Dorpsleven, cultuur en Adat

Diefstal (6 maart 2018)

Vanmiddag is in een dorp op 2 km van mijn desa een poging gedaan om een motor te stelen. De dief werd echter gepakt. Hij werd door een woedende menigte helemaal in elkaar geslagen, en daarna naar het politiebureau gebracht. De man was er slecht aan toe.
Motoren worden erg vaak gestolen, het schijnt makkelijk te zijn. De bestolene heeft echter een groot financieel probleem, hoe weer een nieuwe motor te financieren.
Het toetakelen van dieven is wijd verbreid in heel Zuid Oost Azie. Regelmatig worden dieven doodgeslagen.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | 2 reacties

Ziekenhuis-opname (25 febr. 2018)

Jember Klinik in de stad Jember

Voor een kleine ingreep was ik vorige week 3 dagen opgenomen in de Jember Klinik in de stad Jember. Ik ben daar adquaat geholpen, tot tevredenheid.

De gang van zaken in een ziekenhuis in Indonesie is enigszins anders dan in Nederland.
Elke stad heeft meerdere ziekenhuizen; van de overheid, maar ook vele prive-ziekenhuizen. Er is verschil tussen de ziekenhuizen, ze hanteren niet allemaal dezelfde standaard. Je hebt zogezegd goede en minder goede ziekenhuizen.
In elk ziekenhuis is er keuze uit kamers; van op zaal liggen zonder AC tot de VIP kamers, alleen liggen met AC. Als U opgenomen moet worden, dient U zich te registreren, en dan krijgt U een lijst om een kamer te kiezen.
Van belang is om te weten, dat het verplegend personeel hier slechts medische handelingen uitvoert (medicijnen geven, infuus bijvullen en zo). De zorg voor de patient (wassen, schone kleren, even wandelen indien mogelijk etc.) is voor de familie; daarvoor kan men geen beroep doen op het verplegend personeel. Wordt men opgenomen in een ziekenhuis, dan heeft men echt een probleem, als er geen familie / vrienden zijn.
Artsen doen hun werk; ze zijn echter, anders dan in Nederland, niet gewend aan (lange) gesprekken met de patient over diens kwaal.

Als U met vakantie naar Indonesie gaat, en daar beroep moet doen op een arts / ziekenhuis, dan is het voor de nederlandse (reis)verzekering van belang, dat U niet alleen de rekeningen overlegt, maar ook een “medical report”. Die kunt U altijd krijgen bij de arts / ziekenhuis.

Een waarschuwing: in de Tropen is er een overvloed aan bacterien. Kleine wondjes, waarvoor men in Nederland niet eens naar de huisarts zou gaan, kunnen in de Tropen snel leiden tot infecties. Het is aan te raden, om zelfs bij kleine wondjes, medische hulp in te roepen. U kunt dan het beste terecht bij een ziekenhuis, afdeling UGD of IGD (eerste hulp).

Wachtkamer specialistenafdeling Jember Klinik


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Straatverlichting en meer (17 febr. 2018)

De foto is van mijn straat met de nieuwe lantaarns. Voordat de lantaarns er waren, was het erg donker; men liep er met een zaklamp.

De afgelopen week zijn bijna alle straten in mijn desa van straatverlichting voorzien. Zonder die verlichting was het erg donker op straat, slechts hier en daar een zwak lampje bij een huis.
Het initiatief voor de aanleg van de straatverlichting is van het gemeente-bestuur uitgegaan. Echter, van de bewoners wordt een bijdrage verwacht. Voor wie het kan betalen, eenmalig rp 150.000, wie het minder breed heeft rp 50.000 en de armsten betalen niets. Voor elk huis is een lantaarn geplaatst; de stroom voor de lamp komt van het huis waar de lantaarn is geplaatst. De lantaarns zijn voorzien van zuinige lampen; de stroomkosten zijn dus minimaal.
Er rest nu alleen nog de asfaltering mijn straat. Gezegd wordt, dat dit in maart zal gebeuren.

Het afgelopen jaar is veel gebeurd in mijn desa. Allereerst is een nieuwe brug aangelegd in het centrum, bij de pasar. Verder is een mooie toegang met poort tot de begraafplaats gemaakt. Bijna alle straten zijn inmiddels voorzien van bestrating, evenals de pasar (markt). En nu dus de straatverlichting. Waarom het gemeente-bestuur het afgelopen jaar zo actief is geweest, is mij niet duidelijk. Mogelijk gewoon goede wil. En of in andere desa’s het gemeente-bestuur ook zo actief is, is mij niet bekend.
Behalve wat betreft openbare werken, is het gemeente-bestuur ook actief bezig om de armsten in de desa onder te brengen in de indonesische ziekte-kostenverzekering (de BPJS). Een dame van middelbare leeftijd bij mij in de straat heeft laatst 2 weken in het ziekenhuis gelegen. Ze is geopereerd, is aan alle kanten onderzocht en heeft medicijnen gekregen. Ze heeft niets hoeven te betalen ! Haar ziekte-kostenverzekering wordt door de desa betaald, ze is arm. En zo heb ik meer verhalen gehoord over de BPJS. Een welhaast revolutionaire ontwikkeling, waar de bevolking van Indonesie heel veel baat bij heeft. President Jokowi heeft zich steeds sterk gemaakt voor de implementatie van de BPJS.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Respect voor ouderen – video (febr. 2018)

 

Ik heb al meermalen geschreven over het respect, dat ouderen toekomt, met name van de jongeren.
Op een correcte manier begroeten is van belang; spreken in het hoog-javaans tegen de oudere geeft ook respect aan.
Op dezelfde hoogte zitten als oude mensen is niet correct. Zit een oudere op de stoel, dan gaan de jongeren op de grond zitten.
In het filmpje hieronder passeren een aantal jongeren op fietsen een bejaarde dame. De jongeren zijn op hun omgebouwde fiets hooggezeten. Aldus fietsend, is het volstrekt niet correct om de bejaarde dame te passeren. Daarom stappen de jongeren even af, en als ze voorbij de bejaarde dame zijn, gaan ze weer verder op hun fiets.
Dit filmpje komt van Yogya TV. Yogyakarta is de bakermat van de javaanse beschaving, tesamen met Surakarta; in beide steden zetelt een sultan. De hoogste mate van verfijnde omgangsvormen zijn daar te vinden.
Overigens, een prachtige bejaarde dame.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Omgangsvormen | Tags: , , | 1 reactie

Ziektekosten-verzekering Indonesie (3 febr 2018)

Ongeveer 2 jaar geleden is in Indonesie ingevoerd een nationale ziektekostenverzekering, genaamd de BPJS. Veel valt onder deze verzekering: kosten specialist, ziekenhuis-opnames, operaties en veel meer. Er zijn 3 klassen voor de verzekering, de premie is rp 25.000 , 50.000 of 80.000 per maand. Deze klassen hebben voornamelijk betrekking op het verblijf in een ziekenhuis (eenvoudige kamer met meer mensen, tot kamer alleen).
Om in geval van ziekte in aanmerking te komen voor de BPJS, dient men te beschikken over een “Surat Rujuk”(verwijzingsbrief) van de lokale Puskesmas in de desa.
De armsten, die geen geld hebben voor de BPJS, kunnen vanwege de desa een BPJS krijgen. Hoe wordt nu beoordeeld, of iemand tot de armen behoort ? Er wordt allereerst gelet op de woning van betrokkene, dit is een belangrijke graadmeter om armoede vast te stellen. De armsten wonen in zeer eenvoudige woningen. Verder wordt gevraagd naar het inkomen. Ik ken verschillende arme mensen, die op basis hiervan een BPJS van de desa hebben gekregen.
De Indonesische regering heeft druk uitgeoefend op alle ziekenhuizen in Indonesie om met de BPJS samen te werken. Ook mijn “favoriete” ziekenhuis in Jember-stad, de Jember Klinik, doet mee.
Ik kan niet beoordelen hoe het landelijk loopt met de BPJS, maar in mijn desa lijkt het goed te lopen.
Er is ook een app van de BPJS, een zeer goede app; op deze app staat info over hoe de premie te betalen, foto deelnemerskaart, registratie van elk bezoek aan een arts of ziekenhuis.
De BPJS is “bedacht” tijdens het presidentschap van Susilo Bambang Yodhoyono, maar het is pas echt gaan lopen onder de huidige president Jokowi.
De BPJS is een geweldige ontwikkeling voor de mensen in Indonesie. Moesten arme mensen vroeger hun motor, koe, of een stukje sawah verkopen om ziektekosten te betalen, met eventueel een faillisement in het verschiet, nu is dat niet meer nodig.

Om de proef op de som te nemen, ben ik vanochtend bij de Puskesmas geweest met als klacht een opgezwollen enkel, waar ik al enkele dagen last van had. Ik kreeg medicijnen en de mededeling, dat, als er na 2 dagen geen vermindering van de klachten was, ik dan een “Surat Rujuk” (verwijsbrief) kon ophalen voor een bezoek aan een ziekenhuis.
‘sMiddags stond op mijn BPJS-app al, dat ik bij de Puskesmas was geweest, wat de klacht was en wat de medicijnen waren. Ook kon ik middels een vragenlijst aangeven hoe het bezoek aan de  Puskesmas was verlopen.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 2 reacties

Zware regenval: video (1 febr. 2018)

Sinds gisterenavond zware regenval in mijn regio vergezeld door onweer en bliksem. Ook de hele nacht en vanochtend tot rond het middaguur. 2 Uur later begon de zware regenval opnieuw, en die zal nog wel even duren.
De hoeveelheid water, die naar beneden komt, is zo groot, dat velen in mijn desa last hebben van lekkages in huis. Ook mijn huis is getroffen, in de “kamar tamu” een forse lekkage, er komt veel water naar beneden.
Wat te doen ? Een aannemer / installatiebedrijf bellen is er niet bij, die zijn er niet. We kunnen alleen maar hopen, dat het morgenochtend even droog is, zodat er iemand op het dak kan. Waarschijnlijk zijn een paar dakpannen verschoven; die liggen op bamboe-palen, en bamboe-palen zijn niet stabiel, door weersomstandigheden kunnen ze lichtelijk krom trekken. Wordt het recht leggen van de dakpannen een grote klus, dan zullen we de buren moeten roepen om te helpen.
Ik mag alleen hopen, dat het de komende nacht in mijn kamer droog blijft, mijn kamer is naast de kamar tamu. Gaat het toch in mijn kamer lekken, dan is het een slaapplek zoeken elders in huis.

Overigens heb ik van de boeren gehoord, dat deze zware regenval vooralsnog geen schade toe zal brengen aan de sawah’s. De afwatering van de sawah’s is goed.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Foto-reportage voorbereiding gebedsdienst 7 maanden zwanger (18 jan. 2018)

De vrouw van mijn javaanse zoon is zwanger. Zij is in de 7e maand en het wordt haar eerste kind. Dat betekent, dat er een gebedsdienst wordt gehouden bij mij thuis. Een gebedsdienst voor gezondheid, een goede afloop van de zwangerschap en bescherming van Allah.
Er zijn 50 mensen uitgenodigd. De buren, familieleden en vrienden. De gebedsdienst is om plm 18.00 uur en zal ongeveer een half uur duren. De plaatselijke kyai (imam) zal de bijeenkomst leiden. De gasten zullen voornamelijk mannen zijn, aangezien zij gezinshoofd zijn. Maar vrouwen zijn ook welkom.
De “kamar tamu” (gasten-kamer) en de “kamar keluarga” (familie-kamer) zijn leeggehaald; op de grond zijn kleden neergelegd, waarop de gasten kunnen zitten.
Na afloop van de dienst krijgt elke gast een “Berkat” mee voor thuis. Een Berkat is een doos, waarin  een complete maaltijd is: rijst, groenten, vlees (bijna steeds kip), en diverse zoetigheden, zoals pisang goreng.
De vrouwen uit de buurt zijn 2 dagen bezig geweest met het bereiden van de gerechten; er moeten 50 Berkats gevuld worden. De doos gaat in een mooi tasje.
Er is veel groenten gekocht op de pasar, 5 levende kippen, vele kilo’s rijst, pisangen (voor de pisang goreng), ananas en ander fruit (voor de roedjak) en rijstmeel (voor het maken van zoete snacks).
De kippen zijn achter het huis geslacht en van veren ontdaan en in stukken gesneden.

Ongeveer 5 dagen na de bevalling is er weer een gebedsbijeenkomst; dan zal de baby namen krijgen en wordt er een beetje haar geknipt.

