Berichten getagd met: vasten

De Ramadan (5 mei 2019)

Morgen, maandag 6 mei, begint de vastenmaand, de Ramadan. Op 5 en 6 juni is het Lebaran, Idul Fitri oftewel het Suikerfeest.
Het vasten begint na Subuh, het ochtendgebed om plm 4.30 uur in de morgen. En eindigt na Maghrib, het avondgebed om plm 17.30 uur. Dan is het “buka puasa” (het onderbreken van het vasten). Er wordt alom gevast, de meeste warungen en restaurants zijn overdag gesloten. Het vasten is hier een volstrekt normale zaak; hoe streng met het vasten om te gaan, is voor ieder om te beslissen. Degenen, die niet vasten, de niet-moslims, eten in beslotenheid; het fatsoen eist, dat men niet in het openbaar eet tijdens de Ramadan. In nederland veel aandacht voor de gezondheidsaspecten van het vasten, uiteraard weer vele deskundigen, die hun zwart-gallige kijk op het vasten botvieren. In Indonesie in het geheel niet. Zij, die ver van hun vaderland wonen, zijn doorgaans strenger in het geloof dan degenen in hun thuisland. Ik heb meermalen op de ned. TV verhitte discussies gezien over het vasten en daar kan het fel aan toegaan (“U bent geen moslim als U …”). Dit soort gesprekken heb ik hier niet meegemaakt, het is aan ieder te beslissen hoe met het vasten om te gaan.
Over ongeveer 2 weken begint het “mudik” oftewel het “pulang kampung” op gang te komen (men gaat naar de thuis-desa om met familie Lebaran te vieren). Miljoenen mensen in heel Indonesie zijn dan onderweg. Op Java zal het mudik waarschijnlijk beter gaan dan vroeger, omdat veel grote tol-wegen nu in gebruik zijn. Bijna alle grote steden op Java zijn met elkaar verbonden met 4-baans snelwegen.
In de  loop van de vastenmaand worden ook nieuwe kleren gekocht om er goed uit te zien tijdens het Suikerfeest; huizen krijgen een opknapbeurt.
Die het aangaat, wens ik een goed en gezegende vastentijd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Weer terug in de desa (15 april 2019)

Lovina

Inmiddels ben ik weer teruggekeerd in de desa, na mijn bezoek aan Bali. Ik was een paar dagen in Ubud en een paar dagen in Lovina, “overgebleven” kennissen ontmoet.. Op beide plaatsen ben ik de afgelopen jaar vaak geweest; ik zal verder niet ingaan op toeristische details, dit blog gaat immers over de desa.

De komende tijd staan 2 belangrijke gebeurtenissen op de agenda. Allereerst de presidentsverkiezingen op woensdag 17 april; het gaat tusen de huidige president Jokowi en zijn tegenstander Prabowo. Volgens de peilingen zal Jokowi gaan winnen.
Voor meer info over deze verkiezingen, zie Indonesie Actueel.

Op 5 mei aanstaande begint de vastenmaand de Ramadhan. En op 5 en 6 juni is het Lebaran, Idul Fitri (het Suikerfeest). Op onder meer de TV wordt steeds meer aandacht gegeven aan de komende vastenmaand. Ik blijf het steeds weer een opgave vinden om te vasten, hoewel ik door leeftijd en gezondheid slechts beperkt vast. Maar de desa-bewoners draaien hun hand er niet voor om.
Ruim een week voor Lebaran komt de nationale volksverhuizing op gang, het “pulang kampung”, oftewel “mudik”. Miljoenen mensen gaan naar hun geboortedorp, om daar met familie Lebaran te vieren. Velen, die met de auto reizen, zullen het dit jaar makkelijker hebben dan vroeger, omdat de grote snelweg Jakarta-Surabaya al in gebruik is; een aantal aftakkingen naar grote steden zijn ook al in gebruik.
Ik hou U op de hoogte.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Ramadhan (19 mei 2018)

Vandaag is het de derde dag van de Ramadhan. Van zonsopgang (ca. 04.30 uur) tot zonsondergang (ca 17.30 uur) wordt niet gegeten en gedronken. Ook van roken en sex dient men zich te onthouden. In mijn desa houdt iedereen zich aan het vasten. Maar uitgezonderd van het vasten zijn zwangere vrouwen en vrouwen met baby’s, zieken, oude mensen en reizigers.
In Nederland is de Ramadhan een item: is het wel gezond, kunnen scholieren wel een examen doen, hoe streng moet je vasten en meer.
In Indonesie wordt de Ramadhan al eeuwen in ere gehouden; er is geen enkele discussie, het hoort er gewoon bij. De hele samenleving is er op ingesteld. Overdag zijn de meeste warungen gesloten. Het is lastig om dan aan eten te komen. De mini-supermarkten en winkels in Jember zijn wel open.
Na zonsondergang (ca. 17.30 uur) is het “buka puasa”; dan mag er weer gegeten en gedronken worden. In de grotere steden is er dan een run op allerlei warungen, die speciale gerechten verkopen. In mijn desa echter niet; de maaltijden zijn zeer eenvoudig, echter wel gezond.
Ik zelf hou mij slechts gedeeltelijk aan het vasten; ik ben de jongste niet meer, en het klimaat vergt veel. Desa-bewoners hebben mij aangeraden om rond het middaguur toch wat te eten. En een hele dag niet drinken is met het vele zweten niet te doen. Zo wordt hier tegenaan gekeken, zonder scherpslijperij. Omdat ik slechts gedeeltelijk vast, zal ik aan het einde van de Ramadhan een donatie geven, waarmee rijst en olie voor de armsten uit de buurt wordt gekocht. Het doen van een donatie op deze wijze is goed mogeljk.

Het “mudik” oftewel “pulang kampung” (naar de familie in de kampung gaan om het Suikerfeest te vieren) begint voorzichtig op gang te komen. Maar de grootste drukte zal over ongeveer 2 weken beginnen. Vliegtuigen, treinen en bussen zijn dan overvol. En op de grote wegen worden posten ingericht voor onder meer politie en EHBO. De jaarlijkse volksverhuizing.

De maaltijd van vandaag na zonsondergang

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ramadhan, de vastenmaand (2 april 2018)

Intussen zijn de Paasdagen in Nederland bijna voorbij. In mijn desa was er van Pasen niets te merken, er zijn immers geen christenen in mijn desa.
Op Goede Vrijdag en Tweede Paasdagwaren de scholen in Indonesie gesloten; het zijn officiele feestdagen in Indonesie.
Inmiddels nadert de jaarlijkse vastenmaand (“Bulan puasa”), de Ramadhan. Deze begint op 15 mei en eindigt op 15 juni en dan is het Lebaran, het Suikerfeest. Hier en daar wordt er al gesproken over de komende vastenmaand en het aansluitende Suikerfeest. Vele mensen uit de desa, die elders in Indonesie wonen en werken, “pulang kampung” oftewel “mudik”, dwz. gaan naar hun geboortedesa en hun familie daar om het Suikerfeest te vieren. Dit is de tijd, dat het verkeer vooral op Java vast komt te zitten. Miljoenen mensen zijn onderweg; treinen, vliegtuigen en bussen zijn vol, en op de wegen zijn enorme files. Voor hen, die met de auto van Bali naar Java gaan met de ferry, is het uren wachten bij Gilimanuk; ikzelf heb jaren geleden 8 uur moeten wachten voordat ik met de auto op een boot kon.
Er wordt alom gevast in de vastenmaand. Heel veel warungen zijn overdag gesloten, en het is lastig om aan een maaltijd te komen. Na “Maghrib” (het avond-gebed na zonsondergang, om plm 17.30 uur) mag er weer gegeten en gedronken worden. Zij die niet hebben kunnen vasten, kunnen in plaats daarvan geld doneren aan de moskee.
Uitgezonderd van het vasten zijn oude mensen, zieken, zwangere vrouwen, vrouwen met baby’s en reizigers.
Ikzelf vast “half”; in de tropenhitte is geen water drinken overdag geen optie voor mij. En rond het middaguur eet ik een thee-schoteltje eenvoudig eten. Het tropisch klimaat is zeker geen makkelijk klimaat.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadhan in de desa (11 juni 2016)

De eerste week van de Ramadhan zit erop. Duidelijk is te merken, dat het leven in de desa enigszins is ingezakt. In de middag is het erg rustig in de desa. En ook ’s avonds is er minder verkeer dan gebruikelijk.
Mijn indruk is, dat verreweg de meesten zich aan het vasten houden. Kinderen tot zo’n 7-8 jaar hoeven niet te vasten; ook oude mensen niet, maar de meeste oude mensen vasten toch.
Tijdens de avonden zijn vanuit de moskeen gebeden te horen via luidsprekers. In de nacht is het gelukkig rustig.
Na Magrib (rond 18.00 uur) is het “buka puasa”, wordt het vasten onderbroken tot Subuh (het eerste ochtend gebed rond 04.00 uur. Vlak voor Subuh wordt nog een keer gegeten, en dan pas weer na Magrib.
In de steden en grotere stadjes is er na Magrib een run op warungen en restaurants; men neemt het er goed van. In de supermarkten zijn erg veel zoetigheden in de aanbieding, met name allerlei soorten koekjes en dadels.
Het is een welhaast feestelijke bedoeling, dit buka puasa.
In mijn desa gaat het er veel rustiger aan toe. Veel extra lekkernijen zijn er niet. Daarvoor moet je naar Balung of Bangsalsari.
Ik vast slechts beperkt; drinken moet sowieso met de hitte hier, en gezondheid staat bij mij bovenaan. De desa-bewoners raden mij ook aan om in elk geval iets te eten rond het middaguur. Ik eet dan op mijn kamer, omdat het van geen respect getuigt om in het openbaar te eten, terwijl iedereen aan het vasten is.
Nog 3 weken en dan is het Suikerfeest, Lebaran. Hier en daar is men al begonnen met het opknappen van het huis, een verfje bijvoorbeeld. Ook wordt al nagedacht over het kopen van nieuwe kleren. Met Lebaran wil iedereen er goed uitzien. Langzamerhand gaat men steeds meer toeleven naar Lebaran, het jaarlijkse feest, dat zijn weerga niet kent.
De massale volksverhuizing op Java, het “pulang kampung”, komt over ongeveer een week langzaam op gang, met als hoogtepunt de laatste paar dagen voor Lebaran. Met Lebaran wil eigenlijk iedereen bij familie zijn.

Buka puasa

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

6 Juni 2016: begin van de Ramadhan

Morgen, maandag 6 juni, begint de vastenmaand de Ramadhan. Van zonsopgang (plm 5.00 uur) tot zonsondergang (plm 18.00 uur) wordt niet gegeten en gedronken.
Overdag zijn de meeste warungen gesloten. Ik heb de afgelopen jaren al een paar keer de Ramadhan meegemaakt, en heb de indruk, dat verreweg de meesten zich hieraan houden; hoewel ik niet weet, of er achter een gesloten deur thuis toch wat wordt genuttigd.
De Ramadhan is een maand van bezinning, een maand waarin extra aandacht geschonken wordt aan verdraagzaamheid, vrijgevigheid, liefdadigheid en saamhorigheid. Volgens de islam leert vasten de mens aan zichzelf te bedwingen en kan het eigenschappen aanleren als discipline, uithoudingsvermogen en vooral zelfbeheersing, en leert het de mens aan, de baas te zijn over begeerten en lusten.
Zieken, zwangere vrouwen, ouden van dagen, militairen in oorlogstijd, jonge kinderen, reizigers en alle anderen voor wie het vasten een bedreiging vormt voor de gezondheid (denk bijvoorbeeld aan mensen met suikerziekte) of vertragend werkt op herstel van een ziekte, zijn echter niet overal verplicht om te vasten.
Een hele dag niet eten en drinken is voor mij niet mogelijk; in de hitte hier moet ik sowieso overdag veel drinken.
Mijn buurtje weet, dat het vasten mij moeilijk vergaat; ik krijg dan ook de raad, om toch wat te eten. Ik zal dat ook zeker gaan doen, maar op zo’n manier, dat anderen het niet zien; het is ongepast om tijdens de vastenmaand openlijk te eten of te drinken. Ik heb hier alle begrip voor.
Ik volg het nieuws in Nederland elke dag; ik lees de bekende dagbladen en kijk naar het NOS-journaal. Ik ben dus op de hoogte van de problemen, die er zijn met betrekking tot de Islam en moslims. Het moet mij echter van het hart, dat geen van de problemen, die zich in Nederland voordoen, aanwezig zijn in mijn gehele district. Er heerst hier een bijzonder verdraagzame sfeer, ook naar niet-moslims, zoals christenen, hindu’s en boeddhisten.
Bali wordt ook wel genoemd het “eiland der goden”, er zijn veel andere benamingen voor Bali, allemaal geven ze aan de bijzondere sfeer op Bali, zoals tolerantie en harmonie. Het Hindoeisme heeft een grote aantrekkingskracht op zeer veel toeristen; je kunt gewoon deelnemen aan de tempelceremonies, die erg kleurrijk zijn. En de vele soorten offertjes (groot en klein) raken velen.

Ik woon en leef nu al ettelijke jaren op Oost Java, al eeuwen lang geheel islamitisch. Door de tolerante sfeer hier en de verdraagzaamheid jegens anderen vind ik de benaming voor Bali “(ei)land der goden” ook in alle opzichten van toepassing op Oost Java. De Adat hier op Oost Java wordt niet verstoord door de miljoenen toeristen zoals op Bali. Het is hier in de desa daarom buitengewoon authentiek.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Lebaran, het Suikerfeest (19 july 2015)

Afgelopen vrijdag was het Lebaran, veruit het grootste jaarlijkse feest in Indonesie. Het einde van de vastenmaand Ramadan. Er wordt over het algemeen de hand gehouden aan het vasten in mijn desa, is mijn indruk. Omdat een hele dag vasten (en dat gedurende en maand) mij  zwaar valt, eet ik wel tussen de middag (“buka  puasa”) en dat met instemming van de desa-bewoners. Het is immers niet de bedoeling, dat je ziek wordt van het vasten.
Voorafgaand aan Lebaran zijn in mijn regio vele wegen (met name die tussen de desa’s) gerepareerd; sommige delen zijn geasfalteerd, bij andere wegen is volstaan met het dichten van de gaten in de weg met asfalt. In elk geval een verbetering, want vele wegen waren er slecht aan toe.
Een paar dagen voor Lebaran hebben velen hun huis van buiten geverfd, zodat die er met Lebaran goed uitzien.
De politie had het afsteken van hard knal vuurwerk in de dagen voor Lebaran verboden, en tot mijn verassing werd daar redelijk de hand aan gehouden.
De week voor Lebaran kwam een enorme volksverhuizing op gang; miljoenen onderweg naar hun geboortedorp of de plaats, waar nog familie woont: het “mudik” of “pulang kampung”. Langs de grote wegen overal politieposten, waar ook een EHBO post is, soms ook de mogelijkheid om de auto te laten repareren. De drukte op de wegen is enorm.
Grote bedrijven laten elk honderden bussen rijden, waarmee men gratis wordt vervoerd. Voor velen een uitkomst, want velen hebben het niet breed.

Lebaran begon al donderdagavond (“malam jum’aat”, de dag begint met de avond ervoor). Vrachtwagens met grote geluidsinstallaties reden door het dorp en verkondigden het einde van de Ramadan. Ook was er het nodig vuurwerk.
De hele nacht klonk het “Allah U Akbar” uit de luidsprekers van de moskeeen, en vrijdagochtend om 05.30 uur ging men massaal naar de moskee voor een gebedsdienst, die ongeveer 3 kwartier duurde.
Hierna kort huiswaarts, vervolgens even op bezoek bij de buurtbewoners om goede wensen over te brengen en vergiffenis van fouten te vragen. Daarna weer naar huis. De rest van de dag gaat iedereen bij iedereen op bezoek; het zijn doorgaans kortere (beleefdheids) bezoeken.
We zijn nu een paar dagen verder en nog steeds is het buitengewoon druk op de wegen. Nog steeds worden veel bezoeken afgelegd.
Veel familieleden, die elders in Indonesie wonen en werken, komen maar eenmaal per jaar naar hun geboortedorp, dus met Lebaran.
En dan moeten er natuurlijk ook vrienden en anderen in de desa bezocht worden. De drukte zal nog ongeveer een week aanhouden, waarna langzamerhand het normale leven weer terug keert. Tot op zekere hoogte, want er staat nog veel op het programma in mijn desa de komende maand: paalklimmen, touwtrekken, wandeltochten, karnaval en meer.

Politie-post

Drukte op de weg.

ARUS MUDIK MOTOR

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadan (04 july 2014)

Inmiddels zit de eerste week van de Ramadan er bijna op.
In de desa is het iets rustiger dan anders, maar alle werkzaamheden gaan gewoon door. Ik heb inderdaad nog niemand zien eten of roken overdag. Wat echter bij de mensen thuis gebeurt, weet ik niet.
Rond een uur of 18.00 kan gegeten worden. Daarna is het druk op straat, iedereen wil elkaar ontmoeten. Op de pasar malams is een keur aan gerechten en snacks te vinden voor het zg. “buka puasa” = het openen van het vasten.
Ik krijg de indruk, dat de meeste mensen inderdaad rond 03.30 uur opstaan om te eten, voordat de vasten begint. Velen gaan daarna weer naar bed. Ikzelf blijf doorslapen, omdat ik op dat tijdstip onmogelijk iets kan eten.
Tijdens de avonduren wordt een deel van de Koran gelezen, te horen via de luidsprekers. De bedoeling is, dat de Koran in zijn geheel wordt gelezen gedurende de vastenmaand.
Ik heb zelf een gematigd “eet-programma” voor overdag, op aanraden van de dorpelingen hier, die weten, dat ik het vasten niet gewend ben. Ik eet alleen niet openlijk, om de mensen niet voor het hoofd te stoten.
Het is duidelijk te merken, dat de vastenmaand aan de gang is. Het tempo van het dagelijks leven is in een lagere versnelling gekomen.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ramadan (29 juni 2014)

Op 28 of 29 juni, de datum wordt nog precies vastgesteld, begint de Ramadan, de jaarlijkse vastenmaand van de moslims.
Van zonsopgang tot zonsondergang wordt niet gegeten en gedronken.
Vrijgesteld van het vasten zijn: zwangere vrouwen, vrouwen, die recent gebaard hebben, oude mensen, zieken, reizenden en kleine kinderen.
Ik zal dit jaar voor het eerst de Ramadan in mijn islamitische desa meemaken. En ik moet zeggen, dat ik er aanvankelijk erg tegenop zag. De hele dag niet eten en drinken, en dat in de tropen. Ik heb met nogal wat dorpelingen over de (mijn) vasten gesproken, en het blijkt, dat voor mij de soep niet zo heet wordt gegeten, als die opgediend wordt.
In de eerste plaats is er geen harde dwang om te vasten. Vervolgens kan ik rond het middaguur de vasten “breken” door wel wat te eten. Ook in de loop van de middag is een klein “breekje” mogelijk.
Wel verwacht men van mij, dat ik overdag niet in het openbaar rook, en als ik de vasten breek voor een kleine maaltijd, dit niet in het openbaar doe. Een goed gebruik bij het “halve vasten” is, om een geldsbedrag aan de moskee te schenken, voor de armenpot bijvoorbeeld.
Al met al een indonesische oplossing. Er zijn regels, maar die kunnen worden aangepast al naar gelang de situatie. Dit geldt voor heel veel terreinen van het dagelijks leven in Indonesie.
Eind july is er het Suikerfeest (Lebaran), dat elk jaar groots gevierd wordt. Ongeveer 2 weken van tevoren komt er in Indonesie een volksverhuizing op gang. Miljoenen mensen gaan naar hun geboortedorp, “pulang kampung” of “mudik”.
Treinen en vliegtuigen zijn vol, bedrijven stellen gratis bussen beschikbaar om minder draagkrachtigen te vervoeren. Langs de grote doorgaande wegen op Java zijn om de zoveel kilometer politieposten opgezet, met EHBO posten en andere voorzieningen. De TV volgt de ontwikkelngen nauwgezet.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.