Berichten getagd met: desa

Geheimzinnig, mysterieus en spoken (1 febr. 2019)

Op plm 300 meter van mijn huis ligt midden in de uitgestrekte sawah’s van de grote vlakte achter mijn huis een “bomen-eiland”. Het eiland is plm 150 meter lang en 75 meter breed. Het is een mysterieuze plek waar zelden mensen komen. Midden in het eiland bevindt zich een meertje. Ik heb op meer plaatsen in mijn regio zulke eilanden gezien; soms staat er een hele grote rots in, maar bijna altijd is er een meertje.
Het eiland is niet aangelegd; het bestaat al sinds mensenheugenis, zo wordt gezegd.
Een (door de regen blubberig) pad voert om het eiland heen; tussen de bomen kan men de sawah’s mooi zien liggen. Zoals gezegd, is er midden in het eiland een meertje en op een heuveltje van plm 3 meter hoogte liggen een aantal graven. De graven versterken de mysterieuze sfeer. Het water in het meertje is donker vanwege de vele bomen en struiken eromheen.
Ik kom een enkele keer op het eiland, omdat het er rustig en stil is, iets wat de javanen helemaal niet op prijs stellen. Maar zonder meer hangt er een mysterieuze sfeer; het is geen plek om te picknicken. Ik kijk tijdens het wandelen toch zo nu en dan even om mij heen. Er wordt gezegd, dat op deze plek “hantu’s” (spoken) voorkomen; en dat het goed mogelijk is, dat overdag een eenzame bezoeker gevolgd kan worden door kleine naakte (spook)kinderen; je kunt deze spookkinderen alleen maar in een flits zien want ze zijn zo weer weg, zo wordt verteld. In het donker gaat sowieso niemand naar deze plek.
Het eiland is het bezit van iemand uit een naburige desa. Het eiland zou al generaties in het bezit zijn van de familie. De graven zijn de graven van familieleden van de eigenaar van het eiland.

————————————–

Het enige pad, dat naar het eiland voert

 

————————————–

Het meertje midden op het eiland

————————————–

Een aantal graven


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Verplaatsing warung-2 (28 dec. 2018)

Inmiddels is de verplaatste (opnieuw gebouwde) warung bijna klaar. Alleen binnen moet nu nog worden ingericht. De bedoeling is, dat de oude warung, rechts, wordt afgebroken. De nieuwe warung is bijna helemaal gemaakt van bamboe. De muren zijn van gevlochten bamboe-platen, in het javaans “gedhek” genaamd. Deze gevlochten bamboe-platen worden nog veelvuldig gebruikt. Voor het dak zijn asbest-platen gebruikt, duurzaam en goedkoop. Asbest wordt alom veel gebruikt.


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Verplaatsing warung-1 (26 dec. 2018)

Op plm 60 meter van mijn huis bevindt zich de warung van Ibu Wasih, naast een driesprong van wegen; een van deze wegen leidt langs mijn huis. Deze driesprong is indertijd gerenoveerd, en nu staat de warung te dicht bij de driesprong. De warung moet een paar meter van de driesprong verwijderd zijn.
Sinds gisteren is men bezig om naast de bestaande warung een nieuwe te bouwen, geheel van bamboe met een dak van asbestplaten. De oude warung wordt afgebroken, als de nieuwe klaar is. De nieuwe warung wordt iets groter dan de oude. In deze warung kan men vele soorten drinken krijgen, alsmede allerlei snacks. De meeste frisdrank komt uit kleine zakjes (mengen met water). Ook kan een kom warme mie worden geserveerd. Benzine is er ook te koop.

De oude warung met daarachter straks de nieuwe

—————————————

De nieuwe warung in aanbouw. Hier is men bezig met de asbest-platen voor het dak.

 


Website “Indonesie Actueel“: klik hier


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het weer en de “Laron” (30 nov. 2018)

Het regenseizoen begint goed op gang te komen. Bijna elke dag zijn er enorme tropische stortbuien, niet urenlang, hooguit een uur, daarna overgaand in gewone regen. De buien gaan meestal vergezeld van onweer, behoorlijke klappen zijn erbij, maar het felle onweer komt later. December en januari zijn het hoogtepunt van het regenseizoen. Het regenseizoen loopt gewoonlijk door tot ongeveer de maand mei.
De temperatuur voorafgaand aan de regen is plm 30-32 C. Na de regen is het voor de tropen fris, 25-27 C, zeer behaaglijk.
Elk jaar aan het begin van het regenseizoen zijn er de “laron”, vliegen met zilveren vleugels, die zich aan het begin van de avond verzamelen bij lampen buiten, lampen bij huis en straatlantaarns; het zijn er vele tienduizenden. De latijnse naam van deze vlieg is “Macrotermes gilvus”. Deze vliegen zijn geheel ongevaarlijk. Ze vliegen ruim een half uur bij de lampen, en vallen daarna dood neer. Het is zaak, om ramen en deuren te sluiten, of alle lampen in huis uit te doen. Daarna worden bij huis de dode vliegen bijeengeveegd.
Naar men mij verteld heeft, werden deze vliegen vroeger gefrituurd en gegeten. Tegenwoordig gebeurt dat niet meer.

De “Macrotermes gilvus”

———————————-

Het opruimen kan beginnen


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , , | 2 reacties

Bouw en architectuur van de huizen in de desa (21 nov. 2018)

Hierboven mijn woning in de minimalis-stijl

In mijn desa is bijna alleen maar laagbouw. Slechts enkele woningen hebben een eerste etage. Woningen met 2 etages zijn er niet.
Vrijwel alle woningen staan apart, en hebben een tuin / erf, voor en/of achter en naast de woning. De desa is dus erg groen.
Hoewel de woningen qua bouw en stijl verschillen, hebben ze allemaal min of meer dezelfde indeling. Achter de voordeur bevindt zich meteen de “kamar tamu” (gastenkamer), waar bezoek wordt ontvangen. Daar staan bijna altijd een bankstel en een paar stoelen en een tafeltje.
Achter de kamar tamu bevindt zich de “kamar keluarga” (familiekamer”). Daar leeft de familie. Vrienden worden daar ook ontvangen.
Links en/of rechts van de kamar tamu of de kamar keluarga bevinden zich slaapkamertjes.
Helemaal achterin treft men de keuken aan. Achterin bevindt zich ook de WC en de ruimte om te baden. Warm water in de badkamer is in bijna geen enkel huis aanwezig, er wordt gebaad met koud water. Toilet en badkamer zijn steeds in dezelfde ruimte. In de badkamer treft men altijd een mandi-bak aan, een betegelde bak, waarin water wordt bewaard.
Riolering is er niet. Er is een afvoer naar een grote betonnen bak in de tuin; zie hiervoor mijn bericht “riolering in de desa“.
Vloerkleden worden niet gebruikt. Zo mogelijk alle kamers zijn voorzien van tegels; het huis wordt frequent geveegd, omdat men veelal op de grond zit.
Elke woning heeft een terras aan de voorkant van het huis; daar kan men in de namiddag zitten en uitrusten.
Alle huizen verschillen wat betreft de bouw; niet 2 huizen zijn hetzelfde.
Daarom is het leuk wandelen door de desa; er is veel te zien.
De meeste woningen zien er redelijk tot goed verzorgd uit. Je kunt aan de woningen aflezen, hoe de financiele situatie van de bewoners is. Alleen de minder draagkrachtigen hebben geen geld, om bv. de buitenmuren van pleisterwerk te voorzien; ook gebruiken zij voor het dak geen houten latten, maar bamboe-palen.
Alle woningen zijn voorzien van elektriciteit. Gasleidingen zijn er niet; elk huis koopt gasflessen. Waterleidingen zijn er ook niet. Bijna elke woning heeft een pomp bij het huis; het water is pas drinkbaar als het is gekookt.
Asbest wordt alom nog gebruikt; het is duurzaam en goedkoop. Asbest wordt vooral gebruikt als dakbedekking voor schuurtjes, en voor boven het terras. Als dakbedekking voor de huizen zelf  worden dakpannen gebruikt, omdat asbest erg heet is.
De muren zijn steens-muren; spouwmuren zijn onbekend en ook niet nodig, er is immers geen koude waartegen geisoleerd moet worden. De zuilen of de pilaren, die men bij veel huizen aantreft, zijn kant en klaar te koop. Steeds meer maakt men gebruik van betonnen kozijnen voor ramen en deuren; het voordeel van deze betonnen kozijnen is, dat ze niet aangevreten kunnen worden door ongedierte, hetgeen veel gebeurt, als men goedkopere houtsoorten gebruikt. Deze betonnen kozijnen kunnen kant-en-klaar worden gekocht. Bij de bouw van mijn woning heeft men indertijd goedkoop hout gebruikt, dat inmiddels behoorlijk is aangevreten. Volgend jaar worden al de kozijnen vervangen. Ook voor mijn dak, dat inmiddels helemaal is vernieuwd, heeft men indertijd goedkoop hout gebruikt (bamboelatten). Ik woonde toen nog op Bali, en de bouw-tukangen meenden mij een plezier te doen, door zo goedkoop mogelijk materiaal te gebruiken. Als ik toen bij de bouw aanwezig was geweest, had ik meteen goed materiaal laten bestellen.

