Dagelijks eten


Rond de jaarwisseling was ik weer eens een week op Bali. Ook deze keer heb ik weer met verbazing gekeken naar al die vele, vele restaurants in Ubud, en andere plaatsen. Dure en goedkope restaurants, gespecialiseerde en algemene restaurants, volop keuze aan indonesische, westerse en andere gerechten. Helemaal gericht op de vele toeristen.
Hoe anders hier op Oost Java. In Jember-stad is er een Pizza-Hut, een KFC en een enkel ander restaurant (de stad telt 300.000 inwoners). Voor de toerist valt er op culinair gebied dus niks te halen. Wel natuurlijk een overvloed aan warungen, en kleinere eetgelegenheden, waar men 1 0f 2 kleine gerechten verkoopt.
Op Bali verbaas ik mij over de overvloed aan restaurants, hier in de desa verbaas ik mij over het zeer eenvoudige eten van de desa-bewoners. ’s Ochtends vroeg komt de “groenteboer’ aan huis (zie foto beneden); daar koopt men wat bladgroenten, tempe/tahu en eventueel een klein visje. Een gebakken eitje komt eer ook regelmatig bij. Vlees komt niet vaak op tafel, immers duur. Kroepoek is er wel altijd bij.
Is de groentenboer vertrokken, dan wordt voor de hele dag gekookt. Uiteraard is nasi putih (witte rijst) het hoofdbestanddeel van de maaltijd. Geen eten zonder witte rijst. Het eten wordt afgedekt op het aanrecht gezet, en wie wil eten, neemt wat. Gezamenlijk eten is er doorgaans niet bij. En komt het zo uit, dat men gezamenlijk eet, dan gebeurt dit in stilte. Tafelgesprekken zijn not-done. Eten doet men doorgaans zittend op de grond.
Op Bali zijn nogal wat grote supermarkten, met erg veel westers aanbod: veel westerse kruiden en sauzen, veel soorten vlees, ruim aanbod aan diverse groenten; ruim voldoende om thuis lekker te koken.
Carrefour in Jember heeft ook een supermarkt-afdeling, maar die is niet te vergelijken met die op Bali. Begrijpelijk, want er is geen vraag naar westerse producten. Culinaire hoogstandjes zijn dus hier eigenlijk niet mogelijk.
De vlees-afdeling in Carrefour bevat voornamelijk kip, soms wat rundvlees. Net zoals op de markt in mijn desa.
Vis kopen vind ik altijd riskant hier in de tropen. Een enkele keer rijden we naar het vissersplaatsje Puger, aan de kust, 3 kwartier rijden, om daar wat vis te kopen, maar dat is dezelfde dag natuurlijk op. Ook vis bewaren in de koelkast, vind ik hier niet veilig.

groenteboer aan huis

Eenvoudige maaltijd thuis

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: