Het weer – hitte (12 oktober 2017)

De aanloop naar het regenseizoen is goed op gang.
In de ochtend weinig tot geen bewolking, in de loop van de middag donkere wolken, en regelmatig regen met lichte onweer. `s Avonds soms bewolking, soms helder.
Rond het middaguur is het buitengewoon heet, in de schaduw 34-35 C.  De kinderen blijven desondanks gewoon buiten spelen, en lijken geen last van de hitte te hebben.
Ikzelf trek mij dan tot ongeveer 14.00 uur terug op mijn kamer, waar het door de AC behaaglijk is. Na de afgelopen 2 koele maanden is het weer erg wennen aan de hitte. Na 14.00 uur zit ik meestal in het steegje tussen mijn huis, en dat van de buren, waar een aangenaam windje waait, dat echter niet echt afkoeling brengt.
Na 17.00 uur duidelijke afkoeling en rond 21.00 uur is het nog steeds ruim 28 C, wat door de desa-bewoners als fris wordt ervaren.
Tussen 12.00 uur en 15.30 uur is het voor mij eigenlijk een “dode” tijd, te heet om wat te doen. Internet is dan een geweldige uitkomst.
De vroege ochtenden zijn aangenaam, de hitte is nog ver weg.
De komende tijd zal het steeds vaker gaan regenen en onweren, als de “Global warming” het weer niet in de war stuurt.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

“Stille Nacht, Heilige Nacht” gezongen door moslima’s (8 oktober 2017)

Het is nog geen Kerstmis, maar ik wil U deze Y-tube opname niet onthouden.
December 2016 zong een koor, bestaande uit 40 moslima’s (met hoofddoek) het bekende “Stille Nacht, heilige nacht” in een Rooms Katholieke Kerk in Beirout, Libanon.
Ik moet denken aan de Kerst-tijd in Indonesie, waar de christenen massaal naar de nachtdienst gaan. Vele kerken worden dan bewaakt door moslim-jongeren van onder meer Banser, de jongerenbeweging van de grootste moslim-organisatie, de Nahdlatul Ulama. Zij doen dit, om ervoor te zorgen, dat de christenen ongestoord naar de kerk kunnen gaan.
Ik kom vaak in de indonesische pers berichten tegen, die een opsteker voor de christenen zijn. Jammer, dat in Nederland aan dit soort berichten zo weinig (helemaal geen) aandacht wordt besteed. Maar wel veel berichten over zware criminelen (IS mensen) en terroristen, die niets van doen hebben met de Islam. Gelukkig wordt er in Indonesie jacht gemaakt op dit soort criminelen en terroristen.

Zie voor de opname “Stille nacht, heilige nacht”: link


 

Categorieën: Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Ganzen-familie en dierenliefde (6 oktober 2017)

Familie Gans woont achter mijn huis. 2 x per middag komen ze luid snaterend bij mijn keukendeur. Ze willen eten. Ik geef ze stukjes witbrood, dat ze kennelijk erg lekker vinden. Het zijn op dit moment alleen vader en dochter die langs komen, want moeder zit te broeden.

Dat ik dit doe met de ganzen, vindt men in de desa vreemd. Plezier beleven aan dieren is er niet bij. Dieren (koeien, kippen, eenden, vogels en meer) vertegenwoordigen geld. Een volwassen koe brengt bijvoorbeeld zo’n 15 miljoen rupiah op. Kippen-kuikens geeft men te eten, evenals eenden, omdat ze later worden verkocht. Niemand heeft hier een huisdier, alleen om er plezier aan te beleven; dat kost alleen maar geld. Zoals gezegd, moeder gans is aan het broeden; de kuikens zullen verzorgd worden om later te verkopen.
Op Bali had ik indertijd een erg leuke kip, mooi, groot; hij heette “Jojo” en kwam vaak bij mij op de grond zitten en kreeg natuurlijk goed te eten. Toen ik na een korte vakantie van 2 weken weer thuis kwam, was Jojo er niet. Hij was verkocht, omdat er in de buurt een feest was en men kip-sate wilde bereiden. De verkopers kregen er een mooi bedrag voor. Niemand had er ook maar enig begrip voor, dat ik eigenlijk boos was.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Bali – Dreiging van de vulkaan de Gunung Agung (5 oktober 2017)

De vulkaan Gunung Agung op Bali is al enige tijd erg onrustig.
Volgens deskundigen kan de vulkaan of uitbarsten, of nog lange tijd onrustig blijven, om tenslotte weer tot rust te komen.
Er is geen voorspelling te doen.


 

 

Categorieën: Bali | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Keuken – fornuis (3 okt. 2017)

Traditionele kookplaats

Veel mensen in de desa koken op een kookplaat met 1 of hooguit 2 pitten. De kookplaat gebruikt gas. Bijna iedereen die een fornuis heeft, heeft een gasfles van 5 kilo. Zo’n gasfles kost rp 17.000, ruim 1 euro en gaat ongeveer 2 weken mee, dan is hij leeg.
Een niet onaanzienlijk deel van de mensen kookt op houtsvuur. Hout is vrijwel overal bij elkaar te sprokkelen en kost dus niets.
Keukens, zoals in Nederland, zijn hier niet. Meestal is achter het huis een aanbouwtje van bamboe, waar gekookt wordt. Er staan daar 1 of 2 bamboetafels, waarop de pannen staan. Een rek voor de borden is er meestal wel.
Ikzelf heb een keuken, bijna in nederlandse stijl, laten maken indertijd. Ik heb een koelkast, maar er is geen warm stromend water. Het water komt uit de put achter mijn huis. Afwasmiddelen en schoonmaakmiddelen zjn gewoon te verkrijgen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Vandaag: overlijden en begrafenis (30 sept. 2017)

Achter het groene doek werd de overledene gewassen 

Vanmiddag rond 14.00 uur overleed in de Puskesmas (gezondheidscentrum van de overheid) van mijn desa een oudere dame, die achter mijn huis woont, een paar huizen verder.
Na haar overlijden werd ze met een ambulance naar haar huis gebracht en opgebaard door  de aanwezige familieleden. Tientallen vrouwen uit mijn buurt kwamen langs, met beras (niet gekookte rijst), en/of flessen water en/of rokerij. Dit gebeurt altijd; de komende dagen zullen vele bezoekers komen en op deze wijze zijn de kosten voor de familie van de overledene minder.
Rond 16.00 uur werd begonnen met de voorbereiding van de begrafenis. Dat betekent, dat zij gewassen diende te worden, daarna in wittte doeken gewikkeld, en vervolgens op een baar naar de begraafplaats werd gebracht.
Het wassen gebeurde buiten de woning, in de tuin. De overledene werd buiten op een baar gelegd, waarna deze plek werd afgeschermd door een groen lang doek (zie foto hier beneden). Het wassen gebeurde door vrouwen onder het reciteren van gebeden. Kinderen, hoe klein ook, konden gewoon meekijken. Bij dit gebeuren waren ongeveer 70 mensen aanwezig, de meesten buurtbewoners.
Door het wassen werd het lichaam “suci” (heilig, rein, zuiver). Als de overledene een man was geweest, dan was het lichaam gewassen door mannen.
Na het wassen werd het lichaam in witte doeken gewikkeld en op een draagbaar gelegd, waarover een groen doek werd gedrapeerd. Na een aantal gebeden vertrok de stoet naar de begraafplaats (zie foto beneden), alwaar de overledene, weer onder het reciteren van gebeden, in het graf werd gelegd. Het graf was gedolven door mannen uit de buurt. De stoet telde ongeveer 100 personen.
Om 17.30 uur was alles achter de rug.
Opmerkelijk vond ik de rust, waarmee alles gebeurde. Even verderop waren kinderen aan het spelen, uit een huis vlakbij klonk gelach. Het leven ging gewoon door. Geen verdrietige sfeer. De dood hoort bij het leven, net zoals een geboorte of een huwelijk. Er is een diep besef, dat men hier op aarde slechts tijdelijk is; de bestemming van de mens is om bij  Allah te zijn. Daarom ook worden overledenen zo snel mogelijk na het overlijden begraven.

De kosten van deze begrafenis ? 0,0 euro. Het is “gotong royong”, zeg maar burenhulp. Vandaag was deze dame aan de beurt, misschien morgen ik. En dan is er weer gotong royong.

De draagbaar onderweg naar de begraafplaats

——————–
Naar de begraafplaats


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | 1 reactie

Het weer (28 sept. 2017)

Het weer is duidelijk aan het veranderen. Volgens de boeren komt het regenseizoen dichterbij, als de avonden warmer worden, en als de kedelai geoogst kan worden.
Wel, de temperaturen in de avonden stijgen duidelijk. Rond 21.00 uur is het nog bijna 29 C. De luchtvochtigheid neemt ook toe, want het is klef weer.
Wat betreft de kedelai, hier en daar begint men al met oogsten. Het zal nog plm 3 weken voordat alles is geoogst.

De middagtemperaturen zijn hoog, 33-35 C. In de ochtend weinig tot geen bewolking; tweede helft van de middag komt donkere bewolking opzetten. Het heeft al een paar keer geregend de afgelopen dagen, nog geen tropische buien, maar die komen later. Gisteren ook het eerste onweer.
Dus de aanloop naar het regenseizoen lijkt er nu te zijn.


 

 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Dreigende vulkaanuitbarsting op Bali (27 sept. 2017)

In de nederlandse pers zijn al berichten geweest over de dreigende uitbarsting van de vulkaan de “Gunung Agung” op Bali.
Mensen worden massaal geevacueerd uit het bedreigde gebied. De indonesische regering heeft extra middelen ter beschikking gesteld.
De Gunung Agung is de meest heilige berg op Bali. Op een helling van deze berg bevindt zich “Pura Besakih”, de moedertempel van Bali.
De laatste uitbarsting van de Gunung Agung was in 1963.

Hier op Java merken we niets van alle onrust. Wel gaan veel javanen, die op Bali werken, terug naar Java, in afwachting van de ontwikkelingen. Het leven hier gaat gewoon zijn gang.
Ondanks de dreigende situatie is niet te voorspellen of het tot een uitbarsting zal komen. Met een uitbarsting wordt echter wel rekening gehouden.


 

Categorieën: Bali | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Afsluiting feestelijkheden na 17 augustus, Bevrijdingsdag (22 sept. 2017)

Ter afsluiting van de feestelijkheden na 17 augustus (Bevrijdingsdag) was er vanavond een optreden van regionale artiesten, gevolgd door een wayang-voorstelling. De wayang-voorstelling begon om 24.00 uur en duurde tot de ochtend. Omdat de hele voorstelling in het javaans was, ben ik niet opgebleven om ernaar te kijken.
Het artiesten-optreden en de wayang-voorstelling vonden plaats op het centrale veld van de desa, in het centrum.
Er waren duizenden bezoekers, en op het veld stonden tientallen kraampjes, voor snacks, drinken en meer.
Voor de kinderen was er ook van alles te doen.

Foto’s


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Maaltijd vandaag: Mie Ayam (sept. 2017)

Vandaag in het vissersplaatsje Puger een “Mie Ayam” gegeten in een warung.
Mie ayam is mie in een bouillon, met wat gesneden groeten, klein beetje kip en stukjes komkommer. Het kan op smaak worden gebracht met ketjap, tomatensaus en sambal.
Ik had een Mie speciaal, dus kreeg ik er een “gehaktbal” bij.
Een zeer eenvoudige maaltijd, maar wel smakelijk.
Deze mie heeft rp 13.000 gekost, nog geen 1 euro; aan de prijzige kant, want in mijn desa krijg ik een heerlijke mie ayam al voor rp 5000, maar dan zonder die gehaktbal.
Mie ayam is een zeer populair gerecht; talloze warungen verkopen het.

Ik heb al vaker vermeld, dat het “indonesische” eten,  zoals dat in nederland te krijgen is, niets van doen heeft met de dagelijkse maaltijden hier. Zo is een indonesische rijsttafel onbekend, niemand heeft er van gehoord.


