Het weer en ziektekosten (11 nov. 2017)


Inmiddels is het nu elke dag, na het middaguur, zwaar bewolkt. Forse tropische buien zijn er nog niet, maar wel bijna elke dag regen. Tegen het middaguur is de temperatuur gestegen tot plm 34 C, erg heet en klam. Na de regen is het in de avond droog, en vallen de temperaturen zo’n 6-8 graden terug. In de avond is het aangenaam.
Gevolg van de temperatuursverschillen en de regen is, dat verkoudheid (“batuk” en “pilek”) en griep (hier influenza genaamd) veel voorkomt. De gang naar de dokter neemt men niet snel. Men probeert eerst met “jamu” (kruidenmengsels) en massage wat aan de klachten te doen. Helpt dat niet, dan gaat men naar de Puskesmas (gezondheidscentrum in de desa van de overheid). Behalve de Puskesmas is er ook een prive “klinik” (ook een gezondheidscentrum) van ene dr. Judi. Bij beiden werken erkende artsen, en is er een apotheek. Men kan er ook opgenomen worden, hoewel niet voor zware gevallen.
Afspraken maken is er niet bij. Je laat je inschrijven bij de Puskesmas of dr. Judi, en dan is het wachten tot je aan de beurt bent; en dat kan soms erg lang duren.
Artsen hebben naast hun werk in een ziekenhuis, vaak ook nog een eigen praktijk (meestal geopend na 17.00 uur). Ook hier is het vaak erg lang wachten tot je aan de beurt bent.
Om dat lange wachten te vermijden, ga ik meestal naar het Streekziekenhuis van Balung (15 min. rijden met de auto van mijn desa). Ik meld mij dan bij de UGD (eerste hulp) en wordt vrij snel geholpen. De Puskesmas is vrijwel gratis, dr. Judi vraagt weinig, het Streekziekenhuis is wat duurder; voor anti-biotica en wat andere medicijnen bij een ernstige verkoudheid heb ik 4 euro betaald.
Er ligt hier geen druk op de artsen zoals in Nederland. De artsen hier doen, wat ze kunnen; helpt dat niet, dan kan de patient overlijden. Zo is het leven nu eenmaal en niemand, die zich erover opwindt. Natuurlijk erg verdrietig een sterfgeval, maar zo kan het lopen.
De artsen hier hebben niet de druk van verzekeringsmaatschappijen, die van alles voorschrijven. Er zijn hier wel ziektekostenverzekerings-maatschappijen, maar die werken heel anders dan in Nederland. Daarover een andere keer meer.
Belangrijk is de BPJS, een volksverzekering voor iedereen, die een paar jaar geleden door de regering is ingevoerd.
Deze verzekering telt 3 klassen; de goedkoopste (derde) klas kost 3 euro per maand en de eerste klasse 10 euro per maand. Deze verzekering loopt nog niet helemaal op rolletjes, maar ik heb van desa-bewoners goede ervaringen gehoord. Een praktisch probleem is bijvoorbeeld, dat iemand niet kan worden opgenomen op de derde klasse, omdat die vol is. Maar er is wel plaats op de tweede klasse, maar dan moet worden bijbetaald en dat kunnen de mensen vaak niet. Maar de BPJS wordt steeds meer een begrip.
Ik blijk ook lid van de BPJS te kunnen worden, omdat ik een permanente verblijfsvergunning heb. Volgende week hoor ik definitief of het doorgaat. Ik kan dan mijn peperdure nederlandse “buitenland-verzekering” opzeggen.

De eerste hulp post bij de Puskesmas in mijn desa

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: