Maandelijks archief: september 2014

Sharia wetten in Aceh (29 sept. 2014)

Geplaatst op 29/09/2014 door Oost Java Info

Zweepslagen in Aceh

Het Provinciale Bestuur van Aceh heeft een wet uitgevaardigd, waardoor sex tussen homo’s bestraft kan worden met 100 zweepslagen.
Op alcohol-gebruik, gokken en vreemd gaan stonden al zweepslagen.
Het Provinciale Bestuur wil hiermee de Sharia-wetgeving verder implementeren.

Aceh heeft een speciale status binnen Indonesie. Het is de enige provincie, waar de Sharia-wetgeving geldt. Plannen voor de invoering van steniging zijn door Jakarta tegengehouden.

Aceh is bekend om zijn politieke onafhankelijkheid en sterke oppositie tegen buitenstaanders, inclusief de voormalige Nederlandse koloniale overheersing en de huidige Indonesische regering. Aceh is van oudsher veel sterker gericht op de Arabische landen, dan de rest van Indonesie.
In 1873 verklaarde Nederland Aceh de oorlog. Een langdurige en bloedige strijd was het gevolg. Pas in 1904 lukte het generaal Van Heutsz geheel Aceh te bezetten, al slaagden de Nederlanders er nooit in de bevolking volledig te onderwerpen. Tot aan de Tweede Wereldoorlog braken er geregeld grote opstanden uit, die met geweld door de Nederlanders werden neergeslagen.
Ook na de onafhankelijkheid van Indonesie bleef het onrustig in Aceh. Zo was er een guerilla-strijd, die jaren heeft geduurd.
Door de tsunami van 26 december 2004 is er toenadering ontstaan tussen de partijen, resulterend in een bestand waarbij GAM-leden de wapenen inleverden. Op 17 juli 2005 kondigt de Indonesische minister van Communicatie Sofyan Djalil vanuit Helsinki aan dat de GAM en de regering op 15 augustus een vredesovereenkomst zouden tekenen dat het einde zou betekenen van de dertigjarige onafhankelijkheidsstrijd.

De sleutel voor een andere wetgeving ligt bij de bevolking van Aceh. Zij kunnen bij verkiezingen stemmen op partijen, die geen sharia-wetgeving willen.

In de rest van Indonesie is de invoering van de Sharia-wetgeving geen item. Enkele kleine groepen, zoals de FPI, willen dit wel.

 

Categorieën: Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Motoren (28 sept. 2014)

Geplaatst op 28/09/2014 door Oost Java Info

Het meest voorkomende model

In Nederland wordt onderscheid gemaakt tussen bromfietsen en motoren. Daarnaast zijn er nog andere gemotoriseerde twee-wielers met allerlei beperkingen. Al deze soorten gemotoriseerde twee-wielers hebben hun eigen regels. Althans, zo was het toen ik indertijd Nederland verliet.
In Indonesie is er alleen maar de motorbike. Een bromfiets / motor. Vrijwel elk gezin heeft er tenminste 1.
De meeste motorbikes hebben een CC  van 110, 115, 125 en 150. Er zijn zwaardere modellen, maar die zijn veel duurder. Een motorbike kost nieuw rond de rp 14.000.000.
Het feit, dat bijna iedereen een motorbike heeft, betekent onder meer, dat er naar mijn desa geen openbaar vervoer meer is; een bemo (mini bus) kan niet uit. Het aantal bemo’s in Indonesie is sterk afgenomen. Maar in de buurt is er altijd wel iemand, die mij naar de grote weg kan brengen, waar wel openbaar vervoer is.
De motorbike wordt voor van alles gebruikt. Vader, moeder en 2-3 kinderen gaan ermee een dagje uit. Veel bakso-verkopers hebben een “kook-stellage” achter op de motorbike, en zijn dus mobiel.
Minder prettig is, dat de motorbike overal mee naartoe wordt genomen; het parkeren van een motorbike komt weinig voor. Op een pasar malam bijvoorbeeld moet je je langs vele motorbikes heen draaien om vooruit te komen. Alleen in grotere steden is bewaakt parkeren. Op vele plekken, waar je denkt rustig te kunnen kuieren, zijn er die motorbikes.
De meeste motorbikes worden op krediet gekocht. Zeer veel motorbikes worden gestolen. Met een speciaal tangetje kan het stuurslot in 1-2 seconden worden vernield, en met een aangepaste sleutel ben je in mum van tijd vertrokken.  De bestolen eigenaar blijft met een groot probleem achter. Die vele diefstallen van motorbikes zijn de reden, dat men zijn motorbike niet alleen wil laten. Die gaat dus overal mee naar toe. ’s Avonds wordt de motorbike in huis gestald.
Als ik in de desa naar de markt ga, dan wordt mij gezegd, dat ik de motorbike niet moet parkeren bij de markt; die gaat dus mee de markt op.
Overigens zijn de berijders van motorbikes over het algemeen zeer ongedisciplineerd  op de weg. Zeer hard rijden, zig-zaggend toegemoetkomend verkeer vermijdend. De meeste dodelijke ongevallen zijn ongevallen met motorbikes.
De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen, dat toeren op zo’n motorbike in de namiddag, als de hitte wat afneemt, erg plezierig is.

 

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het weer (23 sept. 2014)

Geplaatst op 23/09/2014 door Oost Java Info

kedelai

Kedelai klaar voor de oogst

Het weer is momenteel onplezierig. Tot de middag veel zon en helder, in de namiddag half tot soms zwaar bewolkt, maar geen regen. Het is overal zeer droog. Dat betekent veel “abu” (stof) in de lucht, waar veel mensen ziek van worden. Op veel plaatsen op Java erge droogte, bijvoorbeeld in Lumajang, hier 2 uur rijden vandaan. De temperatuur overdag loopt nu op tot 33 C. De nachten zijn nog fris met 23-24 C, dus iets minder koud.
De waterput tegenover mijn huis huis staat droog, is nog niet eerder voorgekomen. Gelukkig is er nog water in de put achter mijn huis.
Waterleidingen zijn hier niet in de regio. In grote steden wel, maar het water, dat het waterbedrijf PAM levert, is niet drinkbaar. De WC doorspoelen (ik ben een van de zeer weinigen, die een WC heeft), gebeurt door met een kom, water uit de waterbak, die in de badkamer is, in de pot te scheppen. Waar de riolering buiten uitkomt, weet ik niet, en ik wil het eigenlijk ook niet weten.
In de desa dus alleen waterputten. Na koken, kan dat water gedronken worden. Veel huishoudens echter kopen drinkwater in de winkel.

Er is wel een omslag in het weer merkbaar, als aanloop naar het regenseizoen. Vaak veel wind. De namiddag bewolking wordt donkerder. Het regenseizoen begint met zo nu en dan een forse bui, beginnend in oktober tot het volle regenseizoen eind november.
Over ruim een week begint de oogst van de kedelai (grondstof voor tahu / tempe en soja), waarna de sawah’s klaar gemaakt worden voor de rijst. Waarschijnlijk is er dan al genoeg water gevallen voor de sawah’s.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: | Een reactie plaatsen

De Gamelan

Geplaatst op 21/09/2014 door Oost Java Info

Opstelling van een javaanse gamelan

De Gamelan is een wezenlijk onderdeel van de Javaanse en Balinese cultuur tot op vandaag. Het is kenmerkend voor Indonesische volksmuziek.
Op Bali hoort de Gamelan bij de vele tempel-ceremonies. Geen tempel-ceremonie zonder gamelan. Daarnaast worden met name voor de toeristen, dansen opgevoerd in ondermeer de Puri’s (paleizen) van de balinese koningen. Beroemd zijn de dansen in Ubud Palace. Vaak kan men ’s avonds bij tempels gamelan-orkesten zien en horen oefenen. Van jongsaf aan worden kinderen vertrouwd  gemaakt met de gamelan. De meeste jongeren kunnen zonder meer terecht in een gamelan-orkest.
Op Java is de gamelan vooral verbonden met de vorsten-hoven op midden Java: Yogyakarta, Surakarta, Paku Alaman en Mangkunegaran. Doch ook door desa’s worden gamelan-orkesten uitgenodigd voor een optreden; evenals vaak bij officiele gelegenheden. Bij een Wayang Kulit hoort ook een gamelan. Op Java kom je de gamelan minder vaak tegen dan op Bali, hoewel ze niet minder populair is.
De orkesten zorgen vaak voor de muzikale begeleiding van dans-, theater- en met name wajangvoorstellingen.
De Balinese gamelanmuziek verschilt sterk van de Javaanse. De Balinese vorm kent schrille tonen en levendige ritmes, de Javaanse vorm daarentegen heeft langzame, afgemeten klanken.

De gamelan wordt als een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld beschouwd (aldus deskundigen). Wanneer het eerste gamelanorkest is ontstaan, is niet duidelijk. Bronzen, koperen en ijzeren slaginstrumenten dateren al van de prehistorie.

Een gamelanorkest bestaat voornamelijk uit slaginstrumenten, zoals drums, kulintangs, gongs en xylofoons, maar ook bijvoorbeeld fluiten.
De instrumenten worden volgens een vast patroon geplaatst.
De gamelan hanteert een microtonale toonschaal, die afwijkt van de in het Westen gebruikelijke gelijkzwevende stemming en maakt gebruik van complexe ritmische structuren. Javaanse Gamelans gebruiken 2  “tuning systems”: slendro and pelog. Sléndro is een systeem met vijf noten aan het octaaf, gelijkmatig verdeeld, terwijl pelog zeven tonen heeft aan het octaaf, met ongelijke tussenpozen, gewoonlijk gespeeld in vijf noot subsets van de zeven-tone verzameling.

Ook de dansen, die begeleid worden door de gamelan, zijn op Bali en Java verschillend. Balinese dansen zijn doorgaans veel sneller en levendiger. Javaanse dansen veel trager. De dansen, die vertoond worden aan de Hoven van Yogyakarta en Surakarta zijn in de allerhoogste mate “halus”, in hoogste mate verfijnd en voldoen aan de allerhoogste standaards, die er zijn. Dit “halus” tref je in die zin niet aan bij de balinese dansen, deze zijn wat “volkser”.

In mijn laatste bericht vertelde ik over emotie en muziek. Op de video’s hieronder is duidelijk te zien, dat elke vorm van persoonlijke expressie ontbreekt bij de danseressen. Is er al iets, dat lijkt op een persoonlijke expressie, dan is dat voorgeschreven. De dansen beschrijven een verhaal, of deel van een verhaal en zijn geen uitdrukking van persoonlijke emoties. Hoe anders in het Westen !

.– Video Javaanse dans aan het Hof van de Susuhunan (Sultan) van Surakarta: link
De Sultan is te herkennen aan zijn paarse jasje, hoger zittend dan de anderen. Deze dans is in de allerhoogste mate “halus”, ten zeerste verfijnd, mede wegens de aanwezigheid van de Sultan.

– Video Balinese dans in Puri (Palace) Ubud: link
De dansen in Ubud Palace staan bekend om hun hoge niveau. Elke avond te zien hier en op andere plaatsen in Ubud en elders op Bali.

