Berichten getagd met: ziektekosten

Problemen met de nationale ziektekosten-verzekering BPJS (16 juni 2020)

BPJS Kesehatan

Sinds 2014 is er in Indonesie de nationale ziektekostenverzekering, de BPJS.
Deze ziektekostenverzekering is er voor elke indonesier. Er zijn 3 klassen: 1, 2 en 3. Klas 1 is de duurste klasse wat betreft de maandpremie en klas 3 de goedkoopste. Bij klas 1 ligt men met 2 man op een kamer, bij klas 2 met 3-5 man, en bij klas 3 ligt men op een grote zaal.
Inmiddels blijkt, dat de BPJS met enorme tekorten kampt. Daarom heeft de president besloten om met ingang van 1 januari 2020 de maand-premies te verdubbelen. In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof deze premie-stijging ongeldig verklaart. De premie is dus weer als  vanouds.
Echter: vanaf 1 july 2020 zijn de premies weer verdubbeld, met dien verstande, dat de premiestijging voor klas 3 voor rekening van de overheid komt; voor veel indonesiers is de premie voor klas 3 eigenlijk al teveel.

De laatste 2 maanden is de overheid druk bezig om de BPJS te hervormen. Allerlei soorten voorstellen worden gedaan.
Op dit moment wordt sterk overwogen, om de klassen af te schaffen. Iedereen heeft dan recht op dezelfde medicijnen, operaties en behandelingen. Kennelijk is er verschil tussen de klassen wat betreft behandelingen etc. Het komt bijvoorbeeld regelmatig voor, dat bepaalde medicijnen voor klas 3 “op” zijn, maar dat die er nog wel zijn voor klas 1.
Als ik de berichten in de pers goed heb begrepen, wil men klas 1, 2 en 3 wel laten voortbestaan, maar dan alleen voor opnames in ziekenhuizen. Iemand die verzekerd is voor klas 1, zou dan met plm 2 man op een kamer liggen, terwijl men in klas 3 op een grote zaal ligt. De behandelingen, medicijnen etc. zijn echter voor alle klassen het zelfde, anders dan nu het geval is.

Overigens zijn er meer klassen dan de genoemde 1,2 en 3. Bij de meeste ziekenhuizen kan men kiezen uit meerdere kamers; de meest luxe kamer is de VVIP, daaronder komt de VIP, en daaronder weer een goedkopere VIP etc.
Iemand, die in klas 1 ligt, kan de kamer upgraden naar bv. een VIP-kamer; maar dan stijgen alle kosten, zoals van operaties, behandelingen medicijnen etc. Het upgraden kan een dure grap worden; iemand die verzekerd is voor klas 1, maar een upgrade doet naar een VIP-kamer, krijgt de rekening voor de VIP-kamer, minus het bedrag, dat de BPJS betaalt voor klas 1.

Het organiseren van deze nationale ziektekosten-verzekering is een enorme operatie; Indonesie telt 270 miljoen inwoners.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Premieverhoging ziektekostenverzekering BPJS gaat niet door (1 mei 2020)

Ik berichtte eind vorig jaar, dat de maandpremie voor de indonesische ziektekostenverzekering (BPJS) met ingang van 1 januari 2020 zou worden verdubbeld. Deze premieverhoging was een besluit van de president om iets te doen aan de grote tekorten op deze verzekering.
Deze premieverhoging is inderdaad ingegaan met ingang van 1 januari 2020.
In maart 2020 echter heeft het Hooggerechtshof van Indonesie in Jakarta geoordeeld, dat het besluit van de president om de premie te verdubbelen, onjuist is. De premieverhoging zou met verschillende wettelijke voorschriften in strijd zijn.
Met ingang van 1 mei (vandaag dus) geldt weer de premie van vorig jaar.

De vraag blijft, wat te doen aan de grote tekorten op deze volksverzekering. Een eigen risico invoeren zou een mogelijkheid kunnen zijn; ook zou kunnen worden gekeken om de organisatie van de verzekering door te lichten (bezuiniging). Een aantal behandelingen schrappen uit het pakket van de verzekering zou ook kunnen. Tenslotte is geopperd, om bij behandelingen bv 10% van de rekening ten laste van de patient te laten komen.
Het lijkt helemaal nederland.
De premie is nu dus weer 6 euro per maand (rp 80.000).

De teveel betaalde premie van januari t/m maart krijgen we niet terug. Alleen het teveel betaalde van de maand april wordt gerestitueerd.

Net zoals in nederland zijn er bijkomende kosten, die niet onder de verzekering vallen; vooral voor bepaalde medicijnen bijvoorbeeld.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Bedelaars (12 nov. 2017)

Bedelaaars in Ubud op Bali worden regelmatig opgepakt.

Anders dan op Bali is het aantal bedelaars gering in mijn regio. In Ubud op Bali heb ik er laatst weer tientallen gezien, voornamelijk jonge vrouwen met kleine kinderen, waarvan bij voorkeur 1 in de selendang.
Als ik in mijn regio al een bedelaar tegen kom, is het vaak een gehandicapte of een oudere. Ik heb hier nog geen jonge vrouwen met kinderen zien bedelen.
Ik heb in het geheel geen zicht op “liefdadigheid” in Indonesie. Wordt er structureel aan de armsten geld gegeven via stichtingen ? Doen de rijken wat terug voor het vele geld, dat zij verdienen ? Ik heb er geen idee van. Dit onderwerp blijft mij intrigeren, maar ik word niet wijzer.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ziektekosten – de BPJS (14 nov. 2014)

Begin van dit jaar is door de regering ingevoerd de “BPJS”; dit is een ziektekostenverzekering, bedoeld voor alle indonesiers. Bij de invoering was al duidelijk, dat het een hele onderneming zou worden om de BPJS goed ingevoerd te krijgen.
Uit persberichten begreep ik, dat nu ongeveer 90 miljoen indonesiers deze “Kartu Indonesia Sehat” van de BPJS hebben. Op vertoon van deze kaart wordt men in het ziekenhuis (vrijwel) gratis geholpen.
Bij deze verzekering zijn er 3 klassen: klas 3 (rp 25.000 p/mnd), klas 2 (rp 50.000 p/mnd) en klas 1 (rp 80.000 p/mnd).
Voor mensen met een laag inkomen, betaalt de overheid (desa) de premies.
De allerarmsten konden vroeger met een “Surat miskin” (armenbrief) vrijwel gratis medische hulp krijgen, maar ook toen vielen velen buiten de boot. Velen wisten niet van het bestaan van de Surat af, veel anderen waren malu om er een aan te vragen.
Het grootste deel van de indonesiers zal deze “Kartu Indonesia Sehat” van de BPJS kunnen betalen. Maar er blijven nog vele miljoenen mensen over, die dit niet kunnen. Hoe men deze allerarmsten tegemoet wil komen, is niet duidelijk.

Behalve de “Kartu Indonesia Sehat” zal ook worden ingevoerd de “Indonesia Smart Cards” (KIP). Deze kaart zal worden gegeven aan kinderen in de school-leeftijd en die uit arme gezinnen komen.
Het zal een enorme onderneming zijn de komende tijd (jaren?) om alle armen echt van deze 2 kaarten te voorzien.
Maar het is verheugend, dat er tenminste iets wordt gedaan.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.