Derde executie-ronde aanstaande (28 july 2016)

Gevangenis Nusa Kembangan

Waarschijnlijk vrijdagnacht, na 00.00 uur, vindt de 3e executie-ronde plaats, de tenuitvoerlegging van de doodstraf. Dit zal gebeuren op het eiland Nusakambangan, voor de zuid-kust van midden Java. De ter dood veroordeelden zijn 4 Indonesiers, 6 Nigerianan, 2 Zimbabwanen, een Indier en een Pakistaan, in totaal 14 personen; allen zijn veroordeeld wegens drugs-delicten.
Vorig jaar waren er 2 executie-rondes, waarbij 14 mensen zijn geexecuteerd.
De executie vindt plaats door middel van het vuurpeloton. Degene, die geexecuteerd wordt, heeft de keuze om te staan of op een stoel te zitten.
Geestelijken van verschillende geloven, om de betrokkenen bij te staan, zijn al in de gevangenis gearriveerd. Ook 14 ambulances (met daarin lijkkisten) zijn al aangekomen.
De president legt de kritiek van Europa en de VN naast zich neer. Er is een oorlog gaande wat betreft drugs, aldus de president. Per dag sterven er in Indonesie 50-60 mensen ten gevolge van de drugs.
Er is in Indonesie amper oppositie tegen de uitvoering van de doodstraf. Vrijwel iedereen is het ermee eens.
Hoewel wereldwijd bekend is, dat Indonesie drakonische straffen heeft bij drugsdelicten, worden er nog steeds mensen aangehouden die drugs bij zich hebben.


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Santoso gedood (25 july 2016)

Vorige week is Santoso, een indonesische terrorist, door de politie doodgeschoten. Hij stond op nr. 1 van de lijst van meest gezochte terroristen. Hij heeft zich met een goep volgelingen jarenlang schuil gehouden in de regio Poso, Noord Sulawesi. De groep van Santoso, de Mujahideen Indonesia Timur, heeft de afgelopen jaren een aantal dodelijke aanvallen gepleegd op veiligheidstroepen in Indonesië en stond bekend om het trainen van militanten. In 2014 maakte Santoso bekend gelieerd te zijn aan IS. Begin dit jaar werd hij op de Amerikaanse lijst met terroristen wereldwijd gezet. Ruim 3000 politiemensen en leden van het Indonesische leger hebben jacht op hem gemaakt. Het gebied, waar hij zich met zijn groep schuil hield, is zeer bergachtig en erg moeilijk toegankelijk.
In de strijd tegen terreur in Indonesie is dit een grote overwinning. Er zouden nu nog ongeveer 15-20 volgelingen van Santoso zich schuil houden.
Alles wat met Isis, of IS te maken heeft, is streng verboden in Indonesie. De veiligheidsdiensten zijn steeds alert en paraat.

Jacht op Santoso

santoso, jacht op


 

 

 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Drukte (22 july 2016)

Eind van de middag passeerden honderden eenden mijn huis. Voor en achter de groep liepen de “begeleiders” met lange stokken, om de groep op het juiste spoor te houden. De eenden keerden huiswaarts, nadat ze een groot deel van de dag doorgebracht hadden in een sawah, waar te eten voor ze was.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Nieuw hoofd van Politie Indonesie (19 july 2016)

politie- Links: Generaal Tito Karnavian, rechts generaal Badrodin Haiti, die met pensioen is gegaan.

Links: Generaal Tito Karnavian, rechts: generaal Badrodin Haiti, die met pensioen is gegaan.