Erg populair voor het bouwen of renoveren van een woning tegenwoordig is de “minimalis”- stijl. Kenmerkend is de recht-toe-aanstijl. Deze stijl kan worden gebruikt voor zowel kleine als grote woningen.


Een traditionele, wat oudere woning

——————————-

Een eenvoudige simpele woning, waar niet met hout, maar met bamboe is gewerkt.

——————————–

Deze woning wordt bewoond door arme mensen

———————————–

Een kleine woning, bewoond door de oude oma naast mijn huis.

———————————–

Een huis in de minimalis-stijl

————————————-

Deze mensen hebben het niet breed

————————————-

Huis in de minimalis-stijl

————————————

Een eenvoudige woning van een boerengezin

———————————-

Huis in de minimalis-stijl


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | 2 reacties

Over de organisatie van mijn desa (15 nov. 2018)

Mijn desa, desa Paleran, bestaat uit pm 20.000 inwoners; dit is een schatting op basis van het aantal gezinshoofden. In Nederland zou het een behoorlijk stadje zijn; Haren (Groningen) en Leek hebben eveneens plm 20.000 inwoners. Vanwege het ontbreken van hoogbouw en het vele groen lijkt de desa niet groot, maar de desa is zeer uitgestrekt. De desa is 100% islamitisch.
Desa Paleran ligt in het onderdistrict (kecamatan) Umbulsari, dat weer in het district (kabupaten) Jember ligt. En kabupaten Jember ligt in de provincie Oost Java (Jawa Timur).
De desa heeft een gemeentehuis, de Balai Desa. De burgemeester wordt Kepala (hoofd) Desa genoemd.
Mijn desa is onderverdeeld in 4 kampung (oftewel dusun), met elk aan het hoofd een Pa Kampung. De kampung is onderverdeeld in wijken; deze wijken hebben als hoofd een Pa RW, geassisteerd door een Pa RT. Deze organisatievorm van desa’s is algemeen in heel Indonesie. Alleen op Bali is de structuur wat anders. In een balinese desa is de Pecalang van groot belang. De Pecalang is een groep mannen, gekozen door de burgers. Zij regelen de vele tempel-ceremonies en bewaren de openbare orde. De Pecalang is te herkennen aan de wit-zwart geblokte sarongen, die zij dragen.
Pa RW en Pa RT doen in feite hetzelfde als de Pecalang op Bali, maar dan, indien nodig, met hulp van de burgers. Zij hebben geen speciale kleren, waaraan ze te herkennen zijn.
Als er vrijwilligerswerk gedaan moet worden (gotong royong), dan regelen Pa RT en Pa RW dat. Mocht ik niet-acceptabel gedrag vertonen (bv dronkenschap, geluidsoverlast), dan komt Pa RT met mij praten. Helpt dit niet, dan komt Pa Kampung met mij praten. Helpt ook dat niet, dan wordt de politie ingeschakeld. Waarschijnlijk word ik dan uit de desa weggeleid. Het respecteren van de Adat is van groot belang in een desa.
Zo nu en dan komt ik op Facebook berichten tegen, dat een bule (buitenlander) door de politie weggebracht is naar een veilige locatie. Reden is dan altijd, dat de bule in de desa niet leeft volgens de Adat, overlast veroorzaakt. En kennelijk zijn gesprekken met hem op niets uitgelopen, waardoor men, om erger te voorkomen, de politie heeft ingeschakeld. Dat “erger” kan zijn een oploop van boze desa-bewoners voor het huis van de bule.
Als de bule in een desa leeft volgens de Adat en ook nog eens vriendelijk en aanspreekbaar is, dan heeft hij een prima leven in de desa. Javanen houden niet van poblemen.
Vrijwel iedereen in mijn desa werkt in de landbouw. Daarnaast zijn er vele tokootjes aan huis, en warungen. Hier en daar is er ook een “bengkel”, werkplaats voor brommers.
De openbare orde wordt bewaakt door Pa RT, Pa RW en Pa Kampung met de burgers. De politie inschakelen gebeurt niet gauw.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer – heet (28 okt. 2018)

We zijn in afwachting van het losbreken van het regenseizoen; zoals het er nu naar uitziet, gebeurt dit eind van de week.
In de ochtend is het onbewolkt tot licht bewolkt.
In de namiddag is het steeds (zwaar) bewolkt, het ziet er dreigend uit, maar er komt geen regen.
De middagtemperaturen lopen op tot 33-35 C; deze hoge temperaturen gecombineerd met een hoge luchtvochtigheid maakt het weer erg onaangenaam; het is echt “zweet-weer”.
Verder is het overal erg droog en stoffig. Velen hebben dan ook last van hun keel (hoesten).
Volgens mijn weer-apps moet aan het einde van de week de regen komen. In mijn regio valt zo nu en dan wat lichte regen.
De kedelai (grondstof voor soja-produkten) is inmiddels geoogst, en binnenkort wordt de rijst weer geplant.
Met dit hete en onaangename weer ben ik weer op mijn AC-gekoelde kamer van plm 12.00 – 14.30 uur. Wel merk ik, dat ik na zoveel jaren in de desa iets beter tegen dit weer kan dan in het begin. Het is echter niet makkelijk, om je actieve nederlandse levenswijze te veranderen in een trage tropische levenswijze.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

Toch weer verder met de site ! (27 okt. 2018)

Foto hierboven: mijn wandelpad door de sawah’s achter mijn huis.

Ik had eergisteren het einde van dit blog aangekondigd. Tot mijn zeer grote verrassing kreeg ik nogal wat mails, waarin het stopzetten van mijn blog werd betreurd.
Nu de zaken er zo voor staan, heb ik besloten om toch weer verder te gaan met mijn blog; ook omdat ik er zelf plezier aan beleef om over de desa te vertellen.
Er werden ook opmerkingen gemaakt over de opmaak van de site; niet iedereen is er gelukkig mee. Ik heb de opmaak van de site daarom veranderd, zodat deze weer lijkt op de opmaak van vroeger en beter leesbaar is.
Mocht U nog suggesties hebben voor de site, dan verneem ik die graag.
We zijn dus niet van elkaar af !