Opstelling van een balinese gamelan

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Swingen en emoties

Geplaatst op 19/09/2014 door Oost Java Info

Optreden van een dangdut bekendheid

David had vanavond een paar vrienden op bezoek. We hadden het over muziek (krontjong, angklung) en ze vroegen mij over muziek in europa.
Ik heb ze op Y-tube Boogie-Woogie laten horen en zien; een zaal vol swingende en dansende mensen, veel geklap bij het wisselen van de piano-spelers, U zult dat wel kennen. Zelfs ik had er moeite mee, om rustig op mijn stoel te blijven zitten.
Zo niet echter de vriendengroep van David, ernstig keken ze naar het optreden, verbaasd, en enig meebewegen was er niet bij. Ze vonden het een zeer vreemde gang van zaken, en zagen de lol er ook niet echt van in.
Toen hier een week of 2 geleden een populaire zanggroep optrad op het plein in de desa, hetzelfde beeld, een zwijgende menigte kijkt het aan. Alleen bij het podium een paar jongeren, die probeerden mee te dansen, maar dat was het dan ook wel.
Muziek is in de westerse wereld is emotie. Muziekspelers (of het nu klassiek of modern is) leggen veel van zichzelf in de muziek. Een dans is een uiting van persoonlijke emotie, het doet iets met je.
Emoties zijn in Indonesie geheel anders. Gamelanspelers leggen geen enkele emotie in de klanken, die ze voortbrengen. Gamelan-muziek is geen uiting van persoonlijke expressie. Bij Gamelan (een van de hoogst ontwikkelde muzikale vormen ter wereld) gaat het erom, dat de klank op de juiste wordt voortgebracht, hard of zacht, lang of kort en meer. Wat de speler erbij voelt, is niet aan de orde. De speler kan ondertussen een sigaretje roken, of even babbelen met de buurman. Als de klank maar op de juiste wijze wordt voortgebracht.
Ook in het dagelijks leven gaat men hier heel anders om met emoties. Waar wij in Nederland graag iets uit willen praten (bij een meningsverschil of misverstand bijvoorbeeld), gebeurt dat hier helemaal niet. Men zwijgt, zegt eventueel “tidak apa apa”. Of men “minta maaf”
– vraagt om vergeving.
Dit zo totaal anders omgaan met emoties is een van de moeilijkste dingen om aan te wennen bij het leven in de desa. Hoe iemand zich voelt in een bepaalde situatie, hoe iemand iets beleeft of ervaart, het zijn geen gespreksonderwerpen. Je merkt ook niet, of iemand bijvoorbeeld iets naars, of iets anders heeft meegemaakt. De dochter van een van de buren (18 jr) zag ik laatst huilen op het stoepje voor het huis. Niemand, die er enige aandacht aan schonk. Niemand ook, die kon vertellen, wat er aan de hand was. Verbazing wel over mijn vraag daarnaar. Ik denk, dat het uit was met haar vriend.
De vakantie-ganger, of degene, slechts enige tijd hier verblijft, zal niet of nauwelijks iets merken van dit verschil in omgaan met emoties.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Kinderen opvoeden

Geplaatst op 15/09/2014 door Oost Java Info

Het wassen van de voeten van moeder is een van de hoogste betuigingen van respect