Een zwangere vrouw wordt tegenwoordig goed begeleid. De begeleiding wordt gedaan door de “Bidan”, een vroedvrouw. Vroedvrouwen zijn  opgeleid en hebben een diploma van de overheid. Bij de bevalling is de vader aanwezig, en er mogen nog 2 anderen bij zijn, doorgaans zijn dit vrouwen (tante, buurvrouw, (schoon)moeder). Vroeger maakte men gebruik van een “dukun”, ook voor besnijdenissen, maar dit mag niet meer. Een dukun is een traditionele “natuurarts”.
Vorige week is een scan gemaakt (in een ziekenhuis) van de buik van de aanstaande moeder en het zag er allemaal goed uit. De bevalling zal gebeuren bij de Bidan thuis.
Na de bevalling bljven moeder en kind onder controle van de Bidan. De moeder krijgt een schrift om van alles bij te houden omtrent de ontwikkeling van de baby (lengte, gewicht etc). De baby krijgt later, net als in nederland, inentingen.

De aanstaande vader en moeder zijn al weken druk met het kopen van kleertjes en andere benodigdheden voor de baby. Een grote gebeurtenis voor het stel, de komst van hun eerste kind.

Overigens zijn jongens en meisjes gelijk welkom; er is geen voorkeur voor bv een jongen. Aan het einde van de middag maken veel jonge vaders een ommetje met hun kind op de brommer. Ik zie ze dan even trots met een zoon of een dochter. Er is geen verschil.

Tenslotte: een babykamer hoeft niet ingericht te worden, die is er niet. De baby is 24 uur per dag bij de moeder/ ouders, en slaapt overdag in de selendang. ’s Nachts slaapt de baby bij de ouders. Dat een baby, zoals in nederland, alleen op een kamer moet slapen, vindt men hier te gruwelijk voor woorden, vindt men bijna kindermishandeling. Tot de leeftijd van 7-8 jaar slapen de kinderen bij de ouders.

Foto-reportage

Kokosnoten van de schil ontdoen; kokosvlees wordt later geraspt

Kokosnoten van de schil ontdoen; kokosvlees wordt later geraspt

———————–
De kippen worden van de veren ontdaan, en in stukken gehakt.

De kippen worden van de veren ontdaan, en in stukken gehakt.

———————–
Groenten snijden, fijn hakken en meer

Groenten snijden, fijn hakken en meer

———————–
Werk in de keuken

Werk in de keuken

———————–
Het vullen van de Berkat-dozen

———————–
De inhoud van een Berkat doos

———————–
Zo wordt de Berkat doos aan de gasten meegegeven

———————–
De gebedsdienst is nog niet begonnen, maar de gasten zijn er al


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Islam / Religie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De “Laron” (8 jan. 2018)

Inmiddels is het weer de tijd voor de “Laron”. De Laron is een vlieg met grote, witte vleugels, ongeveer 1-2 centimeter lang. Na het intreden van de duisternis (plm 18.30 uur) komen deze vliegen met miljoenen op lampen aan. Het lijkt wel of het sneeuwt. Ongeveer 3 kwartier vliegen ze bij de lampen, en daarna vallen ze allemaal dood neer.
Deze larons zijn volstrekt ongevaarlijk. Desa-bewoners hebben mij verteld, dat deze larons vroeger werden gegeten; gefrituurd met klappermelk. Het moet lekker geweest zijn. Tegenwoordig worden ze niet meer gegeten.
Als de duisternis invalt, is het  zaak om thuis deuren te sluiten, en eventueel lampen uit te doen. Is een deur open, en brandt er een lamp in de kamer, dan komen de larons binnen, en dan is het later schoonmaken.
Over ongeveer 2 weken is het weer afgelopen met de larons.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Een goed 2018


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Kerstmis / Jaarwisseling 2017 – 2018

Een goede jaarwisseling

In Nederland staat een lang weekeinde voor de boeg, immers maandag en dinsdag zijn de Kerstdagen.
In Indonesie ook een lang weekeinde, want Eerste en Tweede Kerstdag zijn officiele vrije dagen. En de scholen zijn 2 weken gesloten, vakantie.
Van Kerstmis is in mijn regio helemaal niets te merken, immers 100 % islamitisch. In de stad Jember hebben sommige winkels kerstversiering, maar niet uitbundig. De christenen gaan massaal naar kerstnacht-vieringen. Er zijn ongeveer 25 miljoen christenen in Indonesie.
In het hele land is politie en leger paraat, om te zorgen voor een goed verloop van Kerstmis. Zoals gebruikelijk helpt de moslim jongerenorganisatie Banser mee met het bewaken van vele kerken.