Een week geleden heeft de President van Indonesie, Joko Widodo, het nieuwe hoofd van de Indonesische Politie geinstalleerd. Het nieuwe hoofd is Tito Karnavian (51 jr.); hij was 3-sterren generaal van politie, maar heeft er door zijn installatie een ster bijgekregen, dus nu een 4-sterren generaal. Tito Karnavian is de opvolger van generaal Badrodin Haiti, die met pensioen is gegaan.
In de pers, en vanuit het indonesische Parlement was geen enkele oppositie tegen de benoeming. Alom wordt zeer positief over hem gesproken en geschreven.
Hij was onder meer hoofd van Densus 88, de elite-eenheid van de politie voor terreur-zaken. Hij heeft een vooraanstaande rol gespeeld bij het beeindigen van de bloedige onlusten in Poso rond 2007. Hij is ook de man, die in 2001 de beruchte Tommy Soeharto (zoon van oud-president Soeharto) heeft gearresteerd, op verdenking van moord op een rechter.
Tito Karnavian heeft onder meer in het buitenland gestudeerd, hij behaalde zijn Master of Arts (M.A.) in Police Studies, aan de Universiteit van Exeter, Engeland. In Nieuw Zeeland heeft hij bij de Royal New Zealand Air Force Command & Staff College, Auckland, (1998) gestudeerd en zijn Bachelor of Arts (B.A.) in Strategic Studies, Massey University, New Zealand (1998) behaald.

Bij zijn installate hier, krijgt Generaal Tito Karnavian van President Jokowi de vierde ster.

Generaal Tito Karnavian


 

 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Eerste schooldag (18 july 2016)

De Lebaran-vakantie is voorbij en de scholen zijn sinds vandaag, maandag, weer open.
Veel kinderen maken de eerste gang naar school, zij gaan naar de eerste klas van de lagere school (SD, of SDN).
Ze worden gebracht door de moeders; erg spannend voor de kinderen, en menigeen zet het op een huilen. De moeders blijven geruime tijd in de klas, om de kinderen te sterken.

Lebaran 2016 is dus voorbij. Zoals gezegd, scholen zijn weer open, evenals overheidsdiensten en kantoren. Het is duidelijk minder druk op de weg; de  politieposten langs de grote wegen, bedoeld om de enorme drukte in de aanloop naar Lebaran te begeleiden, worden weer afgebroken.

 


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Lawaai ! (july 2016)

Een 3 meter hoge geluidsinstallatie bij een huwelijk

Ondanks alweer nieuwe vreselijke gebeurtenissen in Frankrijk, gaat het leven ook hier gewoon door. De meeste jongeren zijn op de hoogte van de gebeurtenissen en ze weten er geen raad mee.

Morgen is er2 huizen van mijn huis vandaan een huwelijk. De dochter des huizes gaat trouwen. Dit gebeuren betekent, dat ik een paar dagen in een hotel in Jember ga verblijven. Waarom ? Het huwelijk duurt meer dan 2 dagen. Er zijn bedrijven, die het hele huwelijk verzorgen: zij brengen stoelen en tafeltjes, brengen versieringen aan bij en om huis, maken ook de speciale plaats voor het bruidspaar. Maar ook verzorgen zij de “muziek”; dat wil zeggen, dat er een  geluidsinstallatie bij het huis wordt geplaatst, die meer dan 3 meter hoog is. Daarnaast staat een vrachtwagen met een speciale generator voor de stroom. Uit die installatie komt de muziek dus, op volle kracht.
Op een kilometer afstand is het gebons van de bassen al te horen. Die muziek gaat non-stop door, 2 dagen en 2 nachten. Ik heb indertijd een deel van het huwelijk van de zoon van de buurman meegemaakt, waar het ook zo toeging. Merkwaardig is, dat iedereen, die ik sprak, veel last had van het enorme lawaai: “saya pusing” (ik ben er duizelig van) zo zeiden de meesten. Een gesprekje voeren kost veel moeite. En toch komt het bij niemand op, om bij een volgend huwelijk het geluid wat te minderen.
Ik zelf wil mij deze enorme overlast niet aandoen, jammer voor het bruidspaar, maar ik verkas een paar dagen naar een hotel in Jember. Als men mij vraagt waarom ik wegga, dan zeg ik eerlijk, dat het vanwege het enorme geluid is. Men kijkt mij dan wat onthutst aan. Het is in feite niet gepast, dat ik zo recht op de man af zeg, waar het opstaat, maar dat moet men maar van mij slikken; misschien, dat ze diep in hun hart mij ook wel gelijk even; ik schreef al, dat velen veel last hebben van het enorme lawaai.

Lawaai is een kenmerk zogezegd van Z-O Azie. In supermarkten, in bussen, in winkels, staan TV’s en radio’s te brullen. Niet alleen in Indonesie, maar ook bijvoorbeeld in Thailand, China, en Cambodja.
Stilte is beangstigend, net zoals alleen zijn. Dit is toch wel heel anders dan in Nederland. Een weekeinde alleen thuis zijn, de stilte in huis, als mijn kinderen uit logeren waren, ik vond het heerlijk. In de desa heeft niemand hier enig gvoel voor. Men vindt het alleen maar “kasian” (zielig, triest) voor mij.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer (12 july 2016) – Nog steeds regenseizoen

Mijn laatste bericht over het weer was van 13 juni 2016. Ik had het toen over een voortzetting van het regenseizoen.
Er is niet veel veranderd. De 2 weken voorafgaand aan Lebaran, was ik op Bali, waar het de eerste week ook veel regende. Ik begreep, dat het in de desa zeer regelmatig fors regende. Ook de afgelopen week weer regelmatig regen, gisteren een langurige tropische bui.
En dan te bedenken, dat we nu eigenlijk midden in het droge seizoen zitten.
De temperaturen zijn ook hoger dan normaal in deze periode. Overdag 31-33 C, en in de nacht dalend tot 23-24 C. In de ochtenden tot na het middaguur is het meestal zonnig.
Hier en daar het begint het oogsten van de rijst al. Ik heb van boeren gehoord, dat de kwaliteit van de rijst niet overal even goed is; dat betekent, dat de boeren er minder voor krijgen.
De kwaliteit van de rijst wordt onder meer beinvloed door bacterien, ongedierte, wind (drukt de rijstplantjes plat), en ziekten.
Het weer is duidelijk anders, dan de afgelopen jaren.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Na Lebaran (10 july 2016)

Morgen is het maandag, en dan zal het openbare leven na Lebaran weer langzaam op gang komen.
In de desa zijn de winkels al een paar uur per dag open, en de markt werkt alweer op halve kracht.
Het blijft op de grote wegen nog steeds zeer druk. Maar ook op de kleinere zijwegen is nog veel verkeer.
In de desa blijft het een komen en gaan van mensen.
Velen zien elkaar slechts eenmaal per jaar, tijdens Lebaran. Dit, omdat veel mensen ver weg werken, zoals in Kalimantan, Sulawesi en het buitenland (onder meer Hongkong, Taiwan).
Ik schreef eerder al, dat de bezoeken, die worden afgelegd, kort zijn; een minuut of 10. Is de band wat nauwer, dan kan het langer duren. De goede sfeer en de beleefdheid staan voorop tijdens deze bezoeken.
De scholen blijven voorlopig nog dicht.
Gewoonlijk trekt op de avond voor Lebaran een grote stoet door de desa met fakkels en luide muziek. Dit jaar was het slechts een kleine stoet, met een enkele fakkel. Reden: het was nog te vroeg voor “panen” (het oogsten van de rijst), dus er was geen geld beschikbaar voor een grote tocht. Pas over een maand is er weer panen.
In augustus zijn er weer allerlei activiteiten in de desa; onder meer: wandeltochten, paalklimmen, touwtrekken, en het karnaval. Ik zal daarvan berichten.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Lebaran (6 july 2016)

lebaran

Vandaag, woensdag 6 july, is het Lebaran, het Suikerfeest, oftewel Idul Fitri.
Vanaf gisterenavond (de dag begint met de avond ervoor) tot vanochtend vroeg, klonken uit alle luidsprekers van de moskeeen in de desa gebeden.
Om 06.00 uur vanochtend naar de moskee, een musholla (een kleine moskee) achter mijn huis. Mannen en vrouwen zitten gescheiden van elkaar in de moskee. Er heerst een ernstige en zeer ingetogen, haast introverte sfeer. De “kyai” (imam) doet de gebeden; samenzang is onbekend. Moskeeen zijn toegankelijk voor niet-moslims, alleen in het midden van de moskee, waar gelovigen bidden, mag men niet komen, om de gelovigen niet te storen tijdens hun gebeden.
Om 06.45 was het moskeebezoek ten einde en ging iedereen naar huis. Echter, vanaf 07.00 uur begon het “keliling”, het bij elkaar op bezoek gaan. Allereerst bij iedereen in ons buurtje, later op de dag kwamen mensen van verder.
Het zijn eigenlijk geen bezoeken, men komt langs, blijft een paar minuten, er worden felicitaties uitgewisseld en wat kleine snacks gegeten en dan is het weer verder gaan naar het volgende “bezoek”. Zo’n bezoek duurt gewoonlijk niet langer dan 10 minuten.
De gasten worden ontvangen in de “kamar tamu”, de kamer direct na de voordeur. Dat is de mooiste kamer van het huis, waar doorgaans een bankstel staat met 3 fauteuils en een kleine tafel. Op deze tafel staan allerlei kleine snacks. Om te drinken is er water of limonade.
Bijna iedereen heeft voor deze dag mooie nieuwe kleren. Het openbare leven ligt plat, zelfs de pasar in de desa was leeg. De komende dagen zullen de winkels en de pasars langzaam weer open gaan, maar het blijft de komende week druk met het afleggen en ontvangen van bezoeken.
In de desa heerst een vrolijke en blije sfeer, maar wel ingetogen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | 1 reactie

Bijna Lebaran ! (1 july 2016)

lebaran, verkeer

Drukte bij Gilimanuk voor de oversteek naar Java

Inmiddels verblijf ik nog steeds in Ubud  op Bali. Aanstaande maandag vlieg ik naar Surabaya en dinsdag 5 july ga ik met de trein van Surabaya naar Tanggul.
Woensdag 6 July is het Lebaran, het Suikerfeest. Het vasten zit er dan op na 1 maand vasten.
Dinsdagavond na Maghrib (18.00 uur) begint de woensdag al, en mag dus ook al gegeten worden. De dag begint hier met de avond van tevoren.
Van dinsdagavond tot woensdagochtend, Subuh (het ochtendgebed) klinken vanuit alle moskeeen de gehele nacht door gebeden.
’s Avonds is er een grote optocht door de desa, met toortsen, vuurwerk en de onvermijdelijke harde muziek en zeer veel jeugd.
Woensdagochtend om 6.00 uur gaan we naar de moskee, en dan gaat het pas echt los met Lebaran. Iedereen gaat bij iedereen op bezoek; een drukte van belang. Dit duurt ongeveer een week of iets langer.
Het openbare leven ligt grotendeels plat. De Indomarets en de Alfamarets zijn gelukkig wel open.

Het “mudik” oftewel “pulang kampung” is al volop bezig. Miljoenen mensen zijn onderweg naar hun geboortedorp; treinen, boten en vliegtuigen zijn allemaaal vol. Het heeft nu geen zin meer, om kaartjes te kopen.
Langs de grote doorgaande wegen zijn om de zoveel kilometer politieposten, EHBO-posten, mobiele garages en meer.
Voor de oversteek van Bali naar Java zijn extra boten ingezet.
Grote bedrijven stellen vele bussen beschikbaar, waar gratis mee gereisd kan worden. Ook de spoorwegen hebben gratis kaartjes beschikbaar. Op die manier kunnen ook de armen makkelijker naar hun geboortedorp.

Lebaran is een enorm feest, een feest van een dergelijke omvang kennen we in Nederland niet.

lebaran


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | 2 reacties

Ubud, Bali (juni 2016)

De nieuwe tolweg bij Denpasar

Inmiddels ben ik al enige dagen in Ubud op Bali. De reis van mijn desa naar Ubud, met 1 overnachting in Surabaya, is mij zeer goed bevallen; een rustige, relaxte reis. De vlucht van Surabaya naar Denpasar duurde 40 minuten. Zie mijn vorige bericht hierover.
Bij de Airport werd ik opgehaald, en gingen we met de auto naar  Ubud via nieuwe tolwegen door Mangrove-bossen. Vlakbij de Airport is een groot gebied met Mangrove bossen. Hier is veel om te doen, omdat men het wil volbouwen. Er is veel protest tegen. Maar inmiddels zijn er al wel grote tol-wegen door deze bossen gebouwd.
Ubud is een smerig stadje aan het worden. Van ’s ochtends tot halverwege de avond overal file’s, en ronkende motoren met de daarbij behorende uitlaatgassen. En overal duizenden toeristen. Mooie plekjes net buiten Ubud, zijn inmiddels ook volgebouwd. Nyuh Kuning, waar ik vroeger woonde, was een rustig dorpje; een groot deel is nu ook al volgebouwd.
Al mijn nederlandse kennissen zijn om uiteenlopende redenen weer terug in Nederland. Voor velen is de dure “buitenland-ziektekosten-verzekering” de reden. De basisverzekering in Nederland vervalt als men langer dan een jaar in Indonesie verblijft.
Ik toer wat met mijn bommer buiten Ubud, op zoek naar nog mooie plekjes.
Het weer in Ubud is veel aangenamer dan in mijn desa. Niet zo heet en in de avond heerlijk koel. Mijn desa ligt in een laagvlakte en daar stroomt de hitte naar toe.
Inmiddels begint de “heimwee” naar mijn desa al toe te slaan. Ik ken in Ubud dus niemand meer. Mijn koffie om 6 uur ’s avonds drink ik maar alleen, en niet zoals in de desa, in de warung 50 meter verderop, waar altijd gezelschap is, en waar ik iedereen ken.
Goed en lekker eten kan overal in Ubud, in alle prijsklassen. Echter alleen eten smaakt toch niet optimaal.
Over ongeveer een week ga ik weer terug naar de desa, op dezelfde manier als op de heenreis. 1 Dag voor Lebaran (het Suikerfeest) ben ik weer in de desa, en kan ik de volgende dag dus Lebaran meevieren.

Ubud

ubud


 

Categorieën: Bali, Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Treinreis Tanggul – Surabaya en verder naar Bali (19 juni 2016)

Station Tanggul

Vandaag ben ik voor 2 weken naar Bali, Ubud, afgereisd. Vanuit Jember ben ik al vaker naar Bali gereisd, maar dan met de auto. Van Jember naar Banyuwangi 4-5 uur, daarna de oversteek naar Bali per ferry, 1-2 uur en vervolgens naar Ubud, ongeveer 5-6 uur; de tijden zijn afhankelijk van file’s onderweg en de golven tijdens de oversteek. Ik kom dan “gaar” in Ubud aan.
Deze keer een ander reisschema: Van Tanggul (het station na Jember, en het dichtst bij mijn desa) naar Surabaya met de trein, ruim 3 uur. In Surabaya overnachten en de volgende dag vliegen naar Denpasar (40 minuten).
Het hotel in Surabaya had ik geboekt bij Booking.com.
De trein, die ik nam, was de “Mutiara Timur”. Deze vertrekt 2x per dag uit Banyuwangi en gaat via Jember en Tanggul naar Surabaya.
Ik stapte in in Tanggul. De treinreis was zeer relaxed, ik had “kelas eksekutif”: aangename stoel, de rugleuning kon naar achteren, ruim voldoende beenruimte, en AC. Vanwege de Ramadhan waren in de Restauratie slechts 2 diepvriesmaaltijden te bestellen. De trein vertrok precies volgens het schema uit Tanggul, en arriveerde in Surabaya met een vertraging van 4 minuten.
Treinkaartjes kunnen online gekocht worden op de site van de Indonesische Spoorwegen; je krijgt dan een uitgebreide bevestigingsmail, die je op de dag van vertrek bij het loket van het station van vertrek moet inleveren. Betaling is middels onder meer VISA. Het klopte allemaal.
De vlucht van de volgende dag naar Denpasar (40 minuten) had ik ook online geboekt bij Garuda. Ook hier betaling mogelijk middels onder meer VISA. De site werkt goed.
De online boekingsmogelijkheden maken het reizen veel gemakkelijker dan vroeger.
Deze manier van reizen van Jember naar Bali (trein en vliegtuig) duurt dus 1 nacht langer, maar is zeer relaxed. En niet veel duurder, dan wanneer taxi’s worden gebruikt.

