Verloop van de Ramadhan in de desa (11 juni 2016)

Geplaatst op 11/06/2016 door Oost Java Info

De eerste week van de Ramadhan zit erop. Duidelijk is te merken, dat het leven in de desa enigszins is ingezakt. In de middag is het erg rustig in de desa. En ook ’s avonds is er minder verkeer dan gebruikelijk.
Mijn indruk is, dat verreweg de meesten zich aan het vasten houden. Kinderen tot zo’n 7-8 jaar hoeven niet te vasten; ook oude mensen niet, maar de meeste oude mensen vasten toch.
Tijdens de avonden zijn vanuit de moskeen gebeden te horen via luidsprekers. In de nacht is het gelukkig rustig.
Na Magrib (rond 18.00 uur) is het “buka puasa”, wordt het vasten onderbroken tot Subuh (het eerste ochtend gebed rond 04.00 uur. Vlak voor Subuh wordt nog een keer gegeten, en dan pas weer na Magrib.
In de steden en grotere stadjes is er na Magrib een run op warungen en restaurants; men neemt het er goed van. In de supermarkten zijn erg veel zoetigheden in de aanbieding, met name allerlei soorten koekjes en dadels.
Het is een welhaast feestelijke bedoeling, dit buka puasa.
In mijn desa gaat het er veel rustiger aan toe. Veel extra lekkernijen zijn er niet. Daarvoor moet je naar Balung of Bangsalsari.
Ik vast slechts beperkt; drinken moet sowieso met de hitte hier, en gezondheid staat bij mij bovenaan. De desa-bewoners raden mij ook aan om in elk geval iets te eten rond het middaguur. Ik eet dan op mijn kamer, omdat het van geen respect getuigt om in het openbaar te eten, terwijl iedereen aan het vasten is.
Nog 3 weken en dan is het Suikerfeest, Lebaran. Hier en daar is men al begonnen met het opknappen van het huis, een verfje bijvoorbeeld. Ook wordt al nagedacht over het kopen van nieuwe kleren. Met Lebaran wil iedereen er goed uitzien. Langzamerhand gaat men steeds meer toeleven naar Lebaran, het jaarlijkse feest, dat zijn weerga niet kent.
De massale volksverhuizing op Java, het “pulang kampung”, komt over ongeveer een week langzaam op gang, met als hoogtepunt de laatste paar dagen voor Lebaran. Met Lebaran wil eigenlijk iedereen bij familie zijn.

Buka puasa

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Wegwerkzaamheden (juni 2016)

Geplaatst op 08/06/2016 door Oost Java Info

weg, straat, jalan

De weg van Gambirono naar Balung loopt vlak langs mijn huis. Een deel van deze weg is vorig jaar opnieuw geasfalteerd, tot aan mijn desa. Deze week is men bezig nog eens 3 kilometer  te asfalteren; dat betekent, dat ik nu vanaf Gambirono een mooie weg heb naar mijn huis.
Een paar kilometer verder is een waterkering, nog uit de nederlandse tijd. Daar kan men linksaf naar Balung. Dit stuk weg is buitengewoon slecht, zelfs op de motor kun je soms maar stapsvoets rijden. Ik heb horen zeggen, dat over een paar maanden dit stuk weg ook aan de beurt komt.
Er wordt gewerkt tot 4 uur in de namiddag. Dus er wordt ook gewerkt tijdens de hitte rond de middaguren.
Op de foto’s kunt U ook zien, hoe groen de desa is.

