Berichten getagd met: desa

Terug van Ubud in de desa (27 oktober 2017)

Bali: desa Penglipuran

Gisteren ben ik na een 10-daags verblijf in Ubud op Bali weer terug in de desa aangekomen.
Aangezien het van mijn desa naar Ubud plm 15 uur rijden is met de auto, heb ik 2 dagen over de reis gedaan door in Banyuwangi te overnachten.
Het was deze keer iets minder druk in Ubud dan gewoonlijk. Mogelijk door de problemen met de Gunung Agung; ook is het nu nergens vakantie-seizoen.
Toch waren er desondanks weer vele toeristen op Bali. Bali en Oost Java lijken wel 2 verschillende landen. Op Bali alom tempels, op Oost Java alom moskeen. Kenmerkend voor  beide gebieden is het aanzien van de stadjes, de desa’s. Op Bali zijn alle “family-compounds” ommuurd, op Oost Java geen family-compounds, maar gewone huisjes en huizen zonder muren eromheen. Lopend door mijn desa kan ik overal een praatje maken, men is bezig in de tuin, of zit op  de veranda. De mensen zijn bij huis zichtbaar. Op Bali speelt het leven zich af binnen de compounds; lopend door een balinese desa zie ik veel muren, met poorten als toegang tot de compound.
De miljoenen toeristen, die jaarlijks Bali bezoeken, hebben een enorme invloed op de balinese cultuur. Alles staat in het teken van de toeristen. Desondanks gaan de vele ceremonien gewoon door, alleen zijn ze veel “luxer” dan vroeger. De grote desa-tempels zien er zeer goed uit, overal worden nieuwe stoffen en payungen (papapluies) gebruikt, en de kleine tempels bij huis zijn prachtig geverfd.
Moskeen worden ook goed onderhouden, alleen niet voor toeristen, die komen bijna niet op Oost Java.

Java: mijn desa


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

In Ubud (Bali) – 18 oktober 2017

Ubud: Jalan Monkey Forest.

Sinds 2 dagen ben ik in Ubud op Bali. Een korte vakantie; eind oktober ben ik weer terug in de desa.
Het is in Ubud iets minder druk, dan ik gewend ben: het is nu geen toeristen-seizoen, en mogelijk hebben de problemen met de Gunung Agung wat minder toeristen tot gevolg.
Wederom is er erg veel bijgebouwd op allerlei plaatsen. En wederom hier en daar weer minder mooie uitzichten en plekjes. Het aantal supermarkten in en rond Ubud neemt toe.
De overgang van de rustige desa naar Ubud is enorm. Waar ik in de desa wat eten betreft, kan kiezen uit Bakso, Mie ayam een Nasi Goreng, is in Ubud bijna elke werelddeel vertegenwoordigd.
U zult het even moeten stellen zonder berichten uit de desa. Eind oktober ga ik verder met mijn berichten.


 

 

Categorieën: Bali | Tags: , | Een reactie plaatsen

Bezoek in de desa (13 oktober 2017)

Mijn gast, ikzelf en een paar gasten van het Cafe.

Ongeveer 3 weken geleden heb ik in de desa een volle dag bezoek gehad van Albert van Sambeek. Hij was in zijn eentje op vakantie op Java. Ik kende hem niet, we kwamen via dit blog met elkaar in contact. Hij wilde graag een bezoek brengen aan de desa.
Het was voor Albert en voor mij ook een bijzondere gebeurtenis. Voor Albert bijzonder, om op bezoek te zijn in  een traditionele desa, ver van alle luxe; voor mij bijzonder, om de desa te laten zien en daarover te vertellen.
We zijn naar het Cafe vlak bij mijn huis geweest, en ook naar de warung van Ibu Wasih.
’s Middags hebben we het vissersplaatsje Puger bezocht.
Dit bezoek was voor de desa-bewoners dagenlang een gespreksonderwerp: hoe ik hem kende, hoe lang hij zou blijven, had hij kinderen, wat voor werk hij deed in nederland, hoe oud was hij en meer. De desa-bewoners hebben dit bezoek zeer gewaardeerd. Bij mijn weten is dit de eerste keer, dat ik op deze wijze een gast in de desa had.

Albert heeft professionele foto’s van de desa gemaakt.
Een aantal van deze foto’s kunt U zien, op link 1 en op link 2.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Het weer – hitte (12 oktober 2017)

De aanloop naar het regenseizoen is goed op gang.
In de ochtend weinig tot geen bewolking, in de loop van de middag donkere wolken, en regelmatig regen met lichte onweer. `s Avonds soms bewolking, soms helder.
Rond het middaguur is het buitengewoon heet, in de schaduw 34-35 C.  De kinderen blijven desondanks gewoon buiten spelen, en lijken geen last van de hitte te hebben.
Ikzelf trek mij dan tot ongeveer 14.00 uur terug op mijn kamer, waar het door de AC behaaglijk is. Na de afgelopen 2 koele maanden is het weer erg wennen aan de hitte. Na 14.00 uur zit ik meestal in het steegje tussen mijn huis, en dat van de buren, waar een aangenaam windje waait, dat echter niet echt afkoeling brengt.
Na 17.00 uur duidelijke afkoeling en rond 21.00 uur is het nog steeds ruim 28 C, wat door de desa-bewoners als fris wordt ervaren.
Tussen 12.00 uur en 15.30 uur is het voor mij eigenlijk een “dode” tijd, te heet om wat te doen. Internet is dan een geweldige uitkomst.
De vroege ochtenden zijn aangenaam, de hitte is nog ver weg.
De komende tijd zal het steeds vaker gaan regenen en onweren, als de “Global warming” het weer niet in de war stuurt.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Ganzen-familie en dierenliefde (6 oktober 2017)

Familie Gans woont achter mijn huis. 2 x per middag komen ze luid snaterend bij mijn keukendeur. Ze willen eten. Ik geef ze stukjes witbrood, dat ze kennelijk erg lekker vinden. Het zijn op dit moment alleen vader en dochter die langs komen, want moeder zit te broeden.

Dat ik dit doe met de ganzen, vindt men in de desa vreemd. Plezier beleven aan dieren is er niet bij. Dieren (koeien, kippen, eenden, vogels en meer) vertegenwoordigen geld. Een volwassen koe brengt bijvoorbeeld zo’n 15 miljoen rupiah op. Kippen-kuikens geeft men te eten, evenals eenden, omdat ze later worden verkocht. Niemand heeft hier een huisdier, alleen om er plezier aan te beleven; dat kost alleen maar geld. Zoals gezegd, moeder gans is aan het broeden; de kuikens zullen verzorgd worden om later te verkopen.
Op Bali had ik indertijd een erg leuke kip, mooi, groot; hij heette “Jojo” en kwam vaak bij mij op de grond zitten en kreeg natuurlijk goed te eten. Toen ik na een korte vakantie van 2 weken weer thuis kwam, was Jojo er niet. Hij was verkocht, omdat er in de buurt een feest was en men kip-sate wilde bereiden. De verkopers kregen er een mooi bedrag voor. Niemand had er ook maar enig begrip voor, dat ik eigenlijk boos was.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Keuken – fornuis (3 okt. 2017)

Traditionele kookplaats

Veel mensen in de desa koken op een kookplaat met 1 of hooguit 2 pitten. De kookplaat gebruikt gas. Bijna iedereen die een fornuis heeft, heeft een gasfles van 5 kilo. Zo’n gasfles kost rp 17.000, ruim 1 euro en gaat ongeveer 2 weken mee, dan is hij leeg.
Een niet onaanzienlijk deel van de mensen kookt op houtsvuur. Hout is vrijwel overal bij elkaar te sprokkelen en kost dus niets.
Keukens, zoals in Nederland, zijn hier niet. Meestal is achter het huis een aanbouwtje van bamboe, waar gekookt wordt. Er staan daar 1 of 2 bamboetafels, waarop de pannen staan. Een rek voor de borden is er meestal wel.
Ikzelf heb een keuken, bijna in nederlandse stijl, laten maken indertijd. Ik heb een koelkast, maar er is geen warm stromend water. Het water komt uit de put achter mijn huis. Afwasmiddelen en schoonmaakmiddelen zjn gewoon te verkrijgen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Wandeltocht – video (16 sept. 2017)

In het kader van de feestelijkheden na 17 augustus (Bevrijdingsdag) was er vandaag een wandeltocht begeleid door 15 jeugd-drumbands uit de desa.
Het was regelrecht oven-temperatuur, maar de deelnemers leken er geen last van te hebben. Trompetten, trombones en zo waren er niet. Die zijn er wel bij de meer professionele drumbands.
Er deden ongeveer 15 drumbands mee aan deze optocht.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vandaag Karnaval in mijn desa (13 sept. 2017)

Vandaag Karnaval in mijn desa.
Vanaf 13.30 uur trok een bonte en vrolijke stoet door de desa, en ook langs mijn huis. Gedurende ruim 3,5 uur; na 17.00 uur was het voorbij.
Het was buitengewoon heet, maar behalve ik, leek niemand daar last van te hebben. Er waren veel toeschouwers. En zoals gebruikelijk vele handelaren: verkopers van ijsjes, gekoelde dranken in plastic bekers, balonnen, vogeltjes in kleine kooitjes, maiskolven om te eten, aardbeien in plastic doosjes, zakjes met diverse soorten kroepoek  en nog veel meer.
De stoet vertrok van de “lapangan”, het centrale veld in het centrum van de desa. En keerde daar ook weer terug.
De politie was aanwezig, om het verkeer te regelen. Ondanks de enorme drukte moest het verkeer, met name de vele brommers, wel door kunnen rijden. Er zijn te weinig wegen om omleidingen te regelen.
De lange stoet bestond uit veel groepen leerlingen van de scholen in de desa. Maar ook groepen van ambtenaren en “individuelen” deden mee.
Dit soort gebeurtenissen gaat altijd gepaard met erg veel lawaai. Na elke paar groepen was er een vrachtwagen met daarop een enorme geluidsinstallatie en achter de vrachtwagen een generator voor de stroom. Volgens een app. op mijn phone was de geluidssterkte 80-90 dB.
Ongeveer 2 weken geleden was ik bij het Karnaval in het naburige Sukorejo; ook erg mooi, maar het haalt het niet bij het Karnaval in mijn desa.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 4 reacties

De verwording van Bali (12 sept. 2017)

Overvolle stranden bij Kuta

Morgen is er in mijn desa het jaarlijkse Karnaval, een Fashion-Karnaval. De ongetwijfeld zeer lange stoet zal langs mijn huis trekken.
Een van de thema’s tijdens dit Karnaval is Bali. Veel balinese adat-kledij zal te zien zijn.
Ik doe er morgen verslag van.

Ook in mijn regio is Bali een begrip. Veel mensen uit mijn regio werken op Bali. Veel vis uit het vissersplaatsje gaat naar Bali. En hier en daar is er huisvlijt, worden er producten voor de balinese markt gemaakt.
Ik heb vaak de indruk, dat men hier in mijn regio opziet tegen Bali. Mij wordt vaak gevraagd, waar ik liever woon, op Bali of in de desa. Als ik eerlijk zeg, dat ik veel liever in de desa woon, begrijpt men dat niet helemaal of helemaal niet. Op Bali is immers alles en van alles te doen, in tegenstelllng tot mijn desa.
Maar op Bali komen steeds meer de negatieve gevolgen van het massa-toerisme naar voren. Erg veel file’s, vervuiling, veel mooie plekken die verdwijnen om er vila’s, hotels of restaurants te bouwen. Er wordt nu een tweede internationale Airport gepland in het noorden van Bali, bij Singaraja.
Vroeger stond Ubud bekend als kunstenaarsplaats; velen, die geinteresseerd waren in de cultuur van Bali, kwamen naar Ubud. Tegenwoordig ook massa-toerisme in Ubud en veel file’s. En van de cultuur is weinig meer over; ja, wel nog veel schilderijen die overal te koop zijn, maar die in fabrieken worden gemaakt. Echte kunst komt bijna niet meer voor.
De reli-industrie tiert welig op Bali. En trekt dus ook veel reli-liefhebbers aan. Reli-toko’s, reli-cursussen, reli-guru’s, het is er allemaal. Het gaat om geld; reli-cursussen bijvoorbeeld zijn erg duur. En er lopen heel wat merkwaardige (twijfelachtige) guru’s rond op Bali.
Het massa-toerisme ontziet zelfs de heilige tempels van Bali niet. De gouverneur van Bali heeft onlangs een pleidooi gehouden om toeristen te weren uit tempels, althans uit delen van de tempels. Te vaak zijn er incidenten, waar de heiligste plekken in die tempels gebruikt worden om bijvoorbeeld te zitten voor mooie foto’s, en waar mensen in volstrekt ongepaste kleding rondlopen.
Indertijd is een jong stel uit het Oostblok betrapt op het hebben van sex in de tempel. Het stel is gepakt, en heeft vele duizenden euro’s moeten betalen voor reinigingsceremonien voor die tempel. Naar mijn mening hadden dat vele tien-duizenden euro’s moeten zijn.
Kuta, Legian en Seminyak zijn hard op weg een soort Pattaya in Thailand te worden. Erg veel jonge toeristen uit vooral Australie op zoek naar drank, sex en party’s. Mensen, die sch#t hebben aan cultuur.
India en China zijn in opkomst. Steeds meer rechtstreekse vlieg-verbindingen komen er van Bali met steden in China en India.
Met name uit China stijgt het aantal toeristen enorm. En het is bekend, dat de toeristen uit China en India niet bepaald de plezierigste toeristen zijn.
Toerisme is een cultuur-vernietiger. Wilt U een mooie cultuur weg hebben of vernietigen, dan is toerisme de aangewezen methode.

In mijn regio komt geen enkele toerist. Geen enkele negatieve invloed is er van toerisme. Het is nog geheel authentiek. Daarom woon ik met zoveel genoegen in de desa, waar inderdaad weinig te doen is. Maar de vele groeten overdag (“salaam alaikum”) van die en gene, zijn echt. Als je op Bali te close wordt met balinesen, (vooral als je er wat langer verblijft) ben je al gauw “part of the family”. En dat betekent, dat vroeg of laat de rekeningen komen: bijvoorbeeld oma moet naar het ziekenhuis, er is geen geld, maar jij bent nu “part of the family” met geld, dus…
In de desa is mij nog nooit om geld gevraagd.
Volgende maand ga ik anderhalve week naar Bali. Ik ben benieuwd, wat ik er aan zal treffen. Zeker is wel, dat ik bij aankomst in Denpasar al heimwee heb naar de desa.

De tempel Tanah Lot als toeristische trekpleister


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Karnaval – video (29 augustus 2017)

 

In de weken na 17 augustus (Hari Kemerdekaan – Bevrijdingsdag) worden allerlei activiteiten georganiseerd in de desa’s.
Een van de belangrijkste activiteiten is het Karnaval, een optocht van kleurig uitgedoste mensen. Dit Karnaval heeft trouwens niets te maken met het R.K. Karnaval, dat een religieuze achtergond heeft. Het Karnaval hier is een zg. Fashion Karnaval. Het beroemdste Karnaval is het Jember Fashion Karnaval, dat ongeveer 2 weken geleden plaats vond. Daar komen honderd-duizenden bezoekers op af.
Vandaag was er Karnaval in Desa Sukorejo, plm 4 km van mijn desa verwijderd. Ik ben er op de brommer naar toe gegaan. Een stoet van vele honderden deelnemers trok door de desa, het aantal toeschouwers was vele duizenden.
Het Karnaval vond plaats in de middag, het was bloedheet. Echter, verkopers met gekoelde dranken waren er voldoende (een plastic beker gekoelde juice kostte rp 2000 !) , evenals verkopers van allerlei snacks, ballonnen en meer.
Uiteraard geen enkele buitenlander, behalve ikzelf, het was geheel een javaanse, lokale aangelegenheid.
Op 3 september is er Karnaval in mijn desa. De stoet zal dan langs mijn huis trekken.

Foto’s


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer, einde aan de kou ? (10 aug. 2017)

Kedelai

Het lijkt erop, dat er een einde komt aan het koude weer. Het koude weer heeft ongeveer een maand geduurd. De middagtemperaturen lopen weer op tot 32 C en in de avonden is het minder koud (25 C). Ook neemt de luchtvochtigheid toe. Het wordt duidelijk warmer.
Van de ochtend tot de namiddag weinig bewolking, in de namiddag half zware bewolking. In de avond helder.
In mijn regio regent het niet; dat is goed voor de kedelai.
Het regenseizoen is nog ver weg. Maar in de loop van september kunnen al wel forse buien vallen. Vanaf december is het volop regenseizoen.
Mijn desa ligt in een uitgestrekte laagvlakte. De middagtemperaturen kunnen (als het koude seizoen voorbij is) oplopen tot 35-36 C. ’s Avonds rond 21.00 uur kan het nog 29 C zijn. Bij die hitte overdag ben ik meestal van 12.00 -15.00 uur op mijn kamer met AC, omdat het buiten bijna niet te harden is.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , | Een reactie plaatsen

Nieuwe brug (9 aug. 2017)

Bij de kruising rechts komt de nieuwe brug

In het “centrum” van mijn desa wordt een nieuwe brug gemaakt; de oude was er slecht aan toe. De brug wordt aangelegd achter de blauw-witte paal in het midden (zie de bovenste foto hieronder). Er wordt veel bamboe wordt gebruikt in plaats van hout. En voor de fundering worden veel rotsblokken gebruikt.
Het centrum van mijn desa is niet groot, en er zijn alleen wat winkels. Een pin-apparaat is er niet in de desa. De dichtstbijzijnde is 4 km verderop. Ook is er geen mini-supermarkt, zoals een Indomaret of een Alfamaret. De dichtstbijzijnde mini-supermarkt is ook ongeveer 4 km verderop. De pasar (markt) is bij het centrum gelegen.
De kinderen kunnen begin van de avond terecht in het centrum bij een heel kleine draaimolen en een even klein treintje. Verder zijn er een beperkt aantal snacks te koop.
In de desa is alleen laagbouw. Mijn desa telt ongeveeer 20.000 inwoners, dus voor nederlandse begrippen een redelijk groot stadje. Omdat hoogbouw ontbreekt, en omdat de meeste huizen tussen het “groen”staan, lijkt de desa niet groot. Maar het is een erg uitgestrekte desa.
Een paar honderd meter van het centrum staat de Balai Desa (het gemeentehuis). 24 Uur per dag is het geopend. In de nachtelijke uren houden zich daar de mensen op, die ’s nachts door de desa patrouilleren en waken voor de veiligheid. Een politie-post is er immers niet in de desa.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Bamboe

Achter mijn huis staat een klein bamboe-bos. Tientallen bamboe-stammen steken wel 30 meter de lucht in. Als er een stevige wind staat, golft het hele bosje heen en weer. Als het heet is, is het koel onder de bamboe.
Bamboe wordt nog veel gebruikt in de desa, met name bij het bouwen van huizen en voor het dak. Ook als waterleiding kan het worden gebruikt.
Slangen kunnen zich verschuilen tussen de stammen. Dus het is oppassen, maar omdat het bos dichtbij huizen staat, is de kans op een slang niet erg groot.
De bamboe-stammen kunnen ook verkocht worden; 1 stam brengt rp 6000-10.000 op. Het is dus geen vetpot.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Sociaal werk in de desa (24 july 2017)

De Pemuda Paleran Bersatu (PPB)

Ten aanzien van de armen in de desa is er van overheidswege en de desa geen beleid. De armsten krijgen om de paar maand een paar kilo rijst en wat geld, maar dat is volstrekt onvoldoende om van te leven.
Voor een maaltijd zijn de armsten vaak aangewezen op de buren.
Enige maanden geleden is in mijjn desa opgericht “Pemuda Paleran Bersatu” (PPB) oftewel de Vereniging van Jongeren van Paleran (Paleran is de naam van mijn desa). Het voornaamste doel van deze vereniging is steun te bieden aan hen, die het nodig hebben, dus de allerarmsten. Maar de ondersteuning van de PPB is niet alleen geldelijk; ook voor reparaties aan  huis en zo is de PPB beschikbaar.
De vereniging komt eenmaal per maand bijeen. Er is een voorzitter, secretaris / penningmeester en een notulist. Verder heeft de vereniging contactpersonen in de diverse wijken van de desa. De inkomsten van de vereniging bestaan uit giften van donateurs.
Er zijn contacten met de Kecamatan (het onderdistrict) en de Dinas Sosial (sociale Dienst) van het district (kabupaten Jember). Het is te verwachten, dat zij van de Dinas Sosial financiele ondersteuning krijgen.
Ik was niet eerder op de hoogte van deze vereniging; ik zal mij als lid gaan aanmelden. Ik hoop, dat ik meer zicht krijg op de activiteiten van deze vereniging. Het klinkt allemaal hoopvol.
In mijn buurtje woont in elk geval 1 zeer arm persoon, Mira. Ze zal rond de 60 jaar oud zijn, en zij heeft geen kinderen. Ze woont in een bamboe-hutje. Zij verdient een klein beetje door te werken in het Cafe naast mijn huis.
Ik weet, dat zij geregeld geld toegestopt krijgt van die en gene. Zij is nu ook bekend bij de PPB en de verwachting is, dat zij ook van de PPB ondersteuning krijgt. Mij is verteld, dat er iets verderop nog een aantal zeer arme mensen wonen, waar de PPB contact mee heeft.
Ik zal U op de hoogte houden van de ontwikkelingen met betrekking tot de PPB.
Waar op Bali veel expats en andere buitenlanders actief zijn in allerlei stichtingen (yayasans) en andere activiteiten, ontbreekt dat in mijn regio; er zijn immers in het geheel geen buitenlanders. In mijn regio moeten dit soort activiteiten van de mensen zelf komen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.