Kinderen hebben in Nederland (en ander europese landen) veel verplichtingen gedurende de dag. De belangrijkste verplichtingen zijn wel de volgende: op tijd opstaan, op tijd naar school, huiswerk maken, op tijd naar bed, kamer opruimen, op tijd zijn voor het eten. Heel veel kinderen hebben daarnaast nog vele andere verplichtingen, zoals lidmaatschappen van clubs, sporten en meer.
Naast de vele  verplichtingen is er veel te doen omtrent straffen van kinderen (een dag thuis blijven bv.) als ze ondeugend zijn geweest.
Kinderen hier op Java hebben geen verplichtingen, er wordt op hen geen dwang uitgeoefend iets te doen. Kinderen gaan slapen als ze moe zijn, eten als ze trek hebben. Vaak zie ik moeders met een bord eten achter de kinderen aanlopen, om ze tijdens het spelen een hap eten te geven.
De ouders van mijn buurjongetje gaan pas slapen, als hij (3 jaar) moe is van het spelen.
Het belangrijkste, wat de kinderen hier geleerd wordt, is respect te hebben vooor ouderen. Daarnaast wordt er lichte druk uitgeoefend om ze naar school te krijgen. Straffen is hier niet aan de orde. Kinderen dwingen iets te doen of te laten is er hier niet bij.
De kinderen moeten een zo aangenaam mogelijke jeugd krijgen, vindt men hier.
Een lastige puberleeftijd is hier niet, en ik hoor ook niemand erover. De lastige leeftijd hier is van 5 – 8 jaar.
Veel ouders in Nederland hebben hoge verwachtingen van hun kinderen, hetzij op sportief gebied, scholing of anders. Er ligt een druk daar op kinderen om te presteren. Hier geen druk op kinderen, een aangename jeugd moeten ze hebben.
Over het opvoeden hier heb ik al meerdere malen met mensen uit Europa gesproken. Zij zien die vrijheid van de kinderen hier met zeer gemengde gevoelens aan. Vaak ook de opmerking / verzuchting: “zo komt er van die kinderen later weinig terecht”.
Ook ik heb aanvankelijk met gemengde gevoelens gekeken naar deze manier van opvoeden. Maar het resultaat van deze opvoeding heeft mij overtuigd van het gelijk van de mensen hier wat betreft opvoeden.
Ik heb nergens een prettigere jeugd meegemaakt dan hier in Indonesie. De jeugd is uiterst behulpzaam voor ouderen en de ouders, ze heeft ook werkelijk respect voor ouderen, ik maak het dagelijks mee. Ik ben op elk moment van de dag veilig.
Vanaf 10 jaar zijn de kinderen al bijna zelfstandig. Onderscheid kinderen – volwassenen is hier niet sterk, kinderen zijn in feite al jonge volwassenen.
Het beroven van ouderen, huizen binnendringen, het gebeurt hier niet.
De ouders steunen de kinderen (ook financieel indien nodig) zolang zij kunnen, ook als ze getrouwd zijn. Komen de ouders in de problemen, of kunnen ze niet meer alleen wonen, dan nemen de kinderen de ouders in huis en zorgen voor ze.
Het idee, om de ouders naar een tehuis te brengen, is hier te gruwelijk voor woorden.
Het respect voor ouderen ziet men in veel culturen. Onder meer Chinezen staan bekend om hun respect voor oude mensen. Ik wordt er niet vrolijk van, als ik (op TV) zie en lees, hoe het met zeer veel ouderen vergaat in Nederland. Een totaal ander beeld van ouder worden in Indonesie.
Het respect voor ouderen wordt in de Koran ook bepleit: Sura 17: als je ouders op oude leeftijd wel eens lastig worden, ga dan niet op ze fitten, maar wees vriendelijk, ze hebben jou gebaard.
Zoals overal ter wereld loopt het hier ook wel eens anders, hoewel ik het nog niet heb meegemaakt. En de grote steden hebben hun eigen problemen, straatkinderen, jongens, die de straten onveilig maken en zo. Maar dat is niet het algemene beeld.

Respectvolle begroeting van moeder. Het kussen van de voeten van moeder gebeurt door alle kinderen, ongeacht hun rang en positie in de samenleving. Zelfs een generaal kust de voeten van moeder.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Omgangsvormen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Wandeltocht (13 sept. 2014)

Geplaatst op 13/09/2014 door Oost Java Info

a5

De afgelopen maand vonden er diverse feestelijke activiteiten plaats in mijn regio, maar ook elders, ter gelegenheid van de viering van  Onafhankelijkheidsdag op 17 augustus.
Vandaag ter afsluiting van deze feest-maand de wandeltocht Tanggul – Jember, een afstand van 35 km. De grote weg Tanggul – Jember was afgesloten voor verkeer.
De tocht begon in Tanggul en eindigt in Jember. Duizenden wandelaars hebben meegedaan aan deze tocht. Urenlang trok de stoet door Gambirono, waar ik stond te kijken.
De meeste wandelaars waren jongeren, en dan vooral manlijke jeugd. De meesten liepen gewoon op teenslippers, maar er waren er ook die op blote voeten liepen, terwijl het asfalt erg heet moet zijn geweest. Het was een vrolijke gebeurtenis, de wandelaars hadden veel plezier met elkaar.
Het plezierige van dit soort gebeurtenissen is, dat weer allerlei lekkernijen te koop zijn. Er zijn heel veel verkopers, die langs de weg lopen: met allerlei soorten frisdrank, kleine snacks, sate, speelgoed en veel meer.