Ik wens U goede feestdagen toe en een goed 2018.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Moslima’s (december 2017)

Velen in Nederland hebben moeite met vrouwen, die een hoofddoek dragen, hoewel de acceptatie groter wordt.
De hoofddoek wordt onder meer als vrouw-onvriendelijk ervaren. Er bestaat het gevoel, dat moslima’s niet gelijkwaardig zijn aan de man. Daar komen nog de berichten bij, dat er moslima’s zijn, die mannen geen hand willen geven bij begroeting.
Mijn ervaring in mijn 100% islamitische desa en regio is, dat vrouwen volop en gelijkwaardig meedraaien in de samenleving. Een zeer groot deel van de middenstand drijft op vrouwen. Vrouwen werken als artsen, veel jongere vrouwen treft men aan op kantoren en er werken zelfs vrouwen bij de politie. Ook bij de hogere bestuursfuncties treft men vrouwen aan, zoals de burgemeester van Surabaya, de districtsbestuurder (bupati) van mijn district, en de minister van financien van Indonesie.
Het aantal werkende vrouwen is echter nog beperkt.
Vrouwen gebruiken de motor of de auto, alleen of met anderen. Ze zijn vrij daarin en niemand belemmert ze dat.
Vrouwen in Indonesie zijn geen onderdanige types, die achter de man aanlopen.
Wel is de rolverdeling tussen man en vrouw een andere dan die in Nederland. Gehuwde islamitische vrouwen hebben de zorg voor de huishouding en de opvoeding van de kinderen, terwijl de man zorgt voor inkomsten. Zwaar lichamelijk werk ziet men vrouwen niet doen.
De begroeting van vrouwen is algemeen het geven van een hand.
De hoofddoek behoort bij de identiteit van de moslima. Bij huis wordt de hoofddoek minder gedragen, dan wanneer men het huis verlaat. Maar er zijn genoeg dames, die buitenshuis ook geen hoofddoek dragen. Gaat men naar min of meer officiele gebeurtenissen (huwelijk, gebedsdienst, begrafenis), dan is de hoofddoek gebruikelijk.
De boerka, die het hele hoofd bedekt, met een spleet voor de ogen, ziet men hier eigenlijk nooit.
Ik zelf heb niet vaak zoveel leuke en plezierige contacten gehad met vrouwen, als met de moslima’s hier. Zelfs ondeugende “grapjes” geven aanleiding tot hilariteit. Het is mij zelden overkomen, dat een dame mij geen hand wil geven. Ik kan mij onbekende dames gewoon aanspreken en andersom gebeurt dat ook.
Kortom, van een onderdanige positie van de vrouw hier is geen sprake, wel is de rolverdeling tussen man en vrouw anders dan in nederland.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Omgangsvormen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Openbare werken en corruptie (15 dec. 2017)

 

 Bupati van Jember, mevr. Faida

In mijn bericht van gisteren meldde ik, dat de vele uitvoeringen van openbare werken in mijn desa dit jaar waarschijnlijk een gevolg zijn van meer controle door de overheid op het geld, dat de desa’s ontvangen.
Vandaag heb ik hierover verder gesproken met een desa-bewoner, die doorgaans goed op de hoogte is. Deze merkte allereerst op, dat voor President Jokowi verbetering van de infra-structuur een hoge prioriteit heeft. Vervolgens speelt de bupati van het district Jember, mevr. Faida, ook een belangrijke rol. De desa is belast met de openbare werken, en ontvangt geld van de hogere overheden voor de uitvoering ervan. Reeds uitgevoerd werk wordt nu gecontroleerd; voorbeeld: het asfalt op wegen moet een bepaalde dikte hebben; blijkt bij controle dat de vastgestelde dikte niet is gehaald, dan heeft de uitvoerder/aannemer een probleem.

