Mobieltjes (febr. 2016)


In mijn regio heeft bijna iedereen een mobieltje; zowel mannen als vrouwen. Van deze mobieltjes wordt zeer druk gebruik gemaakt. Waar men vroeger veel voor de TV gekluisterd zat en naar “Sinetrons” keek (zeg maar Goede Tijden, Slechte Tijden), brengt met name de jeugd nu de tijd door met een mobieltje. Massaal. Achterop de brommer, in de auto, tijdens het wachten voor de kassa in de winkel.
Jongeren, die in de warung bijeen komen, zijn bijna steeds in de weer met hun mobiel.
Ook internet is op een mobieltje te ontvangen, als men tenminste het juiste toestel heeft. Facebook is zeer populair hier. Ook het maken en verzenden van foto’s gebeurt erg veel, en dan met name voor Facebook.
Spelletjes zijn ook populair.
Het verzamelen van telefoon-nummers, bv van iemand, die je pas even hebt gesproken, gebeurt erg veel. Ik sta ook zelf bij tig mensen in het adressen-bestand.
Vroeger had je overal de “Wartel” (warung telpon – telefoonwinkel). Daar kon je bellen en gebeld worden. Deze Wartels  zijn er niet meer, iedereen heeft immers een mobieltje.
Alle mobieltjes zijn pre-paid, je moet “pulsa” kopen. Voor internet kan men speciale “paketans” kopen. Voor 4 GB betaalt men per maand ongeveer rp 50.000 en voor 1,5 GB ongeveer 30.000. Is men voortijdig erdoor heen, dan krijgt men een sms van de provider met een waarschuwing.
De kwaliteit van deze paketans is tegenwoordig bepaald niet slecht. Dat was een paar jaar geleden wel anders. Ik gebruik een paketan voor als de stroom uitvalt en er dus geen WIFI is. Een dag (of slechts enkele uren) zonder internet bekomt mij zeer slecht. Zover ben ik dus al heen.
Voor gewoon bellen en sms-sen betaalt men met pulsa (beltegoed). Maar ook hier zijn er bepaalde programma’s. 2  Mensen, die dezelfde provider hebben, kunnen vaak urenlang bellen voor rp 2000. Hier wordt ook veel gebruik van gemaakt, vooral door jongeren, die een vriend of vriendin hebben. De dames zetten hun mobieltje vaak klem in de hoofddoek, zodat ze de handen vrij hebben.
Whatsapp wordt ook populair; probleem is, dat er niet altijd WIFI in de buurt is.
Telkom zorgt voor internet-aansluiting thuis via een kabel. Je moet dan wel een telefoonnummer hebben, anders lukt het niet. Is er geen telefoon-nummer beschikbaar, dan kom je op een wachtlijst.
Telkom heeft verschillende pakketten voor internet thuis; dit heeft te maken met onder meer de snelheid.
Ik zelf heb een family-pakket, kosten rp 220.000 per maand. Over het algemeen is de kwaliteit van internet redelijk tot goed. Echter, bij slecht weer kan internet wel eens even uitvallen. Dit is ook ’s ochtends vaak het geval, mogelijk omdat iedereen dan de computer opstart, hetgeen tot overbelasting leidt.
Heb ik om onbekende redenen geen internet, of als ik erg vaak een storing heb, dan bel ik de tukang van Telkom op, deze komt dan dezelfde dag, of uiterlijk de volgende dag. Het mag duidelijk zijn, dat ik deze tukang (het is altijd dezelfde) steeds warm onthaal met koffie of meer, hij gaat ook niet met lege handen weer weg. Mogelijk daarom komt hij steeds vlug, als ik hem nodig heb.

Vroeger was het samen praten, nu is ieder voor zich aan de mobiel

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: