Berichten getagd met: drinken

Kopje koffie (20 aug. 2018)

Er wordt veel koffie gedronken hier. Velen drinken later op de avond nog koffie, om beter te kunnen slapen, zo wordt verteld. Koffie is bijna altijd “kopi tubruk”, sterke gemalen koffie; heet water op de koffie; er zit dus koffie-drab in het kopje. Melk in de koffie wordt niet gebruikt.
De koffie wordt geserveerd in een glas, of in een kopje.
Er zijn overal zakjes koffie te koop; de meeste kopi tubruk, maar er zijn ook 3-in-1 zakjes (koffie, suiker, melk).
Algemeen wordt de koffie op het schoteltje geschonken, en vandaar opgedronken.

Andere websites van de auteur:
Sultans en Raja’s in Indonesie
Nieuws Indonesie – actuele berichten.

Mijn kopje koffie vanavond.

————————————

Zakjes koffie, tubruk en 3-in-1

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Wateraansluiting voor nieuw Cafe Nginem (okt. 2016)

2 Berichten geleden (zie: link) schreef ik over de bouw van een nieuw Cafe Nginem, vlak naast mijn huis. Cafe Nginem is inmiddels volop in gebruik.
Er rest alleen nog de toevoer van water voor Cafe Nginem. Waterleidingen zijn er niet in de desa. Alleen in de grote steden. De desa-bewoners hebben een waterput bij huis, waar ze water halen. Het is een diepe put van ongeveer 1 meter doorsnede, met van boven een betonnen rand. Het is een traditionele waterput. Het water moet met een emmer aan een touw naar boven gehaald worden. De diepte van de put is 5-10 meter.
De laatste tijd gebruikt men steeds meer een electrische pomp om het water naar boven te krijgen; men hoeft dan niet meer zo diep. En de put hoeft ook niet meer te worden aangelegd; alleen een buis in de grond is voldoende, met een pomp en een kraan. Dus geen emmer meer aan een touw.
Deze laatste methode wil men toepassen voor de waterput bij Cafe Nginem.
Vandaag zijn een aantal mannen bezig geweest. Eerst moest met een 6 meter lange ijzeren staaf een gat gemaakt worden. Daar zijn ze vele uren mee bezig geweest. Daarna werd een meterslange plastic buis naar beneden gelaten. Morgen zal de pomp worden geplaatst. En dan is stromend water voor Cafe Nginem.

Een traditionele waterput.

Een traditionele waterput. Zo een put heb ik ook achter mijn huis.

Werkzaamheden bij het Cafe: aan het werk om de staaf naar beneden te krijgen

De 6 meter lange ijzeren staaf is bijna helemaal naar beneden

De plastic buis gaat de grond in.

Met wat pompen komt er al water uit de buis. Morgen nog de pomp en de kraan.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Sate

Om de andere dag komt langs mijn huis de Tukang Sate. Zijn keuken is achterop de brommer. Het is sate van kip. 10 stokjes voor rp 5000, ongeveer 35 eurocent. Het wordt ter plekke bereid. Het kan “pedas” (scherp) of niet. Buitengewoon smakelijk !

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | 1 reactie

Alcohol

Het wordt steeds moeilijk om aan een biertje of een fles wijn te komen. Dit jaar heeft de regering besloten de verkoop van bier niet meer toe te staan in warungen en kleine winkeltjes. Alleen nog in grote supermarkten is nog bier te krijgen.
Op Bali geldt dezelfde regel, alleen zijn daar veel meer grote  supermarkten dan hier op Oost Java. En veel van die supermarkten hebben nog ook een aparte afdeling voor wijn en sterke drank. Ik weet hier in mijn regio geen winkel, waar ik een fles wijn zou kunnen kopen. Bier lukt nog wel.
De wijn op Bali is erg duur. Buitenlandse importwijnen kosten minimaal ongeveer 20 euro per fles. De wijn, die op Bali wordt gemaakt (onder andere de Hatten-wijn) is goedkoper, vanaf ongeveer 12 euro per fles. Ik hoor verschillend praten over deze Bali-wijn. De een vindt hem lekker, de ander niet om te drinken.
Zowel op Bali als op Java is huisgemaakte arak (sterke drank) te koop. Het is echter levensgevaarlijk om deze arak te drinken. Elk jaar vallen er tientallen, zo geen honderden doden in Indonesie door het drinken van deze arak. Deze arak wordt vermengd met gifstoffen, zoals methanol, spiritus en meer. Natuurlijk zullen de warung-houders U verzekeren, dat de arak te vertrouwen is, maar gelooft U hen niet.
Maar ook officieel uitziende flessen (Smirnoff, Vodka, Gordon en meer) kunnen giftige drank bevatten.
Kijkt U dus goed uit bij het kopen van drank.
Ik zelf maak mijn wijn thuis zelf, een slaapmutsje heb ik wel nodig. Omgerekend komt een fles wijn dan op 2 euro.
De wijn is schoon en helder, en krijgt van wijnkenners (onder meer kennissen van mij uit nederland) een zeer ruime voldoende.
Alcohol is volgens de Koran niet toegestaan, even als varkensvlees. Aan het niet eten van varkensvlees houdt iedereen zich, er is nergens varkensvlees te koop; bij alcohol ligt dat anders. Mijn zoon en zijn vrienden drinken graag een glaasje mee. Enige discretie is echter op zijn plaats bij het drinken van wijn, we drinken het binnen. De meesten weten, dat ik wijn maak, maar het levert geen enkel probleem op.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Rijsttafel

Grote bekendheid heeft in Nederland de rijsttafel in een Indonesisch restaurant. Rijsttafel is niet een gerecht, maar vele gerechtjes, die tesamen worden geserveerd.
Op Java komt men de rijsttafel zelden tegen. De rijsttafel is van oorsprong niet een indonesisch gerecht, maar komt van de Europeanen, die in Indonesie gewoond hebben vroeger. Uit gastvrijheid en om in aanzien te stijgen lieten Europeanen in de koloniale tijd zo veel mogelijk gerechten tegelijk op tafel serveren, dit werd op den duur min of meer gestandaardiseerd en resulteerde in de Rijsttafel.  Tempo Dulu tijd.
Er zijn op Java nog enkele restaurants, die rijsttafel serveren, maar de meeste indonesiers weten niet, wat het is. En op Oost Java ken ik geen restaurant, dat rijsttafel serveert.
Wat er in de verte een beetje op lijkt, is de Warung Bebas. Daar kan men tegen een vaste prijs kiezen uit een groot aantal gerechten. Soms staan deze gerechten al op tafel en kan men zich vrij bedienen. In andere warungen moet men naar een vitrine, waar de gerechten uitgestald zijn, en daar opscheppen.
Ik heb gemerkt, dat er een groot verschil is tussen de warungen, wat men serveert. Bijna de ene warung is vrijwel geen vlees, de andere warung biedt vis en vleesgerechten. Daarnaast worden tahu- en tempegerechten en groenten doorgaans aangeboden, alsmede eieren (gebakken of gekookt), alsmede wat andere gerechten. Drinken is niet inbegrepen in de prijs. Bier is niet beschikbaar, en ook andere alcoholische dranken niet.
De prijs is over het algemeen niet aan de hoge kant. Ongeveer rp 20.000 – 25.000 per persoon. Exclusief drinken.
Omdat zeer veel indonesiers met de hand eten, wordt meestal een schaaltje met water (met daarin wat citroensap) voor elke gast op tafel neergezet, zodat hij de vingers daarin kan wassen.
Het met de hand eten gebeurt van hoog tot laag. Zelfs de president eet met de hand, als hij een bezoek brengt aan een desa. Het is volstrekt “done” en volgens de mensen hier is het eten lekkerder, dan wanneer je het met een lepel eet.

