Landelijk en politiek

Updates corona in Indonesie (26 okt. 2020)

Er is een actuele update omtrent corona in Indonesie dd. 26 okt. 2020: klik hier

Het aantal nieuwe gevallen voor heel Indonesie is afgenomen; vandaag 3222 nieuwe gevallen.
In Jakarta ook minder nieuwe gevallen vandaag: 906.
Het is nu nog te vroeg om de beoordelen of deze trend (afname nieuwe gevallen) door zet.

Op 22 augustus waren in heel Indonesie dagelijks 1600-2200 nieuwe gevallen.

Volgende update: donderdag 29 oktober 2020

Overzicht verloop nieuwe gevallen in heel Indonesie gedurende de laatste 3 weken. Geen doorzettende stijging, eerder een lichte afname van nieuwe gevalen


Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Corona: lichte afname aantal nieuwe gevallen (20 oktober 2020)

Het aantal nieuwe gevallen neemt een klein beetje af voor heel Indonesie. Het is afwachten, of deze trend zich doorzet.

Aantal nieuwe gevallen laatste 5 dagen voor heel Indonesie:

16 okt.  4320
17 okt.  4301
18 okt.  4105
19 okt.  3.373
20 okt.  3602

Aantal nieuwe gevallen laatste 5 dagen voor regio Jakarta:

16 okt. 1045
17 okt.  974
18 okt.  971
19 okt.  926
20 okt.  964

————————————————————————————————————–

Categorieën: Landelijk en politiek | Een reactie plaatsen

Corona Nederland – Indonesie (3 okt. 2020)

Indonesie: 260 milj. inwoners, dagelijkse nieuwe besmettingen: plm 4000

Nederland: 17 milj. inwoners, dagelijkse nieuwe besmettingen: bijna 4000 (vandaag).

————————————————————————————————————–

Categorieën: Landelijk en politiek | 2 reacties

Huisvuil en afval (30 september 2020)

Afval is een zeer groot probleem in Indonesie.
Met name in grote steden bepaalt afval het straatbeeld. Maar niet alleen de hoeveelheid neemt door de jaren toe, ook de samenstelling van het afval verandert. In plaats van alleen organisch afval wordt er steeds meer plastic afval geproduceerd. Het beperkte budget en slechte infrastructuur zijn niet toereikend om deze berg afval te verwerken. Ook zijn er te weinig inzamelingspunten: vaak is dat maar één punt per wijk, dat niet voor iedereen makkelijk bereikbaar is.

Huishoudens hebben dus voor het grootste gedeelte zelf de verantwoordelijkheid om hun afval te verwerken. Terwijl de kwaliteit hiervan per wijk verschilt, zijn de gevolgen echter wel merkbaar voor iedereen. Bij gebrek aan alternatieven, wordt een groot deel van het afval in een rivier gedumpt. Hierdoor raakt het water vervuild en komen er opstoppingen en overstromingen; een probleem waar bv. de stad Semarang mee te maken heeft. Daarnaast wordt een groot deel van het afval door mensen zelf verbrand. Hierbij komen vieze stoffen vrij, die zowel vervuilend als schadelijk voor de gezondheid zijn.

Er zijn nationale initiatieven (met internationale steun) om wat te doen aan het afval probleem, maar een grootse aanpak lijkt het nog niet.

Wel zijn er lokale initiatieven, die wat aan het afval en het schoonhouden van de leefomgeving willen doen. Maar in mijn regio is dat niet het geval.

Hoe is het met het afval in mijn desa ?

In mijn desa en in de desa’s in mijn regio is geen vuilnis-ophaaldienst. Er zijn ook geen plekken, waar je afval naar toekunt brengen.
In de grotere steden is wel een vuilophaaldienst.
Wat doen de desa-bewoners (en ik) met het huis-afval ? Het kan nergens naar toe gebracht worden. Dus wordt het bij huis op een hoop geveegd; en meestal elke namiddag wordt dit afval dan verbrand.
Heel veel afval bestaat uit plastik, plastik zakjes en zakken, plastik flessen, grote en kleine plastik verpakkingen. Men is hier bijzonder scheutig met plastik zakjes. Als ik wat boodschappen doe in de minimarkt, dan gaat de zeep in een plastik zakje, de flesjes drinken in een ander zakje, brood weer in een ander zakje en die kleine zakjes gaan weer in een grote plastik zak.
Als ik in de winkel zeg, dat alles gewoon in mijn tas kan, is de verbazing groot, eigenlijk kan dit niet en moet alles in plastik zakjes.
Rstanten eten, worden op het erf gegooid, waar de vele kippen, katten en ganzen zich er tegoed aan doen.

Zoals gezegd, wordt het huisvuil en huisafval doorgaans elke namiddag bij huis verbrand; daar, waar afval op een braak liggend terrein wordt gegooid, komen mannen langs om vooral de lege plastik flessen te verzamelen; daar krijgen zij statiegeld voor.
Aan de overkant van de straat van mijn huis is zo’n braak stuk terrein. Daar wordt van alles neergegooid. Zo nu en dan gaat de vlam erin. Opmerkelijk is, dat dit afval-terrein geen ongedierten aantrekt. Je zou vooral muizen en ratten verwachten, maar dat is niet het geval. Het stinkt er ook niet.

Hoewel er geen vuil-ophaaldienst is, is mijn desa beaald niet smerig. Bij elk huis wordt in de ochtend en de namiddag geveegd.

Mijn desa-bestuur heeft de laaste jaren veel gedaan voor de desa. Alleen staat afval nog niet op de agenda.
Praktisch zal het een enorme klus zijn, iets te doen aan het afval in mijn (en andere) desa.
Er moeten inzamelingspunten komen waar de burgers het afval naar toe kunnen brengen.
Er moet vervoer zijn om de inzamelingspunten te legen en er moeten plaatsen zijn, waar het afval naar toe vervoerd kan woren.
Er moeten afval-verwerkingsinstallaties worden aangelegd.
En om dit voor elkaar te krijgen, moet er samengewerkt worden tussen de diverse bestuurslagen en dat ligt niet makkelijk in Indonesie.
Ook is er veel geld nodig.

Afval is niet het enige probleem in Indonesie. Om een aantal andere “problemen” te noemen: behoud van het oerwoud op Kalimantan, goede gezondheidszorg voor elke burger, bestrijding van corruptie, fors verbeteren van de infra-structuur, het opkrikken van het niveau van het onderwijs.

Het stuk land, tegenover mijn huis

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Bupati van Jember afgezet (25 juli 2020)

De Bupati (hoofd) van het district (kabupaten) Jember, mevr. Faida, is afgezet door de DPRD, het “parlement” van de kabupaten Jember. Mijn desa ligt in de kabupaten Jember.
De DPRD was van mening, dat zij te vaak (urgente) zaken voor zich uitschoof, althans niet goed aanpakte; ook zou haar administratie niet op orde zijn.
Mevr. Faida is 4 jaar geleden door de bevolking van Jember gekozen als bupati; haar termijn is 5 jaar en eindigt volgend jaar. Zij is de eerste vrouwelijke bupati van Jember. Dat zij een vrouw is, heeft geen enkele rol gespeeld bij de beslissing van de DPRD om haar af te zetten; de bevolking had aanvankelijk veel vertrouwen in haar. Maar de laatste tijd zijn er demonstraties geweest tegen beslissingen van de bupati.
Volgende jaar zijn er weer verkiezingen voor een nieuwe bupati.
De beslissing van de DPRD zal aan het Hoogerechtshof worden voorgelegd; die zal binnen 30 dagen beslissen of een en ander conform de regels is verlopen.
De bupati van Jember is de 4e bupati in Indonesie, die de afgelopen 10 jaar is afgezet; een afzetting van een bupati komt dus erg weing voor.

In het staatsrecht van Indonesie is een bupati een hoge functie. Boven de bupati staat de gouverneur van de provincie, waar het district in ligt. En boven de gouverneur staat de president.

Het district Jember telt bijna 3 miljoen inwoners en heeft een oppervlakte van 3.375 km2.
Ter vergelijking: de provincie Overijssel heeft een oppervlakte van 3.319 km2 en telt 1.156.431 inwoners.

De DPRD (“parlement”) van het district Jember


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Corona-file bij Banyuwangi – video (20 juni 2020)

Een lange rij vrachtwagens bij de haven van Banyuwangi.
Men wil naar naar Bali oversteken, maar de chauffeurs moeten eerst een co-19-sneltest afleggen, overeenkomstig het beleid van de provincie Bali.
Ondertussen voerden de chauffeurs een staking uit en verzochten ze de provinciale overheid van Bali hen toch te laten oversteken, ook zonder uitslag snel-test, omdat de snel-test duur is; deze kost rp 250.000 – 300.000.


