Berichten getagd met: overlijden

Pa Sutris overleden – video (3 april 2019)

De laatste reis van Pa Sutris

Vanmiddag is overleden de echtgenoot van Ibu Wasih, Pa Sutris; hij was rond de 60 jaar. Ibu Wasih woont 2 huizen achter mijn huis; zij heeft de warung vlakbij mijn huis, waarover ik al vaker heb bericht. Pa  Sutris was een tengere man met een broze gezondheid. Aan het einde van de middag was hij steeds in de warung om zijn vrouw af te lossen, die naar het avondgebed wilde. Overdag werkte hij zo nu en dan op de sawah; hij had bij huis 2 koeien.
Al een paar weken ging het niet goed met hem, naar ik begreep had hij problemen met de lever. Hij was thuis aan  het zieken. 3 Dagen geleden is hij naar het ziekenhuis gebracht, waar hij dus vandaag is overleden.
Zijn stoffelijk overschot kwam halverwege de middag bij zijn huis aan, waarna de voorbereidingen voor de begrafenis begonnen. Er werd gebeden, het lichaam werd gewassen en in witte doeken gewikkeld. Daarna op een draagbaar naar de begraafplaats, waar hij werd begraven. Meer dan 100 mensen waren aanwezig bij het sterfhuis; voor het merendeel vrouwen, de mannen zijn immers aan het werk.
De hele begrafenis werd verzorgd door de buurtgenoten; de kosten zijn nihil.
Ibu wasih zal de komende tijd niet alleen in huis zijn. Er zijn kinderen en kleinkinderen, die in het huis van Ibu Wasih verblijven.
Ik blijf mij erover verbazen, hoezeer een overlijden hier bij het leven van alledag hoort.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Pa Son overleden (9 nov. 2018)

Vanochtend is in het ziekenhuis Kaliwates te Jember overleden pa Son. Pa Son woonde een paar huizen van mijn huis vandaan. Hij was een gepensioneerde rijksambtenaar, een vriendelijke en tengere man. Wij ontmoetten elkaar vaak voor een kopje koffie in de warung van Ibu Wasih. Bij gebedsbijeenkomsten in mijn huis nodigde ik hem steeds uit. Pa Son had een stoma en zou gisteren daaraan geopereerd worden. De operatie is blijkbaar niet gelukt.
Rond 3 uur in de middag is zijn stoffelijk overschot naar zijn huis gebracht, Hij zal aan het einde van de middag worden begraven, nadat de rituele wassing en de gebeden zijn gedaan.
Pa Son was al lang gescheiden en had geen contact met zijn kinderen. Zijn overburen regelen de begrafenis. Vele ibu’s zijn al langs geweest met rijst. Al met al waren er plm 100 mensen aanwezig.
Een verdrietige dag voor mij. Moge Allah hem thuis ontvangen. Selamat jalan (goede reis).

De laatste reis van pa Son


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | 2 reacties

Even bijpraten (20 april 2015)

Het regenseizoen duurt nog steeds voort, hoewel de buien in hevigheid afnemen, en er meer dagen zijn zonder regen.
Ongeveer een maand geleden was er de rijstoogst; sinds vorige week worden opnieuw rijstplantjes gepoot. En over 3 maanden is er weer oogst. Daarna is er het droge seizoen, en wordt er geen rijst geplant, maar kedelai, de grondstof voor tahu en tempe.
Zo is de cyclus in mijn regio.
De afgelopen rijstoogst heeft wat minder opgebracht, door de schade aan de rijstplantjes vanwege harde wind en zware regen. Rijst is een kwetsbare plant.
Al met al is het geen zwaar regenseizoen geweest in mijn regio, op een paar dagen na. Ik heb het wel eens anders meegemaakt.

Het huis van buurman heeft inmiddels een nieuw dak. Een tukang met 3 helpers zijn er drie weken mee bezig geweest. Al het materiaal van het oude dak, dat nog gebruikt kon worden, heeft men weer gebruikt. En er is weer veel bambu gebruikt, dus de levensduur van het dak is ongeveer 20 jaar.

Regelmatig overlijden bij mij in de buurt mensen; ook een overlijden hoort hier bij het dagelijks leven. De overledene wordt door de buurtbewoners begraven en het leven gaat daarna gewoon weer verder. Als iemand is overleden, wordt het stoffelijk overschot meestal buiten gewassen (naast het huis van de overledene) en in witte doeken gewikkeld, waarna het op een draagbaar naar de begraafplaats word gedragen. Kinderen maken alles mee van begin tot eind. Hetzelfde bij een geboorte, die echter meestal plaats vindt in de dorpskliniek. Kinderen kijken door de ramen en zien alles. Zij groeien dus op met het besef van geboorte en dood.

De executie van 10 gevangenen wordt nu op korte termijn verwacht. Alle juridische procedures zijn vrijwel afgerond.
Het is geen gespreksonderwerp in mijn desa, elders ook niet. Men vindt het aan de ene kant juist, dat ze geexecuteerd worden, men is erg anti-drugs, maar tegelijkertijd vindt men het ook “kasian” voor de betrokkenen.

Het nieuwe hoofd van de politie in Indonesie wordt 4-sterren generaal Badrodin Haiti. Hij zal binnenkort worden beedigd door de president. Hij is geboren en getogen in mijn desa, zijn ouderlijk huis is 2 straten van mijn huis.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Overlijden (30 jan. 2015)

Gisteren is een oude dame bij mij in de buurt overleden. Twee dagen daarvoor, ’s ochtends vroeg, een kennis van mij, ook in de buurt,  55 jaar, geheel onverwacht.
Die kennis van mij was rond 6 uur in de morgen overleden. Om 8 uur in de ochtend was hij al begraven. Ik hoorde het nieuws pas rond 10 uur in de ochtend.
Nadat men weet, dat er iemand is overleden, komen de vrouwen uit de buurt langs met voornamelijk rijst. Dit is bedoeld als bijdrage in de kosten.
Overledenen worden zo snel mogelijk begraven; op de dag van overlijden na een paar uur al. Eerst wordt het stoffelijk overschot gewassen, en daarna in een wit doek gewikkeld. Na gebeden wordt de overledene op een draagbaar naar de begraafplaats gebracht. Iedereen uit de buurt, die kan, volgt de rouwstoet naar de begraafplaats. De tocht naar de begraafplaats gaat grotendeels over de openbare weg. Het verkeer houdt rekening hiermee, geen getoeter, of gemopper. Op de begraafplaats hebben 2 of 3 mannen al een gat gegraven, waar het stoffelijk overschot in gelegd wordt, met het gezicht naar Mekka. Er wordt gebeden, en daarna wordt het graf met aarde toegedekt, en de aanwezigen strooien bloemen op het graf.
Vervolgens gaat men naar huis. 7 Dagen lang is er een rouwperiode. Familieleden van verre worden verwacht, en ook veel anderen zijn in het huis van de familie. Tijdens deze 7 dagen wordt gerouwd en gebeden. Na afloop van deze periode herneemt het leven weer zijn gang.
Na 40 dagen is er thuis een gebedsdienst voor de overledene, en na 1000 dagen weer.
In Nederland duurt het enige dagen, voordat de begrafenis of crematie plaats vindt. De overledene wordt doorgaans opgebaard, vrienden en familie kunen afscheid nemen. En doorgaans is na de crematie of begrafenis een condoleance-receptie. Dit alles nu niet bij de Islam in Indonesie. Er wordt niet gewacht tot alle familieleden er zijn. Men vindt het “kasian” als de overledene niet snel wordt begraven, immers hij gaat naar Allah.
Een overlijden is ook in Indonesie een verdrietige zaak. Echter, het maakt deel uit van het dagelijks leven. In het sterfhuis wordt gerouwd, buiten gaat het leven gewoon door, kinderen spelen, de buren zijn als gebruikelijk druk met hun huishouden. Bij mij in de buurt is vrijwel niet “even nagepraat” over het overlijden van mijn kennis.
Kinderen worden geboren, er wordt getrouwd, en mensen sterven. Zo is de cyclus van het leven hier in de desa.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Omgangsvormen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Tragisch

Het is de derde dag na Lebaran, en het is erg druk op de weg.  Iedereen is op weg om een familielid of kennis / vriend te bezoeken.
Rond een uur of 1 vanmiddag kwam ook bij ons een jong echtpaar met een jongetje van 3 jaar; verre familieleden. Een leuk jochie, dat mij steeds verbaasd aankeek vanwege  mijn andere huidskleur en mij na lang aarzelen toch een handje wilde geven. Na een half uur vertrokken zij weer, en ik ging even een boodschap doen op de brommer. Toen ik na 3 kwartier weer thuis kwam, kreeg ik het ontstellende bericht te horen, dat het jongetje inmiddels was overleden; verdronken in een kleine sloot achter de warung, waar de ouders op weg naar huis even wat snacks wilden kopen. Kennelijk heel even aan de aandacht ontsnapt. Inmiddels zijn alle vrouwen hier uit de buurt op weg naar de getroffen ouders. Het zal er buitengewoon druk zijn. Tijdens de nacht zullen de ouders thuis niet alleen zijn, velen zullen de nacht met hen doorbrengen.
Het kind zal vandaag nog worden begraven. Er zal uit de Koran gelezen worden en er zal worden gebeden.
Ja, ook dat gebeurt in de desa.

zzzzzzzzzzzzzz

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.