De grote doorgaande wegen zijn op Java redelijk tot goed, alhoewel er lelijke stukken kunnen zijn. De kleinere  binnenwegen (van desa naar desa) zijn er vaak erg slecht aan toe. Soms kun je  daar maar stapvoets rijden. In de omgeving van mijn desa (en naar ik aanneem ook elders) worden wel regelmatig stukken weg vernieuwd, maar het algehele beeld is niet positief.

asfalt,

asfalt,.,

asfalt

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Feest: Holland Bakery in Jember ! (juni 2016)

Geplaatst op 03/06/2016 door Oost Java Info

Ik hoorde laatst, dat er in de stad Jember een winkel van de keten “Holland Bakery” zou zijn geopend. Ik ken de Holland Bakery van Malang en Surabaya. Je kunt er terecht voor hartige en zoete broodjes (incluis sauzijzenbroodjes !), gebak, taarten en veel meer. Zeer smakelijk en de sauzijnenbroodjes zijn bijna net zoals in Nederland.
Vandaag was ik in de stad Jember, en ik heb de Holland Bakery gevonden, in het centrum. Geen verschil met die in bv Malang. Het enige, dat ze niet hebben is bruin brood, maar wel zijn er kadetjes, puntbroodjes en meer. Ik ben hier zeer mee in mijn dopjes; word zeker vaste klant, temeer omdat de prijzen zeer betaalbaar zijn.
Ik heb meermalen geschreven over het uiterst sobere eten in de desa. Ik kan er niet echt mee toe. Dus ik kook veel zelf. Bij de Carrefour is nu ook al rundergehakt te koop, en bv paprika’s, champignons, en bloemkool.
De Matahari heeft regelmatig panga-filets uit Nieuw Zeeland (diepvries); als de voorraad op is, kan het jammer genoeg wel een paar weken duren, voordat er een nieuwe voorraad is.
Hier zijn geen nederlandse kruiden verkrijgbaar. Daarvoor moet ik op Bali terecht in een van de grote supermarkten daar.
Zo langzamerhand krijg ik dus meer keuze om maaltijden te breiden. De desa-bewoners zien het met verbazing aan; dit soort eten is hen volstrekt onbekend, terwijl ik toch eenvoudig kook.

Een andere voor mij prettige ontwikkeling is de bouw van een enorm gebouw in het westen van de stad Jember. Ongeveer 15 verdiepingen hoog, het hoogste gebouw in Jember stad. Naar verluid komt er in dat gebouw onder meer een heuse shopping-mall. Een echte shopping-mall is er niet in Jember, wel zijn er grote supermarkten. In elke shopping-mall is er doorgaans ook een etage met allerlei warungen, waar je prima kunt eten. Een shopping-mall is tevens een soort uitgaansgelegenheid.
De stad Jember zit in de lift; nu al Holland Bakery, straks een heuse shopping-mall. En hopelijk komen er vanaf het 2 jaar geleden heropende vliegveld in Jember meer bestemmingen. Indertijd waren er plannen voor een verbinding met Denpasar en Jakarta. Op dit moment is er alleen een vlucht van en naar Surabaya.
Dat Jember in de lift zit, is niet vanwege de toeristen, die komen hier bijna niet.

 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Regenseizoen weer terug (29 mei 2016)

Geplaatst op 29/05/2016 door Oost Java Info

In mijn laatste bericht over het weer berichtte ik, dat het regenseizoen voorbij was. Het was al meer dan een week droog en helder en ook van de boeren begreep ik, dat het  regenseizoen voorbij was. Het is immers al bijna juni.
Maar de dag na mijn bericht begon het in de namiddag zeer fors te onweren met heel veel regen, een aantal uren lang. Vandaag alweer de derde dag met veel onweer en regen, urenlang. Voor morgen wordt hetzelfde weer verwacht.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , | 4 reacties

Baby (20 mei 2016)

Geplaatst op 20/05/2016 door Oost Java Info

Ongeveer 2 maanden geleden heb ik bericht, dat de dochter van mijn achterbuurvrouw was bevallen van een dochter.  De bay was op tijd geboren, maar onder gewicht, 2,6 kilo.

Inmiddels zijn 2 maanden verstreken, de baby maakt het zeer goed en ziet er ook erg goed uit.
De wijze, waarop men hier met pasgeborenen omgaat, is wel heel verschillend van Nederland.
Het meest opmerkelijke is, dat de baby NOOIT alleen is; ik heb het al eerder vemeld. De meeste tijd brengt de baby door in de selendang. Meestal bij de moeder, maar ook bij een van de buurvrouwen of anderen, die langskomen. In de selendang kan de baby gewiegd worden. ’s Nachts slaapt de baby bij de ouders.
De eerste maand werd de baby ’s ochtends en in de namiddag door een (professionele) Ibu gewassen, bepoederd en vervolgens helemaal ingepakt, de armpjes langs het lichaam. Alleen het gezichtje was vrij. Dit ingepakt zijn duurt ruim een uur, daarna krijgt de baby gewone kleertjes aan.
De baby drinkt moedermelk; zij wordt gevoed waar iedereen bij is. Een volstrekt natuurlijk gebeuren; in Nederland worden hier vraagtekens bij gezet, heb ik gelezen; niet iedereen wil getuige zijn van het geven van borstvoeding. Pas na ongeveer 5 maanden gaat men over op andere voeding.
Als de baby aanstalten maakt om te gaan huilen, dan wordt alles in het werk gesteld, om dat te stoppen: iemand anders neemt de baby in de selendang over, of er wordt voeding (moedermelk) aangeboden, of er wordt gezongen.
Huiluurtjes zijn hier onbekend, huilende baby’s zijn “kasian”.
De moeder is dus dag en nacht met de baby bezig. De baby wordt letterlijk volgestopt met affectie en aandacht. Toch kan de moeder wel weg zo nu en dan, er is altijd iemand, die de zorg voor de baby overneemt.

Een jongen of een meisje. Ik merk hier geen verschil in voorkeur. Alle vaders en moeders zijn blij en trots. Wel wordt gezegd, dat jongens “nakal” zijn (ondeugend). Ik heb ook de indruk, dat bij meisjes meer discipline is, dan bij jongens.
Als de baby wat ouder is, vanaf 2 jaar, dan gaan veel vaders aan het einde van de middag een ommetje rijden in de buurt op de motor, met het kind voorop. Met meisjes evenzeer als met jongens.
Vanaf ongeveer 2/3 jaar wordt het kind steeds meer losgelaten. Is het 6 jaar, dan is het al bijna een kleine volwassene. Op die leeftijd maakt het ook alles mee, wat gebeurt . Overlijden, ziekte en meer. Kinderen worden niet weggehouden van “nare” gebeurtenissen.

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Nieuwe toko (17 mei 2016)

Geplaatst op 17/05/2016 door Oost Java Info

De nieuwe toko

Toen ik een jaar of 4 geleden in de desa kwam wonen, hadden de buren een kleine warung bij huis, gemaakt van bamboe. Een jaar later is die bamboe-warung vervangen door een kleine stenen toko. En een maand geleden is men begonnen met de bouw van een grotere toko. Vorige week is die nieuwe toko geopend. Een stuk groter, dan het kleine stenen tokootje, en het assortiment is ook uitgebreid.