Paul Kijlstra


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | 6 reacties

Het leven in de desa (11 okt. 2018)

De afgelopen weken heb ik minder aandacht besteed aan dit blog, omdat ik druk was met de berichtgeving omtrent de vele natuurrampen van de afgelopen maanden op mijn site Indonesie Nieuws.
Op dit moment valt er weinig nieuws te vermelden over de desa. Ondanks de vele rampen in Indonesie gaat het leven in de desa ongestoord verder. De kedelai is geoogst, en binnenkort wordt de nieuwe rijst weer geplant. De kedelai en de rijst kunnen steeds na 3 maanden worden geoogst; andere gewassen, zoals bijvoorbeeld boontjes, pepertjes (cabe), jerukken, mais, suiker en terong hebben hun eigen groeitijd.
Het regenseizoen staat voor de deur. Hier en daar valt nu al een bui, maar in mijn desa nog niet.
Het dak van mijn huis is inmiddels helemaal vernieuwd, dus ik verwacht geen lekkages meer tijdens de enorme stortbuien, die we straks gaan krijgen.
De weg langs mijn huis is eindelijk klaar. Deze weg is 50 cm opgehoogd; wat dit voor gevolgen heeft als de tropische buien gaan vallen, weet ik niet. Ik vrees, dat we, samen met de buren, goten moeten graven om het regenwater af te voeren. Het aanleggen van deze goten is voor de bewoners van de aanliggende huizen en niet voor de gemeente.

Kleurenlitho naar een oorspronkelijk werk van Rappard; plm 1885

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Het weer: hitte en hoe er mee om te gaan (3 okt. 2018)

Hoewel het hier en daar soms regent in mijn regio, lijkt het regenseizoen nog ver. Maar het “hete” seizoen is wel al aangebroken als aanloop naar het regenseizoen.
De ochtenden in mijn desa zijn helder, om 05.30 uur is het 24C; de avonden zijn redelijk aangenaam met 28C.
De middagen zijn zeer heet, in de schaduw bij mijn huis 34C. De hitte begint na 10.00 uur in de ochtend, en duurt tot plm 16.00 uur.

Hoe om te gaan met deze hitte ? Volgens de desa-bewoners moet er veel gerust worden, zitten of liggen. Het is van belang, om rustig te bewegen, dus langzaam lopen en geen actieve nederlandse pas aanhouden. Veel drinken, geen grote hoeveelheden in 1 keer, maar de hele dag door drinken. Verder zo weinig mogelijk doen, alleen het noodzakelijke (eten maken bv.).
Noodzakelijke lichaamsbeweging (gymnastiek, wandelen etc.) kan het beste in de vroege ochtend gedaan worden, tussen 05.30 uur en 07.00 uur. Ik doe mijn wandelingen rond 17.00 uur, dan is de ergste hitte verdwenen.
Van plm 12.00 uur tot 14.30 uur ben ik op mijn AC-gekoelde kamer; rusten en wat internetten. Verlaat ik mijn kamer, dan loop ik tegen een muur van hitte aan; dus zoek ik een stoel, en breng daar enige tijd door.
Het was wennen aan een leven met een vertraagd tempo, ik ben er nu aan gewend. Het nederlandse klimaat leent zich goed voor een actieve dagbesteding; de tropenhitte vraagt om traagheid in alles.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Problemen met zien van video’s op mobieltjes (25 sept. 2018)

Inmiddels heb ik begrepen, dat er problemen zijn bij het zien van video’s van mijn website op mobieltjes.
Ik ben met het help-centrum van WordPress bezig, hoe dit valt te repareren.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Weer terug in de desa – tolwegen / video (23 sept. 2018)

