Landelijk en politiek

Moslima’s tweede-rangs ? (6 july 2019)

 

Een luchtverkeersleider (ATC) heeft een zwaar en verantwoordelijk beroep en moet een grote stress-behendigheid hebben. De opleiding is intensief en moet voldoen aan internationale standaarden. De luchtverkeersleiding in de toren op het internationale vliegveld van Bali, Ngurah Rai, is verantwoordelijk voor vertrekkende en binnenkomende vliegtuigen.
Op het tijdstip van de foto waren er uitsluitend vrouwelijke luchtverkeersleiders aan het werk, 5 moslima’s en, jawel, met hoofddoek. Vrouwen om trots op te zijn. Moslima’s tweede-rangs ?


 

 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: | Een reactie plaatsen

Verkeer en verkeersregels (29 juni 2019)

Afbeeldingsresultaat voor kecelakaan motorbike polisi

Een veel voorkomend soort ongeval: motor onder een auto

In de meeste reisgidsen wordt gewaarschuwd voor het zelf rijden met een motor of een auto in Indonesie. Geheel terecht.
Bij een ongeluk heeft U als buitenlander een groot probleem, ook al is het ongeval helemaal niet aan U te wijten. Afhankelijk van de ernst van het ongeval, het gaat U in ieder geval geld kosten. De meeste indonesiers hebben geen verzekering.
Verreweg de meeste ongevallen vinden plaats met motoren; daarbij valt ongeveer 80 % van de dodelijke slachtoffers in het verkeer.

In nederland is er uitgebreide wetgeving en regelgeving voor weggebruikers. Er wordt streng toegezien op  de handhaving van de verkeersregels. Het is absoluut zaak, je te houden aan de regels.
In Indonesie bestaat ook wetgeving en regelgeving voor weggebruikers. Echter, de dagelijkse gang van zaken in het verkeer loopt helemaal niet paralel met de regelgeving.
Het verkeer lijkt chaotisch, doch is minder chaotisch als je eenmaal gewend bent aan het verkeer van alle dag.

Het grootste probleem voor weggebruikers in indonesie is, dat je nergens op kunt anticiperen: wie heeft voorrang ? – is er niet, hij moet mij toch voorrang geven – is er niet, opletten als je vanaf een zijweg de grote weg oprijdt – is er niet, inhaalverboden werken niet etc.
Je  moet constant op je hoede zijn en werkelijk met alles rekening houden. Er kan plots een motor op jouw weghelft jou tegemoetkomen, zonder vaart te verminderen rijdt men de grote weg op en zo meer. Er is voor de weggebruiker, die te maken heeft met een ongeluk, geen excuus: hij zag mij toch? Of: hij reed veel te hard.
Over het algemeen rijden de auto’s voorzichtig. Het gevaar op de weg zijn vooral de zeer hard rijdende bussen en de vele motoren, die zigzaggend tussen de auto’s en (zeer) snel rijden.

De laatste jaren rijd ik geen auto meer, en gebruik ik de motor voor de regio. Het risico, dat er iets gebeurt, is mij te groot, onder meer vanwege alle toestanden, die een ongeluk met zich mee brengt.
Maar ik schrik tegenwoordig nergens meer van, alle onverwachte gebeurtenissen op de weg heb ik inmiddels meegemaakt en ben erop voorbereid als ik met de motor op stap ga.

Bij ongelukken met alleen blikschade of lichtgewonden, wordt de politie meestal niet ingeschakeld.
Bij ernstige ongelukken met (dodelijke) slachtoffers komt de politie wel.
Het grootste gevaar op de weg zijn de vele motoren, die zich aan geen enkele regel houden en die volstrekt onberekenbaar rijden.

Een paar verkeersregels:
* voor een rood stoplicht stoppen de meesten; het rode licht is echter geen garantie, dat er niemand door rood rijdt.
* in Indonesie rijdt men links; dat doen de meesten, maar ook hier kan het anders lopen.
* er zijn regels voor inhalen, maar dat is slechts theorie.
* er zijn regels voor voorrang, maar daar houdt niemand zich aan.
* maximum snelheid: er zijn borden, die een max. snelheid aangeven, maar ook dit is theorie.
* voldoende afstand bewaren gebeurt niet, er wordt veel “gekleefd”.

Het grootste gevaar op de weg zijn, zoals gezegd,de vele motoren, die zich aan geen enkele regel houden en die volstrekt onberekenbaar rijden. Bij 80 % van de verkeersongevallen zijn motoren betrokken.


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Reizen en transport | Tags: | Een reactie plaatsen

Ongekend goed verlopen Lebaran-verkeer, 80% minder ongevallen (7 juni 2019)

Op Java waren de afgelopen week 15-20 miljoen mensen onderweg naar hun thuis-desa, om daar Lebaran te vieren met familie. Tot dit jaar waren er steeds zeer veel ongelukken, en dodelijke slachtoffers in het verkeer. Het Lebaran-verkeer was vaak dramatisch.
Dit jaar zijn veel 4-baans snelwegen in gebruik genomen; alle grote steden op Java zijn nu met elkaar verbonden door 4-baans snelwegen.
Door het in gebruik nemen van deze 4-baans wegen is het “Lebaran-verkeer” buitengewoon goed verlopen; het aantal ongevallen is met 80 % gedaald vergeleken met de afgelopen jaren. Ook het aantal dodelijke slachtoffers is fors gedaald. Het aantal files op de weg was minimaal.
Het aantal binnenlandse vluchten is fors gedaald, vanwege de hoge prijzen van de vluchten. De regering is bezig om de prijzen voor binnenlandse vluchten omlaag te krijgen.
Maar het zeer goed verlopen Lebaran-verkeer is spectaculair.

Het is jammer, dat in Nederland geen aandacht is voor wat er in Indonesie momenteel gaande is: nationale ziektekosten-verzekering voor iedereen, aanleg spoorwegnet op Sulawesi, aanleg tientallen airports in heel Indonesie, aanleg Trans-Sumatera snelweg (2500 km.), kosten onderwijs drastisch omlaag voor ouders met kinderen etc. etc.
Nederland is slechts geinteresseerd in de vraag, of het aantal hoofddoekjes al dan niet afneemt; een buitengewoon dankbaar onderwerp om over te schrijven: de schrijver krijgt aandacht, komt in praatprogramma’s, en sociale media etc. Bijna alles, wat deze would-be desdundigen schrijven over Indonesie, is volslagen onzin en dient slechts 1 doel: in de aandacht komen van de media voor een goede carriere. Deze schrijvers zijn ook in het geheel niet geinteresseerd in Indonesie, ze zijn alleen geinteresseerd in veel aandacht krijgen en dat lukt velen goed met het schrijven van onzin.
Gelukkig is nederland voor Indonesie slechts een zandkorrel; onder meer China, Japan en Korea zijn de partners van Indonesie, waar het gaat om het bouwen aan de toekomst van Indonesie. Indonesie heeft nederland helemaal niet nodig. Zo liggen de feiten.


Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Video-beelden van de Lebaran-exodus op Java (2 juni 2019)

Dit weekeinde zijn zo’n 15 miljoen mensen op Java onderweg naar hun geboorteplaats om woensdag het Suikerfeest te vieren bij familie.
Hierbij wat korte video-beelden van de enorme drukte op de wegen.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran-exodus begonnen (31 mei 2019)

De foto hierboven is genomen bij Cikampek Toll Road bij Jakarta. De 4-baans snelwegen zijn toll-roads, waarvoor betaald moet worden.

De massale exodus van vele miljoenen mensen, vooral uit Jakarta, om in hun geboorte-plaats Lebaran te vieren, begint op gang te komen. De politie en het leger zijn paraat om ervoor te zorgen, dat de exodus goed zal verlopen.
In mijn desa zijn de eersten al teruggekeerd; een groot aantal werkt op Bali. Overdag is het nog rustig in de desa, maar na het avondgebed om 18.00 uur begint er al enige (vrolijke) spanning te ontstaan: er wordt hier en daar al vuurwerk afgestoken door de jeugd, en mensen groepen samen bij een warung of gewoon voor het huis.
Niet alleen zijn er al veel mensen onderweg, thuis moet ook nog een en ander worden gedaan: een likje verf, de tuin netjes, en veel boodschappen doen voor de vele gasten die langs zulllen komen. Op de pasar en in vele supermarkten zijn grote hoeveelheden snacks  in allerlei soorten te koop.
Aanstaande woensdag na het avondgebed om 18.00 uur is het dan Lebaran. De dag begint hier met de avond van tevoren: maandagavond = malam selasa (de nacht van dinsdag). Woensdag (5 juni) begint met malam rabu (de nacht van woensdag) op dinsdagavond (voor ons).
Dinsdagavond zijn er optochten, en woensdagochtend is het in alle vroegte naar de moskee. En hierna begint het echte feestvieren, dwz. de buurtgenoten worden gefeliciteerd, mensen komen langs voor felicitaties en een snackje. Het zal een drukte van belang zijn in de desa.

Afbeeldingsresultaat voor mudik 2019

 


 

Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , | 1 reactie

Telecommunicatie en nostalgie (25 mei 2019)

Een ouderwetse telefoon-centrale

Eind 50-er jaren van de vorige eeuw (ik woonde met mijn ouders in Utrecht) kregen wij telefoon thuis, zo’n hangtoestel aan de muur in de gang. Het was bijna een heilig voorwerp; aanraken, zelfs ernaar kijken was geheel uit den boze en het ontbrak er nog maar aan, dat het ding op een altaar stond. Bellen met duitsland ging via de operator en het kon een tijd duren voordat er verbinding was. Er waren toen niet veel mensen, die een telefoon thuis hadden.
De telefoongesprekken werden tot stand gebracht via de telefooncentrale, waar telefonistes zeer druk in de weer waren met het verplaatsen van vele stekkertjes in een groot scherm met heel veel gaatjes. Een combinatie van stekkertjes en bepaalde gaten leverde een verbinding op.
In die tijd waren er ook nog geen supermarkten; je kocht koffie per ons (of minder) bij de kruidenier (in een puntzak). Kassa’s waren prachtige apparaten met een slinger en een bel.
Het was ook de tijd, dat tijdens voetbalwedstrijden 1 of hooguit 2 agenten rondom het speelveld wandelden met de handen op de rug.
Koffie-zet apparaten waren er nog niet. Het NS-station Meppel was beroemd om de koffie, die aangeboden werd door koffieverkopers, die langs de treinen liepen met een wagentje of een dienblad.
Indonesie was toen voor mij een ver-van-mijn-bed show; niemand van mijn familie had contacten met Indonesie; ik had er nauwelijks van gehoord. In de laatste klas van de lagere school kwam ik te zitten vlakbij 2 jongens, die afkomstig waren van de Molukken; dit was mijn eerste contact met Indonesie, een onbereikbaar ver land. Een vakantie naar Frankrijk was toen al heel wat en alleen voor hen, die geld hadden.

Jakarta toen en nu. Op de linkerfoto duidelijk te zien, dat Jakarta nog een kampong-stad was.

In 1979 was ik voor de eerste keer in Indonesie. In Jakarta stonden slechts een paar grote gebouwen (o.m. Hotel Indonesia, Dep. Store Sarinah, President Hotel). Jakarta was een verzameling kampongs, er waren geen wegen met viaducten of fly-overs; file’s bestonden niet. Het vliegveld (Halim Perdana Kusuma) sloot in de loop van de avond. Het huidige vliegveld Soekarno-Hatta werd pas in gebruik gesteld in 1985. De vlucht van Amsterdam naar Jakarta kon wel 24 uur duren, er moest 2x onderweg gestopt worden om bij te tanken. Bali was nog een rustig oord, met een beperkt aantal toeristen. Iin Kuta was nog geen hoogbouw, maar er waren talloze kleine bungalowtjes (bv. Poppies Gang).
Internet en mobiel bellen was er nog niet. Het versturen van telegrammen gebeurde veel. De alom betrouwbare Blue Bird taxi’s waren er toen al wel. Bali was nog geen toeristen-bestemming. Geld pinnen “uit de muur” was er niet, je moest Traveller-cheques meenemen en die bij een bank omwisselen in valuta.
Op een dag wilde ik bellen met nederland. Ik moest daarvoor in de ochtend naar het grote postkantoor; het nummer, dat ik wilde bellen in nederland, werd genoteerd en mij werd gezegd, dat ik eind van de middag weer terug moest komen. Toen ik weer in het postkantoor was, moest ik na een tijd wachten naar een telefooncel; op een gegeven moment werd gezegd, dat ik de hoorn kon opnemen, en toen hoorde ik: “this is singapore”, “this is delhi”, “this is frankfurt”, dit is amsterdam”, “dit is groningen, U kunt nu spreken”. Ook hier een echte telefooncentrale met telefonistes, die zeer druk in de weer waren met stekkertjes in een groot scherm met gaatjes.
Overal in ìndonesie waren toen de “wartels” (warung telpon), waar je kon bellen en gebeld worden. Na 1990 kwamen de eerste mobieltjes; je kon er alleen mee bellen en berichten versturen. Pas na 2005 kwamen langzamerhand de i-phones.
Digitale foto’s maken was er niet bij tijdens het verblijf in Indonesie; digitaal foto’s maken bestond nog niet. Je had film-rolletjes voor je toestel, en als het filmpje vol was, kon je in een foto-toko de filmrolletjes laten ontwikkelen; dat duurde eerst wel een week, later waren ze dezelfde dag klaar.
Brommers (motoren) waren er niet, je kon overal komen met de bemo (minibusjes). De bemo’s zijn er nu nog wel, maar alleen op grote wegen. Naar mijn desa en andere desa’s in mijn regio gaan geen bemo’s meer; vrijwel iedereen heeft nu een brommer. Wel zijn er steeds meer gemotoriseerde becak’s, die de plaats ingenomen hebben van de bemo’s. Met een gemotoriseerde bemo kun je bv. naar een desa 10 km verder.
In heel Zuid Oost Azie rijden ontelbaar veel motoren; het is het meest gebruikte vervoermiddel in Indonesie. Bijna iedereen koopt ze op krediet.

Voorloper van de supermarkt: de kruidenier

In 2006 was ik voor langere tijd in Indonesie. Jakarta was inmiddels een enorme wereldstad geworden, met erg veel hoge gebouwen, grote supermarkten, wegen met viaducten en fly-overs en vele, vele file’s. Het vliegveld Sukarno-Hatta was inmiddels een grote moderne luchthaven geworden. Het massa-toerisme naar Bali was op gang gekomen, maar nog niet met de huidige aantallen. Geld pinnen “uit de muur” was mogelijk.
Er waren al wel mobieltjes, (alleen bellen en sms-sen), maar bijna nog geen I-phones. Het bellen met nederland was nog steeds lastig. Het kon via een speciaal nummer op mijn mobiel, maar de verbinding was slecht. Na 2005 kwamen langzamerhand de i-phones.
Internet was er al wel, overal waren internetcafe’s, waarmee je het contact met het thuisfront kon onderhouden.