Over sate gesproken, er wordt hier sate gemaakt niet alleen van kippenvlees, maar ook van stukjes van kippenmagen, en andere delen van de kip, die ik niet thuis kan brengen. Deze sate’s zijn goedkoper, dan de sate’s met kippenvlees. Maar bepaald niet lekkerder, althans voor mij.
En als er sate is van kippenvlees, dan zijn de stukjes kip aan het stokje vele malen kleiner, dan wij in Nederland gewend zijn.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Tempo Dulu tijd

Geplaatst op 10/09/2014 door Oost Java Info

Een nederlandse vrouw met haar bediende

Tempo Doeloe betekent de tijd van vroeger.
Indonesiërs zelf hebben verschillende interpretaties bij deze tijd. Zo vinden sommigen dat het de tijd betreft vanaf 1880 en anderen de tijd vanaf 1840. Voor de nederlanders, die in Indie hebben gewoond, is  het de  “goede oude tijd”, de tijd van voor de Tweede Wereldoorlog.

Tempo dulu tijd is in Nederland bekend onder meer van de tv-shows van Wieteke van Dort (De Late Late Lien Show), bijeenkomsten van mensen, die deze tijd nog hebben meegemaakt (Indische nederlanders) en de verschillende Indische restaurants (Rijst-tafel). Bij Nederlanders en Indische Nederlanders speelt de Tempo Dulu tijd. Zij hebben in Indie gewoond en hebben hun roots daar. Velen hadden mooie huizen en veel personeel en leefden als “vorsten”. Na de Onafhankelijkheid in 1945 was het gedaan met de Tempo Dulu tijd. Zeer velen keerden terug naar Nederland, met hun herinneringen.
In verschillende steden, met name op Java, kan men nog vele gebouwen en huizen zien uit de Nederlandse tijd.
Weemoed naar het Indie van toen.
De Tempo Dulu tijd echter is aan de meeste indonesiers gewoon voorbij gegaan. Voor hen is er geen Tempo Dulu. Sommigen waren bedienden bij Nederlanders, de meesten echter waren gewoon boer en moesten hard werken om aan de kost te komen. Geen rijst-tafels voor hen, geen mooie huizen met voorgalerij, en geen personeel, zoals veel nederlanders wel haddden.

Tempo Dulu tijd is de mensen in mijn desa en elders op Oost Java, die ik heb gesproken, geheel onbekend, net zoals de rijsttafel. De oude Oma naast mijn huis heeft tijdens de politionele Acties (1945-1949) maanden lang met haar man in de bossen geschuild voor de nederlanders. Verdere herinneringen aan nederlanders heeft zij niet. Zo is het met zeer velen in mijn regio.
In Semboro, op zo’n 5 km van mijn desa, staat nog een suikerfabriek uit de nederlandse tijd. De fabriek werkt nog steeds, en er staan nederlandse huizen op het terrein. Bijna iedereen weet, dat deze gebouwen uit de nederlandse tijd zijn, maar verder zijn er voor de meesten geen verhalen aan verbonden.

Het vernederen van de “Inlanders” ging de nederlanders makkelijk af. Hieronder een foto van de Sultan van Surakarta, Susuhunan Paku Buwono X, gearmd met de gouverneur van Java. Gearmd ? Jazeker, de Sultan moest de gouverneur een arm geven als blijk van onderworpenheid. De ultieme vernedering voor een trotse vorst. Zo zijn er vele foto’s, waarop te zien valt, hoe de nederlanders de indische vorsten vernederden.

Sultan Paku Buwono X gearmd met de nederlandse gouverneur van Java

sultan pakubuwono X - surakarta

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Nederlands koloniale verleden | Een reactie plaatsen

Paalklimmen / Panjat pinang (8 sept. 2014)

Geplaatst op 08/09/2014 door Oost Java Info

Sinds Onafhankelijkheidsdag op 17 augustus heeft het desa-bestuur verschillende feestelijke gebeurtenissen georganiseerd, zoals het Carnaval, wandeltochten, touwtrek-wedstrijd, een optreden van een lokale bekende band.
Vanmiddag was paalklimmen (“Panjat pinang”) aan de beurt, en vanavond is er op het veld een Wayang-voorstelling.
Paalklimmen is populair in Indonesie. Bovenin een metershoge paal hangen allerlei kado’s. De paal is vetgemaakt. Een groep jongens moet nu proberen om naar boven te klimmen een paar van die kado’s te bemachtigen. Iemand, die al boven is, mag niet alle kado’s halen, maar een stuk of 3. Het is een hele toer om naar boven te klimmen en het lukt ook niet altijd. Groepen jongens wisselen elkaar af.
De belangstelling was groot.
Alles wordt geregeld door de desa-bewoners. Politie komt in het hele verhaal niet voor; wat zouden ze moeten doen, wat de desa-bewoners niet kunnen ?

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Even bijpraten (4 sept. 2014)

Geplaatst op 04/09/2014 door Oost Java Info

 

tabak

Gedroogde tabaksbladeren, klaar voor vervoer naar de fabriek. In Jember-stad staan een aantal tabaks-fabrieken, waar ook sigaren worden gemaakt. Deze worden geexporteerd naar het buitenland. In de omgeving van mijn desa zijn veel plantages voor tabaksplanten.

Inmiddels is sinds gisteren de benzine-aanvoer weer normaal. Geen file’s meer bij de benzine-pompen, en de warungen hebben al hun flessen weer gevuld. We kunnen weer overal terecht. Het is een vreemde week geweest.

De minister van Energie en Natuurlijke Hulpbronnen, Jero Wacik, is vandaag gearresteerd door de KPK (de nationale anti-korruptiebestrijdings-organisatie). Het is de derde minister uit het kabinet van de president, die de afgelopen 2 jaar is gearresteerd. Eerder waren de minister van Sport en en die van Godsdienstzaken al gearresteerd. Ook hier gaat het weer om veel geld.
De aankomende president, Jokowi, heeft al laten weten hard op te zullen treden bij korruptie.

Het weer is rustig. Nog steeds erg koud voor de dorpelingen in de nacht, 21-22 C. Overdag 29 – 31 C. In de namiddag doorgaans veel bewolking, maar geen regen. Eind deze maand kan het regenseizoen langzaam beginnen. In delen van Java heeft men al last van droogte op de sawah’s. Hoewel ik al jaren in de tropen woon, heb ik in september nog steeds een “nazomer” gevoel, wetend echter, dat de herfst niet zal komen hier.
Het vervelende van het regenseizoen is, dat de stroom weer vaak gaat uitvallen; de uitval duurt gauw 4 uur; vaak door bomen, die tijdens het omvallen eletriciteitspalen raken.

Over ruim een maand wordt de kedelai (grondstof voor tahu, tempe en soja) geoogst. Daarna wordt een weer rijst geplant. Het is dan regenseizoen, en dus is er genoeg water voor de sawah’s.

Wat ISIS betreft, is men alert in Indonesie. Sympathisanten van ISIS worden opgepakt, ook zij, die een vlag van ISIS hebben. Het is in de desa geen gespreksonderwerp, hoewel men er wel vanaf weet. Men begrijpt het niet, maar wie wel ?

Gedroogde tabaksbladeren, klaar voor vervoer naar de fabriek. In Jember-stad staan een aantal tabaks-fabrieken, waar ook sigaren worden gemaakt. Deze worden geexporteerd naar het buitenland. In de omgeving van mijn desa zijn veel plantages voor tabaksplanten.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Vandaag, 3 sept. 2014: Karnaval in de desa

Geplaatst op 03/09/2014 door Oost Java Info

Vandaag dus het grote jaarlijkse gebeuren in mijn desa: het Karnaval.
Het begon rond 13.30 uur en duurde tot 16.30 uur. Aantal deelnemers schat ik op 1200. Een bonte stoet van leerlingen van de lagere scholen, en de middelbare scholen in de desa. Ook particulieren konden meedoen. Onvermijdelijk: na elke 3-4 groepen een vrachtwagen met een enorme geluidsinstallatie en een generator achter de wagen. Zuid Oost Azie is lawaaierig. De foto’s spreken voor zichzelf.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Aktiviteiten na onafhankelijkheidsdag (2 sept. 2014)

