Berichten getagd met: koken

Keuken – fornuis (3 okt. 2017)

Traditionele kookplaats

Veel mensen in de desa koken op een kookplaat met 1 of hooguit 2 pitten. De kookplaat gebruikt gas. Bijna iedereen die een fornuis heeft, heeft een gasfles van 5 kilo. Zo’n gasfles kost rp 17.000, ruim 1 euro en gaat ongeveer 2 weken mee, dan is hij leeg.
Een niet onaanzienlijk deel van de mensen kookt op houtsvuur. Hout is vrijwel overal bij elkaar te sprokkelen en kost dus niets.
Keukens, zoals in Nederland, zijn hier niet. Meestal is achter het huis een aanbouwtje van bamboe, waar gekookt wordt. Er staan daar 1 of 2 bamboetafels, waarop de pannen staan. Een rek voor de borden is er meestal wel.
Ikzelf heb een keuken, bijna in nederlandse stijl, laten maken indertijd. Ik heb een koelkast, maar er is geen warm stromend water. Het water komt uit de put achter mijn huis. Afwasmiddelen en schoonmaakmiddelen zjn gewoon te verkrijgen.


 

Categorie├źn: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Het eten in de desa (31 dec. 2013)

Een eenvoudige desa-maaltijd

Het dagelijks eten in mijn desa is uiterst sober. De in Nederland zo bekende rijsttafel zult U er niet aantreffen, deze kent men niet.
Gekookt wordt een een plek, achterin het huis. Er wordt gekookt op een vuur van hout (zie foto). Fornuizen zijn er niet, sommigen hebben een 1-pits comfort op een gasfles.
In de ochtenduren wordt rijst gekookt, en wat groente. Daarbij wordt wat tahu/tempe gefrituurd. Doorgaans ook wat maiskoekjes en/of aardappelkoekjes. Vlees komt niet op het menu voor, alleen maar bij feestdagen. Wel eventueel wat kleine gefrituurde visjes. Brood wordt niet gegeten.
Vaste etenstijden zijn er niet, men eet als men honger heeft.
Tussendoor kan er wat “gorengans” gegeten worden: pisang goreng ((gefrituurde pisang), tahu goreng (gefrituurde tahu), en andere gefrituurde hapjes.
Men drinkt water, of soms thee of koffie. Alcohol is in de desa en verre omstreken niet te krijgen.

Op feestdagen komt er vaak kip of rundvlees op tafel. Varkensvlees is niet te verkrijgen. En ook diverse soorten javaanse zoetigheden, gemaakt van rijst, rijstemeel, kleefrijst en gula java komen dan op tafel.
In mijn desa en omstreken zijn geen restaurants.
Er is een enkele warung met beperkt menu, verder zijn er de “Bakso”-verkopers (soort vermicelli-soep met een paar balletjes).

Een traditioneel fornuis

——————
Gorengans


 

Categorie├źn: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.