Straatverlichting en meer (17 febr. 2018)


De afgelopen week zijn bijna alle straten in mijn desa van straatverlichting voorzien. Zonder die verlichting was het erg donker op straat, slechts hier en daar een zwak lampje bij een huis.
Het initiatief voor de aanleg van de straatverlichting is van het gemeente-bestuur uitgegaan. Echter, van de bewoners wordt een bijdrage verwacht. Voor wie het kan betalen, eenmalig rp 150.000, wie het minder breed heeft rp 50.000 en de armsten betalen niets. Voor elk huis is een lantaarn geplaatst; de stroom voor de lamp komt van het huis waar de lantaarn is geplaatst. De lantaarns zijn voorzien van zuinige lampen; de stroomkosten zijn dus minimaal.
Er rest nu alleen nog de asfaltering mijn straat. Gezegd wordt, dat dit in maart zal gebeuren.

Het afgelopen jaar is veel gebeurd in mijn desa. Allereerst is een nieuwe brug aangelegd in het centrum, bij de pasar. Verder is een mooie toegang met poort tot de begraafplaats gemaakt. Bijna alle straten zijn inmiddels voorzien van bestrating, evenals de pasar (markt). En nu dus de straatverlichting. Waarom het gemeente-bestuur het afgelopen jaar zo actief is geweest, is mij niet duidelijk. Mogelijk gewoon goede wil. En of in andere desa’s het gemeente-bestuur ook zo actief is, is mij niet bekend.
Behalve wat betreft openbare werken, is het gemeente-bestuur ook actief bezig om de armsten in de desa onder te brengen in de indonesische ziekte-kostenverzekering (de BPJS). Een dame van middelbare leeftijd bij mij in de straat heeft laatst 2 weken in het ziekenhuis gelegen. Ze is geopereerd, is aan alle kanten onderzocht en heeft medicijnen gekregen. Ze heeft niets hoeven te betalen ! Haar ziekte-kostenverzekering wordt door de desa betaald, ze is arm. En zo heb ik meer verhalen gehoord over de BPJS. Een welhaast revolutionaire ontwikkeling, waar de bevolking van Indonesie heel veel baat bij heeft. President Jokowi heeft zich steeds sterk gemaakt voor de implementatie van de BPJS.

De foto hieronder is van mijn straat met de nieuwe lantaarns. Voordat de lantaarns er waren, was het erg donker; men liep er met een zaklamp.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: