Maandelijks archief: november 2017

Ibu sayur – de Groenteboer (20 nov. 2017)

Elke ochtend, rond 8 uur, komt “Ibu Sayur” langs, de groentenboer. Zij heeft op haar motor een hele stellage bevestigd, waar de koopwaar zich bevindt; soms in zakjes, soms los.

Het is verbazend, wat er allemaal te koop is; een rit naar de pasar is niet meer nodig de dag van aankoop bij haar.
Ze verkoopt diverse soorten groenten, kruiden, visjes, eieren, mais, kleine snacks, cabe (kleine pepertjes), tomaten, komkommertjes, tahu, tempe, zout en peper (in mini-zakjes), kroepoek, aardappeltjes, zakjes voor bouillon en meer. Het aanbod is per dag anders, is afhankelijk wat er beschikbaar is. Alleen vlees is er niet te koop, daarvoor moet je naar de pasar.

Ik doe er vaak ook mijn boodschappen, als ik rp 6000 (plm. 40 euro-cent) uitgeef, is het veel.
Er rijden veel van deze Ibu sajurs rond in de desa, elk heeft zijn eigen route en klanten. Meestal komen ze aan het einde van de middag weer langs. Het zijn de vrouwen, die groentenboer zijn, mannen heb ik dit nog niet zien doen.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken, Winkels, markt, aankopen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer – regenseizoen (17 november 2017)

De dag na mijn laatste bericht over het weer (11 nov. 2017), lijkt het regenseizoen nu echt begonnen. Het regent al dagen urenlang, vooral in de middag en het begin van de avond. De buien worden ook feller. De echte tropische stortbuien zullen in december komen. Maar nu al zijn er tijdens de buien “banjir”: overstromingen, waardoor delen van straten, onder water komen te staan, en het verkeer moeizaam vooruitkomt of helemaal niet verder kan.
De ochtenden zijn zoals gebruikelijk droog, met een heldere lucht. Na het middaguur komen de donkere luchten en begint het te regenen.
Na de regen is het voor de desa-bewoners gewoon koud, voor mij echter heel behaaglijk.
Door de temperatuurschommelingen (tegen de middag 32-33 C, na de regen 24-25 C) zijn veel mensen ziek, maar het werk gaat gewoon door.
’s Avonds is het stil in de desa. Iedereen is thuis vanwege de kou; ook bij Cafe Nginem (op 30 meter van mijn huis) zijn er maar weinig gasten.


 

 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Maaltijd vandaag (15 november 2017)

De maaltijd vandaag heeft de naam “tumis wortel”, bestaande uit:

– witte rijst,
– stukjes wortel, stukjes kool en stukjes tahu in bouillon gekookt,
– visje (tongkol),
– stukje gebakken tempe.

Zoals gebruikelijk zeer eenvoudig, doch voedzaam.
Tijdens het eten wordt niet gepraat, men eet in stilte. Het gesprek komt na de maaltijd.
Als men gaat eten, wordt dit altijd de anderen meegedeeld: “saya makan ya” (ik ga eten); men wil tijdens het eten niet gestoord worden.
Gezamenlijk eten is niet gebruikelijk, diegene die trek heeft, gaat eten; andere eventueel pas later.
Wonderlijk die cultuurverschillen. In Nederland is een maaltijd bij uitstek een sociale aangelegenheid, er wordt bijgepraat en van gedachten gewisseld. In Indonesie wordt in stilte gegeten en komt het gesprek pas na de maaltijd.


 

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | Een reactie plaatsen

President Indonesie ontmoet Sultana van Aceh (14 nov. 2017)

President Jokowi ontmoet sultana Teungku Putroe Shafiatuddin Cahya Nur Alam

Van 1873 tot 1903 woedde er in Aceh (Noord Sumatra) een oorlog tussen de nederlanders en de Aceh-jers.
De Atjehoorlog (1873-1914) was een koloniale oorlog die Nederland voerde met het aanvankelijk oogmerk om de zeevaart door Straat Malakka te beveiligen tegen zeeroverij uit Atjeh. Omdat de sultan en het overgrote deel der Atjehers weigerden zich aan de Nederlanders te onderwerpen werd het doel het eeuwenlang bestaande onafhankelijke sultanaat Atjeh net als de andere buitengewesten van Nederlands Indië onder Nederlands koloniaal gezag te brengen en te houden.
De laatste sultan van Aceh, Tuanku Muhammad Daud Syah Johan, regeerde van 1875 tot 1903. Hij was de leider van het verzet tegen de nederlanders.
In 1903 gaf hij zich over aan de nederlanders, en werd uiteindelijk verbannen naar Java, waar hij in 1939 overleed in ballingschap.
Onlangs had de president van Indonesie een ontmoeting met Sultana Teungku Putroe Shafiatuddin Cahya Nur Alam, de kleindochter van de zoon (troonopvolger) van de laatste sultan Tuanku Muhammad Daud Syah Johan.
De royals en de koninklijke families van Indonesie worden alom in ere gehouden.

Het sultanaat van Aceh: https://sultansinindonesieblog.wordpress.com/xx/sultan-of-aceh-darusalam/

Sultan Muhammad Daud Syah


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Sultans en Raja's in Indonesie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Bedelaars (12 nov. 2017)

Bedelaaars in Ubud op Bali worden regelmatig opgepakt.

Anders dan op Bali is het aantal bedelaars gering in mijn regio. In Ubud op Bali heb ik er laatst weer tientallen gezien, voornamelijk jonge vrouwen met kleine kinderen, waarvan bij voorkeur 1 in de selendang.
Als ik in mijn regio al een bedelaar tegen kom, is het vaak een gehandicapte of een oudere. Ik heb hier nog geen jonge vrouwen met kinderen zien bedelen.
Ik heb in het geheel geen zicht op “liefdadigheid” in Indonesie. Wordt er structureel aan de armsten geld gegeven via stichtingen ? Doen de rijken wat terug voor het vele geld, dat zij verdienen ? Ik heb er geen idee van. Dit onderwerp blijft mij intrigeren, maar ik word niet wijzer.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer en ziektekosten (11 nov. 2017)

Inmiddels is het nu elke dag, na het middaguur, zwaar bewolkt. Forse tropische buien zijn er nog niet, maar wel bijna elke dag regen. Tegen het middaguur is de temperatuur gestegen tot plm 34 C, erg heet en klam. Na de regen is het in de avond droog, en vallen de temperaturen zo’n 6-8 graden terug. In de avond is het aangenaam.
Gevolg van de temperatuursverschillen en de regen is, dat verkoudheid (“batuk” en “pilek”) en griep (hier influenza genaamd) veel voorkomt. De gang naar de dokter neemt men niet snel. Men probeert eerst met “jamu” (kruidenmengsels) en massage wat aan de klachten te doen. Helpt dat niet, dan gaat men naar de Puskesmas (gezondheidscentrum van de overheid in de desa).  Bij de Puskesmas werken erkende artsen, en is er een apotheek. Men kan er ook opgenomen worden, hoewel niet voor zware gevallen.
Afspraken maken is er niet bij. Je laat je inschrijven bij de Puskesmas, en dan is het wachten tot je aan de beurt bent; en dat kan soms erg lang duren.

Belangrijk is de BPJS, een volksverzekering voor iedereen, die een paar jaar geleden door de regering is ingevoerd.
Deze verzekering telt 3 klassen; de goedkoopste (derde) klas kost 3 euro per maand en de eerste klasse 10 euro per maand. Deze verzekering loopt nog niet helemaal op rolletjes, maar ik heb van desa-bewoners goede ervaringen gehoord. Een praktisch probleem is bijvoorbeeld, dat iemand niet kan worden opgenomen op de derde klasse, omdat die vol is. Maar er is wel plaats op de tweede klasse, maar dan moet worden bijbetaald en dat kunnen de mensen vaak niet. Maar de BPJS wordt steeds meer een begrip.

De Puskesmas van mijn desa


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Huwelijk dochter van de President (8 nov. 2017)

Vandaag was de tweede dag van het huwelijk van Kahiyang, de dochter van de president van Indonesie, Jokowi, met haar Bobby.
Het huwelijk vond plaats in Solo (Surakarta), het hart van de javaanse cultuur en beschaving. Het was een huwelijk naar de meest verfijnde tradities van Java. De wortels van deze verfijnde cultuur liggen in het oude koninkrijk Majapahit, dat tot de 16e eeuw op Java bestond. Tot op vandaag worden de oude tradities in ere gehouden en is er geen sprake van, dat deze verdwijnen; de javanen houden van hun cultuur.
De vaders van bruid en bruidegom “nikahkan” (doen trouwen) hun kinderen, waarbij de vader (“mantu”) van de bruid de belangijkste is. Anders dan in het Westen, hebben de ouders van het bruidspaar een belangrijke rol tijdens het huwelijk. In het Westen zijn de ouders slechts aanwezigen, zij vervullen geen rol. De belangrijke rol van de ouders tijdens het huwelijk blijkt onder meer uit 2 belangrijke onderdelen van het huwelijk: de “Siraman” en de “Minta maaf”.
De siraman is de rituele wassing van bruid en bruidegom door de wederzijdse ouders.
Het minta maaf is een emotionele gebeurtenis, waarbij bruid en bruidegom, knielend voor de ouders, vergiffenis vragen en instemming met het huwelijk. Tijdens deze gebeurtenis vloeien vele tranen.
Aan het einde van de plechtigheden is er de “resepsi”, die lang kan duren. Alle genodigden komen het bruidspaar feliciteren en gaan met hen op de foto. Nog weer later kan worden gegeten.
Zo een huwelijk is een schitterende gebeurtenis, waar op de TV veel aandacht aan wordt besteed. Er komen allerlei deskundigen aan het woord, die over de achtergrond van de verschillende gebruiken vertellen en over de kleding, die gedragen wordt.
Tijdens de 2 dagen van het huwelijk wordt door de ouders en het bruidspaar regelmatig van kleding gewisseld. Elk onderdeel heeft zogezegd zijn eigen kleding.
Het huwelijk van de dochter van de president was zoals gezegd, in de hoogste mate verfijnd, “halus”. De dames waardig in sarong, kebaya, slendang en wrong, mooier kan het eigenlijk niet. De heren meestal ook in sarong, met een javaans jasje en javaans hoofddeksel, de “blangkon”.
Velen uit het westen zullen deze tradities niet kunnen waarderen, immers niet transparant, uit de tijd, elitair en wat nog meer.
Gelukkig houden de javanen vast aan hun prachtige cultuur.


 

 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

“Berkat” en “Selamatan”

Berkat, om mee naar huis te nemen

Bij moslims vinden er regelmatig gebeds-bijeenkomsten plaats aan huis. Er zijn vele aanleidingen om zo een gebeds-bijeenkomst te houden. Bijvoorbeeld op de 7e dag na iemands overlijden, en ook op de 40-ste, 100–ste en 1000-ste dag na het overlijden.
Is een vrouw zwanger, dan wordt op de 7e maand van de zwangerschap een gebedsdienst bij huis gehouden.
Ook bij pas geboren baby’s vindt er een gebeds-bijeenkomst plaats. En ook enige maanden na de geboorte.
Doorgaans zijn het de mannen, die als gezinshoofd aanwezig zijn bij de gebedsbijeenkomst. Gebruik is, dat er een uitnodiging uitgegaat. Uitgenodigd worden doorgaans vrienden, bekenden, buren. Deze uitnodiging wordt in de loop van de ochtend bij de mensen thuis bezorgd. Op die uitnodiging staat vermeld de reden van de bijeenkomst, hoe laat die zal plaats vinden (meestal begin van de avond) en degene, van wie de uitnodiging uitgaat.
Deze gebeds-bijeenkomsten duren plm 45 minuten. De mannen zijn bijna allemaal gekleed in sarong en een mooi overhemd. Als hoofddeksel dragen de meesten de songkok (zwarte hoofddeksel). Er worden gebeden gereciteerd en een stuk uit de Koran voorgelezen. Samenzang vindt niet plaats, is onbekend. Elke man kan deze bijeenkomsten “leiden”. Er zijn geen vaste voorgangers.

Aan het einde van een gebeds-bijeenkomst vindt er een “selamatan” plaats: een gezamenlijke maaltijd voor de aanwezigen bij de gebedsbijeenkomst. Deze maaltijd is in mijn desa doorgaans eenvouding (een soto, of rijst met wat kip en toebehoren).
De gebeds-bijeenkomst en de selamatan vinden (uiteraard) zittend op de grond plaats. Zij, die niet op de grond kunnen zitten, gebruiken een krukje of een stoel.
Aan het einde van de selamatan krijgen de aanwezigen een “berkat” mee: een doos met rijst met toebehoren. Deze is bestemd voor de gezinsleden thuis.

Selamatan, gezamenlijke maaltijd voor de aanwezigen bij de gebedsbijeenkomst


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , | 7 reacties

Blog op WordPress.com.