Auteursarchief: Oost Java Info

Over Oost Java Info

Berichten uit een javaanse desa bij Jember, Oost Java, door een nederlander, die in de desa woont.

Lebaran (5 juni 2019)

Buurtbewoners voor mijn huis, tijdens de rondgang door de buurt ter gelegenheid van Lebaran.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , | 1 reactie

Een gezegend Suikerfeest, Eid Mubarak ! (5 juni 2019)


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Idul Fitri, Lebaran, het Suikerfeest !

Het is nu dinsdagavond hier, 20.30 uur. Zojuist passeerde een kleine, doch zeer luidruchtige stoet met luidsprekers op een truck, mijn huis. Uit de luidsprekers klonken religieuze liederen en recitaties. Lebaran is begonnen. Om 18.00 uur was er het avondgebed (maghrib) in de kleine moskee achter mijn huis en daarna zijn de feestelijkheden voor Lebaran dus begonnen. Het is een drukte van belang in de desa. De drukte zal ongeveer 2 weken duren, daarna zal de rust weer terugkeren.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Verloop van het “Lebaran-verkeer” op Java (3 juni 2019)

De traditionele Takbir vindt morgen ook in de desa plaats

De grootste drukte op Java is inmiddels achter de rug. De meeste mensen zullen gearriveeerd zijn op hun plek.
Ondertussen hebben overheidsinstanties, waaronder de politie, bekend gemaakt, dat het “Lebaran-verkeer” zeer goed is verlopen dit jaar. Er waren veel minder files; de in gebruikstelling van de 4-baans snelweg Jakarta-Surabaya met de vele aftakkingen naar andere grote steden (zoals Malang, Surakarta, Semarang en meer, ook 4-baans wegen) hebben het Lebaran-verkeer goed doen verlopen. Een ander gevolg van de in gebruikname van de snelwegen is een drastische vermindering van binnenlandse vluchten op Java. Mensen geven de voorkeur aan vervoer per auto.

Morgen (dinsdag) is het de laatste dag van de Ramadan. Het wordt overal een zeer drukke dag; de laatste boodschappen moeten gedaan worden, in en om huis moet het netjes zijn. Zelf ga ik morgenochtend naar de markt in Semboro voor wat lekkere aankopen en daarna maak ook ik het huis aan kant.
Na het avondgebed rond 18.00 uur (Maghrib) zullen de mensen de straat op gaan; er zal vuurwerk worden afgestoken, en er vinden rondgangen plaats met fakkels (Takbir). Woensdagochtend rond 06.00 uur naar de moskee, en dan is het helemaal Lebaran.


 

Categorieën: Islam / Religie | Tags: | Een reactie plaatsen

Video-beelden van de Lebaran-exodus op Java (2 juni 2019)

Dit weekeinde zijn zo’n 15 miljoen mensen op Java onderweg naar hun geboorteplaats om woensdag het Suikerfeest te vieren bij familie.
Hierbij wat korte video-beelden van de enorme drukte op de wegen.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lebaran-exodus begonnen (31 mei 2019)

De foto hierboven is genomen bij Cikampek Toll Road bij Jakarta. De 4-baans snelwegen zijn toll-roads, waarvoor betaald moet worden.

De massale exodus van vele miljoenen mensen, vooral uit Jakarta, om in hun geboorte-plaats Lebaran te vieren, begint op gang te komen. De politie en het leger zijn paraat om ervoor te zorgen, dat de exodus goed zal verlopen.
In mijn desa zijn de eersten al teruggekeerd; een groot aantal werkt op Bali. Overdag is het nog rustig in de desa, maar na het avondgebed om 18.00 uur begint er al enige (vrolijke) spanning te ontstaan: er wordt hier en daar al vuurwerk afgestoken door de jeugd, en mensen groepen samen bij een warung of gewoon voor het huis.
Niet alleen zijn er al veel mensen onderweg, thuis moet ook nog een en ander worden gedaan: een likje verf, de tuin netjes, en veel boodschappen doen voor de vele gasten die langs zulllen komen. Op de pasar en in vele supermarkten zijn grote hoeveelheden snacks  in allerlei soorten te koop.
Aanstaande woensdag na het avondgebed om 18.00 uur is het dan Lebaran. De dag begint hier met de avond van tevoren: maandagavond = malam selasa (de nacht van dinsdag). Woensdag (5 juni) begint met malam rabu (de nacht van woensdag) op dinsdagavond (voor ons).
Dinsdagavond zijn er optochten, en woensdagochtend is het in alle vroegte naar de moskee. En hierna begint het echte feestvieren, dwz. de buurtgenoten worden gefeliciteerd, mensen komen langs voor felicitaties en een snackje. Het zal een drukte van belang zijn in de desa.

