Bericht uit Nederland – 2 (19 mei 2015)


Inmiddels ben ik weer enige tijd in Nederland. Mijn verblijf staat in het teken van  koud weer (12-14 C), en donkere wolken, die langs de hemel jagen, aangedreven door een forse wind met regelmatig buien, afgewisseld met zonnige periodes.
In de desa zijn in de regentijd ook donkere wolken, maar zoals hier in Nederland niet. Met name de afwisseling tussen donkere wolken en zonnige periodes meermalen per dag komt in de desa eigenlijk niet voor.
En de snelheid van de wolken die langs de hemel jagen, kennen wij in de desa ook niet.
Het aanbod in de supermarkten is sinds mijn vertrek een paar jaar geleden, is fors uitgebreid. Een dergelijk aanbod in een supermarkt is er in mijn district Jember, niet. Zelfs niet in Surabaya, voor zover mij bekend. De prijzen vallen mij mee, slim boodschappen doen kan veel besparingen opleveren.
Het openbaar vervoer in Nederland is bepaald niet goedkoop en voor toeristen (zoals ik mij toch een beetje voel) is het kopen van tickets lastig. Ik heb begrepen, dat er ook in de Tweede Kamer stemmen zijn opgegaan om het voor toeristen makkelijker te maken (toeristen dag- of weekkaart voor al het openbaar vervoer bv.).
Vergeleken met Indonesie is het verkeer hier erg goed geregeld en zo te zien, houdt bijna iedereen zich aan de regels.
Toch went het zg chaotische verkeer in Indonesie na enige tijd. Hoewel het aantal verkeersongevallen hoog schijnt te zijn in Indonesie, zie ik heel weinig ongevallen, terwijl ik veel op de weg ben. De vele motorrijders zijn een gevaar op de weg, omdat deze weinig gedisciplineerd zijn; onder hen vallen veruit de meeste doden in het verkeer.
Over het algemeen ervaar ik de mensen hier (Groningen) als vriendelijk, mogelijk, dat in de Randstad meer stress is. Ik mis wel het sociale leven langs de kant van de weg in Nederland. Geen warungen, toko’s, kaki lima’s, bengkels, en plekjes om even koffie te drinken voor 15 euro-cent.

In de desa eet ik zeer bescheiden, en beperkte hoeveelheden. Hoe anders in Nederland, ik krijg van hapjes en eten bijna niet genoeg. Ik wijt dit maar aan het koude weer van de afgelopen tijd, maar de hoeveelheden (ook bij anderen, als ik dat zo zie) zijn enorm, vergeleken met het beetje rijst, wat groenten en een gebakken eitje in de desa.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: