Landelijk en politiek

Vrijheid van meningsuiting in Indonesie (4 sept. 2021)

Een discussie-programma op TV

In Indonesie bestaat vrijheid van meningsuiting, zij het met enige beperkingen, waarover hieronder meer.
In de engels-talige kranten in Indonesie, zoals de Jakarta Post en de Jakarta Globe, verschijnen regelmatig kritische commentaren omtrent plannen van de regering of ontwikkelingen op welk terrein dan ook in Indonesie.
Ook op de indonesische TV wordt regelmatig flink gediscussieerd over allerlei onderwerpen. Inderdaad, vrijheid van meningsuiting.
In dit corona-tijdperk zal het niet verbazen, dat ook in Indonesie vele meningen aan bod komen over zaken als de effectiviteit van de vaccins, de lock down, optreden van de politie en meer. Op TV wordt hier veel aandacht aan besteed.
De vrijheid van meningsuiting wordt echter beperkt, doordat een aantal zaken niet zijn toegestaan, zoals beledigen van personen, ongefundeerde kritiek uiten, iemands goede naam aantasten, en kwaad spreken over godsdienstige zaken.
Deze beperkingen gelden vooral voor de sociale media.
Waar in Nederland de meeste verfoeilijke dingen mogen worden gezegd op de sociale media over onder meer personen of instituties (vaak anoniem), is dat niet toegestaan in Indonesie. Het aantal doodsbedreigingen op de sociale media in Nederland, neemt sterk toe. Dagelijks wordt in Nederland bagger uitgestort via de sociale media, zonder dat daartegen wordt opgetreden – vrijheid van meningsuiting; inderdaad zeer waardevol, dat men bagger mag spuiten en doodsbedreigingen mag uiten.

Indonesie bestaat uit honderden volkeren, die elk hun eigen traditie, taal en cultuur hebben.
De vele tradities en culturen in Indonesie leven volop; anders dan in west Europa zijn deze tradities en culturen niet aan het verdwijnen, de volkeren zijn trots hierop.
De President van Indonesie kleedt zich vaak in de traditionele kledij van een bepaald volk, als hij daar op bezoek gaat; teken van respect voor de lokale cultuur.
Het is in niemands belang en al helemaal niet in het belang van Indonesie, als iedereen de vrijheid heeft om de sociale media te gebruiken als platform voor beledigingen, kwaadsprekerij, doodsbedreigingen, vuilspuiterij en ongefundeerde kritiek. Indonesie is nu een stabiel land, en het is zaak, om dat zo te houden; de sociale media als bagger-platform zal alleen maar negatief werken.
Het gebeurt regelmatig in Indonesie, dat mensen worden opgepakt en veroordeeld, omdat zij de sociale media hebben misbruikt.

De President in de kledij van het Sabu (Savu) Volk op het eiland Sabu (Savu)

———————-
Het Dayak Volk op Kalimantan, waar nog sterk wordt gehecht aan tradities


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Viering Hari Kemerdekaan (17 aug. 2021)

De President gisteren, gekleed in de adat-kleding van het Baduy volk op west Java

Vanochtend vond in Jakarta plaats de nationale viering van Hari Kemerdekaan, bevrijdingsdag. Het hoogtepunt van deze viering bestond uit het hijsen van de vlag, in aanwezigheid van de President.
Het was een strak georganiseerde plechtigheid, met veel gemarcheer. Anders dan ik eergisteren meldde, waren er geen gasten, zoals buitenlandse ambassadeurs, vertegenwoordigers uit delen van Indonesie en vertegenwoordigers van de sultanaten en koninkrijken in Indonesie; het was sober, vanwege corona.
President Jokowi was gekleed in de adat-kleding van Lampung (zuid Sumatera).
Gisteren (16 aug) hield de President een toespraak voor het voltallige Parlement in Jakarta. Hij was toen gekleed in de adat-kleding van het Baduy volk op west Java.
Als de President een gebied bezoekt in Indonesie, kleedt hij zich doorgaans in de adat-kleding van dat gebied.

Zie voor de foto-reportage 15x de president in Adat-kleding; https://oostjava.info/zz-2/dress-code-bij-bezoek/adat-kledij/

De President vandaag gekleed in de adat-kleding van Lampung, zuid Sumatera


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

17 Augustus: Hari Kemerdekaan (Bevrijdingsdag) en de Aboriginals

 

De hoofdstraat van mijn desa feestelijk versierd met vlaggen

Overmorgen, 17 augustus is het weer “Hari Kemerdekaan” (bevrijdingsdag). Dan wordt herdacht, dat Indonesie op 17 augustus 1945 de onafhankelijkheid uitriep; een datum, die door de nederlanders niet erkend wordt. Indonesie maakte zich los van Nederland, dat Indonesie eeuwenlang had onderdrukt en uitgebuit.
De centrale viering van Hari Kemerdekaan vindt elk jaar plaats in Jakarta, waar in aanwezigheid van de President plechtig de vlag wordt gehesen en het volkslied wordt gezongen. Het is een strak georganiseerde plechtigheid, waar buitenlandse ambasadeurs en afvaardigingen uit vele delen van Indonesie aanwezig zijn; ook vertegenwoordigers van vele sultanaten en koninkrijken in Indonesie zullen aanwezig zijn.
Door corona zal de plechtigheid dit jaar zeer sober zijn.

