Berichten getagd met: desa

Bericht uit Nederland (19 mei 2015)

Geplaatst op 19/05/2015 door Oost Java Info

Weiland in Nederland

Ik was in Nederland van 3 mei tot 3 july 2015.

Inmiddels ben ik weer enige tijd in Nederland. Mijn verblijf staat in het teken van  koud weer (12-14 C), en donkere wolken, die langs de hemel jagen, aangedreven door een forse wind met regelmatig buien, afgewisseld met zonnige periodes.
In de desa zijn in de regentijd ook donkere wolken, maar zoals hier in Nederland niet. Met name de afwisseling tussen donkere wolken en zonnige periodes meermalen per dag komt in de desa eigenlijk niet voor.
En de snelheid van de wolken die langs de hemel jagen, kennen wij in de desa ook niet.
Het aanbod in de supermarkten is sinds mijn vertrek een paar jaar geleden, is fors uitgebreid. Een dergelijk aanbod in een supermarkt is er in mijn district Jember, niet. Zelfs niet in Surabaya, voor zover mij bekend. De prijzen vallen mij mee, slim boodschappen doen kan veel besparingen opleveren.
Het openbaar vervoer in Nederland is bepaald niet goedkoop en voor toeristen (zoals ik mij toch een beetje voel) is het kopen van tickets lastig. Ik heb begrepen, dat er ook in de Tweede Kamer stemmen zijn opgegaan om het voor toeristen makkelijker te maken (toeristen dag- of weekkaart voor al het openbaar vervoer bv.).
Vergeleken met Indonesie is het verkeer hier erg goed geregeld en zo te zien, houdt bijna iedereen zich aan de regels.
Toch went het zg chaotische verkeer in Indonesie na enige tijd. Hoewel het aantal verkeersongevallen hoog schijnt te zijn in Indonesie, zie ik heel weinig ongevallen, terwijl ik veel op de weg ben. De vele motorrijders zijn een gevaar op de weg, omdat deze weinig gedisciplineerd zijn; onder hen vallen veruit de meeste doden in het verkeer.
Over het algemeen ervaar ik de mensen hier (Groningen) als vriendelijk, mogelijk, dat in de Randstad meer stress is. Ik mis wel het sociale leven langs de kant van de weg in Nederland. Geen warungen, toko’s, kaki lima’s, bengkels, en plekjes om even koffie te drinken voor 15 euro-cent.

In de desa eet ik zeer bescheiden, en beperkte hoeveelheden. Hoe anders in Nederland, ik krijg van hapjes en eten bijna niet genoeg. Ik wijt dit maar aan het koude weer van de afgelopen tijd, maar de hoeveelheden (ook bij anderen, als ik dat zo zie) zijn enorm, vergeleken met het beetje rijst, wat groenten en een gebakken eitje in de desa.

Sawah’s op Java

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Bericht uit Nederland (12 mei 2015)

Geplaatst op 12/05/2015 door Oost Java Info

112

Oma op Java

Ik was in Nederland van 3 mei tot 3 july 2015.

Na een reis van 3 dagen ben ik inmiddels al enkele dagen in Nederland.
Ik trof een schoon en zeer geordend Nederland aan. De trein vertrekt exact op tijd. Alles goed aangeveegd.
Behalve vandaag (maandag) zijn de temperaturen nog niet aan de hoge kant.
Er is mij al enkele malen gevraagd, hoe ik de overgang van de desa naar Groningen ervaar.
Wat mij in de paar dagen, dat ik hier ben, heel erg is opgevallen, zijn de vele ouderen en bejaarden, alleen op straat of in gezelschap van een rollator. Er zijn er ook, die zonder gezelschap op een bankje zitten en voor zich uitkijken. Ik heb vanuit de desa de ontwikkelingen in Nederland met betrekking tot bv. de ouderenzorg gevolgd; de “participatie-samenleving”. Ik zie inderdaad regelmatig ouderen wandelen in gezelschap van een jong iemand, een vijwilliger misschien ? Voor een uurtje per week ? Ik vind het een triest gezicht.
Dit beeld van ouderen alleen is in de desa volstrekt onbekend. Kinderen trekken bij hun ouders in, of de ouders verhuizen naar het huis van hun kind. Eenzame ouderen zijn in de desa onbekend. Ouderen krijgen respect  en verzorging.

Verder is mij erg opgevallen het totaal gebrek aan sociaal leven op straat. Lege straten zijn regel. Een enkele voetganger, fietser en dat is het dan. Iedereen (ieder gezin) lijk voor zichzelf te leven. Zo hier en daar een cafetaria.
Voor mijn huis in Groningen is plaats voor tientallen warungen; echter dat is de nederlandse traditie niet.
Vanaf zo’n 18.00 uur wordt het stil buiten. Een praatje maken met iemand is er niet bij, er is immers niemand op straat.
Bij mij in de desa is de warung vaak een ontmoetingspunt; koffie of thee drinken en even een gesprek hebben, of de laatste nieuwtjes horen. De jeugd ontmoet elkaar vaak ook bij een warung. Waar Wifi is (zoals bij mij thuis), is ook aanloop te verwachten.

Ook zijn mij opgevallen de volle supermarkten, met een aanbod, dat ik nog niet eerder heb gezien in Nederland.
Tig soorten koffie, brood, sauzen en groenten (uit allerlei landen) en nog veel meer. De mensen hier zien er dan ook zeer goed gevoed uit. In Oost Java is zo’n ruim aanbod in supermarkten onbekend. Zelfs in Surabaya.

Oma in Nederland

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Naar Nederland (1 mei 2015)

Geplaatst op 01/05/2015 door Oost Java Info

Ik was in Nederland van 3 mei tot 3 july 2015.

Na ruim 6 jaar in Indonesie gewoond te hebben, waarvan de laatste 2 jaar op Java, ga ik volgende week maandag weer (tijdelijk) naar Nederland. Ik zal er maximaal 3 maanden blijven. Ik neem mijn javaanse zoon mee.
Op welke wijze ik verslag  zal doen omtrent mijn verblijf in Nederland, weet ik nog niet. U zult in ieder geval iets horen.
Ik ben erg benieuwd, hoe mijn javaanse zoon, een echte desa-bewoner, een en ander zal ondergaan: de hectiek van de nederlandse samenleving, het totaal andere omgaan met elkaar, het andere eten. Trouwens, hetzelfde geldt ook voor mij, de rust en het reilen en zeilen in de desa nu kennende. Er zal veel veranderd zijn in Nederland.
Iemand met schrijverstalenten zou hier mooi over kunnen schrijven; die talenten heb ik niet, maar ik zal mijn best doen.
Als ik weer terug ben in Indonesie, pakken we de draad van de berichten uit de desa, gewoon weer op.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Pasen en feestdagen (5 april 2015)

Geplaatst op 05/04/2015 door Oost Java Info

Kaart van de verspreiding van de verschillende religies in Indonesie

Het is Pasen, ik wens U allen goede Paasdagen.
Goede Vrijdag was een officiele vrije dag in Indonesie. Aan de veiligheid voor de kerkgangers is weer de nodige aandacht besteed.
In Indonesie zijn 6 erkende godsdiensten: Islam, Protestisme, Katholicisme, Hinduisme, Boeddhisme en Confucianisme. Dat betekent veel vrije dagen tijdens de belangrijkste feestdagen van deze religies.
Laatst was het  Nyepi, de Stiltedag op Bali. Ook dit is een officiele vrije dag in Indonesie; Bali is voor 90% hindoeistisch, buiten Bali zijn er weinig hindoe’s.  Toch is het een landelijke feestdag. Op 2 uur rijden van mijn desa, in Lumajang, is een desa, waar de meeste mensen hindoe zijn. Ook voor de Boeddisten zijn er 2 vrije dagen per jaar.
Tijdens de 2 weken na Lebaran (Suikerfeest) is het vooral op Java (want het dichstbevolkt) buitengewoon druk. Het is dan zeer moeilijk om vlieg- en treintickets te kopen; houdt U daar ernstig rekening mee, als U in die periode in Indonesie bent.
Behalve de religieuze feestdagen, zijn ook Nieuwjaarsdag, Dag van de Arbeid en Bevrijdingsdag officiele feestdagen.
Verder hebben veel regio’s nog feestdagen, die echter landelijk niet worden gevierd.
Een officiele vrije dag betekent, dat de meeste overheidsgebouwen dicht zijn, evenals de scholen.
In mijn desa merk je helemaal niets van de vrije dagen, behalve dat er veel  kinderen ’s ochtends al aan het spelen zijn.
Het leven gaat gewoon door, ondanks officiele vrije dagen.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Landelijk en politiek | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Olga Syahputera en Entertainment (28 maart 2015)

Geplaatst op 28/03/2015 door Oost Java Info

Olga Syahputera, overleden op 32-jarige leeftijd op 27 maart 2015.

Olga Syahputera, overleden op 32-jarige leeftijd op 27 maart 2015.

Gisteren is in een ziekenhuis overleden Olga Syahputera, op de leeftijd van 32 jaar. Olga is overleden ten gevolge van hersenvlies-ontsteking. Hij was de meest populaire en geliefde presentator van vele TV-programma’s in Indonesie. Jarenlang druk in de weer met het presenteren van en meedoen aan vele soorten entertainment-programma’s voor de TV, maar ook in het land. Vaak meermalen per dag, van het ene optreden naar het andere.
Hij was ook een sociaal betrokken persoon. Hij maakte programma’s, waarin hij de aller-armsten onder de aandacht bracht en hielp.
Er is buitengewoon veel aandacht op de TV voor het overlijden van Olga; vanuit verschillende plaatsen rechtstreekse uitzendingen: de aankomst van het stoffelijk overschot thuis, de gang naar de begraafplaats, de begrafenis zelf, interviews met zijn ouders, vrienden en kenissen.

Op de TV hier zijn elke dag vele entertainment-programma’s te zien; spelletjes, muziek, praatprogramma’s, “idols”, talentenjachten en meer.
In Nederland is op entertainmentgebied erg veel te doen: tentoonstellingen, concerten, optreden van allerlei soorten bands en meer. Bijna elke dag is er wel wat. Elke stad heeft wel een agenda op internet, waaruit je een keuze kunt maken wat te doen het komende weekeinde. Mensen kunnen zichzelf niet vermaken, maar moeten vermaakt  worden.
De samenleving zonder entertainment is ondenkbaar. En het entertainment-gebeuren heeft natuurlijk ook economisch gezien veel betekenis; er gaat heel veel geld in om.

In mijn district geen entertainment.  In Jember-stad misschien eenmaal per maand een optreden van een artiest.
Bij mij in de desa (en ook in de omringende desa’s) wordt alleen iets georganiseerd na het Suikerfeest (Lebaran). Gedurende ongeveer anderhalve maand vinden er dan allerlei activiteiten plaats: paalklimmen, touwtrekken, wandeltochten, het Carnaval, een optreden van een plaatselijke artiest en meer.
De rest van het jaar geen vermaak in de aanbieding. Op de zaterdagavonden (en ook op andere avonden) komen de jongens uit de desa bij elkaar, in een leegstaand bushokje, in een warung of bij iemand thuis. Een biertje met elkaar drinken is er (doorgaans) niet bij, het wordt koffie of een sapje; eventueel met een mini-zakje chips of nootjes.
En niemand heeft het over ge-entertaind worden. Bijna alle jongeren hebben een mobieltje, waar dan ook heel veel gebruik gemaakt wordt. Op het terras voor mijn huis komen bijna elke avond een paar jongeren langs omdat ik WIFI heb; ze kunnen hun Facebook dan bijwerken.
De jongens, die een vriendinnetje hebben, gaan in de avonduren naar het huis van hun vriendin. Het zelfde beeld, ik schreef het al eerder, druk met het mobieltje en Facebook.

