Berichten getagd met: verzekering

Premieverhoging ziektekostenverzekering BPJS gaat niet door (1 mei 2020)

Ik berichtte eind vorig jaar, dat de maandpremie voor de indonesische ziektekostenverzekering (BPJS) met ingang van 1 januari 2020 zou worden verdubbeld. Deze premieverhoging was een besluit van de president om iets te doen aan de grote tekorten op deze verzekering.
Deze premieverhoging is inderdaad ingegaan met ingang van 1 januari 2020.
In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof van Indonesie in Jakarta geoordeeld, dat het besluit van de president om de premie te verdubbelen, onjuist is. De premieverhoging zou met verschillende wettelijke voorschriften in strijd zijn.
Met ingang van 1 mei (vandaag dus) geldt weer de premie van vorig jaar.

De vraag blijft, wat te doen aan de grote tekorten op deze volksverzekering. Een eigen risico invoeren zou een mogelijkheid kunnen zijn; ook zou kunnen worden gekeken om de organisatie van de verzekering door te lichten (bezuiniging). Een aantal behandelingen schrappen uit het pakket van de verzekering zou ook kunnen. Tenslotte is geopperd, om bij behandelingen bv 10% van de rekening ten laste van de patient te laten komen.
Het lijkt helemaal nederland.
De premie is nu dus weer 6 euro per maand (rp 80.000).

De teveel betaalde premie van januari t/m maart krijgen we niet terug. Alleen het teveel betaalde van de maand april wordt gerestitueerd.

Net zoals in nederland zijn er bijkomende kosten, die niet onder de verzekering vallen; vooral voor bepaalde medicijnen bijvoorbeeld.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

BPJS – de nationale ziektekostenverzekering (9 nov. 2019)

Afbeeldingsresultaat voor bpjs kartu

In 2014 werd de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS, in het leven geroepen. De verzekering is bedoeld voor alle inwoners van Indonesie (260 miljoen), die niet elders zijn verzekerd, zoals ambtenaren, personeel van leger en politie en onderwijspersoneel.
Er zijn 3 klassen in de verzekering:
– klas 3: de goedkoopste; men ligt bij opname op zaal met meerdere anderen,
– klas 2: bij opname ligt men met 3 patienten op een kamer,
– klas 1: bij opname ligt men met 1 andere patient op kamer.

De dekking is voor alle klassen dezelfde. Om gebruik te maken van de BPJS heeft men een “surat rujuk” (verwijsbrief) van de plaatselijke Puskesmas nodig. Net zoals in nederland wordt niet alles 100 % vergoed; soms is een eigen bijdrage nodig.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten zit. De premie is veel te laag.
Daarom wordt met ingang van 1 januari 2020 de premie verhoogd.
De premie voor klas 1 stijgt van rp. 80.000 per persoon per maand naar rp 160.000.
De premie voor klas 2 stijgt van rp 51.000 per persoon per maand naar rp 110.000.
De premie voor klas 3 stijgt van rp 25.000 per persoon per maand naar rp 42.000.

Een verdubbeling van de premie per maand dus. Een gezin van 4 personen betaalt met ingang van 1 januari 2020 dus per maand rp 170.000 voor klas 3, rp. 440.000 voor klas 2, en rp 640.000 voor klas 1.
Voor mensen met de laagste inkomens is het gezinsbedrag per maand niet op te brengen. Daarom komt de regering binnenkort met maatregelen voor deze groep.
Nu al betalen de armsten in mijn desa geen premie, die wordt betaald door de desa. Of een desa de premie voor de armsten betaalt, hangt af van het desa-bestuur.

De BPJS is er voor indonesische burgers; buitenlanders, die een permanente verblijfsvergunning hebben (zoals ik), kunnen ook lid worden, behalve als zij op Bali wonen, daar kan men geen lid van de BPJS worden.

Voor mij is de BPJS een enorme uitkomst. Ik ben 71, en kan daarom niet meer bij een internationale verzekering terecht. Aanname-leeftijd is overal tot 70 jaar en de verzekering loopt in het gunstigste geval tot 80 jaar, daarna ben je dus niet meer verzekerd. De premies bij deze maatschappijen zijn erg hoog, vele honderden euro’s per maand; deze maatschappijen werken ook met uitsluitingen: heb je te vaak een bepaalde kwaal, dan wordt de dekking voor die kwaal voor de toekomst uitgesloten.

De ziektekostenverzekering is een “hot item” voor expats. Velen lopen onverzekerd rond, of gaan uiteindelijk hierom weer naar nederland terug. De kosten voor ziekenhuis-behandelingen kunnen erg oplopen.
Als ik bij een opname nog beter wil liggen dan klas 1 biedt, dan moet ik bijbetalen, nl. het verschil tussen wat de BPJS zou betalen en de duurdere klasse, die niet vergoed wordt door de BPJS. “Westerse” medicijnen worden niet of niet altijd 100 % vergoed, ook hier dus bijbetalen. Het is zaak, om met de administratie van het ziekenhuis te overleggen, wat de kosten zullen worden bij bv. een operatie, als ik duurder wil liggen, dan wat de BPJS vergoedt.
Maar al met al ben ik dus redelijk verzekerd voor een bedrag, dat naar nederlandse begrippen onvoorstelbaar laag is (11 euro per maand); wel leg ik maandelijks een bedrag opzij voor eventuele meerkosten boven de BPJS.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ziektekosten-verzekering Indonesie (3 febr 2018)

Ongeveer 2 jaar geleden is in Indonesie ingevoerd een nationale ziektekostenverzekering, genaamd de BPJS. Veel valt onder deze verzekering: kosten specialist, ziekenhuis-opnames, operaties en veel meer. Er zijn 3 klassen voor de verzekering, de premie is rp 25.000 , 50.000 of 80.000 per maand. Deze klassen hebben voornamelijk betrekking op het verblijf in een ziekenhuis (eenvoudige kamer met meer mensen, tot kamer alleen).
Om in geval van ziekte in aanmerking te komen voor de BPJS, dient men te beschikken over een “Surat Rujuk”(verwijzingsbrief) van de lokale Puskesmas in de desa.
De armsten, die geen geld hebben voor de BPJS, kunnen vanwege de desa een BPJS krijgen. Hoe wordt nu beoordeeld, of iemand tot de armen behoort ? Er wordt allereerst gelet op de woning van betrokkene, dit is een belangrijke graadmeter om armoede vast te stellen. De armsten wonen in zeer eenvoudige woningen. Verder wordt gevraagd naar het inkomen. Ik ken verschillende arme mensen, die op basis hiervan een BPJS van de desa hebben gekregen.
De Indonesische regering heeft druk uitgeoefend op alle ziekenhuizen in Indonesie om met de BPJS samen te werken. Ook mijn “favoriete” ziekenhuis in Jember-stad, de Jember Klinik, doet mee.
Ik kan niet beoordelen hoe het landelijk loopt met de BPJS, maar in mijn desa lijkt het goed te lopen.
Er is ook een app van de BPJS, een zeer goede app; op deze app staat info over hoe de premie te betalen, foto deelnemerskaart, registratie van elk bezoek aan een arts of ziekenhuis.
De BPJS is “bedacht” tijdens het presidentschap van Susilo Bambang Yodhoyono, maar het is pas echt gaan lopen onder de huidige president Jokowi.
De BPJS is een geweldige ontwikkeling voor de mensen in Indonesie. Moesten arme mensen vroeger hun motor, koe, of een stukje sawah verkopen om ziektekosten te betalen, met eventueel een faillisement in het verschiet, nu is dat niet meer nodig.

Om de proef op de som te nemen, ben ik vanochtend bij de Puskesmas geweest met als klacht een opgezwollen enkel, waar ik al enkele dagen last van had. Ik kreeg medicijnen en de mededeling, dat, als er na 2 dagen geen vermindering van de klachten was, ik dan een “Surat Rujuk” (verwijsbrief) kon ophalen voor een bezoek aan een ziekenhuis.
‘sMiddags stond op mijn BPJS-app al, dat ik bij de Puskesmas was geweest, wat de klacht was en wat de medicijnen waren. Ook kon ik middels een vragenlijst aangeven hoe het bezoek aan de  Puskesmas was verlopen.

Het is een mega operatie om voor meer dan 250 miljoen mensen een ziektekostenverzekering in te voeren. Indonesie maakt werk van de zorg voor haar burgers. Ik schreef het al vaker, het gaat met Indonesie de goede kant op.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Vervolg: Het weer en ziektekosten (12 nov. 2017)

Gisteren heb ik een bericht geschreven over “Het weer en ziektekosten”.
Wat betreft het deel, dat gaat over de ziektekosten, een aanvulling.

De economie in Indonesie draait goed, dat maak ik op uit allerlei berichten. Indonesie staat niet meer op de nederlandse lijst van ontwikkelingslanden. De middengroep in Indonesie wordt steeds groter. De groep armen en allerarmsten neemt jaarlijks gestaag af; toch gaat het hier dan nog steeds om tientallen miljoenen mensen helemaal aan de onderkant van de samenleving.

Ieder, die niet behoort tot de (aller)armsten, kan de premie van de nationale ziektekostenverzekering BPJS betalen.
De (aller)armsten kunnen dit niet; zij zijn aangewezen op de “Surat miskin” (verklaring van armoede) van de desa. Daarmee kunnen zij terecht voor medische hulp. Velen willen geen Surat miskin aanvragen uit verlegenheid.
De medische hulp aan de allerarmsten blijft een probleem, en regelmatig zijn op de TV schrijnende gevallen te zien.
Anders dan in Nederland is er in Indonesie geen vangnet voor de allerarmsten. In Nederland heeft ieder recht op bijvoorbeeld een bijstandsuitkering met ziektekostenverzekering, als er geen inkomsten zijn. In Indonesie bestaan geen uitkeringen; ieder moet zichzelf zien te redden.
Anders dan op Bali is het aantal bedelaars gering in mijn regio. In Ubud op Bali heb ik er laatst weer tientallen gezien, voornamelijk jonge vrouwen met kleine kinderen, waarvan bij voorkeur 1 in de selendang.
Als ik in mijn regio al een bedelaar tegen kom, is het vaak een gehandicapte of een oudere. Ik heb hier nog geen jonge vrouwen met kinderen zien bedelen.
Ik heb in het geheel geen zicht op “liefdadigheid” in Indonesie. Wordt er structureel aan de armsten geld gegeven via stichtingen ? Doen de rijken wat terug voor het vele geld, dat zij verdienen ? Ik heb er geen idee van. Dit onderwerp blijft mij intrigeren, maar ik word niet wijzer.

Bedelaaars in Ubud op Bali worden regelmatig opgepakt.

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ziektekosten – de BPJS (14 nov. 2014)

Begin van dit jaar is door de regering ingevoerd de “BPJS”; dit is een ziektekostenverzekering, bedoeld voor alle indonesiers, maar vooral voor de minder draagkrachtigen. Bij de invoering was al duidelijk, dat het een hele onderneming zou worden om de BPJS goed ingevoerd te krijgen.
Uit persberichten begreep ik, dat nu ongeveer 90 miljoen indonesiers deze “Kartu Indonesia Sehat” van de BPJS hebben. Op vertoon van deze kaart wordt men in het ziekenhuis (vrijwel) gratis geholpen.
Bij deze verzekering zijn er 3 klassen: klas 3 (rp 25.000 p/mnd), klas 2 (rp 50.000 p/mnd) en klas 1 (rp 80.000 p/mnd).
Voor mensen met een laag inkomen, betaalt de overheid (desa) de premies.
De allerarmsten konden vroeger met een “Surat miskin” (armenbrief) vrijwel gratis medische hulp krijgen, maar ook toen vielen velen buiten de boot. Velen wisten niet van het bestaan van de Surat af, veel anderen waren malu om er een aan te vragen.
Het grootste deel van de indonesiers zal deze “Kartu Indonesia Sehat” van de BPJS kunnen betalen. Maar er blijven nog vele miljoenen mensen over, die dit niet kunnen. Hoe men deze allerarmsten tegemoet wil komen, is niet duidelijk.

Behalve de “Kartu Indonesia Sehat” zal ook worden ingevoerd de “Indonesia Smart Cards” (KIP). Deze kaart zal worden gegeven aan kinderen in de school-leeftijd en die uit arme gezinnen komen.
Het zal een enorme onderneming zijn de komende tijd (jaren?) om alle armen echt van deze 2 kaarten te voorzien.
Maar het is verheugend, dat er tenminste iets wordt gedaan.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Gezondheidszorg voor iedereen (31 dec. 2013)

Met ingang van het nieuwe jaar, 2014, wordt de eerste stap gezet naar een algehele gezondheids-volksverzekering voor alle indonesiers. Deze verzekering heet de BPJS. De invoering van deze verzekering moet in 2019 voltooid zijn. Arme mensen kunnen dan niet meer geweigerd worden voor medische hulp, omdat ze geen geld hebben.
Vanaf januari 2014 gaat deze volksverzekering al gelden voor 121 miljoen indonesiers. De komende jaren wordt het programma verder uitgebreid.
De invoering van deze volksverzekering zal zeker met vallen en opstaan gebeuren, maar het is verheugend, dat de regering hier werk van wil maken.

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.