 

Categorieën: Bali, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Problemen met de nationale ziektekosten-verzekering BPJS (16 juni 2020)

BPJS Kesehatan

Sinds 2014 is er in Indonesie de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS.
Deze ziektekostenverzekering is er voor elke indonesier. Er zijn 3 klassen: 1, 2 en 3. Klas 1 is de duurste klasse wat betreft de maandpremie en klas 3 de goedkoopste. Bij klas 1 ligt men met 2 man op een kamer, bij klas 2 met 3-5 man, en bij klas 3 ligt men op een grote zaal.
Inmiddels blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten kampt. Daarom heeft de president besloten om met ingang van 1 januari 2020 de maand-premies te verdubbelen. In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof deze premie-stijging ongeldig verklaart. De premie is dus weer als  vanouds.
Echter: vanaf 1 july 2020 zijn de premies weer verdubbeld, met dien verstande, dat de premiestijging voor klas 3 voor rekening van de overheid komt; voor veel indonesiers is de premie voor klas 3 eigenlijk al teveel.

De laatste 2 maanden is de overheid druk bezig om de BPJS te hervormen. Allerlei soorten voorstellen worden gedaan.
Op dit moment wordt sterk overwogen, om de klassen af te schaffen. Iedereen heeft dan recht op dezelfde medicijnen, operaties en behandelingen. Kennelijk is er verschil tussen de klassen wat betreft behandelingen etc. Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor, dat bepaalde medicijnen voor klas 3 “op” zijn, maar dat die er nog wel zijn voor klas 1.
Als ik de berichten in de pers goed heb begrepen, wil men klas 1, 2 en 3 wel laten voortbestaan, maar dan alleen voor opnames in ziekenhuizen. Iemand die verzekerd is voor klas 1, zou dan met plm 2 man op een kamer liggen, terwijl men in klas 3 op een grote zaal ligt. De behandelingen, medicijnen etc. zijn echter voor alle klassen het zelfde, anders dan nu het geval is.

Overigens zijn er meer klassen dan de genoemde 1,2 en 3. Bij de meeste ziekenhuizen kan men kiezen uit meerdere kamers; de meest luxe kamer is de VVIP, daaronder komt de VIP, en daaronder weer een goedkopere VIP etc.
Iemand, die in klas 1 ligt, kan de kamer upgraden naar bv. een VIP-kamer; maar dan stijgen alle kosten, zoals van operaties, behandelingen medicijnen etc. Het upgraden kan een dure grap worden; iemand die verzekerd is voor klas 1, maar een upgrade doet naar een VIP-kamer, krijgt de rekening voor de VIP-kamer, minus het bedrag, dat de BPJS betaalt voor klas 1.

Het organiseren van deze nationale ziektekosten-verzekering is een enorme operatie; Indonesie telt 270 miljoen inwoners.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het leven in de desa onder corona (5 mei 2020)

 

De foto hierboven: het gebouwencomplex met de rode daken op de voorgrond is de Balai Desa van mijn desa (gemeentehuis). Je zou niet zeggen, dat mijn desa minstens 20.000 inwoners heeft. Het is allemaal laagbouw, en bijna alle huizen zijn verscholen in het groen.

Mijn laatste bericht over het leven in mijn desa onder corona was van 25 april. Het bericht kwam erop neer, dat het leven eigenlijk gewoon zijn gang gaat.
Er is sindsdien niets veranderd. Er worden wel steeds meer mond-maskers gebruikt, en bij veel winkels en kantoren is er gelegenheid de handen te wassen. Nog steeds veel posten langs de weg waar de temperatuur van de mensen wordt gescand.
De markt is in de ochtenduren gewoon open evenals de meeste toko’s. Wel is het nog steeds wat rustiger op de weg dan gewoonlijk; er rijden geen bussen.

Ik zelf heb een redelijke bewegingsvrijheid. Met de motor toeren kan gewoon. Als ik boodschappen moet doen bij de Indomaret of de Alfamaret, ga ik pas naar binnen als er weinig mensen zijn.
Verder heb ik steeds met desinfecterende zeep (spray) bij me.

Het is nu de vastenmaand Ramadan. Op 24 mei eindigt deze vastenmaand met het Suikerfeest (Lebaran). Het zal een heel ander Suikerfeest worden dan in het verleden, toen miljoenen onderweg waren naar hun geboortedesa (mudik) om daar met familie het Suikerfeest te vieren. Het onderweg zijn, het reizen naar familie is dit jaar verboden, uit angst dat het corona zich enorm zal verspreiden. De meeste wegen zijn afgesloten door de politie.

Hier en daar hoor ik, dat in mijn regio mensen zijn ontslagen wegens teruglopende activiteiten in hun werksituatie. De supermarkten in Lippo Plaza en Transmart in Jember-stad zijn wel open; maar de aanvoer van produkten loopt niet zoals het zou moeten.

Het toerisme in Indonesie ligt “op zijn gat”. Hiervan heeft Oost Java niet zoveel last, omdat de meesten werkzaam zijn in de landbouw. Het geld, dat toeristen brengen naar Oost Java is niet veel.
Hoe anders dan op Bali. Bijna alle inkomsten op Bali komen uit het toerisme; het toerisme is daar tot stilstand gekomen; een leeg Ubud, Kuta en Sanur. Katastrofaal voor de mensen op Bali. Duizenden mensen zijn ontslagen, veel faillissementen.

Het is tijd voor bezinning op het cultuur-vernietigende massa-toerisme. Amsterdam, Barcelona, Madeira, Venetie, Machu Picchu (Peru) en Bali, om een paar plaatsen te noemen, kampen met de gevolgen van het massa-toerisme.


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Reizen en transport | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Premieverhoging ziektekostenverzekering BPJS gaat niet door (1 mei 2020)

Ik berichtte eind vorig jaar, dat de maandpremie voor de indonesische ziektekostenverzekering (BPJS) met ingang van 1 januari 2020 zou worden verdubbeld. Deze premieverhoging was een besluit van de president om iets te doen aan de grote tekorten op deze verzekering.
Deze premieverhoging is inderdaad ingegaan met ingang van 1 januari 2020.
In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof van Indonesie in Jakarta geoordeeld, dat het besluit van de president om de premie te verdubbelen, onjuist is. De premieverhoging zou met verschillende wettelijke voorschriften in strijd zijn.
Met ingang van 1 mei (vandaag dus) geldt weer de premie van vorig jaar.

De vraag blijft, wat te doen aan de grote tekorten op deze volksverzekering. Een eigen risico invoeren zou een mogelijkheid kunnen zijn; ook zou kunnen worden gekeken om de organisatie van de verzekering door te lichten (bezuiniging). Een aantal behandelingen schrappen uit het pakket van de verzekering zou ook kunnen. Tenslotte is geopperd, om bij behandelingen bv 10% van de rekening ten laste van de patient te laten komen.
Het lijkt helemaal nederland.
De premie is nu dus weer 6 euro per maand (rp 80.000).

De teveel betaalde premie van januari t/m maart krijgen we niet terug. Alleen het teveel betaalde van de maand april wordt gerestitueerd.

Net zoals in nederland zijn er bijkomende kosten, die niet onder de verzekering vallen; vooral voor bepaalde medicijnen bijvoorbeeld.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Geen “mudik”, maar Suikerfeest in huiselijke kring (21 april 2020)

1 mu

Zo zag mudik er vorig jaar uit

Vandaag heeft president Jokowi besloten, dat er dit jaar geen “mudik” zal zijn. Dit vanwege de dreiging van corona, temeer als miljoenen mensen onderweg zijn. De grote moslimorganisaties in Indonesie hadden eerder al opgeroepen om zoveel mogelijk thuis de gebeden te doen.
“Mudik” of “pulang kampung” is de jaarlijkse reis van vele miljoenen indonesiers naar hun geboorte-desa, om daar het einde van de vastenmaand Ramadan te vieren, het Suikerfeest (Lebaran), of Idu Fitri. Nog niet eerder is in Indonesie het mudik verboden.
Vorig jaar waren er op Java plm 25 miljoen mensen onderweg.

Het begin van de Ramadan is 24 april, het Suikerfeest is op 24 mei.

Het jaarlijkse Suikerfeest is voor de moslims in Indonesie (maar ook elders) een zeer grote gebeurtenis. Het Suikerfeest neemt ongeveer 2 weken in beslag. Het is zeer druk op de weg, want er moeten veel mensen worden bezocht. Het openbare leven zakt enigszins in.
Door de aanleg van vele 4-baans tolwegen op Java is vorig jaar het aantal slachtoffers in het verkeer enorm gedaald.

