waar onder meer moslims veel kritiek krijgen op wat dan ook. Maar iedereen, die niet denkt en handelt zoals nederlanders, wordt niet geaccepteerd. Ik heb het zelf ervaren, toen ik een paar jaar geleden in Nederland was. Mijn songkok (zwarte hoofddeksel) heb ik niet op gehad, het bezoeken van mensen heb ik na enige tijd gestaakt, omdat ik niet bij ieder bezoek mij wilde verantwoorden, waarom ik moslim ben en dat ik geen terrorist ben en daar ook helemaal geen begrip voor heb.
Tolerantie is in Nederlanders heel ver te zoeken.
Het is heerlijk te wonen in een land, dat blij is dat ik moslim ben, een land waar de kerken op zondag vol zijn, een land, waar hindu’s dagelijks hun offers kunnen brengen, een land, waar het elite-politiekorps Densus 88 frequent mogelijke terroristen oppakt, een land, waar het spuien van negativiteit over religies is verboden. Bekende indonesische BN-ers zijn veroordeeld wegens negatieve uitlatingen omtrent een godsdienst.

 

Categorieën: Islam / Religie | Een reactie plaatsen

Wat te doen met Oma / ouderenzorg in Indonesie (15 july 2022)

De achterkant van mijn huis wordt onderhanden genomen

Oma is een zeer oude, fragiele dame (90 +). Zij woont in het huis naast de mijne, bij een van haar kinderen. Elke dag doet zij zittend de 5 dagelijkse gebeden en leest zij uit de Koran.
Op een of andere manier is oma niet happy met haar huidige onderkomen. Zij heeft altijd een goed contact gehad met mijn zoon David; als er wat is, praat ze met hem. Dus vroeg oma of zij in mijn en Davids huis kon wonen.

Echter, in mijn huis is geen kamer voor oma. Er is een matras op de grond in de familiekamer, waar zij slaapt en rust.
Wij hebben uitvoerig overlegd, wat te doen. Het resultaat van dit overleg: de hele achterkant van ons huis zal gerenoveerd / verbouwd worden. Er wordt een aparte kamer + toilet voor oma gemaakt. Verder zal de keuken onderhanden worden genomen, en komt er voor mij een douche-ruimte met anti-slip tegels. Er komt ook een schuur, waar onze brommers geparkeerd kunnen worden tijdens de nacht. Tenslotte komt er een gebedsruimte voor de 5-dagelijkse gebeden; vrijwel elk huis heeft een eigen gebedsruimte. Al met al een hele operatie. Toiletafvoer, elektriciteit en waterleidingen zijn al aangelegd.
Oma kan dus over plm 2 weken verhuizen naar haar eigen nieuwe kamer.

Alle huizen in de desa zijn vrijstaande huizen, en staan op eigen terrein. De eigenaar van een woning kan naar eigen goeddunken de woning renoveren of deels afbreken en weer nieuw maken. Wij hebben hier niet te maken met regels van de overheid, die zijn er niet.

In Indonesie bestaat geen ouderenprobleem. De zorg voor ouderen is een plicht van de familie, in het bijzonder kinderen en kleinkinderen. Voor ouderen bestaan geen voorzieningen van overheidswege. Heel veel opa’s en oma’s in mijn desa wonen bij hun kind of kleinkind. Volstrekt normale zaak. De Islam is sterk familie-gericht; vriendelijkheid en behulpzaamheid jegens ouderen is een must. Maar ook wordt in de Koran aandacht besteed aan het omgaan met gasten, zieken, ouders, financiele zaken en meer.

De achterkant van mijn huis wordt onderhanden genomen

——————————
Mijn nieuwe toilet / douche-ruimte, bijna klaar

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | 1 reactie

77

Categorieën: Diversen | Een reactie plaatsen

Idul AdHa, het Offerfeest (10 july 2022)

Vandaag is het Idul Adha, het Offerfeest.
Het Offerfeest of het Grote Feest, Id al-Adha, is het tweede eid-feest in de islam. Het wordt gevierd ter nagedachtenis aan de profeet Ibrahim (Abraham), die bereid was zijn zoon te offeren voor God. De Koran noemt echter geen naam van de zoon bij de beschrijving van dit verhaal in Soera De in de Rangen Behorenden. De meeste moslims nemen aan dat het zou gaan om zijn zoon Ismaïl, terwijl in de Bijbel Isaak genoemd wordt als de zoon die geofferd moest worden. Toen Ibrahim zijn zoon ter ere van God met een mes wilde doden, sneed het mes niet. Daarop klonk de stem van God en die stuurde vervolgens de engel Djibriel (Gabriël) naar profeet Ibrahim die zei dat een ram de plaats van de zoon mocht innemen.

Op deze dag worden door moslims dieren die volgens dhabiha geslacht zijn gegeten. Het vlees wordt door hen gegeten en verdeeld onder armen, buren en familieleden.
Voor sommige mensen is het gebruikelijk geworden om niet zelf een dier te (laten) slachten, maar om een geldsom over te maken naar een stichting die het vlees geeft aan mensen in arme landen die het echt nodig hebben. Deze praktijk komt steeds meer voor.

Gisterenavond na het avondgebed van 18.00 uur in mijn desa liepen honderden kinderen met fakkels door de desa, achter een auto met een geluidsinstallatie. De video hieronder is van deze fakkeloptocht, maar ik kon geen beter beeld krijgen.
In mijn desa ging men om 06.00 uur naar de moskee. Vandaag geldt als een vrije en familie dag.

een betere video lukte niet, vanwege de duisternis


Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Een reactie plaatsen

Uit het leven – deel 7 (9 july 2022)

Davids nieuwe woning in Desa Paleran, gebouwd op de plaats van de oude woning

Het jaar 2012

David kreeg telefonisch bericht, dat de woning klaar was en betrokken kon worden.
Aanleiding voor mij, om met David weer naar de desa af te reizen; er moesten aankopen gedaan worden, zodat David en ik ook konden wonen en slapen in de nieuwe woning.

In de desa aangekomen, was ik aangenaam verrast door de nieuwe woning. Alles zag er goed uit.
De komende dagen deden wij boodschappen; voor mijn kamer kochten we een bed, een tafel voor de laptop, een kast en een stoel. Verder kochten we een AC voor mijn kamer, en informeerden we naar internet in huis bij Telkom.
Ook voor David kochten we een bed voor zijn kamer.
Andere spullen zouden we later kopen.

Een AC was vlug gekocht (incl. aansluitingskosten) in Tanggul en Telkom zou langs komen voor een internet-aansluiting. Er waren indertijd nog maar een paar internet-aansluitingen in mijn desa; voor mijn aansluiting moest een kabel van 700 meter worden gelegd.

Toen alles gekocht en geregeld was, keerden we weer terug naar Ubud. David had inmiddels al een datum voor de verhuizing gepland; een kennis van hem zou komen met een grote truck, om al mijn spullen te verhuizen. Ook een paar vrienden zouden meekomen om te helpen.
De komende dagen bereidden we ons voor op de verhuizing: dozen kopen en kijken wat wel en niet mee moet naar de desa.

Het oude huis van David

Het afscheid van Bali naderde. Afscheid van Bali en een nieuw begin op Java.
Tijd voor een terugblik op mijn tijd op Bali.
Ik heb op Bali ruim 4 jaar gewoond. Ik had er geen eigen woning, maar huurde telkens voor een jaar een woning.
Ik heb goede en plezierige jaren op Bali gehad. Ik had een kleine nederlandse kennissenkring, waar ik regelmatig contact mee had.
Ik woonde alleen op Bali; ik was niet (zoals later wel op Java) opgenomen in een gezinsverband. Met balinesen had ik ook contacten; bij veel balinesen echter bleek het contact uiteindelijk om geld te gaan. Daarom was ik steeds enigszins terughoudend wat betreft contact met balinesen.
Ik had op Bali nog geen bloggen (“Oostjavainfo” en “Sultans en raja’s in Indonesie”) waar ik aan kon werken.
Er is op Bali een enorme keuze aan warungen en restaurants, gericht op buitenlanders (toeristen). Het is er goed eten.
Vele supermarkten (in Ubud “Delta” en “Bintang”) zijn grotendeels gericht op buitenlanders. In de loop van de jaren zijn er heel veel op buitenlanders gerichte supermarkten bijgekomen; voor indonesiers aan de dure kant.
De medische zorg voor buitenlanders was redelijk. Tegenwoordig (2020) wil men “medisch toerisme” naar Bali aanmoedigen; er zijn al een aantal nieuwe ziekenhuizen gebouwd.
Wat betreft ziektekosten: ik had een zogenaamde buitenland-verzekering bij de ONVZ, een dure verzekering, die mij 350 euro per maand kostte; elk jaar zou de premie fors stijgen, op mijn 80-ste zou de premie 900  euro per maand zijn.
Eenmaal wonend op Java had ik het grote geluk om vanaf het jaar 2014 verzekerd te kunnen worden bij de indonesische ziektekostenverzekering BPJS, voor ongeveer 10 euro per maand.
Sinds mijn studententijd drink ik overdag geen alcohol; wel heb ik voor het slapen gaan een slaapmutsje nodig. Alcohol is op Bali makkelijk te verkrijgen.

De verhuizing naar Java zou voor veel veranderingen zorgen. Hoe zit het met de restaurants, supermarkten, medische zorg en alcohol ? Ik had hier mijn zorgen over, maar het bleek allemaal erg mee te vallen.
Verreweg de grootste verandering zou zijn, dat ik op Bali alleen woonde en dat ik op Java in een gezinsverband zou gaan wonen temidden van alleen maar javanen. Buitenlanders in mijn regio zijn er niet.
Er zijn geen supermarkten, op buitenlanders gericht. Paar jaar later is Lippo Plaza gekomen in Jember-stad met onderin een Hyper-maret (supermarkt), die erg groot is en goed voorzien; ik kom daar regelmatig.
Op de pasar van de desa zijn groenten, fruit, kip, rijst, vele soorten kruiden te koop. In de toko’s veelal kruideniers-artikelen en allerlei benodigdheden voor de persoonlijke hygiene / verzorging.
Wat betreft restaurants: In de stad Jember heb je een KFC en een MacDonalds.
Alcohol is, zoals eerder vermeld, op Java erg moeilijk te verkrijgen. Het is echter wel online te bestellen via Tokopedia, Blibli en andere online-winkels. Dus mijn slaapmutsje zou ik behouden op Java.
Vergeleken met Ubud zou mijn bestaan een stuk eenvoudiger worden; daarvoor in de plaats zou het leven in gezinsverband komen. Tot nog toe heb ik nergens spijt van.

Dus: van een hindoeistisch Bali, waar duizenden expats wonen en waar miljoenen toeristen komen, naar een islamitisch oost Java, waar toerisme slechts een minimale rol vervult, en waar slechts zeer weinig blanken wonen.

Op de dag van de verhuizing, kwam ’s ochtends vroeg een kennis van David met een grote truck, waarin al mijn spullen werden geladen. Er waren ook een paar vrienden van David aanwezig om te helpen met pakken.
Het inladen van alles in de truck duurde een paar uur.
Rond het middaguur konden we vertrekken. De truck had zijn eigen route naar de desa. David en ik gingen met de auto.
Hoewel ik 5 jaar in Nyuh Kuning heb gewoond, was er bij mijn afscheid geen enkele balinees te bekennen. De balinesen stelden het contact, dat ik met javanen in Ubud had, in het geheel niet op prijs. Ik heb dus van niemand afscheid kunnen nemen; ik wilde dit eigenlijk ook niet, gelet op hun houding jegens mij in verband met mijn omgang met de javanen.

David en ik overnachtten een paar dagen in Jember-stad, totdat de woning ingericht was, de AC geinstalleerd en er internet was. Na enkele dagen besloten we definitief naar de desa te gaan en daar te gaan wonen.

De verhuizing


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | 1 reactie

Blog op WordPress.com.