Afbeeldingsresultaat voor mudik 2019

 


 

Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , | 1 reactie

Telecommunicatie en nostalgie (25 mei 2019)

Een ouderwetse telefoon-centrale

Eind 50-er jaren van de vorige eeuw (ik woonde met mijn ouders in Utrecht) kregen wij telefoon thuis, zo’n hangtoestel aan de muur in de gang. Het was bijna een heilig voorwerp; aanraken, zelfs ernaar kijken was geheel uit den boze en het ontbrak er nog maar aan, dat het ding op een altaar stond. Bellen met duitsland ging via de operator en het kon een tijd duren voordat er verbinding was. Er waren toen niet veel mensen, die een telefoon thuis hadden.
De telefoongesprekken werden tot stand gebracht via de telefooncentrale, waar telefonistes zeer druk in de weer waren met het verplaatsen van vele stekkertjes in een groot scherm met heel veel gaatjes. Een combinatie van stekkertjes en bepaalde gaten leverde een verbinding op.
In die tijd waren er ook nog geen supermarkten; je kocht koffie per ons (of minder) bij de kruidenier (in een puntzak). Kassa’s waren prachtige apparaten met een slinger en een bel.
Het was ook de tijd, dat tijdens voetbalwedstrijden 1 of hooguit 2 agenten rondom het speelveld wandelden met de handen op de rug.
Koffie-zet apparaten waren er nog niet. Het NS-station Meppel was beroemd om de koffie, die aangeboden werd door koffieverkopers, die langs de treinen liepen met een wagentje of een dienblad.
Indonesie was toen voor mij een ver-van-mijn-bed show; niemand van mijn familie had contacten met Indonesie; ik had er nauwelijks van gehoord. In de laatste klas van de lagere school kwam ik te zitten vlakbij 2 jongens, die afkomstig waren van de Molukken; dit was mijn eerste contact met Indonesie, een onbereikbaar ver land. Een vakantie naar Frankrijk was toen al heel wat en alleen voor hen, die geld hadden.

Jakarta toen en nu. Op de linkerfoto duidelijk te zien, dat Jakarta nog een kampong-stad was.

In 1979 was ik voor de eerste keer in Indonesie. In Jakarta stonden slechts een paar grote gebouwen (o.m. Hotel Indonesia, Dep. Store Sarinah, President Hotel). Jakarta was een verzameling kampongs, er waren geen wegen met viaducten of fly-overs; file’s bestonden niet. Het vliegveld (Halim Perdana Kusuma) sloot in de loop van de avond. Het huidige vliegveld Soekarno-Hatta werd pas in gebruik gesteld in 1985. De vlucht van Amsterdam naar Jakarta kon wel 24 uur duren, er moest 2x onderweg gestopt worden om bij te tanken. Bali was nog een rustig oord, met een beperkt aantal toeristen. Iin Kuta was nog geen hoogbouw, maar er waren talloze kleine bungalowtjes (bv. Poppies Gang).
Internet en mobiel bellen was er nog niet. Het versturen van telegrammen gebeurde veel. De alom betrouwbare Blue Bird taxi’s waren er toen al wel. Bali was nog geen toeristen-bestemming. Geld pinnen “uit de muur” was er niet, je moest Traveller-cheques meenemen en die bij een bank omwisselen in valuta.
Op een dag wilde ik bellen met nederland. Ik moest daarvoor in de ochtend naar het grote postkantoor; het nummer, dat ik wilde bellen in nederland, werd genoteerd en mij werd gezegd, dat ik eind van de middag weer terug moest komen. Toen ik weer in het postkantoor was, moest ik na een tijd wachten naar een telefooncel; op een gegeven moment werd gezegd, dat ik de hoorn kon opnemen, en toen hoorde ik: “this is singapore”, “this is delhi”, “this is frankfurt”, dit is amsterdam”, “dit is groningen, U kunt nu spreken”. Ook hier een echte telefooncentrale met telefonistes, die zeer druk in de weer waren met stekkertjes in een groot scherm met gaatjes.
Overal in ìndonesie waren toen de “wartels” (warung telpon), waar je kon bellen en gebeld worden. Na 1990 kwamen de eerste mobieltjes; je kon er alleen mee bellen en berichten versturen. Pas na 2005 kwamen langzamerhand de i-phones.
Digitale foto’s maken was er niet bij tijdens het verblijf in Indonesie; digitaal foto’s maken bestond nog niet. Je had film-rolletjes voor je toestel, en als het filmpje vol was, kon je in een foto-toko de filmrolletjes laten ontwikkelen; dat duurde eerst wel een week, later waren ze dezelfde dag klaar.
Brommers (motoren) waren er niet, je kon overal komen met de bemo (minibusjes). De bemo’s zijn er nu nog wel, maar alleen op grote wegen. Naar mijn desa en andere desa’s in mijn regio gaan geen bemo’s meer; vrijwel iedereen heeft nu een brommer. Wel zijn er steeds meer gemotoriseerde becak’s, die de plaats ingenomen hebben van de bemo’s. Met een gemotoriseerde bemo kun je bv. naar een desa 10 km verder.
In heel Zuid Oost Azie rijden ontelbaar veel motoren; het is het meest gebruikte vervoermiddel in Indonesie. Bijna iedereen koopt ze op krediet.