Mudik vorig jaar


 

Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Nieuwe berichten over corona in Indonesie (8 april 2020)

Er zijn nieuwe berichten over corona in Indonesie: klik hier


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Een reactie plaatsen

Strengere regels in mijn desa ivm corona (30 maart 2020)

Gambar mungkin berisi: 4 orang, luar ruangan

Een ploeg corona-bestrijders in mijn desa

Corona komt steeds dichterbij de desa. In Jember-stad zijn er nu 2 gevallen, in het vissersplaatsje Puger 1.
De regels tot voorkoming van corona worden steeds strenger in mijn desa.
Zoals eerder al vermeld, zijn alle scholen gesloten.
De laatste dagen wordt veel gesproeid met desinfecteervloeistof, straten en huizen krijgen een beurt.
De markten in mijn regio zijn nu alleen in de ochtenduren nog open. Veel toko’s zijn gesloten, hoewel er geen lock-down geldt voor mijn regio.
De winkels in het centrum van mijn desa zijn na 18.00 uur gesloten.
Op verschillende plaatsen in mijn regio heeft de politie bruiloften verboden, hoewel alles voor de bruiloft al klaar stond, een groot financieel verlies voor het bruidspaar.
Onder meer in mijn desa heeft de politie mensen, die in warungen koffie aan het drinken waren, gesommeerd om naar huis te gaan.
Het openbare leven ligt nog niet plat, hoewel er, zoals gezegd, geen lock-down geldt. Wel is het overal beduidend rustiger op. In een cultuur, waar prive en privacy niet bestaat, en waar men het liefst met 10 personen op een tweezits-bank zit, is het welhaast een onmogeljke opgave om een afstand van 1,5 meter tot elkaar te bewaren. Toch is de politie er alert op.
Steeds meer mensen gebruiken een mond-masker. Bij grotere winkels, zoals de Alfamart en de Indomart, is bij de ingang gelegenheid om je handen te wassen.
Er gaan video’s rond over het optreden van de politie in India, die met grote stokken hard op mensen slaat, als ze zich op straat vertonen. Dit gebeurt absoluut niet in Indonesie; de politie hier gaat in gesprek met mensen, geeft mensen waarschuwingen en draagt hen op om naar huis te gaan.

Er wordt gezegd, dat het desa-bestuur cloroquine zal kopen, om de jongsten en de ouden in de desa te vaccineren.

Al met al is corona nu heel dichtbij.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Zelf quarantaine (28 maart 2020)

Mijn terras

Net zoals zovelen in Nederland heb ik mijzelf ook in quarantaine geplaatst; het is echter een vrijwillige quarantaine.
Op mijn terras kan ik uren ongestoord zitten; mochten er toch mensen langskomen, dan kan ik naar mijn kamer vluchten. Alleen met boodschappen doen is het uitkijken, dat niemand te dichtbij komt.
Dus voor mij valt het nogal mee allemaal, maar toch denk ik vaak aan corona, waardoor de dagen niet zo relaxed verlopen als  gewoonlijk.

In mijn regio is het veel rustiger dan gewoonlijk. De desa is in de avond erg stil. Er is ook veel minder verkeer. Er geldt nog geen lock-down in mijn regio. Jakarta heeft formeel geen lock-down, maar de daar geldende maatregelen komen bijna neer op een lock-down.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | 1 reactie

Het wordt rustig in mijn desa (26 maart 2020)

Eergisteren berichtte ik, dat corona een beetje een ver-van-mijn-bed show is voor de desa-bewoners. De scholen zijn gesloten, maar verdere maatregelen zijn nog niet genomen.
Inmiddels is een geluidswagen door de desa gereden met een oproep aan de desa-bewoners; en in de moskeeen is opgeroepen voorzichtig te zijn in verband met corona.
Een lock-down is er niet voor de desa.
Het is nu aanmerkelijk rustiger in de desa. Men blijft bij en in huis. Boodschappen worden wel gedaan, maar op de markt is het ook veel rustiger dan normaal.

Zoals laatst bericht, verblijf ik veel in en bij huis; ik “mijd” anderen.
Een keer per week doe ik nog wel mijn boodschappen bij de Mall Lippo Plaza in Jember. Deze gaat open om 11 uur in de ochtend, en dan zijn er nog bijna geen bezoekers. Ik kan ongestoord mijn boodschappen doen in de supermarkt, terwijl niemand dicht bij mij in de buurt komt.
Wandelen bij mij in de buurt levert ook geen problemen op, ik kan mensen, die ik tegenkom, op duidelijke afstand houden.

Corona beheerst het dagelijks leven; dat betekent, dat ik wat betreft het wel en wee van mijn desa behalve over corona, niets bijzonders te melden heb.

Dagelijks geef ik een update van de ontwikkelingen omtrent corona in Indonesie, klik hier


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | 2 reacties

Blog op WordPress.com.