Berichten getagd met: vis

Vis kopen (4 juni 2014)

 

puger

Gisteren weer eens in het vissersstadje Puger geweest om verse vis te kopen. Het is 45 minuten rijden vanaf mijn desa. Op de markt in Tanggul wordt ook vis verkocht, maar de versheid ervan vertrouw ik helemaal niet.
Puger is een volstrekt authentiek stadje, waar nooit een toerist te bekennen is. Het stadje is ook bekend (berucht) vanwege de vele bordelen die er zijn. De dames zitten niet achter glas, maar zijn achter in warungen aan het werk, is mij verteld.
Puger is er vol van activiteit, want de vis moet worden ingeladen in vrachtwagens voor vervoer naar o.a. Surabaya. Met kleinere vrachtwagentjes wordt ijs aangevoerd, nodig om de vis te koelen, tijdens het transport. In de haven liggen honderden vissersboten; veel wordt in de nacht gevangen.
Een tonijn van ongeveer een kilo: euro 1,5. Het is echter wel stevig afdingen.
De verkopers zijn vrouwen, terwijl het inladen van de vis in vrachtwagens mannenwerk is.
Je zou verwachten, dat er vis-restaurants zijn, maar dat is niet het geval, op een enkele warung na. Zoals gezegd, toeristen komen er niet, die zouden waarschijnlijk wel van vis-restarants gebruik maken. En de mensen uit de buurt nemen de vis mee naar huis, om daar te bereiden.
Hieronder de foto’s.

Puger

puger


 

Categorie├źn: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Het eten in de desa (31 dec. 2013)

Een eenvoudige desa-maaltijd

Het dagelijks eten in mijn desa is uiterst sober. De in Nederland zo bekende rijsttafel zult U er niet aantreffen, deze kent men niet.
Gekookt wordt een een plek, achterin het huis. Er wordt gekookt op een vuur van hout (zie foto). Fornuizen zijn er niet, sommigen hebben een 1-pits comfort op een gasfles.
In de ochtenduren wordt rijst gekookt, en wat groente. Daarbij wordt wat tahu/tempe gefrituurd. Doorgaans ook wat maiskoekjes en/of aardappelkoekjes. Vlees komt niet op het menu voor, alleen maar bij feestdagen. Wel eventueel wat kleine gefrituurde visjes. Brood wordt niet gegeten.
Vaste etenstijden zijn er niet, men eet als men honger heeft.
Tussendoor kan er wat “gorengans” gegeten worden: pisang goreng ((gefrituurde pisang), tahu goreng (gefrituurde tahu), en andere gefrituurde hapjes.
Men drinkt water, of soms thee of koffie. Alcohol is in de desa en verre omstreken niet te krijgen.

Op feestdagen komt er vaak kip of rundvlees op tafel. Varkensvlees is niet te verkrijgen. En ook diverse soorten javaanse zoetigheden, gemaakt van rijst, rijstemeel, kleefrijst en gula java komen dan op tafel.
In mijn desa en omstreken zijn geen restaurants.
Er is een enkele warung met beperkt menu, verder zijn er de “Bakso”-verkopers (soort vermicelli-soep met een paar balletjes).

Een traditioneel fornuis

——————
Gorengans


 

Categorie├źn: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.