Het is mij het afgelopen jaar opgevallen, dat veel huizen in mijn desa gerenoveerd worden. Op veel  plaatsen ligt voor een huis een hoop zand, en een grote stapel stenen. Pas als alles is gekocht (behalve zand en stenen ook hout, kozijnen en zo), en dat kan wel meer dan een jaar duren, wordt met de renovatie begonnen. Is halverwege de renovatie het geld op, dan wordt weer enige maanden (of nog langer) gespaard, voordat men verder gaat.
4 Jaar geleden verdiende een tukang rp 50.000 per dag, nu is dat rp 70.000. De koelie verdient nu rp 55.000 per dag.
De bouw/renovatieactiviteiten duiden erop, dat kennelijk geld beschikbaar is. Ook voor mobieltjes is geld beschikbaar, bijna iedereen (behalve vele ouderen) heeft een mobieltje; veel jongeren hebben zelfs een “luxe” mobiel, met internet etc.
Zoals bijna overal in Z-O Azie wordt hier heel veel betaald met krediet van de bank. De rentes zijn buitengewoon. Wil ik rp 100 miljoen lenen, dan betaal ik meer dan rp 130 miljoen terug, binnen 3-4 jaar.
De meeste motoren worden ook gekocht op krediet.
Echter, zomaar geld lenen van de bank kan niet. Er moet pand gegeven worden; dat kan zijn het eigendomsbewijs van een stuk sawah, of de motor zelf (die bij niet-betalen wordt opgehaald), of de grond, waar het huis op  staat.
Voor zover ik het meekrijg, is geld hier niet bepaald een onderwerp van gesprek. Waarschijnlijk wil men niet “malu” (verlegen) worden, als anderen weten hoe je er financieel voor  staat.

De oude toko

toko

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Sate

Geplaatst op 14/05/2016 door Oost Java Info

Om de andere dag komt langs mijn huis de Tukang Sate. Zijn keuken is achterop de brommer. Het is sate van kip. 10 stokjes voor rp 5000, ongeveer 35 eurocent. Het wordt ter plekke bereid. Het kan “pedas” (scherp) of niet. Buitengewoon smakelijk !

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | 1 reactie

Positie homo’s onder druk ? (maart 2016)

Geplaatst op 31/03/2016 door Oost Java Info

Indonesie heeft een traditie van tolerantie jegens homo’s. Van bekende artiesten is vaak bekend, dat zij homo zijn. “Bencong” of “banci” zijn travestieten, die in elke desa voorkomen. In Jakarta zijn er gelegenheden, waar zij vaak komen. Van agressie naar homo’s is formeel weinig bekend in Indonesie.
De Buginezen van Sulawesi onderscheiden vijf geslachten, in plaats van twee. Naast man en vrouw zijn dat de Calabai (een man die zich als vrouw gedraagt), de Calalai (een vrouw die zich als man gedraagt) en de Bissu (een transseksueel).
Tijdens het jaarlijkse Karnaval na de Ramadhan lopen altijd travestieten mee, zeer duidelijk herkenbaar en vaak ondeugend en uitdagend gekleed.
Ook in mijn desa zijn er een paar bencongs; de desa-bewoners begrijpen niet, dat ze zo zijn, maar hen wordt geen kwaad gedaan. Ze gaan ook gewoon naar de moskee.

In de tolerantie lijkt echter een kentering te komen, althans als het aan “hooggeplaatsten” in de indonesische samenleving ligt. Er zijn nieuwe regels van de Indonesische censuurdienst (onder meer vooor  de TV): vanaf nu is het volgende verboden voor mannelijke acteurs: het dragen van vrouwenkleding en make-up, de lichaamstaal aanmeten van een vrouw, het spreken als een vrouw, een man een vrouw noemen en homoseksuele taal bezigen.

Ongeveer een maand geleden kwam de minister van Hoger Onderwijs, Muhammad Nasir, er achter dat er een begeleidingsgroep voor LGBT’s actief was op de universiteit van Jakarta. Daar moest hij niets van weten. Hij vond dat ‘die mensen’ niet thuishoren op de universiteit. “Een universiteit is een morele beschermplaats, geen plek voor de LGBT-gemeenschap”. Hij kreeg meteen een hoop bijval van collega’s, parlementariërs en andere vooraanstaande figuren in Indonesië. Dat heeft een stroom op gang gebracht van anti-LGBT-activiteiten.

De vraag is ondermeer waar deze kentering vandaan komt. Van de conservatieve moslims in Indonesie ? Hoewel dit een kleine groep is, heeft zij overal haar vertakkingen en zorgt zij regelmatig voor ellende (bv. het eisen van sluitingen van kerken).
Ook de strenge alcohol-wetgeving zou door deze groep zijn ingegeven.

Hoewel er in Indonesie vele voortreffelijke bestuurders zijn, wordt het land geplaagd door volstrekt incompetente bestuurders, die regelmatig de grootst mogelijke onzin uitkramen. Zo dus ook minister van Hoger Onderwijs met zijn absurde uitlatingen. Deze incompetente bestuurders hebben geen enkel gevoel van gene of schaamte als zij onzin uitkramen.

Het is echter nog maar de vraag, of er wel een kentering komt onder de “gewone mensen”. Indonesiërs zijn in het dagelijkse leven een stuk toleranter dan hun bestuurders. Maar de angst is dat de conservatieve islam waar deze politici op teruggrijpen, het wint van de tolerante cultuur van het volk.

Bissu (transgender) uit Sulawesi

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer (20 maart 2016)

Geplaatst op 20/03/2016 door Oost Java Info

Panen, oogsten van de rijst

De afgelopen week was het vrijwel droog en zeer heet (35-37 C); zelfs de desabewoners klagen over de hitte. Tot ver in de avond was het 30 C. Omdat er geen wind staat, is het zeer klef weer. Lekker buiten zitten is er niet echt bij; pas na 22.00 uur wordt het wat aangenamer.
Het regenseizoen tot nog toe is niet zoals het behoort te zijn, ik  schreef het al eerder. Wel op de meeste dagen  regen,  soms heftig, maar niet meer dan 1,5 of hooguit 2 uur lang. Daarna weer droog, en in de avonden helder.
Regelmatig onweer en bliksem, soms een heftige knal, maar geen spectaculaire onweersbuien in de avond, met felle bliksemflitsen.
Het is niet duidelijk, waarom dit regenseizoen anders is verlopen dan gewoonlijk. Mogelijk, dat El Nino er iets mee te maken heeft.
Dat het nu al een week vrijwel droog is, komt de boeren goed uit, het is weer “panen” (oogsttijd van de rijst); de kwaliteit van de rijst zal goed zijn, dus meer inkomsten. Wordt geoogst bij nat weer, dan is de kwaliteit van de rijst minder, en brengt dus ook minder op.
Veel sawah’s zijn aangetast door een zeer klein vliegje (resek), waardoor de rijst geen waarde meer heeft, immers aangevreten. Wel is gesproeid, maar dit was niet voldoende.
Vrouwen hier doen, anders dan op Bali, geen zwaar lichamelijk werk. Alleen bij het planten en het oogsten van de rijst op de sawah’s komen de dames in actie.
Het regenseizoen is nu, zoals  het gewoonlijk gaat, over zijn hoogtepunt heen. Tot in mei kan het nog regen, maar de droge dagen nemen toe.

 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Koe gestolen – hypnose op afstand (maart 2016)

Geplaatst op 15/03/2016 door Oost Java Info

Sommigen in mijn desa hebben 1 of 2 koeien bij huis, in een schuur

Vanochtend reed ik op mij brommer naar de markt, toen ik op ongeveer 150 meter van mijn huis een politiewagen zag staan en een motor van de politie. Er waren enkele agenten aanwezig.
Wat later op de ochtend vernam ik, dat bij het huis, waar de politie was, in de afgelopen nacht een koe was gestolen.
De politie deed onderzoek. Het lijkt zeer onwaarschijnlijk, dat de daders gevonden zullen worden; mogelijk is de koe al geslacht en in stukken gesneden.
Niemand in het betreffende huis, had die nacht iets gehoord. Later op de dag hoorde ik, dat waarschijnlijk “hypnose op afstand”was toegepast. De eigenaar van de koe (de bewoner van het huis) was ’s avonds erg moe en had diep geslapen, waarschijnlijk door de hypnose. De hypnose gebeurt op afstand en gaat “lewat angin” (via de wind) naar de slachtoffer(s). Dit heb ik al meermalen gehoord, en er zijn elders op Java in het verleden mensen gearresteerd, die hypnose bij slachtoffers gebruikten. Stille krachten kennelijk.
De gestolen koe had een waarde van ongeveer rp 15 miljoen (1000 euro). Een enorm bedrag voor een desa-bewoner.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Scheepswerf te Puger (febr. 2016)

Geplaatst op 29/02/2016 door Oost Java Info

Op ruim een half uur rijden van mijn desa ligt het vissersplaatsje Puger. Op het terrein van de haven is een kleine werf, waar nieuwe houten boten worden gemaakt. Ook worden er houten boten gerenoveerd. Toen ik de foto’s nam, waren 3 boten in de maak. De boten zijn helemaal van hout, er worden echter wel spijkers gebruikt; deze zijn steviger dan houten pluggen, zo werd mij verteld.

Hieronder een fotoreportage van de werf

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mobieltjes (febr. 2016)

Geplaatst op 15/02/2016 door Oost Java Info

In mijn regio heeft bijna iedereen een mobieltje; zowel mannen als vrouwen. Van deze mobieltjes wordt zeer druk gebruik gemaakt. Waar men vroeger veel voor de TV gekluisterd zat en naar “Sinetrons” keek (soap-series), brengt met name de jeugd nu de tijd door met een mobieltje. Massaal. Achterop de brommer, in de auto, tijdens het wachten voor de kassa in de winkel.
Jongeren, die in de warung bijeen komen, zijn bijna steeds in de weer met hun mobiel.
Facebook en Whatsapp zijn zeer populair hier. Het maken en verzenden van foto’s gebeurt erg veel, en dan met name voor Facebook.
Spelletjes zijn ook populair.
Het verzamelen van telefoon-nummers, bv van iemand, die je pas even hebt gesproken, gebeurt erg veel. Ik sta ook zelf bij tig mensen in het adressen-bestand.

Het meest gebruikte mobieltje is de Samsung. Deze werkt op “paketans” (bundels) en op WIFI.
Voor internet kan men speciale “paketans” kopen. Voor 4 GB betaalt men per maand ongeveer rp 50.000 en voor 1,5 GB ongeveer 30.000. Is men voortijdig erdoor heen, dan krijgt men een sms van de provider met een waarschuwing.
Ik gebruik een paketan voor als de stroom uitvalt en als ik onderweg ben; er is dan geen WIFI is. Een dag (of slechts enkele uren) zonder internet bekomt mij zeer slecht. Zover ben ik dus al heen.
Voor gewoon bellen en sms-sen zijn er bepaalde programma’s. 2  Mensen, die dezelfde provider hebben, kunnen vaak urenlang bellen voor rp 2000. Hier wordt ook veel gebruik van gemaakt, vooral door jongeren, die een vriend of vriendin hebben.
Telkom zorgt voor internet-aansluiting thuis via een kabel.
Ik zelf heb een family-pakket, kosten rp 220.000 per maand. Over het algemeen is de kwaliteit van internet redelijk tot goed. Echter, bij slecht weer kan internet wel eens even uitvallen. Dit is ook ’s ochtends vaak het geval, mogelijk omdat iedereen dan de computer opstart, hetgeen tot overbelasting leidt.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Warung Ibu Wasih (febr. 2016)

Geplaatst op 06/02/2016 door Oost Java Info

Warung Ibu Wasih

Vlakbij mijn huis zijn 2 cafe’s. Cafe Nginem (50 m links van mijn huis) en Warung Ibu Wasih (50 m rechts van mijn huis.

Vandaag zal ik het hebben over Warung Ibu Wasih.