Gewoonlijk starten na 17 augustus overal in Indonesie allerlei feestelijkheden.
In mijn desa is er gewoonlijk in de weken na 17 augustus ook veel te doen. Te denken valt aan paalklimmen (panjat pinang), touwtrekwedstrijden, wandeltochten en vooral het Karnaval, een zeer lange stoet van bont verklede mensen trekt door de desa; voor dit evenement, dat uren duurt, is altijd zeer veel belangstelling.
Dit jaar zullen er vanwege corona geen feestelijkheden plaats vinden. Heel erg jammer, maar het is niet anders.

Zie voor een historisch overzicht van de nederlandse bezetting van Indonesie:
https://oostjava.info/2017/08/11/17-augustus-hari-kemerdekaan-bevrijdingsdag-bevrijd-van-de-kolonisator/

De Aboriginals van Australie

Na de onderdrukking en uitbuiting van de javanen door de nederlanders, zijn de javanen nu vrij binnen de republiek Indonesie. De javaanse cultuur leeft volop, mede door het bestaan  van de keratons op Java en de grote belangstelling voor het oude Majapahit koninkrijk (tot 1600).

Een ander volk, dat gruwelijk geleden heeft onder de blanke overheersers, zijn de Aboriginals in Australie. Aboriginals zijn de eerste menselijke bewoners van het Australische continent en hun afstammelingen.

Op 13 februari 2008 bood de Australische regering officieel haar excuus aan:
Voor de pijn, het lijden en het kwetsen van de gestolen generaties, hun nageslacht, achtergebleven families en gemeenschappen, zeggen wij sorry. Tegen moeders en vaders, broers en zusters, voor het uiteenscheuren van families en gemeenschappen, zeggen wij sorry. En voor de onwaardige behandeling en vernedering van een trots volk met een trotse cultuur, zeggen wij sorry.

Toen de eerste kolonisten eind 18e eeuw aankwamen, leefden er tussen de 315.000 en de 750.000 mensen in Australië. In 2006 werd het aantal inheemsen door het Australian Bureau of Statistics geschat op 517.200, 2,5% van de totale bevolking van Australië. Niet alleen door ziekte verminderde hun aantal, maar ook door het vrijwel straffeloze moorden door de Britse kolonisten.

Aboriginals

Lange tijd werden de Aborigines door de blanke bevolking beschouwd als het toppunt van ‘achterlijkheid’. Tegenwoordig heeft men een minder beperkte kijk op wat de waarde van een cultuur uitmaakt en is er veel meer waardering gekomen voor, bijvoorbeeld, de kunst en de mythologie. Ook staat de Australische overheid het toe om, in gebieden waar veel Aborigines leven, naast de blanke wet ook de zwarte wet toe te passen. Dit betekent concreet dat Aboriginedaders kunnen worden vervolgd volgens de eigen normen en waarden. Deze zijn vaak strenger dan de blanke wet.

Door de onderwaardering van de Aboriginals en een totaal onbegrip voor hun levensstijl, kwam vanaf de jaren 20 van de twintigste eeuw een beweging op gang die Aboriginekinderen van hun ouders weghaalde en hen bij blanke pleeggezinnen onderbracht. Dit werd met name gedaan als bewezen kon worden dat een van de biologische ouders van het kind een niet-Aborigine was. Veel Aboriginekinderen hebben op deze wijze het contact met hun familie verloren. Dit wordt als bijzonder ernstig ervaren, omdat de familieband bij de Aborigines van groot belang is. De Aboriginekinderen die op deze manier van hun familie werden weggenomen, worden ook wel the Stolen Generations (de gestolen generaties) genoemd. Het gaat hierbij om duizenden kinderen van Aborigine-afkomst. Men denkt hier nu anders over: in 2007 bepaalde het Hooggerechtshof in Australië dat een van deze Aboriginekinderen (een man) een bedrag van 300.000 Australische dollars moest worden uitgekeerd, vanwege het feit dat het niet terecht was iemand van zijn Aboriginefamilie weg te halen. Men verwacht nu meer van deze rechtszaken.

Karnaval in mijn desa, 2 jaar geleden


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Volkeren van Indonesie – Het Dayak Volk van Kalimantan

Volgens verschillende bronnen zijn er in Indonesie ongveer 300 ethnische groeperingen. Deze ethnische groeringen zijn onderverdeeld in ruim 1700 “suku” (stammen).

——————————-

Vandaag de vijftiende aflevering in de serie “De Volkeren van Indonesie”, nl. het Dayak Volk van Kalimantan.
Voor de foto’s, klik hier.

Het Dayak Volk telt ongeveer 6 miljoen mensen.
De Dayaks zijn waarschijnlijk rechtstreekse afstammelingen van de Austronesische landbouwers, die omstreeks 2000 v.Chr. vanuit de Filipijnen de Indonesische archipel koloniseerden, waarbij zij mogelijkerwijs de voordien hier van de jacht levende Papoeïde of Negrito bevolking assimileerden. De Dayaks hebben waarschijnlijk veel van de levensstijl van deze oer-Maleiers behouden. Wel leerden zij omstreeks 400 v.Chr. de ijzerbewerking door contacten met de Dong Soncultuur uit Indochina.

Er zijn zeven belangrijke etnische sub-groepen van de Dayaks:
Ngaju,
Apo Kayan,
Iban (zee Dayak) of Hivan,
Bidayuh (Land Dayak) of Klemantan,
Kadazan, Dusun, Murut,
Punan,
Ot Danum.
Elk van deze etnische sub-groepen is onderverdeeld in zeer vele sub-suku (“stammen”).

De naam “Dayak” wordt niet door de Dayak zelf gebruikt. Zij identificeren zich als leden van de verschillende stammen. Deze hebben dan ook elk een eigen taal of dialect, zoals Iban, Kenyah en Ma’anjan, een eigen cultuur, eigen gewoontes en eigen mate aan contact met de buitenwereld. De grootste van deze groepen is de Iban.

De Dayaks bouwen traditionele grote, langwerpige huizen (longhouses), waarin een hele clan, bestaande uit een groot aantal gezinnen, samenwoont.

Van oorsprong hebben de Dayaks een animistische religie waarin de natuur, geesten en voorouderverering centraal staan. Veel Dayaks hebben zich bekeerd tot het christendom. Aangezien zij vooral een sociaal volk zijn, dat houdt van feesten, dansen, varkensvlees en het drinken van veel rijstwijn, hebben zich slechts weinigen bekeerd tot de islam.

In het verleden waren de Dayak berucht als koppensnellers Tot zo’n honderd jaar geleden was het heel normaal om de hoofden van vijanden af te hakken en op een paal te zetten. Het Nederlandse koloniale bestuur en de Indonesische autoriteiten hebben deze praktijk echter grotendeels onderdrukt.

Voor de foto’s, klik hier.

——————————-

Eerder verschenen:
* Het Volk van Ambon, klik hier
* Het Bugis Volk van Zuid Sulawesi, klik hier
* Het Batak Volk van noord Sumatera, klik hier
* Het Baduy Volk van west Java, klik hier
* Het Volk van Sumba, klik hier
* Het Volk van de Mentawai eilanden, klik hier
* Het Ngada Volk op het eiland Flores, klik hier
* Het Volk van het eiland Leti, klik hier
* Het Sasak Volk van Lombok, klik hier
*
De Betawi’s, de mensen  van Jakarta, klik hier
* Het Nuaulu Volk op het eiland Seram, klik hier
* Het Tanimbar Volk van de Tanimbar eilanden, klik hier
* Het Sawu Volk van het eiland Sawu, klik hier
* Het Tengger Volk op oost Java, klik hier


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Een reactie plaatsen

Zelfmoordaanslag op RK Kathedraal in Makasar (1 april 2021)

De zelfmoordaanslag bij de RK Kathedraal te Makasar

In heel Indonesie is men alert op mogelijke terroristische aanslagen. Dit naar aanleiding van de zelfmoordaanslag bij de RK Kathedraal van Makasar (Zuid Sulawesi) van een paar dagen geleden en het doodschieten vandaag van een gewapende terroriste bij een politiebureau in Jakarta.
Op TV is er veel aandacht voor deze gebeurtenissen; prominente indonesiers zowel uit de politieke als de islamitische wereld hebben de aanslag op  de Kathedraal te Makasar scherp veroordeeld. President Jokowi verklaarde, dat in Indonesie geen plaats is voor terroristen.
Van geen enkele kant of van geen enkel persoon is ook maar het minste begrip voor deze aanslagen; er zijn slechts felle afkeurende reacties. De terroristen worden gelieerd aan een verboden organisatie in Indonesie en aan IS.
De minister van Godsdienstzaken heeft een bezoek gebracht aan de bisschop van Makasar, evenals het hoofd van de Indonesische politie, 4-sterren generaal Listyo Sigit Prabowo.
De afgelopen weken zijn onder meer door de anti-terreur eenheid Densus 88 van de politie invallen gedaan in verdachte huizen, en zijn meerdere mensen gearresteerd.

De Minister van Godsdienstzaken en de bischop van Makasar begroeten elkaar

————————–
De doodgeschoten vrouwelijke terroriste in Jakarta met het pistool naast haar


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Indonesische ziektenkostenverzekering (BPJS) op de schop (13 jan. 2021)

De indonesische ziektekosten-verzekering (BPJS) gaat waarschijnlijk drastisch veranderen.
De BPJS is een ziektekosten-verzekering voor alle indonesiers, ingevoerd in 2014. Meer dan 200 miljoen mensen zijn ondergebracht in deze verzekering.

De BPJS heeft 3 klassen: 1,2 en 3.
Klas 3 is de goedkoopste, klas 1 de duurste.

Tot nu toe bestaan er verschillen in behandeling en medicijnen tussen deze klassen. Zo kan het zijn, dat er een medicijn niet meer beschikbaar is voor klas 3, maar nog wel voor klas 1. Klas 3 moet dan het medicijn zelf  betalen.
Bij behandeling van ziektes zijn er ook verschillen.

Ook is er verschil tussen de klassen wat betreft de kamers, waar de patienten bij een opname liggen. Bij klas 3 ligt men op een grote zaal, zonder AC. Bij klas 1 ligt men met 2 patienten op een kamer met AC.

De regering wil nu, met ingang van 2020, de klassen afschaffen; iedereen krijgt dezelfde behandeling en medicijnen; “you get what you need”, zo moet het worden aldus de regering.

Het afschaffen van de klassen wat betreft behandeling en medicijnen lijkt mij een voortreffelijk voornemen: Iedereen dezelfde behandeling en medicijnen.

Niet duidelijk is, wat er gaat gebeuren met de klassen bij een ziekenhuis-opname. Komt iedereen dan op een zaal, of blijven de klassen bestaan alleen voor het liggen bij een opname.
Ik moet er niet aan denken om bij een opname op een grote zaal (soms wel 20 patienten) te liggen zonder AC.

Overigens kan iedereen een klas “upgraden”; als iemand in klas 1 (of 2 of 3) luxer wil liggen, dan kan dat, maar dan stijgen alle prijzen (behandeling en medicijnen). De BPJS betaalt dan alleen het vastgestelde bedrag voor die behandeling, het meerdere moet de patient zelf betalen.
En dat kan een prijzige zaak worden.
Het is dus afwachten, wat er gaat gebeuren met de klassen bij een opname.

Maar het nieuwe beginsel “you get what you need” lijkt mij een uitstekend plan.

Overigens kunnen ook buitenlanders met een verblijfsvergunning in de BPJS; dat geldt alleen niet voor buitenlanders woonachtig op Bali.

Behalve de BPJS zijn er internationale ziektekosten-verzekeringen, zoals Prudential en Allianz. Deze zijn veel duurder dan de BPJS. Vaak ook  werken deze verzekeringen met uitsluitingen: heb je te vaak dezelfde kwaal, dan wordt die uitgesloten.
In Nederland is er de ONVZ; ik ben een paar jaar bij de ONVZ geweest, maar de premies zijn enorm. Ik zou nu (mijn leeftijd 72) ruim 400 euro per maand moeten betalen; als ik richting de 80 jaar ga, naderen we de 1000 euro per maand. Geef mij dan maar de BPJS; ik betaal per maand bijna 10 euro.

De artsen, die voor deze verzekeringen werken, zijn dezelfde, als die van de BPJS.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Een reactie plaatsen

Huisvuil en afval (30 september 2020)

Afval is een zeer groot probleem in Indonesie.
Met name in grote steden bepaalt afval het straatbeeld. Maar niet alleen de hoeveelheid neemt door de jaren toe, ook de samenstelling van het afval verandert. In plaats van alleen organisch afval wordt er steeds meer plastic afval geproduceerd. Het beperkte budget en slechte infrastructuur zijn niet toereikend om deze berg afval te verwerken. Ook zijn er te weinig inzamelingspunten: vaak is dat maar één punt per wijk, dat niet voor iedereen makkelijk bereikbaar is.

Huishoudens hebben dus voor het grootste gedeelte zelf de verantwoordelijkheid om hun afval te verwerken. Terwijl de kwaliteit hiervan per wijk verschilt, zijn de gevolgen echter wel merkbaar voor iedereen. Bij gebrek aan alternatieven, wordt een groot deel van het afval in een rivier gedumpt. Hierdoor raakt het water vervuild en komen er opstoppingen en overstromingen; een probleem waar bv. de stad Semarang mee te maken heeft. Daarnaast wordt een groot deel van het afval door mensen zelf verbrand. Hierbij komen vieze stoffen vrij, die zowel vervuilend als schadelijk voor de gezondheid zijn.

Er zijn nationale initiatieven (met internationale steun) om wat te doen aan het afval probleem, maar een grootse aanpak lijkt het nog niet.

Wel zijn er lokale initiatieven, die wat aan het afval en het schoonhouden van de leefomgeving willen doen. Maar in mijn regio is dat niet het geval.

Hoe is het met het afval in mijn desa ?

In mijn desa en in de desa’s in mijn regio is geen vuilnis-ophaaldienst. Er zijn ook geen plekken, waar je afval naar toekunt brengen.
In de grotere steden is wel een vuilophaaldienst.
Wat doen de desa-bewoners (en ik) met het huis-afval ? Het kan nergens naar toe gebracht worden. Dus wordt het bij huis op een hoop geveegd; en meestal elke namiddag wordt dit afval dan verbrand.
Heel veel afval bestaat uit plastik, plastik zakjes en zakken, plastik flessen, grote en kleine plastik verpakkingen. Men is hier bijzonder scheutig met plastik zakjes. Als ik wat boodschappen doe in de minimarkt, dan gaat de zeep in een plastik zakje, de flesjes drinken in een ander zakje, brood weer in een ander zakje en die kleine zakjes gaan weer in een grote plastik zak.
Als ik in de winkel zeg, dat alles gewoon in mijn tas kan, is de verbazing groot, eigenlijk kan dit niet en moet alles in plastik zakjes.
Rstanten eten, worden op het erf gegooid, waar de vele kippen, katten en ganzen zich er tegoed aan doen.

Zoals gezegd, wordt het huisvuil en huisafval doorgaans elke namiddag bij huis verbrand; daar, waar afval op een braak liggend terrein wordt gegooid, komen mannen langs om vooral de lege plastik flessen te verzamelen; daar krijgen zij statiegeld voor.
Aan de overkant van de straat van mijn huis is zo’n braak stuk terrein. Daar wordt van alles neergegooid. Zo nu en dan gaat de vlam erin. Opmerkelijk is, dat dit afval-terrein geen ongedierten aantrekt. Je zou vooral muizen en ratten verwachten, maar dat is niet het geval. Het stinkt er ook niet.

Hoewel er geen vuil-ophaaldienst is, is mijn desa beaald niet smerig. Bij elk huis wordt in de ochtend en de namiddag geveegd.

Mijn desa-bestuur heeft de laaste jaren veel gedaan voor de desa. Alleen staat afval nog niet op de agenda.
Praktisch zal het een enorme klus zijn, iets te doen aan het afval in mijn (en andere) desa.
Er moeten inzamelingspunten komen waar de burgers het afval naar toe kunnen brengen.
Er moet vervoer zijn om de inzamelingspunten te legen en er moeten plaatsen zijn, waar het afval naar toe vervoerd kan woren.
Er moeten afval-verwerkingsinstallaties worden aangelegd.
En om dit voor elkaar te krijgen, moet er samengewerkt worden tussen de diverse bestuurslagen en dat ligt niet makkelijk in Indonesie.
Ook is er veel geld nodig.

Afval is niet het enige probleem in Indonesie. Om een aantal andere “problemen” te noemen: behoud van het oerwoud op Kalimantan, goede gezondheidszorg voor elke burger, bestrijding van corruptie, fors verbeteren van de infra-structuur, het opkrikken van het niveau van het onderwijs.

Het stuk land, tegenover mijn huis

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Bupati van Jember afgezet (25 juli 2020)

De Bupati (hoofd) van het district (kabupaten) Jember, mevr. Faida, is afgezet door de DPRD, het “parlement” van de kabupaten Jember. Mijn desa ligt in de kabupaten Jember.
De DPRD was van mening, dat zij te vaak (urgente) zaken voor zich uitschoof, althans niet goed aanpakte; ook zou haar administratie niet op orde zijn.
Mevr. Faida is 4 jaar geleden door de bevolking van Jember gekozen als bupati; haar termijn is 5 jaar en eindigt volgend jaar. Zij is de eerste vrouwelijke bupati van Jember. Dat zij een vrouw is, heeft geen enkele rol gespeeld bij de beslissing van de DPRD om haar af te zetten; de bevolking had aanvankelijk veel vertrouwen in haar. Maar de laatste tijd zijn er demonstraties geweest tegen beslissingen van de bupati.
Volgende jaar zijn er weer verkiezingen voor een nieuwe bupati.
De beslissing van de DPRD zal aan het Hoogerechtshof worden voorgelegd; die zal binnen 30 dagen beslissen of een en ander conform de regels is verlopen.
De bupati van Jember is de 4e bupati in Indonesie, die de afgelopen 10 jaar is afgezet; een afzetting van een bupati komt dus erg weing voor.

In het staatsrecht van Indonesie is een bupati een hoge functie. Boven de bupati staat de gouverneur van de provincie, waar het district in ligt. En boven de gouverneur staat de president.

Het district Jember telt bijna 3 miljoen inwoners en heeft een oppervlakte van 3.375 km2.
Ter vergelijking: de provincie Overijssel heeft een oppervlakte van 3.319 km2 en telt 1.156.431 inwoners.

De DPRD (“parlement”) van het district Jember


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Problemen met de nationale ziektekosten-verzekering BPJS (16 juni 2020)

BPJS Kesehatan

Sinds 2014 is er in Indonesie de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS.
Deze ziektekostenverzekering is er voor elke indonesier. Er zijn 3 klassen: 1, 2 en 3. Klas 1 is de duurste klasse wat betreft de maandpremie en klas 3 de goedkoopste. Bij klas 1 ligt men met 2 man op een kamer, bij klas 2 met 3-5 man, en bij klas 3 ligt men op een grote zaal.
Inmiddels blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten kampt. Daarom heeft de president besloten om met ingang van 1 januari 2020 de maand-premies te verdubbelen. In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof deze premie-stijging ongeldig verklaart. De premie is dus weer als  vanouds.
Echter: vanaf 1 july 2020 zijn de premies weer verdubbeld, met dien verstande, dat de premiestijging voor klas 3 voor rekening van de overheid komt; voor veel indonesiers is de premie voor klas 3 eigenlijk al teveel.

De laatste 2 maanden is de overheid druk bezig om de BPJS te hervormen. Allerlei soorten voorstellen worden gedaan.
Op dit moment wordt sterk overwogen, om de klassen af te schaffen. Iedereen heeft dan recht op dezelfde medicijnen, operaties en behandelingen. Kennelijk is er verschil tussen de klassen wat betreft behandelingen etc. Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor, dat bepaalde medicijnen voor klas 3 “op” zijn, maar dat die er nog wel zijn voor klas 1.
Als ik de berichten in de pers goed heb begrepen, wil men klas 1, 2 en 3 wel laten voortbestaan, maar dan alleen voor opnames in ziekenhuizen. Iemand die verzekerd is voor klas 1, zou dan met plm 2 man op een kamer liggen, terwijl men in klas 3 op een grote zaal ligt. De behandelingen, medicijnen etc. zijn echter voor alle klassen het zelfde, anders dan nu het geval is.

Overigens zijn er meer klassen dan de genoemde 1,2 en 3. Bij de meeste ziekenhuizen kan men kiezen uit meerdere kamers; de meest luxe kamer is de VVIP, daaronder komt de VIP, en daaronder weer een goedkopere VIP etc.
Iemand, die in klas 1 ligt, kan de kamer upgraden naar bv. een VIP-kamer; maar dan stijgen alle kosten, zoals van operaties, behandelingen medicijnen etc. Het upgraden kan een dure grap worden; iemand die verzekerd is voor klas 1, maar een upgrade doet naar een VIP-kamer, krijgt de rekening voor de VIP-kamer, minus het bedrag, dat de BPJS betaalt voor klas 1.

Het organiseren van deze nationale ziektekosten-verzekering is een enorme operatie; Indonesie telt 270 miljoen inwoners.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Premieverhoging ziektekostenverzekering BPJS gaat niet door (1 mei 2020)

Ik berichtte eind vorig jaar, dat de maandpremie voor de indonesische ziektekostenverzekering (BPJS) met ingang van 1 januari 2020 zou worden verdubbeld. Deze premieverhoging was een besluit van de president om iets te doen aan de grote tekorten op deze verzekering.
Deze premieverhoging is inderdaad ingegaan met ingang van 1 januari 2020.
In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof van Indonesie in Jakarta geoordeeld, dat het besluit van de president om de premie te verdubbelen, onjuist is. De premieverhoging zou met verschillende wettelijke voorschriften in strijd zijn.
Met ingang van 1 mei (vandaag dus) geldt weer de premie van vorig jaar.

De vraag blijft, wat te doen aan de grote tekorten op deze volksverzekering. Een eigen risico invoeren zou een mogelijkheid kunnen zijn; ook zou kunnen worden gekeken om de organisatie van de verzekering door te lichten (bezuiniging). Een aantal behandelingen schrappen uit het pakket van de verzekering zou ook kunnen. Tenslotte is geopperd, om bij behandelingen bv 10% van de rekening ten laste van de patient te laten komen.
Het lijkt helemaal nederland.
De premie is nu dus weer 6 euro per maand (rp 80.000).

De teveel betaalde premie van januari t/m maart krijgen we niet terug. Alleen het teveel betaalde van de maand april wordt gerestitueerd.

Net zoals in nederland zijn er bijkomende kosten, die niet onder de verzekering vallen; vooral voor bepaalde medicijnen bijvoorbeeld.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Indonesie neemt IS-strijders niet terug (11 febr. 2020)

Afbeeldingsresultaat voor is moeders

Volgens meerdere krantenberichten zal Indonesie de ongeveer 700 IS-strijders, die nu nog in het Midden Oosten verblijven, niet terug nemen.
President Joko ‘Jokowi’ Widodo en het kabinet hebben de beslissing genomen, omdat de belangen van de honderden miljoenen burgers in het land zwaarder wegen dan die van de 689 die, zei Minister Mahfud MD van Veiligheidszaken, ‘buitenlandse terroristische strijders’ in Syrië en Turkije waren geworden.

“De regering en de staat moeten ervoor zorgen, dat de 267 miljoen mensen in Indonesië beschermd zijn tegen de dreiging van terrorisme,” zei Mahfud na een kabinetsbijeenkomst in het Bogor presidentieel paleis in West-Java op dinsdag. “Als deze buitenlandse terroristische strijders terugkomen, kunnen ze een nieuw virus worden, waardoor die 267 miljoen mensen zich onveilig voelen.”

Bekeken wordt wel, of jonge kinderen teruggehaald kunnen; ouders zullen in dat geval niet mee terug kunnen.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

“Valse koninkrijken”- hang naar Majapahit (1 febr. 2020)

Keraton Agung Sejagat

In Indonesie stonden de afgelopen paar weken in het teken van het opkomen van zg. “valse” koninkrijken op Java; koninkrijken, die zeer recent waren gesticht; het gaat onder meer om “Sunda Empire”, “Keraton Agung Sejagat” en het Koninkrijk “King of the King”. De leiders zijn inmiddels gearresteerd en worden verdacht van onder meer oplichting. Naar de koning van “Majapahit Bali” loopt inmiddels een politioneel onderzoek, evenals naar het “Sultanaat Sela Cau Tunggul Rahayu”.

Er was landelijk erg veel belangstelling voor deze “valse” koninkrijken; op TV hebben vele deskundigen getracht om dit verschijnsel van opkomende koninkrijken te verklaren. Ook de leiders zijn geinterviewd na hun arrestatie.
De oprichters van deze koninkrijken zijn slimme mensen, die het waarschijnlijk om onder meer geld en aanzien te doen was.
Een weinig kritische bevolking zorgt voor de nodige aanhang, hoewel het lid worden van deze koninkrijken geld kostte.
Dieperliggend is volgens een aantal deskundigen de hang van de javaan naar het glorieuze verleden van het koninkrijk Majapahit. Het koninkrijk Majapahit was een hinduistisch koninkrijk, dat bestond van 1293 – 1550 op midden en oost Java. Dit koninkrijk heeft glorieuze tijden gekend. Tot op vandaag leeft Majapahit voort. De complexe huwelijksrituelen op Java lijken rechtstreeks te stammen van Majapahit. Ceremonies in de keratons van Yogyakarta, Surakarta, Mangkunegaran en Paku Alaman hebben nog hindu-invloeden. De verfijnde omgangsvormen van de javaan stammen deels ook uit de Majapahit tijd. De javaanse religieuze traditie de “Kejawen” heeft hindu-invloeden; vele javanen zijn aanhangers van deze traditie.
Tenslotte is Nyai Loro Kidul, de godin van de Stille Zuidzee, een begrip voor welhaast elke javaan.

De leider van “Sunda Empire”

——————–
De “King of the King”


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Opkomst (2018) en ondergang (2020) van een koninkrijk op Java (17 jan. 2020)

Voor de onderstaande gebeurtenissen is al dagenlang erg veel belangstelling van de landelijke pers en de TV. Op TV komen allerlei deskundigen aan het woord, die onder meer de achtergronden van dit fenomeen belichten.

– Op 10 januari 2020 heeft in Purworejo op midden Java het koninkrijk “Keraton Agung Sejagat” de landelijke aandacht getrokken vanwege video’s op de sociale media van een ceremonie. De “Keraton Agung Sejagat” was sedert de oprichting in 2018 onopgemerkt gebleven.

Een filmpje over de koning, dat viraal ging

Het koninkrijk “Keraton Agung Sejagat” is opgericht door ene Santoso Hadiningrat en zijn gemalin Fanni Aminadia in 2018, volgens de krant Jakarta Globe.
De nieuwe raja beweert, dat zijn koninkrijk een voortzetting is van het oude koninkrijk Majapahit, dat rond 1500 ophield te bestaan; ingevolge afspraken met portugezen indertijd zou de voortzetting gerechtvaardigd zijn. Verder zou zijn gezag de hele wereld bestrijken en wilde hij streven naar globale vrede.
Op de video is, zoals gezegd, een plechtigheid te zien in de Keraton, waar een paar honderd mensen bij aanwezig waren. Opmerkelijk vond ik, dat het gehele gezelschap (incl. de koning en zijn gade) gestoken waren in westerse uniformen, die elke gedachte aan het oude Majapahit koninkrijk doen vergeten.

De koning en de koningin op hun zetels in de keraton

Image result for keraton agung sejagad

– Op 14 januari 2020 zijn de raja en zijn gemalin door de politie aangehouden en vastgezet. Er bleek van alles mis met dit koninkrijk en het koninklijk paar. Er ontbraken allerlei formele papieren, de koning en zijn gemalin blijken niet met elkaar gehuwd te zijn, en het gebouw, waar de ceremonie plaats vond, de Keraton, had geen vergunning voor een dergelijke manifestatie. De raja had bepaalde artikelen in het strafrecht overtreden, valse berichten verspreid, hoax en het woord oplichting is zelfs gevallen.

NB: in het verleden zijn vaker koningen geinstalleerd in koninkrijken, waar al decennia lang geen koning meer was. Maar voordat een nieuwe koning kan worden geinstalleerd, moet een lange weg gegaan worden: onder meer moet worden aangetoond, dat hij een afstammeling van de laatste koning is, dat de “keluarga besar” (de groot-familie van het koningsgeslacht) het eens is met zijn aanstelling tot koning, en dat de Dewan Adat Lembaga (een adat-instelling) het er ook mee eens is. Ook worden de autoriteiten geinformeerd en geconsulteerd. Zo is het ook gegaan bij de nieuwe koning van het koninkrijk Turikale op Sulawesi, waarvan de troon al bijna 75 jaar onbezet was. Bij deze plechtige installatie in september 2019 (zie het bericht) waren meer dan 70 sultans en koningen uit heel Indonesie aanwezig.

Van dit alles is bij de nieuwe raja in Purworejo geen sprake. Ook historici zien niets in een voortzetting van het oude Majapahit koninkrijk. Er wordt zelfs gesproken over de raja als een “orang gila” (een gek).

Inmiddels is volgens de politie gebleken, dat, wanneer men “lid” wilde worden van deze Keraton Agung Sejagat, 3 miljoen rupiah per persoon betaald diende te worden. Voor een hogere functie diende meer betaald te worden, tot wel 30 miljoen rupiah. Er zouden ongeveer 400 “volgelingen” zijn.

– Op 16 jan. 2020 komen nieuwe problemen betreffende de koning naar voren: grote bankschulden.
Betrokkenen blijven vastzitten in afwachting van verder onderzoek en berechting.

De erewacht voor de koning en de koningin

Image result for keraton agung sejagad

De voorzitter van de Vereniging van Koningen en Sultans in Indonesie (Forum Silaturahmi Keraton Nusantara, FSKN), Sultan Sepuh van de Keraton Kasepuhan in Cirebon heeft de regering om opheldering gevraagd. Hij weet niets van het bestaan van een Keraton Agung Sejagat.

Sultan Sepuh van de Keraton Kasepuhan in Cirebon

 

Er komen wel vaker vreemde personen in Indonesie voor. Zo was er jaren geleden een dame, die beweerde God te zijn en die vele volgelingen had; en een zogenaamd spiritueel persoon kon, zittend op een ruime stoel, talloze briefjes van rp 100.000 uit het niets laten komen. Beide personen zijn gearresteerd en hebben gevangenisstraf gekregen.

De “raja” en de “ratu” (koning en koningin – in het blauw) worden getoond na hun arrestatie op een persconferentie van de politie, die uitleg geeft over het hoe en waarom van de arrestatie

Image result for keraton agung sejagat


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

BPJS – de nationale ziektekostenverzekering (9 nov. 2019)

In 2014 werd de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS, in het leven geroepen. De verzekering is bedoeld voor alle inwoners van Indonesie (260 miljoen), die niet elders zijn verzekerd, zoals ambtenaren, personeel van leger en politie en onderwijspersoneel.
Er zijn 3 klassen in de verzekering:
– klas 3: de goedkoopste; men ligt bij opname op zaal met meerdere anderen,
– klas 2: bij opname ligt men met 3 patienten op een kamer,
– klas 1: bij opname ligt men met 1 andere patient op kamer.

De dekking is voor alle klassen dezelfde. Om gebruik te maken van de BPJS heeft men een “surat rujuk” (verwijsbrief) van de plaatselijke Puskesmas nodig. Net zoals in nederland wordt niet alles 100 % vergoed; soms is een eigen bijdrage nodig.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten zit. De premie is veel te laag.
Daarom wordt met ingang van 1 januari 2020 de premie verhoogd.
De premie voor klas 1 stijgt van rp. 80.000 per persoon per maand naar rp 160.000.
De premie voor klas 2 stijgt van rp 51.000 per persoon per maand naar rp 110.000.
De premie voor klas 3 stijgt van rp 25.000 per persoon per maand naar rp 42.000.

Een verdubbeling van de premie per maand dus. Een gezin van 4 personen betaalt met ingang van 1 januari 2020 dus per maand rp 170.000 voor klas 3, rp. 440.000 voor klas 2, en rp 640.000 voor klas 1.
Voor mensen met de laagste inkomens is het gezinsbedrag per maand niet op te brengen. Daarom komt de regering binnenkort met maatregelen voor deze groep.
Nu al betalen de armsten in mijn desa geen premie, die wordt betaald door de desa. Of een desa de premie voor de armsten betaalt, hangt af van het desa-bestuur.

De BPJS is er voor indonesische burgers; buitenlanders, die een permanente verblijfsvergunning hebben (zoals ik), kunnen ook lid worden, behalve als zij op Bali wonen, daar kan men geen lid van de BPJS worden.

Voor mij is de BPJS een enorme uitkomst. Ik ben 71, en kan daarom niet meer bij een internationale verzekering terecht. Aanname-leeftijd is overal tot 70 jaar en de verzekering loopt in het gunstigste geval tot 80 jaar, daarna ben je dus niet meer verzekerd. De premies bij deze maatschappijen zijn erg hoog, vele honderden euro’s per maand; deze maatschappijen werken ook met uitsluitingen: heb je te vaak een bepaalde kwaal, dan wordt de dekking voor die kwaal voor de toekomst uitgesloten.

De ziektekostenverzekering is een “hot item” voor expats. Velen lopen onverzekerd rond, of gaan uiteindelijk hierom weer naar nederland terug. De kosten voor ziekenhuis-behandelingen kunnen erg oplopen.
Als ik bij een opname nog beter wil liggen dan klas 1 biedt, dan moet ik bijbetalen, nl. het verschil tussen wat de BPJS zou betalen en de duurdere klasse, die niet vergoed wordt door de BPJS. “Westerse” medicijnen worden niet of niet altijd 100 % vergoed, ook hier dus bijbetalen. Het is zaak, om met de administratie van het ziekenhuis te overleggen, wat de kosten zullen worden bij bv. een operatie, als ik duurder wil liggen, dan wat de BPJS vergoedt.
Maar al met al ben ik dus redelijk verzekerd voor een bedrag, dat naar nederlandse begrippen onvoorstelbaar laag is (11 euro per maand); wel leg ik maandelijks een bedrag opzij voor eventuele meerkosten boven de BPJS.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.