Rijsttafel in Nederland

Warung Bebas

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Beleefdheden, omgangsvormen

Om het samenleven in de desa plezierig te maken en te houden, heb ik een aantal omgangsvormen moeten en willen leren. Javanen zijn een uiterst hoffelijk volk, dus goede omgangsvormen zijn van groot belang.
Deze omgangsvormen zijn:
– bij een begroeting: met beide handen de hand van de gast aanvatten, en daarna met mijn rechterhand even mijn borst aanraken.
NB: de gast zegt als groet: “As-salam alaykum” en het antwoord van de gastheer is “Wa alaykumu salam”.
niet met de benen over elkaar zitten.
– het zitten op de grond is volstrekt correct.
– bij gesprekken: niet luidruchtig, geen pijnlijke of indiscrete vragen stellen, of iemand in verlegenheid brengen, de sfeer moet plezierig blijven.
– bij alles wat aangeraakt wordt, steeds de rechterhand gebruiken.
– geen gebruik van alcohol, alleen water, thee of koffie. Eventueel wat snacks.
– met de rechterhand eten is volstrekt correct en gebeurt veel.
niet helpen met opruimen of afruimen.
– wil je roken, dan het pakje sigaretten op tafel of op de grond leggen, zodat anderen ook ervan kunnen roken.
– het is volstrekt niet correct om niet mee te eten als dit tijdens het bezoek wordt aangeboden. Dus geen opmerkingen als: “het schikt toch wel ?” en zo. Uiteraard eet je mee.
– het is gebruikelijk om niet te converseren tijdens het eten, dat komt na het eten wel. Opmerkingen over het eten zijn niet correct.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken, Omgangsvormen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Tientallen doden op Java door foute Arak (06 jan. 2014)

Volgens persberichten zijn de afgelopen tijd tientallen doden gevallen door het drinken van “foute” Arak.
Zie onze eerdere waarschuwing van enige tijd geleden hieronder.
————————————————————————————————————–
Op Oost Java is alcohol (wijn, jenever etc), behalve bier, moeilijk te verkrijgen.
Wel is alom lokale arak te koop, met name in kleine toko’tjes.
Het is absoluut af te raden om deze lokale Arak te kopen. Ook de Politie waarschuwt voor het gebruik van deze arak.
Deze lokale arak wordt vaak gemengd met methanol en/of spiritus. Het is puur gif.
Per jaar vallen er vele doden vanwege het drinken van dit soort Arak.

Wilt U toch Arak kopen, koop dan de officiele in de supermarkt. De flessen zijn verzegeld, en met deze arak is niets mis.
Het is wel veel duurder (plm rp. 150.000 per fles), maar echt veilig.

Deze waarschuwing geldt ook voor Bali !

Een veilige fles Arak

Categorieën: Landelijk en politiek, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Het eten in de desa

Het dagelijks eten in mijn desa is uiterst sober. De in Nederland zo bekende rijsttafel zult U er niet aantreffen, deze kent men niet.
Gekookt wordt een een plek, achterin het huis. Er wordt gekookt op een vuur van hout (zie foto). Fornuizen zijn er niet, sommigen hebben een 1-pits comfort op een gasfles.
In de ochtenduren wordt rijst gekookt, en wat groente. Daarbij wordt wat tahu/tempe gefrituurd. Doorgaans ook wat maiskoekjes en/of aardappelkoekjes. Vlees komt niet op het menu voor, alleen maar bij feestdagen. Wel eventueel wat kleine gefrituurde visjes. Brood wordt niet gegeten.
Vaste etenstijden zijn er niet, men eet als men honger heeft.
Tussendoor kan er wat “gorengans” gegeten worden: pisang goreng ((gefrituurde pisang), tahu goreng (gefrituurde tahu), en andere gefrituurde hapjes.
Men drinkt water, of soms thee of koffie. Alcohol is in de desa en verre omstreken niet te krijgen.

Op feestdagen komt er vaak kip of rundvlees op tafel. Varkensvlees is niet te verkrijgen. En ook diverse soorten javaanse zoetigheden, gemaakt van rijst, rijstemeel, kleefrijst en gula java komen dan op tafel.
In mijn desa en omstreken zijn geen restaurants.
Er is een enkele warung met beperkt menu, verder zijn er de “Bakso”-verkopers (soort vermicelli-soep met een paar balletjes).

Traditioneel fornuis

Lemper

Lemper

Snacks

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.