Voorloper van de supermarkt: de kruidenier

In 2006 was ik voor langere tijd in Indonesie. Jakarta was inmiddels een enorme wereldstad geworden, met erg veel hoge gebouwen, grote supermarkten, wegen met viaducten en fly-overs en vele, vele file’s. Het vliegveld Sukarno-Hatta was inmiddels een grote moderne luchthaven geworden. Het massa-toerisme naar Bali was op gang gekomen, maar nog niet met de huidige aantallen. Geld pinnen “uit de muur” was mogelijk.
Er waren al wel mobieltjes, (alleen bellen en sms-sen), maar bijna nog geen I-phones. Het bellen met nederland was nog steeds lastig. Het kon via een speciaal nummer op mijn mobiel, maar de verbinding was slecht. Na 2005 kwamen langzamerhand de i-phones.
Internet was er al wel, overal waren internetcafe’s, waarmee je het contact met het thuisfront kon onderhouden.

Nu, in 2019, is Jakarta een gigantische wereldstad met plm. 30 miljoen inwoners. Miljoenen buitenlanders gaan jaarlijks naar Bali; steeds meer zorgen in Bali over de balinese culuur, die aan alle kanten wordt bedreigd. Op Java worden veel 4-baans snelwegen in gebruik gesteld en op Sulawesi worden spoorwegen aangelegd.
Internet en i-phones zijn alom in gebruik in Indonesie. Sinds een paar jaar zijn er I-phones en allerlei apps, waaronder Whatsapp, waarmee je gratis kan bellen. De beeld- en geluidskwaliteit is zeer goed. En van deze apps (vooral Whatsapp en Line) wordt in Indonesie zeer veel gebruik gemaakt. De jongeren hebben bijna allemaal I-phones; laptops zie je heel weinig, want met de mobieltjes kun je bellen, bankzaken doen, mailen en meer. Een laptop is voor de meeste mensen niet nodig. De meesten kopen een i-phone op krediet.
De “wartels” en internetcafe’s zijn nu verleden tijd in Indonesie.

Mijn kleinzoon is nu 1 jaar en 2 maanden. Elke dag komt hij een paar keer op mijn kamer, en dan kijken we samen wat kinderfilmpjes. Als het filmpje hem niet bevalt, maakt hij dat terdege duidelijk. Inmiddels begint hij in de gaten te krijgen, dat je door met een vinger over het scherm te bewegen, een ander filmpje kunt zien. Het zal niet lang meer duren, of hij kan het mobiel zelf bedienen.

Kassa uit de goede oude tijd


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Reizen en transport | Een reactie plaatsen

De toestand in Indonesie (19 mei 2019)

De elite-eenheid van de politie, Densus 88, doet arrestaties in Bogor.

Op 17 april jl. zijn er presidents-verkiezingen geweest in Indonesie. Op 22 mei aanstaande wordt de officiele uitslag bekend gemaakt.
Volgens alle peilingen en voorlopige uitslagen zal de huidige president Jokowi gaan winnen met plm 55% van de stemmen.
Zijn tegenstander echter, Prabowo, heeft de overwinning opgeeist. Hij spreekt dreigende taal, vertrouwt de tellingsburo’s niet. Hij steunt onder meer op “randgroep” extremistische islam-groeperingen, zoals de beruchte FPI.
Bij de verkiezingen in 2014 heeft hij ook van Jokowi verloren.
Er is spanning in het land met de officiele uitslag in het verschiet. De politie in Jakarta heeft duizenden agenten extra in dienst; op heel Java zijn tientallen terroristen opgepakt.
In mijn regio is er niets van te merken. Jokowi houdt zich rustig.
We zulllen zien, hoe het verder gaat.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: | Een reactie plaatsen

Verloop van de Ramadan (19 mei 2019)

Buka puasa thuis

We zijn nu halverwege de vastenmaand, de Ramadan. Over 2 weken is het Lebaran, het Suikerfeest.
In de desa is het nu wat rustiger dan gewoonlijk. Met name rond het middaguur wordt er veel gerust. Warungen en restaurants in de regio zijn overdag gesloten. Restaurants, die open willen blijven om niet-moslimgasten te bedienen, hebben een vergunning nodig.
Na 3 uur in de middag wordt het weer iets drukker in de desa; warungen worden gereed gemaakt om straks na half 6 mensen te kunnen bedienen. De winkels zijn gewoon open, en de markt is levendig zoals gewoonlijk.
Niet iedereen in de desa neemt het even nauw met het vasten; ik zie wel eens iemand roken of een kop koffie drinken. Het fanatisme, waarmee het vasten tijdens de Ramadan gepaard gaat bij veel moslims in nederland, ontbreekt hier. Het is ieders verantwoordelijkheid hoe om te gaan met het vasten, is de opvatting hier. Maar over het algemeen houden de meesten zich aan de vasten. Wel is het volstrekt not-done om publiekelijk te eten of te drinken.
Zoals gezegd is na half 6 in de namiddag het “buka puasa” (onderbreken van het vasten); in de grotere plaatsen zijn vaak speciale gerechten te krijgen en velen eten met elkaar. Het is dan een drukte van belang op de markten. Echter, de gerechten zijn heel anders dan de in nederland bekende indonesische gerechten, de gerechten van de bekende rijsttafel. Van een rijsttafel heeft hier nog nooit iemand gehoord, de rijsttafel was een vinding van de nederlanders in de koloniale periode.
In de loop van volgende week begint zo langzamerhand het “pulang kampung”, miljoenen zijn dan onderweg naar hun geboortedorp om samen met familie het Suikerfeest te vieren. Het Suikerfeest is een dure periode voor de mensen; er worden nieuwe kleren gekocht, er moeten allerlei versnaperingen in huis zijn voor  de gasten en velen geven het huis een likje verf.
Ongeveer 2 weken duurt de feestelijke periode na het Suikerfeest. Het is dan een komen en gaan van mensen, die even aanwippen voor felicitaties.

Op de pasar


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Massage thuis (17 mei 2019)

De strepen op de rug op de foto hierboven zijn niet het gevolg van een vechtpartij, stokslagen of wat dan ook. De strepen zijn van na een massage.

Massage in Indonesie heeft een lange traditie. Er wordt veel gemasseerd; bij ziekte, bij grote vermoeidheid, bij lichamelijke klachten. Een masseur is een “tukang pijat”; het kan een man of vrouw zijn. De tukang kan thuis komen bij de “patient”, maar de patient kan ook naar het huis van de tukang. De tukang heeft het vak geleerd van vader of iemand anders.
Een massage duurt 1,5 – 2 uur. Het hele lichaam, van boven tot beneden, wordt gekneed, gewreven, getrokken en gemasserd. Van hoofd tot de tenen en geheel pijnloos is het niet.
Het masseren gebeurt in volle openbaarheid, de patient ligt op de grond. Huisgenoten, als die er zijn, zijn de toeschouwers en maken een praatje met elkaar. Als massage-olie wordt body-creme of een eigen olie van de tukang gebruikt.
Aan het einde van de massage neemt de tukang een muntstuk, en wrijft daarmee fors over de rug van de “patient”. Vandaar aan het einde van de behandeling de strepen op de rug. Het zou “slechte lucht” uit het lichaam doen verdwijnen.
Op Bali is er een hele massage-cultus; etherische olien, water met bloemetjes, zeer speciale cremes en meer worden gebruikt; en de namen voor de massages mogen er ook zijn: Ayurvedische massage, massage met stenen, reflexologische (?) massage en meer.
De massage-salons op Bali varieren van eenvoudig tot zeer luxe. Men betaalt er gepeperde prijzen. Je moet op Bali ook uitkijken, dat je niet bij een “erotische” massage-salon belandt. Met massage heeft deze flauwekul echter niets te maken; het zal wel een aangenaam gevoel geven en rustgevend zijn, maar nogmaals, met de echte massage door een tukang heeft dit niets te maken.

Balinese massage; masseren met de elleboog komt niet voor bij de tukang, en al helemaal geen bloemetjes in het haar

Afbeeldingsresultaat voor balinese massage
De echte massage door een tukang is niet geheel pijnloos. De tukang gebruikt veel kracht voor de massage.
Een massage door een tukang in mijn desa kost plm rp 30.000 (2 euro) voor 1,5 – 2 uur. Na afloop van de massage is er koffie voor de tukang, en wordt er even gekletst.

Massage thuis op de grond door een tukang


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

“Ik verlang naar mijn moeder” (13 mei 2019)

Op Facebook verscheen een overdenking over en lofzang op moeder. Er is erg veel op gereageerd, uitsluitend positief.
De moeder heeft in de Islam de hoogste positie en wordt zeer gerespecteerd; “via de moeder komt men in het paradijs”.
De jongen op de foto wacht met zijn zieke moeder in het ziekenhuis.
.
Het bericht was in het indonesisch. Met hulp van Google-translate is het vertaald en bewerkt. Onderaan staat het bericht in het indonesisch.
.
Door: Wiryo Pranoto
.
Als ik blij ben, ben ik op zoek naar mijn partner …
Als ik verdrietig ben, ben ik op zoek naar mama …
Als ik succes heb, vertel ik mijn partner …
Toen ik faalde vertelde ik het aan mijn moeder …
Ik was blij toen ik mijn partner stevig omhelsde …

Als ik verdrietig ben, knuffel ik mijn moeder stevig …
Als ik op vakantie ben, breng ik mijn partner mee …
Als ik het druk heb, wordt het kind naar het huis van mijn moeder gestuurd …
Ik herinner me altijd mijn partner …
Altijd mama die me herinnert …
Elke keer als ik mijn partner zal bellen …
Onthoud dat ik mama zal bellen …
Ik kocht altijd cadeautjes voor mijn partner …
Ik weet niet wanneer ik een cadeautje voor moeder ga kopen …
Denk er eens over na …
“Als je al betaalt wanneer je werkt …
Heb je geld naar mama gestuurd?
Moeder vraagt niet veel …
zelfs vijftig rupiah is genoeg.
Een traan als we het horen …
Maar als moeder weg is ……….
Ik verlang naar mijn moeder …
Ik verlang naar haar …
Ik verlang heel erg …
Hoeveel kunnen hun moeders voeden als ze ziek zijn …?
Hoeveel zijn in staat om het braaksel van moeder af te vegen …?
Hoevelen kunnen de onreine moeder schoonmaken …?
Hoeveel zijn in staat om zich te ontdoen van pus en de wonden van moeder te verzorgen …?
Hoeveel mensen kunnen vrij nemen om voor hun zieke moeder te zorgen …?
En het einde …
Hoeveel zijn er gekomen om te bidden voor moeder …?
NIET DOEN !! uitstellen om je ouders gelukkig te maken, terwijl ze er nog steeds zijn, later kun je alleen maar een gebed sturen.
Voor degenen van wie de moeder  er nog steeds is, moge zij hun leeftijd verlengen en worden ze gegeven aan rizky, wat oneindig is …
En voor degenen van wie de moeder is gestorven, hopelijk zal zij in het paradijs komen bij Allah, de Schoonste …
Amen …
Blijf niet zeuren om af en toe hard te werken en geef het geld aan mama, je zult zelf voldoening voelen.
.

De indonesische tekst
.
Door:  Wiryo Pranoto
.
Categorieën: Het gezin, ouders en kinderen | Tags: | Een reactie plaatsen

Boetes voor “over-stay” zeer fors gestegen (10 mei 2019)

Met ingang van een paar dagen geleden zijn de boetes voor “overstay” van een visum drastisch verhoogd. Vroeger was de boete per dag voor overstay rp 250.000; nu is dat rp 1.000.000 (ongeveer 70 euro per dag dus !).
De verlenging van een visa-on-arrival kost nu rp 500.000.

De boetes voor overstay van minder dan 60 dagen kunnen worden betaald. Is de overstay meer dan 60 dagen, dan betreft het een strafbaar feit, waarbij men vastgezet kan worden; ook kan men op een zwarte lijst komen en kan de toegang tot Indonesie worden ontzegd.
Meer informatie is te vinden op: https://balidiscovery.com/news/what-youll-pay-to-overstay


Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: | Een reactie plaatsen

Het weer – regenseizoen voorbij ? (9 mei 2019)

Het weer nu

Inmiddels is het bijna midden mei en het regenseizoen lijkt voorbij. De afgelopen weken was er steeds minder regen en de laatste dagen helemaal geen regen. Eind juni begint het “koude” seizoen (in de vroege ochtend kan de temperatuur dan gedaald zijn tot 18 C), dat duurt tot september en tot die tijd wordt het zeer heet, althans zo was het steeds in het verleden. Ook hier verloopt het weer niet zoals vroeger; het regenseizoen vorig jaar en dit jaar was niet een echt regenseizoen; erg veel droge periodes. Wel onweersbuien, maar slechts een enkele keer een enorme onweersbui met felle bliksem en enorme klappen; dat kwam tijdens de regenseizoenen vroeger veel vaker voor.
De middagtempertuur loopt nu op tot 34 C; in de namiddag wordt het aangenaam en ’s ochtends vroeg is het 26C. Mooie blauwe luchten, met wat schapenwolkjes. In de late namiddag kan er donkere bewolking opzetten, maar daaruit valt geen regen.

In de hele regio is inmiddels de rijst weer geplant. Over 3 maanden is er de oogst, waarna 3 maanden geen rijst wordt geplant maar vooral kedelai (de grondstof voor soja-produkten). Het is dan het droge seizoen, en de kedelai heeft weinig water nodig.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

De Ramadan (5 mei 2019)

Morgen, maandag 6 mei, begint de vastenmaand, de Ramadan. Op 5 en 6 juni is het Lebaran, Idul Fitri oftewel het Suikerfeest.
Het vasten begint na Subuh, het ochtendgebed om plm 4.30 uur in de morgen. En eindigt na Maghrib, het avondgebed om plm 17.30 uur. Dan is het “buka puasa” (het onderbreken van het vasten). Er wordt alom gevast, de meeste warungen en restaurants zijn overdag gesloten. Het vasten is hier een volstrekt normale zaak; hoe streng met het vasten om te gaan, is voor ieder om te beslissen. Degenen, die niet vasten, de niet-moslims, eten in beslotenheid; het fatsoen eist, dat men niet in het openbaar eet tijdens de Ramadan. In nederland veel aandacht voor de gezondheidsaspecten van het vasten, uiteraard weer vele deskundigen, die hun zwart-gallige kijk op het vasten botvieren. In Indonesie in het geheel niet. Zij, die ver van hun vaderland wonen, zijn doorgaans strenger in het geloof dan degenen in hun thuisland. Ik heb meermalen op de ned. TV verhitte discussies gezien over het vasten en daar kan het fel aan toegaan (“U bent geen moslim als U …”). Dit soort gesprekken heb ik hier niet meegemaakt, het is aan ieder te beslissen hoe met het vasten om te gaan.
Over ongeveer 2 weken begint het “mudik” oftewel het “pulang kampung” op gang te komen (men gaat naar de thuis-desa om met familie Lebaran te vieren). Miljoenen mensen in heel Indonesie zijn dan onderweg. Op Java zal het mudik waarschijnlijk beter gaan dan vroeger, omdat veel grote tol-wegen nu in gebruik zijn. Bijna alle grote steden op Java zijn met elkaar verbonden met 4-baans snelwegen.
In de  loop van de vastenmaand worden ook nieuwe kleren gekocht om er goed uit te zien tijdens het Suikerfeest; huizen krijgen een opknapbeurt.
Die het aangaat, wens ik een goed en gezegende vastentijd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.