Geplaatst op 02/09/2014 door Oost Java Info

touwtrek

Na de Onafhankelijkheidsviering op 17 augustus worden in vele steden en desa’s gedurende enige weken diverse activiteiten georganiseerd.
Zo waren er in mijn desa een voetbalcompetitie, touw-trek wedstrijden en wandeltochten. De activiteiten vonden plaats op de “Lapangan”, het centrale veld, dat bijna elke stad of desa heeft. Het was er buitengewoon druk, en de verschillende handelaren (bakso-verkopers, ballonnen-verkopers, snack-verkopers en anderen) konden weer goede zaken doen.
Morgen is er het Carnaval in mijn desa. Een grote stoet kleurig verklede mensen trekt door het dorp. Men is weken lang bezig met de voorbereidingen en veel mensen zijn bijzonder mooi uitgedost.
Ik zal hiervan verslag doen.

Het Jember Fashion Carnaval in de stad Jember, dat elk jaar in augustus wordt gehouden, is wereldberoemd. Na Mardi Gras in New Orleans, Rio de Janeiro Carnaval in Brazilie, en Fastnatchkoln in Duitsland is dit de vierde grootste Carnaval in de wereld.
De catwalk is ruim 3,5 km lang, en 2013 telde ongeveer 750 deelnemers. Vorig jaar waren er bijna 1 miljoen bezoekers aan dit Carnaval.
Het is een enorme gebeurtenis, de stad Jember is vrijwel onbereikbaar.
Dit Jember Fashion Carnaval werd voor de eerste keer georganiseerd in 2003 en had als thema: “Cowboy, Punk en Gypsy”.

touwtrek

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Handen schudden en begroeten

Geplaatst op 01/09/2014 door Oost Java Info

sultan yogyakarta

Dochter begroet vader, de Sultan van Yogyakarta. Zeer halus, verfijnd.

Handen schudden bij kennismaking en bij bezoek is regel op Java. Over het niet de hand willen schudden door moslims is veel te doen in Nederland en andere landen. Er zijn daar moslims, die de hand niet willen schudden van iemand, die ze niet kennen. Ik heb dit op Java heel weinig meegemaakt. Een heel enkele keer merk ik, dat een vrouw mijn hand niet wil schudden, maar dan maken we een buiging naar elkaar met voor de borst gevouwen handen. Maar zoals gezegd, dat komt zelden voor.

Allereerst de opmerking, dat het kussen van de ander volstrekt “not done” is. Alleen als men elkaar heel goed kent of familie is, gebeurt dit. Maar dan niet met de lippen op de wang, maar meer over de schouder buigen. Of kussen op het voorhoofd.  Als buitenlander (op vakantie, of langer verblijvend in Indonesie) dient men het kussen achterwege te laten, om pijnlijke situaties te voorkomen (bv. gezichtsverlies).

Handen schudden kan op verschillende manieren.
– Net zoals in Nederland gewoon de hand schudden. Na het handen schudden, raakt men met de rechterhand even de eigen borst aan. Dit is algemeen.
– Jongeren geven ouderen geen hand, maar pakken de rechterhand van de oudere en brengen die naar hun voorhoofd of wang.
– Is handen schudden niet aan de orde, dan vouwt men beide handen tegen elkaar en maakt een buiging.
– Het begroeten op Javaanse wijze, vergt enige oefening, omdat dit nauw luistert. Het is uitermate “halus”, verfijnd.
Men vouwt beide handen tegen elkaar, buigt enigszins en neemt met de vingertoppen de vingertoppen van de rechterhand van de ander.
Degene, die lager geplaatst is dan de ander, buigt wat dieper.
Deze manier van groeten ziet men met name nog aan de Sultans hoven op Java. Het is in hoge mate het tonen van respect.
Echter deze vorm van begroeten kan ook gedaan worden als men iemand hogelijk waardeert. Je ziet het echter niet erg vaak. Het is zeer formeel.

Beleefde begroeting, zonder handen schudden

handen———————

Begroeting, elkaar de hand schudden

hand———————
Begroeting ouders

begroeting

———————
Jongere begroet oudere,

———————
De Sultan van Yogyakarta wordt begroet

begroeting

 

Categorieën: Islam / Religie, Omgangsvormen | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.