Zoals gezegd, was de treinreis Tanggul – Surabaya zeer relaxed. Wat tegen viel, was het “landschappelijk schoon”. Niet veel bijzonders.
Ook in Indonesie zijn er conducteurs, die de kaartjes komen controleren. De conducteur in mijn trein was in gezelschap van een bewapende agent van de Indonesische Spoorwegpolitie. Elders in de trein patrouilleerde nog tweede agent. Waarom weet ik niet, want er was nergens een wanklank te bespeuren. Mogelijk voor “zwartrijders”. In elk geval staat de conducteur er niet alleen voor, mocht er wat gebeuren. Een tip voor Nederland ?

Station Tanggul

trein

trein

Eksekutive wagon

trein

Aankomst te Surabaya


 

Categorieën: Reizen en transport | Een reactie plaatsen

Het weer, voortzetting regenseizoen (14 juni 2016)

Het is nu midden juni en we zouden al helemaal in het droge seizoen (musim kemarau) moeten zijn. Echter, het regenseizoen weet niet van ophouden. De laatste week elke dag regen, vooral in de namiddag / begin avond en in de nacht. Vandaag weer forse regen- en onweersbuien, ettelijke uren lang. Donkere wolken hangen boven de desa, het lijkt wel een nederlandse herfstdag; de temperatuur is gedaald tot  26 C. Iedereen in de desa heeft het koud, en wil thuis zijn. Velen zijn ziek, “flu”, verkoudheid met hoesten. Het is stil, somber en nat in de desa.
Ongebruikelijk, dat het regenseizoen zo lang duurt. In het droge seizoen regent het slechts zo nu en dan, vaak ook zijn er weken zonder enige neerslag.
De desa-bewonders hebben geen verklaring voor het huidige weer.
De sawah’s lopen geen gevaar door de vele buien, de afwatering is goed hier in de regio. Het regelen van de watertoevoer en waterafvoer voor de sawah’s gebeurt hier door de Dinas Perairan, een overheidsinstantie. Deze verdeelt ook het water voor de vele sawah’s. Soms zijn de kanalen bij mij in de buurt bijna leeg, dan weer is er ruim voldoende water. Zijn ze bijna leeg, dan wordt het water dus naar een andere desa geleid.


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , , | 2 reacties

De Semeru en de Argopuro

argopuro

De Argopuro

Op heldere dagen is vanuit mijn de desa te zien de vulkaan de Semeru en rechts daarvan de Argopuro. De Semeru is een prachtige kegel, die min of meer alleen staat. De Semeru (ook Gunung Semeru of Smeroe) is met zijn 3676 meter hoogte de hoogste berg op het Indonesische eiland Java. Zoals de meeste bergen in de omgeving is het een stratovulkaan. De Semeru is gelegen in het Nationaal Park Bromo Tengger Semeru in Oost-Java.

De Argopuro is een vulkanische bergketen, die begint bij Banyuwangi en loopt tot voorbij Jember-stad. De hoogte is ruim 3000 meter. De Argopuro is niet meer actief.

Ik heb deze foto’s een paar dagen geleden zelf gemaakt.

De Semeru

de Semeru


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.