Gisterennamiddag ben ik weer teruggekeerd in de desa na een verblijf van 11 dagen in Yogyakarta. Ik zal hier verder geen verslag doen van Yogyakarta, er is veel informatie over.
Wel wil ik verslag doen van de route en de tolwegen, die ik heb gereden.
Ik heb al verslag gedaan van de vele infrastructurele projecten op Java, waarvan de belangrijkste is de tolweg Jakarta-Bandung-Surabaya-Banyuwangi (= havenplaats naar Bali). Grote delen van deze tolweg zijn inmiddels gereed en in gebruik. Rond 2020 moet deze hele tolweg klaar zijn. Echter er wordt ook gewerkt aan vele aftakkingen, zodat tzt bijna alle grote plaatsen op Java via een tolweg bereikbaar zijn.
Mijn route was (heen en terugreis): Mijn desa – Probolinggo – Pasuruan – Surabaya (overnachting) – Jombang – Ngawi – Solo – Yogyakarta.
De tolweg Pasuruan – Surabaya is in beide richtingen in gebruik; een prachtig stuk 4-baans weg, naar welhaast europese maatstaven.
Van Surabaya naar Yogyakarta waren 2 lange stukken tolweg in gebruik. Surabaya – Jombang – onderbreking – Ngawi – verder met de oude 2-baans weg naar Solo. Zeer goede 4-baansweg. Er  wordt gewerkt aan “rest-area’s”.
Op de terugweg was slechts het stuk Jombang – Surabaya in gebruik. Grote stukken tolweg zijn al klaar, maar nog niet in gebruik. Uiteindelijk zal het mogelijk zijn om van Surabaya geheel over tolwegen naar Solo te rijden.
Bij ondermeer Surabaya en Sidoarjo worden grote projecten, zoals afritten, fly-overs en bruggen gebouwd.
De regering is bezig met de voorbereidingen voor de aanleg van een tolweg Solo – Yogyakarta.

Ik heb dus nog wel de nodige kilometers moeten rijden over de bestaande 2-baans wegen; een verschrikking: veel verkeer en file’s, het schiet niet op; gemiddelde snelheid 30- (soms) 50 km/uur.
Maar het is bepaald indrukwekkend hoe er gewerkt wordt aan de tolwegen.

Voor het gebruik van tolwegen moet betaald worden. Dit kan niet meer “cash / contant”. Er moet een E-money-kaart gekocht worden, waarop voldoende saldo moet zijn. Deze kaart is de te koop bij onder meer de Indomaret, Alfamaret en de banken. Saldo aanvullen kan ook bij  de Indomaret en de Alfamaret.

De video’s hieronder heb ik gemaakt vanuit de rijdende auto.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vandaag: Karnaval in mijn desa, foto + video (2 sept. 2018)

Vandaag het jaarlijkse Fashion Karnaval in mijn desa, altijd een groots gebeuren. Dit Fashion Karnaval heeft niets te maken met het rooms-katholieke Carnaval in Europa. Hier is het een Fashion Karnaval zonder religieuze betekenis.
Een lange stoet trok langs mijn huis vanaf 13 uur in de middag tot 16.30 uur. Uiteraard weer vele verkopers van allerlei snacks, ballonnen, vogeltjes, maiskolven, aardbeien en veel meer. De belangstelling was zoals gebruikelijk zeer groot. Het was een vrolijke en bijtijden uitbundige gebeurtenis.
In veel desa’s vindt het Karnaval plaats. Het is authentiek javaans, toeristen, althans in mijn regio, zijn niet te vinden.

Helemaal onderaan vindt U video’s.

 


Video’s

 

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer voor morgen, dag van het Karnaval (1 sept. 2018)

Morgen, zondag 2 september, is er het jaarlijkse Karnaval in mijn desa, altijd een grootse gebeurtenis. De lange stoet zal  vanaf ongeveer 13.30 uur langs mijn huis trekken, hoewel de weg, waaraan al enige weken wordt gewerkt, nog niet klaar is, maar wel te gebruiken.
Het weer is lichtelijk aan het veranderen. De middagtemperaturen stijgen nu naar 32/33 C; de avonden zijn nog aan de frisse kant met 25 C. Het koude seizoen loopt op zijn einde. In november begint het regenseizoen, maar in september kunnen de eerste buien al vallen.
De ochtenden en de eerste helft van de middag zijn vrijwel onbewolkt. Tweede helft van de middag raakt het bewolkt, en voor het eerst zijn de wolken wat donkerder. Regen wordt voorlopig niet verwacht. Eerst moet de temperatuur nog verder stijgen.
Dus het weer ziet er goed uit voor het Karnaval van morgen.

Andere websites van de auteur:
Sultans en Raja’s in Indonesie
Nieuws Indonesie – actuele berichten.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.