Cafe’s, U kent ze wel. Ze zijn er in vele soorten; mensen komen daar bij elkaar voor de gezelligheid en/of om met elkaar te praten. Er wordt alcohol geschonken, er zijn niet-alcoholische dranken; vaak ook snacks of kleine hapjes.
In mijn desa zijn geen cafe’s, ik schreef het al eerder. Wel hier en daar warungen, die in feite dezelfde functie hebben als cafe’s in europa.
Op  zo’n 50 meter van mijn huis, op de driesprong van de weg naar Balung, staat  zo typische javaanse warung. Helemaal gebouwd van bamboe, maar wel met echte dakpannen. Deze warung biedt geen alcohol, maar wel koffie, thee en frisdranken, die uit een zakje komen (met water aanvullen). Er zijn ook snacks, zoals diverse soorten kroepoek, chips, koekjes en meer. Sigaretten worden ook verkocht. Zelfs kan men er een kop mie krijgen; achter de warung is een klein “keukentje”. Tenslotte kan men er ook benzine voor auto of brommer kopen.
De warung gaat open rond 10 uur in de ochtend, en sluit rond middernacht. Deze warung is van Ibu Wasi, die achter mijn huis woont. Zij is de hele dag in de warung; haar man komt zo nu en dan ook.
Er is de hele dag aanloop, soms wat meer, soms wat minder.
Maar met name later op de avond komt de plaatselijke jeugd er (de jongens, meisjes worden geacht daar niet alleen heen te gaan).
Men kan binnen of buiten zitten. De banken zijn van bamboe. Voor mij niet echt gerieflijk, maar de javaan kan heel lang op zijn hurken op de bank zitten. Ik heb mij door een arts laten vertellen, dat de anatomie in de benen van javanen iets anders is dan bij westerlingen, waardoor zij zo lang op hun hurken kunnen blijven zitten.
Ik ga elke dag naar de warung, voor een kop koffie of iets anders.

De warung in de avond

1 CCAFF

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer (2 febr. 2016) en ongemakken

Geplaatst op 02/02/2016 door Oost Java Info

Mijn gemopper in mijn laatste bericht over het uitblijven van het regenseizoen heeft gewerkt. Daags na dat bericht is het regenseizoen losgebarsten. Urenlange forse regen, knallend onweer; al 3 dagen. Ik blijf het fascinerend vinden.
Mijn desa loopt geen gevaar waar het gaat om overstromingen of land/aardverschuivingen. Heuvels en bergen zijn ver weg en gevaarlijke rivieren zijn er niet.
De desa lijkt wel uitgestorven; iedereen is thuis. Het lijkt wel herfst; glimmende straten door de regen, en (voor mijn desa) koud, en veel vallende bladeren.
De temperaturen zijn tijdens de regen en daarna aangenaam, 25-27 C.
Wel is de internetverbinding tijdens die regen slecht. Alle kabels zijn bovengronds.
Zolang er geen wind is, is de kans op stroomuitval klein. Staat er wind, dan is de kans op vallende bomen op de bovengrondse elektriciteitskabels erg groot, met als gevolg urenlang stroomuitval; al snel 4 uur of nog langer. Erg vervelend, want er is dan geen AC, internet, TV  of wat dan ook. De meesten in de desa gaan gewoon slapen. Mij lukt dat niet, ik zit mijn tijd gewoon maar uit. Wel is het raadzaam om, als de avond valt, steeds een zaklantaarn bij de hand te hebben; bij stroomuitval is het aardedonker, vooral als het bewolkt is; dan is er geen maan, die nog wat licht geeft.
Over schadevergoeding bij stroomuitval heeft hier nog niemand gehoord, het bestaat niet.
Je hoort Indonesiers zelden klagen. Niet bij veelvuldige langdurige stroomuitval, niet bij zeer slechte wegen, waar je met de auto met moeite over kunt rijden, en die maar niet worden gerepareerd en ook niet bij andere ongemakken.
Enige assertiviteit naar lokale bestuurders is er niet. Het is ongepast, om hen met kritiek te bejegenen. Een stevig gesprek van boze burgers met “Kepala desa” (de burgemeester) komt niet voor, hoe terecht het in mijn ogen ook zou zijn.

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.