In  de grote steden is meer te doen, maar bij lange na niet op de schaal zoals in Nederland.

Begrafenis Olga Syahputera

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Verjaardagsfeest (12 maart 2015)

Geplaatst op 12/03/2015 door Oost Java Info

Het zoontje van de Ibu van mijn huishouden is vandaag jarig. Hij is 9 jaar geworden.
Voor het eerst heeft de moeder een verjaardagsfeest georganiseerd. Vroeger was er geen geld voor.
Het was een echt indonesisch feest, erg formeel en vriendelijk, maar de sfeer zat er goed in.
Er waren ongeveer 40 kinderen (van 6-10 jaar), de meesten met hun moeder. Er was tijdens het feest geen enkele vader; vaders hebben overdag hun eigen activiteiten. Het feest heeft ongeveer 2 uur geduurd.
De kinderen zagen er op hun mooist uit, mooie kleren en goed gekapt. Elk kind had een kadootje bij zich. Alle kado’s worden ongeopend op een tafel gelegd, en worden pas geopend, als iedereen vertrokken is. Bij de kado’s is een briefje van de gever.
Nadat alle kinderen er waren, werden wat snacks uitgedeeld, waarna werd begonnen met een korte toespraak van de moeder, die het feest leidde en die de toespraak beeindigde met een kort gebed. Daarna sprak kort een dochter van de Ibu, ook zij sloot af met een kort gebed.
In de toespraken wordt bedankt voor ieders komst, men verontschuldigt zich voor de povere ontvangst (helemaal niet pover !). En men hoopt op Allah’s zegen voor dit feest. In Indonesie geen bijeenkomst zonder toespraken; jong en oud kunnen dit, het wordt al vroeg geleerd.
Hierna wordt de jarige toegezongen, vervolgens wordt de taart aangesneden en de stukken verdeeld.
Hierna wordt er gezongen, en proberen sommigen wat te dansen. Ook werden balonnen doorgeprikt, waaarin een briefje met een vraag om te beantwoorden zat.
Tenslotte krijgt iedereen (ook de moeders) een bord “soto”, waarna men weer vertrekt. Soto is rijst, met kippebouillon, kleine stukjes kip (nog geen halve eetlepel) en tahu/tempe, een paar kleine stukjes gekookte aardappel en een schijfje tomaat / komkommer en kroepoek. Aan deze soto is sinds gisteren gewerkt. Kip moet gekookt, gebakken en klein gesneden worden, evenals tempe en tahu en andere ingredienten. De bouillon vergt ook de nodige aandacht. Tot gisterenavond zijn 6 dames vanaf de middag er mee bezig geweest. Er moest soto zijn om 70 borden te vullen.
Opmerkelijk is, hoe rustig een en ander verloopt. Geen schreeuwende, gillende of rennende kinderen. En toch vrolijk en veel plezier. Ook onder elkaar zijn de kinderen respectvol. Naar de moeders toe zijn zij zeer beleefd. Moeders staan in hoog aanzien hier. Men komt slechts in het paradijs via de moeder, wordt gezegd.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Dagelijks eten (6 febr. 2015)

Geplaatst op 06/02/2015 door Oost Java Info

groenteboer aan huis

Groentenboer aan huis

Rond de jaarwisseling was ik weer eens een week op Bali. Ook deze keer heb ik weer met verbazing gekeken naar al die vele, vele restaurants in Ubud, en andere plaatsen. Dure en goedkope restaurants, gespecialiseerde en algemene restaurants, volop keuze aan indonesische, westerse en andere gerechten. Helemaal gericht op de vele toeristen.
Hoe anders hier op Oost Java. In Jember-stad is er een Pizza-Hut, een KFC en een enkel ander restaurant (de stad telt 300.000 inwoners). Voor de toerist valt er op culinair gebied weinig te halen. Wel natuurlijk een overvloed aan warungen, en kleinere eetgelegenheden, waar men 1 0f 2 kleine gerechten verkoopt.
Op Bali verbaas ik mij over de overvloed aan restaurants, hier in de desa verbaas ik mij over het zeer eenvoudige eten van de desa-bewoners. ’s Ochtends vroeg komt de “groenteboer’ aan huis (zie foto beneden); daar koopt men wat bladgroenten, tempe/tahu en eventueel een klein visje.
Is de groentenboer vertrokken, dan wordt voor de hele dag gekookt. Uiteraard is nasi putih (witte rijst) het hoofdbestanddeel van de maaltijd. Geen eten zonder witte rijst. Het eten wordt afgedekt op het aanrecht gezet, en wie wil eten, neemt wat. Gezamenlijk eten is er doorgaans niet bij. En komt het zo uit, dat men gezamenlijk eet, dan gebeurt dit in stilte. Tafelgesprekken zijn not-done. Eten doet men doorgaans zittend op de grond.
Op Bali zijn nogal wat grote supermarkten, met erg veel westers aanbod: veel westerse kruiden en sauzen, veel soorten vlees, ruim aanbod aan diverse groenten; ruim voldoende om thuis lekker te koken.
Vis kopen vind ik altijd riskant hier in de tropen. Een enkele keer rijden we naar het vissersplaatsje Puger, aan de kust, 3 kwartier rijden, om daar wat vis te kopen, maar dat is dezelfde dag natuurlijk op. Ook vis bewaren in de koelkast, vind ik hier niet veilig.

Eenvoudige desa maaltijd

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Rijst planten (nov. 2014)

Geplaatst op 29/11/2014 door Oost Java Info

Het planten van de jonge rijstplantjes

Ik woon in een geheel agrarisch gebied. In de wijde omtrek is geen industrie. Bijna iedereen in mijn desa, en de andere desa’s in de regio, leeft van de opbrengst van landbouw en is dus ook werkzaam op de sawah’s. Verbouwd worden rijst, mais, suiker, jerukken, tabak en nog veel meer.
De oogst gaat meestal naar Surabaya en naar Bali.
Het regenseizoen is dit jaar erg laat begonnen, en het is nog steeds niet op volle toeren; maar wel bijna elke dag een forse bui van een half uur. Duidelijk is te zien, dat de sawah’s al nat beginnen te worden. Door het zeer lange droge seizoen waren ze keihard geworden.
De sawah’s, waar rijst geplant moet gaan worden, beginnen dus weer nat te worden. Om rijst te planten, moeten ze modderig zijn. Zoals vaker hier gezegd, rijst is buitengewoon belangrijk; iedereen eet het hier 3x per dag, aangevuld met groenten en wat tahu/tempe en een ei.
Hier en daar is men al begonnen met het omploegen van de sawah’s, meestal met een gemotoriseerde ploeg (zie foto). Karbouwen heb ik nog niet zien gebruiken.
De jonge rijstplantjes zijn uitgezet in een afgepaald stuk van de sawah. Als ze groot genoeg zijn, worden ze gepoot.
Het planten van de jonge rijstplantjes gebeurt veel door vrouwen. Het lijkt mij vermoeiend werk, want je moet voortdurend gebogen staan. Behalve voor het planten van jonge rijstplantjes zie je hier vrouwen geen zwaar werk doen, anders dan op Bali. Daar worden vrouwen ingezet om stenen en zand in manden op hun hoofd te vervoeren. De javaan spreekt hier schande van.
Zijn de plantjes eenmaal gepoot, dan is het oppassen voor vooral muizen, die die jonge aanplant graag eten. In de avonduren zie je vaak boeren op de sawah’s om de muizen te vangen (=dood slaan). Maar na enige tijd houdt dit op.
Daarna zie je elke namiddag boeren door de sawah’s lopen, om onkruid weg te halen, een dammetje te versterken en zo meer.
De toevoer van water voor de sawah’s wordt op Bali geregeld door de “Subak”, een oude instelling, die nu Unesco bescherming heeft. De Subak’s hebben hun eigen tempels en tempeltjes. De Subak bestaat al meer dan 1000 jaar.
Op Java wordt de toevoer van water anders geregeld. De Dinas Pengairan (overheidsdienst) regelt de toevoer van water. Een paar dagen lang krijgt een deel van de sawah’s water, daarna een volgend deel en zo voort. Ik heb begrepen, dat dat goed loopt.
Wat hier ook wordt verbouwd, het staat er allemaal bijzonder goed bij. Ik vind het indrukwekkend om kilometers lang zeer goed verzorgde sawah’s te zien. De boeren krijgen geen enkele opleiding. Men leert van vader op zoon. En ik vraag me af, wat een opleiding zou moeten toevoegen aan de kennis van de boeren hier. Dus geen sprake van een opleiding hier.
Over 3 maanden is het oogsttijd.

Het ploegen van de sawah

sawah, ploegen

—————————-
De kleine rijstplantjes (bibit), die uitgeplant worden

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Hitte (5 nov. 2014)

Geplaatst op 05/11/2014 door Oost Java Info

Het was vandaag ongekend heet in mijn regio. Rond het middaguur 36,5 C, dit komt zelden voor. De gevoelstemperatuur lag ver boven de 40 C.
De luchtvochtigheid bedraagt rond de 60 %.
Het was in de desa dan ook erg stil vandaag; de mensen rustten of sliepen. Bijna geen activiteiten in de desa, ook, omdat de boeren door de droogte nog niets kunnen doen.
Maar wegwerkers en kabel-leggers langs de grote weg naar Jember zijn wel gewoon aan het werk.
De hitte zou erop kunnen wijzen, dat het regenseizoen zeer aanstaande is. Volgens de app op mijn tablet zou het vanaf vrijdag kunnen gaan regenen. Op west Java regent het al. Oost Java is doorgaans als laatste aan de beurt.
Welkom, regen.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Droogte (4 nov. 2014)

Geplaatst op 04/11/2014 door Oost Java Info

put

Een traditionele waterput.

Inmiddels heeft het nog steeds niet geregend. Het is buitengewoon heet (34-35 C – gevoelstemperatuur 40 C) en overal kurkdroog. Het is buiten en in huis zeer stoffig.
Men begint zich nu wel in de desa af te vragen, waar de regen blijft. Gewoonlijk valt eind september het eerste buitje, en in de loop van oktober  vaker.
De boeren kunnen niet aan het werk, voor rijst planten is regen nodig. De sawah’s zijn hard van de droogte.
De put achter mijn huis is in de namiddag al vrijwel leeg. Andere putten van de buren zijn al leeg. Onze put is dieper dan de andere. Dus komt men bij mij water halen uit de put.
Als echt nergens in de buurt meer water is, dan is de oplossing een “bor”, een pijp naar dieper gelegen grondwater, vanaf zo’n 40 meter diepte.
Die “bor” moet wel worden aangelegd, en dat duurt enige dagen. Maar op dit moment denken we hier nog niet aan, we redden het nog.
En het wordt al wel wat bewolkter in de namiddag, mogelijk een voorbode dat er snel regen komt.
De nacht-temperatuur is 25-26 C. Niemand, die hier AC heeft. Hooguit een kleine Fan. Als ik de AC in mijn kamer niet zou gebruiken, dan zou het 28-29 C zijn, als ik naar bed wil. Voor mij geen temperatuur, om in te slapen.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Dieren in en om huis en ongedierte (okt. 2014)

Geplaatst op 11/10/2014 door Oost Java Info

Een cicak

Ik woon in een landelijke desa, met veel zeer uitgestrekte sawah’s erom heen. En veel bomen.
De tropen; ongedierte wordt er vaak mee geassocieerd.
Toch heb ik van ongedierte eigenlijk geen last.
Een enkele keer een kakkerlak, en in huis natuurlijk veel cicak’s; buiten vleermuizen aan het begin van de avond, soms een kikkertje.
Er zijn veel katten; ze worden niet gesteriliseerd, dus steeds nieuwe katjes. De katten leven hun eigen leven en hebben niets met mensen. De meeste katten hebben geen staart, maar een stompje (zie foto hieronder). Anders dan ik altijd dacht, worden ze zo geboren; bij de geboorte hebben ze al stompjes. De staarten worden dus niet afgehakt.
Vorige week is even verderop een grote gevaarlijke slang (3 meter) door de dorpelingen gevangen. Dit komt echter weinig voor.
Opmerkelijk is het geringe aantal vogels. Dat komt onder meer omdat op vogels jacht wordt gemaakt; voor de verkoop zegt men en voor andere doeleinden, die mij niet duidelijk zijn. Als ik door de sawah’s wandel, wel vogels, maar bij lange na niet zoveel als in Nederland. Vogels zijn schadelijk voor de rijstvelden, ze kunnen veel schade aanrichten.
Wel zijn er vogels in een kooi bij huis, meestal 1 of 2 kooien en in elke kooi eentje. Dit treft men in heel Z-O Azie aan. Zelf vind ik dit helemaal niets, vogels moeten vliegen. Maar het is een oude traditie.
In de gehele wijde omgeving zijn geen honden en ook geen varkens, volgens de Koran immers “haram”. Toch ken ik jongeren, die graag een hond zouden willen hebben, maar de Adat laat dat nog niet toe.
Dat er geen honden zijn, is anderszijds ook wel prettig, immers geen kans op rabies. Bali worstelt al jaren met rabies, er is daar nog steeds gevaar voor rabies. Ik ben daar een paar jaar geleden gebeten door een hond, en ik wist niet, hoe snel ik naar het ziekenhuis moest voor behandeling van de wond (wondje), bang als ik was voor rabies.
Het verzorgen van huisdieren (incl. het laten inenten) is niet de sterkste kant hier, al was het maar omdat dat geld kost. Maar een goede verzorging van honden vermindert de kans op rabies, en dat wil er niet in hier.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Sambal

Geplaatst op 01/10/2014 door Oost Java Info

sambal

De meesten in Nederland weten wel wat sambal is. Het is een fijn gewreven kruidenmengsel, bestaande uit uitjes, rode of groene pepertjes (“cabe”), tomaten en andere ingredienten, zoals jahe (gember), jinten en meer. Cabe wordt altijd gebruikt voor het maken van sambal. Sambal is bijna altijd erg heet (pedas). In Nederland is sambal te koop onder meer in potjes in supermarkten.
Hier maakt men de sambal altijd zelf.  De kruiden worden eerst in kleine stukjes gesneden, en daarna in een “cobek” fijn gewreven. Het mengsel wordt op de borden gelegd, zodat men het zelf kan aanmengen met een hap.
Op de lokale markten kan men diverse soorten verse sambals kopen, die in bakken uitgestald staan en in plastic zakjes verkocht worden.
Elke Ibu heeft haar eigen sambal, door toevoeging van verschillende kruiden kan zij de sambal een eigen smaak geven.Sambal is doorgaans erg heet (pedas). Je hoort dan ook regelmatig van maagklachten door het eten van veel sambal. Echter, een maaltijd zonder sambal is bijna ondenkbaar, immers smakeloos. Dus, hoewel men weet, dat het niet echt gezond is om het te heet te eten, gaat men er mee door.
Anderszijds schijnt sambal ook gezond te zijn, met name door de rode pepers, cabe. Rode peper is gezond, zo heb ik mij laten vertellen. Het zit vol vitamine C en capsicum, relatief meer dan in sinaasappel. Van capsicum worden ook medicijnen gemaakt tegen verkoudheid. Capsaïcine is de stof, die de scherpe smaak geeft aan de rode peper. De neus gaat ervan open; je kunt beter ademhalen.
In elke warung staan op de tafeltjes een fles sambal en ketjap. Want bij bv. bakso en mie ayam wordt geen sambal geserveerd, men kan naar believen de fles hanteren om het eten op smaak te brengen. Maar ook als wel sambal wordt geserveerd, staan er die flessen op tafel.
Ontbijt met brood en zo, zoals wij dat gewend zijn, bestaat hier niet. Ontbijt is rijst, sambal, wat groenten en eventueel wat tahu/tempe.
Ik ben erg blij, dat ik in de Indomaret (een kleine supermarkt) brood, boter, jam en koffie kan kopen.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Paalklimmen / Panjat pinang (8 sept. 2014)

Geplaatst op 08/09/2014 door Oost Java Info

Sinds Onafhankelijkheidsdag op 17 augustus heeft het desa-bestuur verschillende feestelijke gebeurtenissen georganiseerd, zoals het Carnaval, wandeltochten, touwtrek-wedstrijd, een optreden van een lokale bekende band.
Vanmiddag was paalklimmen (“Panjat pinang”) aan de beurt, en vanavond is er op het veld een Wayang-voorstelling.
Paalklimmen is populair in Indonesie. Bovenin een metershoge paal hangen allerlei kado’s. De paal is vetgemaakt. Een groep jongens moet nu proberen om naar boven te klimmen een paar van die kado’s te bemachtigen. Iemand, die al boven is, mag niet alle kado’s halen, maar een stuk of 3. Het is een hele toer om naar boven te klimmen en het lukt ook niet altijd. Groepen jongens wisselen elkaar af.
De belangstelling was groot.
Alles wordt geregeld door de desa-bewoners. Politie komt in het hele verhaal niet voor; wat zouden ze moeten doen, wat de desa-bewoners niet kunnen ?

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Even bijpraten (4 sept. 2014)

Geplaatst op 04/09/2014 door Oost Java Info

 

tabak

Gedroogde tabaksbladeren, klaar voor vervoer naar de fabriek. In Jember-stad staan een aantal tabaks-fabrieken, waar ook sigaren worden gemaakt. Deze worden geexporteerd naar het buitenland. In de omgeving van mijn desa zijn veel plantages voor tabaksplanten.

Inmiddels is sinds gisteren de benzine-aanvoer weer normaal. Geen file’s meer bij de benzine-pompen, en de warungen hebben al hun flessen weer gevuld. We kunnen weer overal terecht. Het is een vreemde week geweest.

De minister van Energie en Natuurlijke Hulpbronnen, Jero Wacik, is vandaag gearresteerd door de KPK (de nationale anti-korruptiebestrijdings-organisatie). Het is de derde minister uit het kabinet van de president, die de afgelopen 2 jaar is gearresteerd. Eerder waren de minister van Sport en en die van Godsdienstzaken al gearresteerd. Ook hier gaat het weer om veel geld.
De aankomende president, Jokowi, heeft al laten weten hard op te zullen treden bij korruptie.

Het weer is rustig. Nog steeds erg koud voor de dorpelingen in de nacht, 21-22 C. Overdag 29 – 31 C. In de namiddag doorgaans veel bewolking, maar geen regen. Eind deze maand kan het regenseizoen langzaam beginnen. In delen van Java heeft men al last van droogte op de sawah’s. Hoewel ik al jaren in de tropen woon, heb ik in september nog steeds een “nazomer” gevoel, wetend echter, dat de herfst niet zal komen hier.
Het vervelende van het regenseizoen is, dat de stroom weer vaak gaat uitvallen; de uitval duurt gauw 4 uur; vaak door bomen, die tijdens het omvallen eletriciteitspalen raken.

Over ruim een maand wordt de kedelai (grondstof voor tahu, tempe en soja) geoogst. Daarna wordt een weer rijst geplant. Het is dan regenseizoen, en dus is er genoeg water voor de sawah’s.

Wat ISIS betreft, is men alert in Indonesie. Sympathisanten van ISIS worden opgepakt, ook zij, die een vlag van ISIS hebben. Het is in de desa geen gespreksonderwerp, hoewel men er wel vanaf weet. Men begrijpt het niet, maar wie wel ?

Gedroogde tabaksbladeren, klaar voor vervoer naar de fabriek. In Jember-stad staan een aantal tabaks-fabrieken, waar ook sigaren worden gemaakt. Deze worden geexporteerd naar het buitenland. In de omgeving van mijn desa zijn veel plantages voor tabaksplanten.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.