Nu, in 2019, is Jakarta een gigantische wereldstad met plm. 30 miljoen inwoners. Miljoenen buitenlanders gaan jaarlijks naar Bali; steeds meer zorgen in Bali over de balinese culuur, die aan alle kanten wordt bedreigd. Op Java worden veel 4-baans snelwegen in gebruik gesteld en op Sulawesi worden spoorwegen aangelegd.
Internet en i-phones zijn alom in gebruik in Indonesie. Sinds een paar jaar zijn er I-phones en allerlei apps, waaronder Whatsapp, waarmee je gratis kan bellen. De beeld- en geluidskwaliteit is zeer goed. En van deze apps (vooral Whatsapp en Line) wordt in Indonesie zeer veel gebruik gemaakt. De jongeren hebben bijna allemaal I-phones; laptops zie je heel weinig, want met de mobieltjes kun je bellen, bankzaken doen, mailen en meer. Een laptop is voor de meeste mensen niet nodig. De meesten kopen een i-phone op krediet.
De “wartels” en internetcafe’s zijn nu verleden tijd in Indonesie.

Mijn kleinzoon is nu 1 jaar en 2 maanden. Elke dag komt hij een paar keer op mijn kamer, en dan kijken we samen wat kinderfilmpjes. Als het filmpje hem niet bevalt, maakt hij dat terdege duidelijk. Inmiddels begint hij in de gaten te krijgen, dat je door met een vinger over het scherm te bewegen, een ander filmpje kunt zien. Het zal niet lang meer duren, of hij kan het mobiel zelf bedienen.

Kassa uit de goede oude tijd


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Reizen en transport | Een reactie plaatsen

De toestand in Indonesie (19 mei 2019)

De elite-eenheid van de politie, Densus 88, doet arrestaties in Bogor.

Op 17 april jl. zijn er presidents-verkiezingen geweest in Indonesie. Op 22 mei aanstaande wordt de officiele uitslag bekend gemaakt.
Volgens alle peilingen en voorlopige uitslagen zal de huidige president Jokowi gaan winnen met plm 55% van de stemmen.
Zijn tegenstander echter, Prabowo, heeft de overwinning opgeeist. Hij spreekt dreigende taal, vertrouwt de tellingsburo’s niet. Hij steunt onder meer op “randgroep” extremistische islam-groeperingen, zoals de beruchte FPI.
Bij de verkiezingen in 2014 heeft hij ook van Jokowi verloren.
Er is spanning in het land met de officiele uitslag in het verschiet. De politie in Jakarta heeft duizenden agenten extra in dienst; op heel Java zijn tientallen terroristen opgepakt.
In mijn regio is er niets van te merken. Jokowi houdt zich rustig.
We zulllen zien, hoe het verder gaat.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: | Een reactie plaatsen

Boetes voor “over-stay” zeer fors gestegen (10 mei 2019)

Met ingang van een paar dagen geleden zijn de boetes voor “overstay” van een visum drastisch verhoogd. Vroeger was de boete per dag voor overstay rp 250.000; nu is dat rp 1.000.000 (ongeveer 70 euro per dag dus !).
De verlenging van een visa-on-arrival kost nu rp 500.000.

De boetes voor overstay van minder dan 60 dagen kunnen worden betaald. Is de overstay meer dan 60 dagen, dan betreft het een strafbaar feit, waarbij men vastgezet kan worden; ook kan men op een zwarte lijst komen en kan de toegang tot Indonesie worden ontzegd.
Meer informatie is te vinden op: https://balidiscovery.com/news/what-youll-pay-to-overstay


Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: | Een reactie plaatsen

Jakarta International Jazz Festival: 1, 2, 3 maart 2019

Jakarta Internationaal Java Jazz Festival (JJF) is een van de grootste jazzfestivals ter wereld en de grootste op het zuidelijk halfrond, gehouden in Jakarta. Het jaarlijkse jazzfestival wordt steeds begin maart gehouden en moest een van de grootste jazzfestivals ter wereld worden. Het werd voor het eerst gehouden in 2005, toen ongeveer 125 groepen en 1.405 artiesten in 146 shows optraden. Tijdens het driedaagse festival waren er ongeveer 47.500 bezoekers. Het festival, dat ook bekend staat als Java Jazz, is opgericht door de Indonesische zakenman Peter F. Gontha. In 2015 was het aantal bezoekers 130.000.
– Zie  voor de website van het festival: link
– Voor de lijst van deelnemers, link

Foto’s 2018


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Kerst en jaarwisseling naar 2019 rustig verlopen

Foto hierboven: mensen bij de Monas in Jakarta

De Kerstdagen en de jaarwisseling 2018/2019 zijn in Indonesie rustig verlopen. In de indonesische en de nederlandse pers waren geen meldingen van incidenten.
Uit solidariteit met de slachtoffers van de vele natuurrampen in 2018, is op veel plaatsen geen vuurwerk afgestoken.


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

De LGBT-gemeenschap onder druk (26 nov. 2018)

Deze keer een onderwerp, dat niet helemaal op mijn desa betrekking heeft, maar dat ik toch van groot belang vind, omdat het laat zien de complexiteit van de indonesische samenleving.
Dit artikel is door mij geschreven.

De LGBT-gemeenschap in Indonesie staat onder druk. Echter, niet alleen in Indonesie, uit meerdere landen komen berichten, dat het niet goed gaat met de acceptatie van de LGBT-gemeenschap. Zo is laatst onder meer in Taiwan bij referendum met grote meerderheid het homo-huwelijk afgewezen.
Ook in de indonesische pers wordt regelmatig melding gemaakt van incidenten.
In mijn desa is hiervan iets te merken; mogelijk, omdat er geen homo’s zijn. Wel zijn er travestieten, iedereen kent ze, maar ze hebben in mijn regio niets te duchten.
Het bewind van president Jokowi is zeer vruchtbaar waar het betreft onder meer de economie en de infra-structuur van het land. De pers (onder meer Jakarta Post en Jakarta Globe) is echter zeer kritisch waar het gaat om de bescherming van de mensenrechten in brede zin door deze regering. Dit lijkt geen prioriteit te hebben. Wat betreft de LGBT-gemeenschap kan mogelijk (waarschijnlijk) angst voor de conservatieve islam een reden zijn. De conservatieve islam, vooral de FPI, gaat te keer tegen alles, wat niet “des Islams is.” Deze conservatieve groepen zijn in staat om grote mensenmassa’s op de been te brengen. Op grote ongeregeldheden, zoals die er in het verleden zijn geweest, wacht niemand. Daarbij is het nu verkiezingstijd (volgend jaar verkiezingen voor een president), hetgeen betekent, dat vele politici zich graag gesteund weten door zoveel mogelijk kiezers. Aanpappen met de conservatieve islam ligt daarbij voor de hand, het kan veel stemmen opleveren. Zo is de conservatieve islam doorgedrongen tot in de hoogste regio’s. Het gaat om macht en invloed; en een goede positie na verkiezingen levert weer de mogelijkheid om het salaris aangenaam aan te vullen op illegale wijze (corruptie).
Een complicerende factor is het feit, dat de “indonesier” niet gewend is om kritisch te denken, laat staan kritiek te leveren op hoger geplaatsten. Hoger / hooggeplaatsten moeten met respect behandeld worden, kritiek op hen leveren is volstrekt not-done. Ik heb indertijd tegen een aantal desa-bewoners kritiek geuit op de burgemeester van mijn desa; ontzetting en ongeloof waren mijn deel. Zo zal men ook nimmer kritiek leveren op kyai’s (imam’s), wat voor onzin ze ook uitkramen. En hier ligt wederom een goot probleem: het grootste deel van de kyai’s heeft geen, onvoldoende of niet-adequate opleiding; ze kunnnen zeggen wat ze willen met een beroep op de islam. Niemand zal hen van repliek dienen; men volgt de kyai’s klakkeloos. Vice-president Kalla heeft dit jaar betoogd, dat eigenlijk alle kyai’s een herscholing moeten krijgen; dit is naar mijn idee waar, maar makkelijk gezegd; het gaan om tien-duizenden kyai’s in het hele land. De minister van Financien, Sri Mulyani is van mening, dat het onderwijs moet leiden tot meer kritische studenten; om dit te bereiken, is echter een lange weg te gaan.
Kritiek op de LGBT-gemeenschap komt vooral van de conservatieve islam, vooral de FPI. Kritiek op  de conservatieve islam is gevaarlijk, zoals gezegd kunnen zij mensenmassa’s op de been brengen.
Het fundament van de indonesische staat is de Pancasila, die onder meer staat voor tolerantie, verdraagzaamheid en sociale rechtvaardigheid. De president en andere hooggeplaatsten roepen regelmatig op tot het respecteren van de Pancasila. Dit lijkt echter niet voldoende om de LGBT-gemeenschap te beschermen. Iemand, die (krachtig) stelling neemt ten gunste van de LGBT-gemeenschap, kan het wel vergeten bij de verkiezingen en heeft dus geen kans op een aanvulling van zijn inkomen (korruptie).
Mijn desa: zoals gezegd, zijn er in mijn desa geen homo’s, altans niet dat iemand ze kent. Wel zijn er travestieten, maar daar doet niemand moeilijk over. Een enkele keer praat ik met jongeren in mijn desa over homo’s; een enkeling zegt, dat een homo hem niet moeten aanraken, maar als ik hem dan corrigerend toespreek, is het zwijgen. Vrouwen hebben geen problemen met homo’s, merk ik. Bij de jongeren vooral is het onbegrip, ze weten kortom niet, waar ze het over hebben, ze gaan uit van vooroordelen. Als ik zeg, dat wat 2 mannen of vrouwen thuis met elkaar doen, prive is en niemand wat aangaat, is er toch een lichte instemming met mijn stelling.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Breaking news: zware aardbeving 7,7 en tsunami op Sulawesi (28 sept. 2018)

Vanmiddag is centraal Sulawesi getroffen door een zware aardbeving met de kracht van 7,7 op de schaal van Richter.
Voor meer nieuws, klik hier

 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Wangedrag toeristen op Bali / bezoeken aan moskeeen (25 september 2018)

Tempels op Bali zijn doorgaans vrij toegankelijk voor toeristen. Toeristen, die tempels bezoeken op Bali moeten zich voortaan gepaster kleden en netter gedragen (noot: balinesen betreden alleen een tempel in traditionele adat-kleding !). De Indonesische autoriteiten hebben daarvoor gewaarschuwd nadat ze toeristen steeds onbeschofter zagen worden.
Veel toeristen tonen maar weinig respect voor de tempels die zo belangrijk zijn voor de culturele identiteit van het eiland, zegt een lokale functionaris tegen de Britse krant The Guardian. Ze zijn schaars gekleed, klauteren over eeuwenoude gebouwen, of komen op plekken die eigenlijk verboden zijn.
Onlangs nog had een Deense toerist plaatsgenomen op een troon in een bekende tempel op het eiland. Veel Indonesiërs beschouwen dat als godslastering.
Toeristen kunnen de tempels nu nog op eigen houtje bezoeken. De autoriteiten willen bekijken of dat systeem nog wel houdbaar is, of dat er voortaan gidsen mee moeten.
– Bron: RTL nieuws
– NB: ook in de indonesische pers is dit onderwerp meermalen aan de orde geweest.

Het bezoeken van een moskee is slechts beperkt mogelijk. Redenen om een moskee te bezoeken, kunnen zijn de ouderdom van de moskee, de bijzondere architectuur, of de geschiedinis van de moskee.
Betreedt nimmer, tenzij U moslim bent, op eigen houtje een moskee. Er zijn altijd mensen bij de moskee, met wie U kunt overleggen of U de moskee kunt bezichtigen. Wilt U een moskee bezoeken, dan is een absolute voorwaarde, dat U zich decent kleedt. Mannen: geen korte broek of onderhemd, vrouwen: geen blote schouders of decolletee, wel lange broek of jurk tot onder de knieen, en doorgaans een hoofddoek.
Het centrum van de moskee is de grote gebedsruimte in het midden; daar mogen alleen moslims komen, dat is de plek, waar zij bidden en daar hebben toeristen niets te zoeken. Bij niet-respectvol gedrag bij een moskee, wordt ingegrepen !

Noot van mij: Het is inderdaad stuitend, om te zien hoe mannen in korte broek en onderhemd, en vrouwen half bloot, zich bewegen in de voor de balinesen zo heilige tempels. Ook nederlanders doen hier van harte aan mee. Onder het motto: “ik moet mijzelf kunnen zijn, wat anderen ervan vinden, daar heb ik sch#t aan.” Waar nederlanders de mond vol hebben van mensenrechten, gelijke rechten en wat dies meer zij, dit verdwijnt in het buitenland als sneeuw voor de zon. Dit maakt plaats voor arrogantie en totale afwezigheid van respect voor andere culturen.
Het wordt hoog tijd, dat de balinese autoriteiten zeer hard tegen dit soort wangedrag gaan optreden. Is een balinese tempel eenmaal door wangedrag verontheiligd, dan zijn dure “reinigingsceremonien” nodig om de tempel weer rein te maken. Zo een reinigingsceremonie kan wel 2000-3000 euro bedragen. Een boete van het tienvoudige hiervan is volstrekt op zijn plaats alsmede een ontzegging van de toegang tot Bali voor vele jaren.
Indertijd is een stel uit Europa betrapt op het hebben van sex in een tempel. Het stel is gepakt door de balinesen. Na overleg tussen politie en de dorpsbewoners is besloten om het stel de rekening voor de reinigingsceremonien te laten betalen; het ging om plm 3000 euro, te voldoen alvorens Bali te verlaten.


Andere sites van de auteur:
Indonesie Nieuws
Sultans en Raja’s in Indonesie
Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Breaking news: Grote stroomuitval op Bali en Oost Java (5 sept. 2018)

Inmiddels is er sinds 13.00 uur lokale tijd geen stroom op Bali en Oost Java, incl. Surabaya Het is nu 21.00 uur lokale tijd en overal is het aardedonker. Alleen grotere winkels hebben een aggregaat en een enkel “rijk huis” ook. Het is nu gewoon de tijd uitzitten; geen internet, tv en radio, geen ac, niet baden (kraan werkt op elektrische pomp). Onduidelijk is of er vandaag nog stroom komt. Misschien de juiste tijd voor meditatie ?
De oorzaak van de storing is mij nog niet bekend. In elk geval geen natuurgeweld.

Update 22.00 uur lok. tijd: er wordt gezegd, dat de stroomstoring ook morgen zal aanhouden. Ik moet morgenochtend eerst maar een oplossing vinden voor het opladen van mijn telefoon. Anders ben ik geheel van de wereld afgesloten.
Ik denk, dat ik de inhoud van de vrieskast (vlees, kip, vis) morgen wel weg kan gooien.

Update 22.30 uur lok. tijd: Tot zeer grote verrassing voor iedereen is er weer stroom !!! Dus 9,5 uur geen stroom vandaag.

In het verleden zijn er meermalen problemen geweest met de elektriciteit. Bali betrekt zijn stroom uit Java. Maar de enorme stijging van het toerisme op Bali betekent ook veel meer behoefte aan stroom. Ik heb begrepen, dat hier de oorzaak van de problemen ligt. Bali zou zijn eigen stroom moeten kunnen leveren, en niet meer afhankelijk moeten zijn van Java.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.