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Wandeltocht – video (16 sept. 2017)

In het kader van de feestelijkheden na 17 augustus (Bevrijdingsdag) was er vandaag een wandeltocht begeleid door 15 jeugd-drumbands uit de desa.
Het was regelrecht oven-temperatuur, maar de deelnemers leken er geen last van te hebben. Trompetten, trombones en zo waren er niet. Die zijn er wel bij de meer professionele drumbands.
Er deden ongeveer 15 drumbands mee aan deze optocht.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Homosexuelen, tolerantie ? (14 september 2017)

De laatste paar jaar bestaat er ongerustheid over de positie van homoseksuelen in Indonesie. Meerdere malen hebben hooggeplaatste lieden homo-onvriendelijke opmerkingen gemaakt over homoseksuelen. De tolerantie lijkt af te nemen, zo is de vrees.
Gisteren, tijdens het Karnaval in mijn desa, kwam ik in gesprek met een paar homoseksuelen; zij zochten een plek om te zitten op mijn terras om naar de voorbijtrekkende stoet te kijken; ik kende hen van een andere gelegenheid.
Uit hun verhalen bleek, dat zij geen enkel probleem hebben met de desa-bewoners. Van een afnemende tolerantie bespeurden zij niets. Wel hadden zij zo hun problemen met hun relatie, maar dat is iets anders.
Indonesie heeft een lange traditie van tolerantie jegens homoseksuelen. Bekend zijn de “bencongs” (travestieten); tijdens het Karnaval gisteren liepen er meerdere bencongs mee in de tocht, tot hilariteit van de toeschouwers.
Mijn indruk is, dat desa-bewoners wel wat anders aan hun hoofd hebben dan de positie van homoseksuelen. De desa-bewoners kennen de mensen, die homoseksueel zijn in hun desa en gaan normaal met hen om.
In Jakarta zijn invallen geweest in homo-clubs; echter regelmatig worden ook invallen gedaan in niet-homo clubs, waar prostitutie zou plaats vinden.
Er lijkt een soort twee-deling te bestaan: dat wat sommigen uit de hogere kringen willen (bestuurders, academici, politici) en dat wat het volk wil. De hogere kringen kunnen wel homo-onvriendelijke opmerkingen maken, of de tolerantie willen begrenzen, maar het is helemaal de vraag of de “gewone” mensen daar in mee gaan.
Je ziet die twee-deling ook op andere gebieden; de regering kan van alles willen, maar het is buitengewoon moeilijk om de “gewone” mensen mee te krijgen.
Blijft overeind, dat het zorgelijk is, dat hooggeplaatsten zich homo-onvriendelijk opstellen. Maar ik zie zo snel niet gebeuren, dat er een agressieve sfeer ontstaat jegens de homoseksuelen in Indonesie. Dit wordt wel anders, als fundamentalistische moslimgroepen (bv FPI) zich hiermee gaan bemoeien.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Vandaag Karnaval in mijn desa (13 sept. 2017)

Vandaag Karnaval in mijn desa.
Vanaf 13.30 uur trok een bonte en vrolijke stoet door de desa, en ook langs mijn huis. Gedurende ruim 3,5 uur; na 17.00 uur was het voorbij.
Het was buitengewoon heet, maar behalve ik, leek niemand daar last van te hebben. Er waren veel toeschouwers. En zoals gebruikelijk vele handelaren: verkopers van ijsjes, gekoelde dranken in plastic bekers, balonnen, vogeltjes in kleine kooitjes, maiskolven om te eten, aardbeien in plastic doosjes, zakjes met diverse soorten kroepoek  en nog veel meer.
De stoet vertrok van de “lapangan”, het centrale veld in het centrum van de desa. En keerde daar ook weer terug.
De politie was aanwezig, om het verkeer te regelen. Ondanks de enorme drukte moest het verkeer, met name de vele brommers, wel door kunnen rijden. Er zijn te weinig wegen om omleidingen te regelen.
De lange stoet bestond uit veel groepen leerlingen van de scholen in de desa. Maar ook groepen van ambtenaren en “individuelen” deden mee.
Dit soort gebeurtenissen gaat altijd gepaard met erg veel lawaai. Na elke paar groepen was er een vrachtwagen met daarop een enorme geluidsinstallatie en achter de vrachtwagen een generator voor de stroom. Volgens een app. op mijn phone was de geluidssterkte 80-90 dB.
Ongeveer 2 weken geleden was ik bij het Karnaval in het naburige Sukorejo; ook erg mooi, maar het haalt het niet bij het Karnaval in mijn desa.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 4 reacties

De verwording van Bali (12 sept. 2017)

Overvolle stranden bij Kuta

Morgen is er in mijn desa het jaarlijkse Karnaval, een Fashion-Karnaval. De ongetwijfeld zeer lange stoet zal langs mijn huis trekken.
Een van de thema’s tijdens dit Karnaval is Bali. Veel balinese adat-kledij zal te zien zijn.
Ik doe er morgen verslag van.

Ook in mijn regio is Bali een begrip. Veel mensen uit mijn regio werken op Bali. Veel vis uit het vissersplaatsje gaat naar Bali. En hier en daar is er huisvlijt, worden er producten voor de balinese markt gemaakt.
Ik heb vaak de indruk, dat men hier in mijn regio opziet tegen Bali. Mij wordt vaak gevraagd, waar ik liever woon, op Bali of in de desa. Als ik eerlijk zeg, dat ik veel liever in de desa woon, begrijpt men dat niet helemaal of helemaal niet. Op Bali is immers alles en van alles te doen, in tegenstelllng tot mijn desa.
Maar op Bali komen steeds meer de negatieve gevolgen van het massa-toerisme naar voren. Erg veel file’s, vervuiling, veel mooie plekken die verdwijnen om er vila’s, hotels of restaurants te bouwen. Er wordt nu een tweede internationale Airport gepland in het noorden van Bali, bij Singaraja.
Vroeger stond Ubud bekend als kunstenaarsplaats; velen, die geinteresseerd waren in de cultuur van Bali, kwamen naar Ubud. Tegenwoordig ook massa-toerisme in Ubud en veel file’s. En van de cultuur is weinig meer over; ja, wel nog veel schilderijen die overal te koop zijn, maar die in fabrieken worden gemaakt. Echte kunst komt bijna niet meer voor.
De reli-industrie tiert welig op Bali. En trekt dus ook veel reli-liefhebbers aan. Reli-toko’s, reli-cursussen, reli-guru’s, het is er allemaal. Het gaat om geld; reli-cursussen bijvoorbeeld zijn erg duur. En er lopen heel wat merkwaardige (twijfelachtige) guru’s rond op Bali.
Het massa-toerisme ontziet zelfs de heilige tempels van Bali niet. De gouverneur van Bali heeft onlangs een pleidooi gehouden om toeristen te weren uit tempels, althans uit delen van de tempels. Te vaak zijn er incidenten, waar de heiligste plekken in die tempels gebruikt worden om bijvoorbeeld te zitten voor mooie foto’s, en waar mensen in volstrekt ongepaste kleding rondlopen.
Indertijd is een jong stel uit het Oostblok betrapt op het hebben van sex in de tempel. Het stel is gepakt, en heeft vele duizenden euro’s moeten betalen voor reinigingsceremonien voor die tempel. Naar mijn mening hadden dat vele tien-duizenden euro’s moeten zijn.
Kuta, Legian en Seminyak zijn hard op weg een soort Pattaya in Thailand te worden. Erg veel jonge toeristen uit vooral Australie op zoek naar drank, sex en party’s. Mensen, die sch#t hebben aan cultuur.
India en China zijn in opkomst. Steeds meer rechtstreekse vlieg-verbindingen komen er van Bali met steden in China en India.
Met name uit China stijgt het aantal toeristen enorm. En het is bekend, dat de toeristen uit China en India niet bepaald de plezierigste toeristen zijn.
Toerisme is een cultuur-vernietiger. Wilt U een mooie cultuur weg hebben of vernietigen, dan is toerisme de aangewezen methode.

In mijn regio komt geen enkele toerist. Geen enkele negatieve invloed is er van toerisme. Het is nog geheel authentiek. Daarom woon ik met zoveel genoegen in de desa, waar inderdaad weinig te doen is. Maar de vele groeten overdag (“salaam alaikum”) van die en gene, zijn echt. Als je op Bali te close wordt met balinesen, (vooral als je er wat langer verblijft) ben je al gauw “part of the family”. En dat betekent, dat vroeg of laat de rekeningen komen: bijvoorbeeld oma moet naar het ziekenhuis, er is geen geld, maar jij bent nu “part of the family” met geld, dus…
In de desa is mij nog nooit om geld gevraagd.
Volgende maand ga ik anderhalve week naar Bali. Ik ben benieuwd, wat ik er aan zal treffen. Zeker is wel, dat ik bij aankomst in Denpasar al heimwee heb naar de desa.

De tempel Tanah Lot als toeristische trekpleister


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Blog op WordPress.com.