Mijn desa ligt in het district (kabupaten) Jember. De bupati (hoofd van het district) van Jember, mevr. Faida (50 jaar), is vorig jaar gekozen als bupati. Mevr. Faida (van huis uit arts) is eigenaar van 2 ziekenhuizen, waaronder “Bina Sehat” in Jember. Zij staat bekend als een sociaal persoon, die voor de armsten in het district regelmatig gratis medische hulp aanbiedt.
Een bupati is een hoge functie. Boven de bupati staat de gouverneur van een provincie en daarboven de president.
Het district (kabupaten) Jember is zo groot als de provincie Noord Holland en heeft ongeveer 3 miljoen inwoners.
Mijn hierboven genoemde zegsman vertelde, dat mevr. Faida ook actief is op de sociale media. Met name jongeren weten haar op de sociale media te vinden met klachten of opmerkingen.

Het gaat goed met Indonesie; de economie doet het goed, de strijd tegen de corruptie werpt zijn vruchten af, hoewel er nog een lange weg te gaan is. De algemene ziektekostenverzekering voor iedereen wordt verder geimplementeerd. En de president is actief op vele terreinen.
Indonesie is een van de moeilijkst te besturen landen ter wereld: honderden (zeer) verschillende culturen, honderden verschillende talen, verschillende godsdiensten, Jakarta hyper modern, in Papua leeft men in sommige gebieden nog in het Stenen Tijdperk. En dat alles verspreid over duizenden eilanden.
U merkt, ik ben erg positief over Indonesie en zijn toekomst.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Voetballen (dec. 2017)

Voetballen in mijn desa

Voetballen is erg populair in Indonesie. Elke namiddag, na arbeid en school, kan men jongeren zien voetballen.
Voetbalwedstrijden op TV worden intensief gevolgd, vooral als Indonesie tegen een buitenlandse club speelt.
Er spelen een aantal nederlandse voetballers in Indonesie, zoals Diego Michiels (speelde voor Go Ahead Eagles; speelt sinds 2011 in Indonesië), Irfan Bachdim (is een idool in Indonesie), Robert Alberts (werkt nu bij PSM Makassar en haalde voormalig Vitesse-speler Wiljan Pluim naar die club).
Maar het gaat er vaak anders aan toe tijdens de wedstrijden dan in Nederland.
Uit VI.nl: Stadions, die in de fik vliegen, een voorzitter, die een scheidsrechter een trap onder zijn kont geeft en fans, die stukken beton van de tribune gebruiken om spelers te bekogelen. VI laat in vier afleveringen de voetbalgekte zien die er heerst in Indonesië. Verhalen over corruptie, maffia, gekke vliegreizen en teams die in tanks van het veld worden afgevoerd komen aan bod. Nederlandse jongens die in eigen land in de anonimiteit voetbalden zijn in Zuidoost-Azië grote sterren.
Voor  meer: https://www.vi.nl/indonesie


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Opknapbeurt desa (7 dec. 2017)

Straatverlichting in mijn desa is aangelegd

Sinds een week wordt hard gewerkt aan de bestrating van vele straatjes in de desa. In de straatjes, waar geen zwaar verkeer door gaat, worden stenen gebruikt als bestrating.
De weg, die langs mijn huis gaat, is zogezegd een doorlopende weg, waar ook zwaar verkeer (vrachtwagens) gebruik van maakt. Ik heb begrepen, dat mijn straat van asfalt zal worden voorzien. Dat zal hoog tijd worden, omdat het wegdek zeer slecht is. Wanneer mijn straat zal worden geasfalteerd, is niet bekend.
Ook de pasar is aangepakt. Alle weggetjes in de pasar zijn ook voorzien van stenen. Dat was hoog tijd, want na de regen was het een zeer glibberige en modderige toestand.
De foto’s hieronder heb ik gemaakt van de pasar in mijn desa. U kunt de nieuwe bestrating goed zien. Op de middelste foto is de groenten-kraam te zien, waar ik altijd mijn groenten koop.
Ook buiten de desa worden straten van asfalt voorzien. Waarom nu opeens al deze activiteiten weet ik niet,  maar het is goed zo.
De Puskesmas (gezondheidscentrum van de overheid) heeft een geheel nieuw gebouw gekregen, met begane grond en eerste etage. Ik ben er nog niet geweest, maar het ziet er zeer goed uit van buiten. De Puskesmas is een soort uitgebreide huisartsenpost met apotheek. Men kan er ook opgenomen worden, maar voor ernstigere zaken moet men echter wel naar een ziekenhuis. De kosten bij een Puskesmas zijn minimaal. Helemaaal onderaan een foto van de nieuwe Puskesmas.

De pasar is betegeld


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.