Berichten getagd met: bpjs

Problemen met de nationale ziektekosten-verzekering BPJS (16 juni 2020)

BPJS Kesehatan

Sinds 2014 is er in Indonesie de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS.
Deze ziektekostenverzekering is er voor elke indonesier. Er zijn 3 klassen: 1, 2 en 3. Klas 1 is de duurste klasse wat betreft de maandpremie en klas 3 de goedkoopste. Bij klas 1 ligt men met 2 man op een kamer, bij klas 2 met 3-5 man, en bij klas 3 ligt men op een grote zaal.
Inmiddels blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten kampt. Daarom heeft de president besloten om met ingang van 1 januari 2020 de maand-premies te verdubbelen. In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof deze premie-stijging ongeldig verklaart. De premie is dus weer als  vanouds.
Echter: vanaf 1 july 2020 zijn de premies weer verdubbeld, met dien verstande, dat de premiestijging voor klas 3 voor rekening van de overheid komt; voor veel indonesiers is de premie voor klas 3 eigenlijk al teveel.

De laatste 2 maanden is de overheid druk bezig om de BPJS te hervormen. Allerlei soorten voorstellen worden gedaan.
Op dit moment wordt sterk overwogen, om de klassen af te schaffen. Iedereen heeft dan recht op dezelfde medicijnen, operaties en behandelingen. Kennelijk is er verschil tussen de klassen wat betreft behandelingen etc. Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor, dat bepaalde medicijnen voor klas 3 “op” zijn, maar dat die er nog wel zijn voor klas 1.
Als ik de berichten in de pers goed heb begrepen, wil men klas 1, 2 en 3 wel laten voortbestaan, maar dan alleen voor opnames in ziekenhuizen. Iemand die verzekerd is voor klas 1, zou dan met plm 2 man op een kamer liggen, terwijl men in klas 3 op een grote zaal ligt. De behandelingen, medicijnen etc. zijn echter voor alle klassen het zelfde, anders dan nu het geval is.

Overigens zijn er meer klassen dan de genoemde 1,2 en 3. Bij de meeste ziekenhuizen kan men kiezen uit meerdere kamers; de meest luxe kamer is de VVIP, daaronder komt de VIP, en daaronder weer een goedkopere VIP etc.
Iemand, die in klas 1 ligt, kan de kamer upgraden naar bv. een VIP-kamer; maar dan stijgen alle kosten, zoals van operaties, behandelingen medicijnen etc. Het upgraden kan een dure grap worden; iemand die verzekerd is voor klas 1, maar een upgrade doet naar een VIP-kamer, krijgt de rekening voor de VIP-kamer, minus het bedrag, dat de BPJS betaalt voor klas 1.

Het organiseren van deze nationale ziektekosten-verzekering is een enorme operatie; Indonesie telt 270 miljoen inwoners.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

BPJS – de nationale ziektekostenverzekering (9 nov. 2019)

Afbeeldingsresultaat voor bpjs kartu

In 2014 werd de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS, in het leven geroepen. De verzekering is bedoeld voor alle inwoners van Indonesie (260 miljoen), die niet elders zijn verzekerd, zoals ambtenaren, personeel van leger en politie en onderwijspersoneel.
Er zijn 3 klassen in de verzekering:
– klas 3: de goedkoopste; men ligt bij opname op zaal met meerdere anderen,
– klas 2: bij opname ligt men met 3 patienten op een kamer,
– klas 1: bij opname ligt men met 1 andere patient op kamer.

De dekking is voor alle klassen dezelfde. Om gebruik te maken van de BPJS heeft men een “surat rujuk” (verwijsbrief) van de plaatselijke Puskesmas nodig. Net zoals in nederland wordt niet alles 100 % vergoed; soms is een eigen bijdrage nodig.

Inmiddels zijn we een paar jaar verder en blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten zit. De premie is veel te laag.
Daarom wordt met ingang van 1 januari 2020 de premie verhoogd.
De premie voor klas 1 stijgt van rp. 80.000 per persoon per maand naar rp 160.000.
De premie voor klas 2 stijgt van rp 51.000 per persoon per maand naar rp 110.000.
De premie voor klas 3 stijgt van rp 25.000 per persoon per maand naar rp 42.000.

Een verdubbeling van de premie per maand dus. Een gezin van 4 personen betaalt met ingang van 1 januari 2020 dus per maand rp 170.000 voor klas 3, rp. 440.000 voor klas 2, en rp 640.000 voor klas 1.
Voor mensen met de laagste inkomens is het gezinsbedrag per maand niet op te brengen. Daarom komt de regering binnenkort met maatregelen voor deze groep.
Nu al betalen de armsten in mijn desa geen premie, die wordt betaald door de desa. Of een desa de premie voor de armsten betaalt, hangt af van het desa-bestuur.

De BPJS is er voor indonesische burgers; buitenlanders, die een permanente verblijfsvergunning hebben (zoals ik), kunnen ook lid worden, behalve als zij op Bali wonen, daar kan men geen lid van de BPJS worden.

Voor mij is de BPJS een enorme uitkomst. Ik ben 71, en kan daarom niet meer bij een internationale verzekering terecht. Aanname-leeftijd is overal tot 70 jaar en de verzekering loopt in het gunstigste geval tot 80 jaar, daarna ben je dus niet meer verzekerd. De premies bij deze maatschappijen zijn erg hoog, vele honderden euro’s per maand; deze maatschappijen werken ook met uitsluitingen: heb je te vaak een bepaalde kwaal, dan wordt de dekking voor die kwaal voor de toekomst uitgesloten.

De ziektekostenverzekering is een “hot item” voor expats. Velen lopen onverzekerd rond, of gaan uiteindelijk hierom weer naar nederland terug. De kosten voor ziekenhuis-behandelingen kunnen erg oplopen.
Als ik bij een opname nog beter wil liggen dan klas 1 biedt, dan moet ik bijbetalen, nl. het verschil tussen wat de BPJS zou betalen en de duurdere klasse, die niet vergoed wordt door de BPJS. “Westerse” medicijnen worden niet of niet altijd 100 % vergoed, ook hier dus bijbetalen. Het is zaak, om met de administratie van het ziekenhuis te overleggen, wat de kosten zullen worden bij bv. een operatie, als ik duurder wil liggen, dan wat de BPJS vergoedt.
Maar al met al ben ik dus redelijk verzekerd voor een bedrag, dat naar nederlandse begrippen onvoorstelbaar laag is (11 euro per maand); wel leg ik maandelijks een bedrag opzij voor eventuele meerkosten boven de BPJS.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.