Tempo Dulu tijd


Tempo Doeloe betekent de tijd van vroeger.
Indonesiërs zelf hebben verschillende interpretaties bij deze tijd. Zo vinden sommigen dat het de tijd betreft vanaf 1880 en anderen de tijd vanaf 1840. Voor de nederlanders, die in Indie hebben gewoond, is  het de  “goede oude tijd”, de tijd van voor de Tweede Wereldoorlog.

Tempo dulu tijd is in Nederland bekend onder meer van de tv-shows van Wieteke van Dort (De Late Late Lien Show), bijeenkomsten van mensen, die deze tijd nog hebben meegemaakt (Indische nederlanders) en de verschillende Indische restaurants (Rijst-tafel). Bij Nederlanders en Indische Nederlanders speelt de Tempo Dulu tijd. Zij hebben in Indie gewoond en hebben hun roots daar. Velen hadden mooie huizen en veel personeel en leefden als “vorsten”. Na de Onafhankelijkheid in 1945 was het gedaan met de Tempo Dulu tijd. Zeer velen keerden terug naar Nederland, met hun herinneringen.
In verschillende steden, met name op Java, kan men nog vele gebouwen en huizen zien uit de Nederlandse tijd.
Weemoed naar het Indie van toen.
De Tempo Dulu tijd echter is aan de meeste indonesiers gewoon voorbij gegaan. Voor hen is er geen Tempo Dulu. Sommigen waren bedienden bij Nederlanders, de meesten echter waren gewoon boer en moesten hard werken om aan de kost te komen. Geen rijst-tafels voor hen, geen mooie huizen met voorgalerij, en geen personeel, zoals veel nederlanders wel haddden.

Tempo Dulu tijd is de mensen in mijn desa en elders op Oost Java, die ik heb gesproken, geheel onbekend, net zoals de rijsttafel. De oude Oma naast mijn huis heeft tijdens de politionele Acties (1945-1949) maanden lang met haar man in de bossen geschuild voor de nederlanders. Verdere herinneringen aan nederlanders heeft zij niet. Zo is het met zeer velen in mijn regio.
In Semboro, op zo’n 5 km van mijn desa, staat nog een suikerfabriek uit de nederlandse tijd. De fabriek werkt nog steeds, en er staan nederlandse huizen op het terrein. Bijna iedereen weet, dat deze gebouwen uit de nederlandse tijd zijn, maar verder zijn er voor de meesten geen verhalen aan verbonden.

Het vernederen van de “Inlanders” ging de nederlanders makkelijk af. Hieronder een foto van de Sultan van Surakarta, Susuhunan Paku Buwono X, gearmd met de gouverneur van Java. Gearmd ? Jazeker, de Sultan moest de gouverneur een arm geven als blijk van onderworpenheid. De ultieme vernedering voor een trotse vorst. Zo zijn er vele foto’s, waarop te zien valt, hoe de nederlanders de indische vorsten vernederden.

Sultan Paku Buwono X gearmd met de nederlandse gouverneur van Java

Dit is een voorbeeld van een Indisch woonhuis uit de tweede helft van de 19e eeuw. Het huis heeft een lange en brede voorgalerij die tegen de zon wordt beschut door golfplaten en ondersteund door dunne ijzeren pilaren. Over het algemeen vond men golfplaat en bamboe al goed genoeg..De vloer van de voorgalerij is verhoogd en links op de foto zien we een bijgebouw. Deze Indische huizen werden gewoonlijk gebouwd door ingenieurs van het Ministerie van Verkeer en Waterstaat (Waterstaatstijl), en zelfs door officieren van de genie die geen speciale architectenopleiding hadden genoten en normaliter barakken voor soldaten en woonhuizen voor legerofficieren ontwierpen.. Zij werkten volgens vaste schema’s uit handleidingen voor bouwkundigen. Uiteraard bekommerden zij zich bij hun werk ook niet om de ‘regels van de esthetica’.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Nederlands koloniale verleden | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: