Eerste Shopping Mall in Jember: Lippo Plaza (12 july 2017)

Eind mei is Lippo Plaza in de stad Jember officieel geopend; het is de eerste echte shopping mall in Jember. De Mall is in een enorm gebouw, waar enige jaren aan is gewerkt. De Mall telt 5 verdiepingen, het is open in het midden. Het gebouw is nog niet klaar, alleen de shopping mall. In dit gebouw komen onder andere ook nog een hotel en een ziekenhuis. Er is erg veel parkeerruimte.
In deze shopping mall is ook Matahari ondergebracht; een soort V&D maar dan voor kleding en schoeisel en cosmetica. Matahari heeft 3 etages. Het ziet er erg mooi uit.
Onder de begane grond is een grote supermarkt, de “Hypermart”, een keten, die ook op Bali te vinden is.
Deze supermarkt is ruim voorzien, ook van bv vlees, visprodukten en groenten. Echter op de pasar in mijn  desa zijn deze producten vele malen goedkoper. Er is een grote huishoudelijke afdeling waar onder meer elektrische huishoudelijke apparaten worden verkocht.
Nog niet alle winkels in de mall zijn verhuurd, maar de meeste al wel. De mall ziet er prachtig uit en is te vergelijken met de moderne malls in bv. Surabaya.
Er zijn grote en kleine restaurants. Een avondje uit naar Lippo Plaza is een gezellig uitje.
Carrefour, Matahari en Giant zijn grote supermarkten met een huishoudelijke afdeling, maar het zijn geen shopping malls.

mall, lippo

H maret

—————————
De Hyper Maret onderin

H maret


 

Categorieën: Winkels, markt, aankopen | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

BBQ (9 july 2017)

puger

Vissersplaats Puger

Ter gelegenheid van mijn terugkeer uit Nederland in de desa nu een week geleden, heb ik een BBQ laten houden bij mij achter het huis. De BBQ was bedoeld voor het buurtje, waar ik woon.
’s Ochtends hebben we in de visserplaats Puger vis gekocht en ’s avonds was er de BBQ. De vissen werden geroosterd op een stuk gaas, gespannen over wat stenen. Schillen van kokosnoten waren de brandstof. Als kruiden dienden zout en ketjap. Het roosteren van de vis gebeurde door de mannen, de vrouwen zorgden voor de groenten en de rijst.
De vis werd opgediend met witte rijst, stukjes komkommer en een beetje spinazie (sayur bayan).
Het eten gebeurde met de rechterhand, de meesten zaten op hun hurken. Tijdens het eten zoals gebruikelijk weinig gepraat, dit kwam pas na de maaltijd.
Voor nederlandse begrippen was het een uiterst eenvoudige maaltijd, ieder hooguit 2 visjes. Voor de desa was dit een maaltijd, die ze niet vaak krijgen.
Over de visserplaats Puger zal ik een volgende keer meer vertellen.

 bbq, vis, maaltijd

bbq, vis, maaltijd


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | 2 reacties

Het weer en slechte oogst (8 july 2017)

We zitten nu midden in het droge seizoen (musim kemarau), ook wel het koude seizoen genoemd. Sinds ik terug ben vanuit nederland nu een week geleden, heeft het in de desa niet geregend, wel op andere plaatsen in de regio. Het is vaak bewolkt tot zwaar bewolkt met soms een beetje motregen. De temperatuur is aan de frisse kant, overdag 27-31 C, dus erg koud voor de desa-bewoners. In de nacht is het, bij bewolking, 24-25C; is het onbewolkt in de nacht, dan is het kouder.
Het weer is anders dan vroeger, toen het droge seizoen wel 4 maanden kon duren.

De oogst van de rijst is op moment aan de gang. Van de boeren begreep ik, dat de oogst voor veel boeren matig tot slecht zal zijn. Dit komt, omdat veel rijstgewassen aangetast zijn door de hama, een insect. Er zijn wel bestrijdingsmiddelen, maar die werken kennelijk niet altijd. De boeren zullen het verlies zelf moeten opvangen.
Rijst is een gevoelige plant. De plantjes zijn gevoelig voor allerlei insecten; jonge rijstplanten worden vaak door muizen aangevreten. Sterke wind kan de rijstplanten plat doen slaan en teveel water is ook slecht.
In mijn regio wordt de oogst met de hand gedaan.

Door hama aangetaste rijst

De handmatige oogst

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De middagmaaltijd vandaag (6 july 2017)

Hieronder een foto van de middagmaaltijd van vandaag.
Het menu:
– witte rijst,
– rechtsonder: gekookte spinazie (sayur bayan) met stukjes mais en schijfjes ketimun (komkommer),
– linksonder: stukjes gefrituurde tempe en tongkol (soort makreel),
– boven midden: zelfgemaakte sambal, en
– linksboven: kroepoek.
Deze maaltijd kan worden afgewisseld met een gebakken eitje, andere groenten, klein stukje kip (niet meer dan een eetlepel.
Dit is het dagelijks eten van de desa-bewoners. Van rijsttafels heeft nog nooit iemand gehoord. En het meeste eten, dat bij een indonesisch restaurant in Nederland te krijgen is, is hier ook onbekend. De rijsttafel komt van de nederlanders, die vroeger in indonesie hebben gewoond.

Categorieën: Maaltijd vandaag / eten en drinken | Een reactie plaatsen

Vervolg grote oplichtingszaak in de desa (5 july 2017)

In januari 2017 heb ik bericht over een enorme oplichtingszaak in de desa. Een jong stel (Bagus en zijn vrouw Aliyah, beiden eind 20) had vele desa-bewoners opgelicht voor een totaal bedrag van ongeveer 650 miljoen rupiah (= plm 40.000 euro), een astronomisch bedrag voor de desa. Bagus was geboren en getogen in de desa.
In december 2016 leken zij van de aardbodem verdwenen, toen hun oplichtingspraktijken aan het licht kwamen. Tot op vandaag zijn beiden nog niet getraceerd. Wel is uit berichten duidelijk geworden, dat het stel nu uit elkaar is. Vermoed wordt, dat de vrouw de kwade genius was, en dat zij haar man meegetrokken heeft. Voor de man is dit echter geen enkele verzachtende omstandigheid.
Tijdens het Suikerfeest (Lebaran) kon de in de desa geboren en getogen Bagus zich niet vertonen. Hij zou door de desa-bewoners gevangen zijn genomen, waarschijnlijk na een enorm pak slaag, als hij al niet doodgeslagen zou zijn.
Bagus kan zich alleen nog maar in de desa vertonen als hij geld meeneemt om zijn slachtoffers te betalen. Het lijkt echter onwaarschijnlijk, dat hij het enorme bedrag bijeen krijgt. Dit betekent, dat Bagus voor de rest van zijn leven uit de desa is verbannen.

Eerdere berichten uit januari 2017:
https://oostjavainfo.wordpress.com/2017/01/04/grote-oplichtingszaak-in-de-desa-jan-2017/
https://oostjavainfo.wordpress.com/2017/01/17/vervolg-grote-oplichtingszaak-in-de-desa/

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Dak vernieuwen – Gotong royong (4 july 2017)

Het dak van het huis van buurman Ari is geheel verrot. Het bamboe-lattenwerk, waarop de dakpannen liggen, is vergaan na 25 jaar. Bijgevolg veel lekkages als het regent.
4 Mannen uit de buurt, samen met Ari, gaan een nieuw dak maken. De buurmannen worden hier niet voor betaald, het is burenhulp, Gotong Royong. Er wordt ervoor gezorgd, dat er eten en drinken is en rokerij. Dit is de taak van de vrouwen uit de buurt.
De bamboe-latten, nodig voor het dak, worden achter het huis gekapt.
Hoewel ik in Nederland met mijn 69 jaar nog niet tot de ouden behoor, is dat wel het geval in Indonesie. Dat betekent, dat ik mijn handen niet uit de mouwen hoef te steken. Als ik dat wel zou doen, zou dat zeer tegen de Adat ingaan. Ouden zijn vrijgesteld van werk. Ik beperk mij dan ook om in de middag “gorengan” te kopen (gefrituurde snacks).
Gotong royong is van ouds het gezamenlijk werken aan een bepaald doel. Samenwerking in de desa om bv. iets te bouwen of te repareren (brug bv.); burenhulp valt ook onder gotong royong.
Het bestaat nog steeds, maar volgens sommige sociologen neemt het af, door de komst van geld, economische modellen en meer. In mijn desa is er nog steeds gotong royong.

Foto: het huis van buurman Ari.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Aangekomen in de desa (2 july 2017)

Mijn huis in de desa.

Ik was in Nederland van 4 februari tot 2 july 2017.

Eergisteren, zondag 2 july, ben ik in mijn desa aangekomen, na een reis van 5 dagen vanuit Groningen. Het had ook in 4 dagen gekund, maar ik wilde niet stressen in de tropen.
Het Suikerfeest (Lebaran) is nu ruim een week geleden. Afgelopen weekeinde vond de terugkeer plaats van de miljoenen, die naar hun geboortedesa waren gegaan om samen met familie het Suikerfeest te vieren.
Deze week zal het nog drukker zijn dan normaal, maar volgende week beginnen de scholen weer, en keert het normale leven weer terug.

De dorpelingen hebben mijn terugkeer warm verwelkomd, hartverwarmend; ik had dit niet verwacht. Nog niet iedereen was naar huis teruggkeerd na Lebaran, dus ik heb velen kunnen begroeten.
Het was dus een warme thuiskomst.

Ik zal vanaf nu weer beginnen met de berichten uit de desa.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | 2 reacties

Bericht uit Nederland (27 april 2017)

Ik ben in Nederland van 4 februari tot 3 july 2017.

Inmiddels ben ik bijna 3 maanden in Nederland. Ik had begin mei weer naar de desa terug willen gaan, maar dat lukt niet.
Mijn terugreis naar de desa is nu eind july. De tickets zijn er al. Ik heb dan bijna een half jaar in Nederland verbleven. Ik mis de desa erg en ik zie erg uit naar mijn terugkeer. Het Suikerfeest zal ik helaas ook niet mee kunnen vieren.

Ik keer dus terug naar Indonesie, bij uitstek een multi-cultureel land, geheel anders dan Nederland. Er zijn honderden volkeren in Indonesie, met evenzo vele culturen, vele godsdiensten, en vele talen.
Ik ben in Indonesie een allochtoon. Ik dien mij aan te passen aan de waarden en normen in Indonesie, specifiek die van Java. Wie zich aanpast in Indonesie, wordt warm opgenomen. Wie zich niet aanpast, zal vroeg of laat de prijs hiervoor betalen. Discussie over aanpassing is niet aan de orde. Als een allochtoon iets niet zint, dient hij te zwijgen of te vertrekken.
Hoe anders in Nederland ! Ik zal te zijner tijd terugkomen of het multi-culturele Indonesie.

Dus: begin augustus zal ik weer berichten plaatsen over het wel en wee in de desa. Tot die tijd zult U het zonder moeten doen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Bericht uit Nederland (9 maart 2017)

Ik ben in Nederland van 4 februari tot 3 july 2017.

Intussen ben ik nu ruim een maand in Nederland. Het tijdstip van mijn komst had niet slechter kunnen zijn komend vanuit mijn tropische desa: erg koud, aanvankelijk overdag zelfs temperaturen net onder het vriespunt. Tot gisteren bijna elke dag zwaarbewolkt, niet 1 volle dag met zon.
Vandaag echter ietsje minder koud, een zonnetje, dat voorzichtig enige warmte gaf.
Ik verheug mij echter op het aanstaande voorjaar, het tot leven komen van de natuur, de voorjaarsgeuren en het fluiten van de vogels.
Ik bn ook zeer benieuwd, wat de verkiezingen zullen brengen.

Uiteraard houd ik ook contact met mijn desa. Vooral Whats-app doet het zeer goed ondanks de grote afstand.
Geen obrol hier, geen warung hier, geen mensen, die de hele dag langskomen. Het valt mij niet makkelijk.
Mei aanstaande hoop ik weer terug te keren naar mijn desa en dan kan ik weer verder gaan met het plaatsen van berichten over het leven in de desa.
Ik zie er zeer naar uit.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

In Nederland (7 febr. 2017)

Ik was in Nederland van 4 februari tot 3 july 2017

Inmiddels ben ik al enige dagen in Nederland. Op dit moment kan ik niet meer melden dan dat het heel erg koud is in Nederland. Er staat een winterperiode voor de deur, is mij duidelijk geworden. En dan te bedenken, dat de desa-bewoners het al koud hebben, als het in de avond 27 C is. Hier loop ik de hele dag met muts en sjaal in huis, hoewel de kachel aanstaat. De koude houdt mij echter niet tegen om snel even naar de supermarkt te gaan en mij daar te vergapen aan het enorme aanbod daar. Zelfs in Surabaya heb ik geen supermarkt gezien met een dergelijk uitgebreid aanbod.
Zolang het zo koud is, zal ik niet veel de deur uitgaan; wat ik van plan was moet maar even wachten.
Ik ga ervan uit, dat als de winterkoude voorbij is, ik meer te melden heb.

Supermarkt Surabaya, komt in de buurt van een nederlandse supermarkt


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Pauze in de berichtgeving (31 jan. 2017)

Ik ben in Nederland van 4 februari tot 3 july 2017.

Over 2 dagen vertrek ik naar Nederland. Ik zal daar ongeveer 5 maanden blijven. Daarna uiteraard weer terug naar de desa. Het vertrek uit de desa valt mij zwaar, zozeer ben ik er al thuis. Van alle kanten wordt mij een goede reis toegewenst en er worden ook gebeden gedaan.
Zoals gebruikelijk bij mensen, die langere tijd uit de desa weg zijn, of die een reis maken, wordt ook mij gevraagd om “oleh oleh” (kadootjes, kleinigheden) mee te nemen.
Wat ik met de berichten over de desa ga doen, weet ik nu nog niet. Misschien dat U suggesties heeft. Wel zal ik zo nu en dan van mij laten horen.
Na terugkeer in de desa, zal ik weer verder gaan met de berichten. We zijn dan niet meer zover af van de Ramadhan en het Suikerfeest. Tevens begint dan het droge seizoen. Het droge seizoen in 2016 was er niet, ik heb er meermalen over geschreven. Het droge seizoen 2016 was een voortzetting van het regenseizoen, maar minder heftig.
Ik ben benieuwd, hoe het droge seizoen dit jaar gaat verlopen.

het centrum van mijn desa.

desa


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | 3 reacties

Oud worden in de desa (jan. 2017)

Kinderen zijn op Java (en op veel plaatsen in de wereld) de oudedagsvoorziening. Van overheidswege zijn er geen voorzieningen voor ouderen.

In Nederland is er een ouderen-problematiek; een zeer grote groep ouderen is eenzaaam en alleen. Er worden allerlei initiatieven ondernomen om iets te doen tegen die eenzaamheid en het alleen zijn, zoals woongroepen voor ouderen, studenten, die gratis een kamer kunnen krijgen bij een zorginstelling in ruil voor een paar uur zorg per week voor ouderen, telefooncirkels en andere initiatieven.
Kinderen in Nederland hebben voor ouderen geen betekenis; zo nu en dan komen ze op bezoek, maar zij hebben duidelijk een eigen leven. Hun oude ouders verzorgen is er helemaal niet bij, het idee alleen al.

Op Java is het de normaalste zaak van de wereld, dat de kinderen, als het zover is, voor hun ouders gaan zorgen. Kinderen komen zelfs uit het buitenland (waar ze werken) weer naar huis om voor hun ouders te zorgen. De oudjes blijven gewoon actief naar wat ze kunnen in hun eigen huis. Maar als dat niet meer gaat, dan trekken de ouderen in bij een van hun (klein)kinderen. In het huis van de (klein)kinderen gaan de oudjes hun eigen weg. Oma’s helpen in de huishouding (als dat kan), opa’s hebben hun eigen klusjes.

De ouders hebben hun kinderen een zo zorgelijk mogelijke jeugd bezorgd, en nu de ouders oud zijn, is het de beurt aan de kinderen om de ouders te verzorgen. Eenzaamheid en alleen zijn bij ouderen is er hier niet bij. Het idee, om de ouders ergens in een instelling te plaatsen als ze oud zijn, vindt men te gruwelijk voor woorden.

Erg triest, dat zoveel ouderen in Nederland hun laatste jaren in eenzaamheid moeten doorbrengen. Misschien is dit wel de prijs, die betaald moet worden in een samenleving, waar ieder voor zichzelf bezig is. Aan de kindeen heebben ze in elk geval niets.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Vervolg grote oplichtingszaak in de desa (17 jan. 2017)

Recent in Yogyakarta gearresteerde oplichters.

Enige tijd geleden berichtte ik over een grote oplichtingszaak in de desa (zie: link).
Inmiddels is duidelijk geworden dat Bagus en zijn vrouw in 3 maanden tijds voor een bedrag van ongeveer 570 miljoen rupiah (ongeveer 40.000 euro) hebben opgelicht. Een astronomisch bedrag voor de desa.
Een maandsalaris voor een desa-bewoner van 3 miljoen rupiah is al heel wat. Velen moeten het met minder doen.
Ook wordt steeds duidelijker, dat de vrouw van Bagus de kwade genius is. Zij zou lid zijn van een misdaad-syndicaat.
Bagus zelf is geboren en getogen in mijn desa, iedereen kent hem dan ook. Ik zelf heb ook vaak met hem gesproken. Een vriendelijke, goed uitziende jongeman, waar nooit iets mee te doen was geweest. Hij stond goed bekend.
Zijn vrouw is een vrolijke, goedlachse dame, die er representatief uitziet.
De politie is inmiddels op de hoogte. Het stel is voortvluchtig.
Het is uitgesloten, dat het stel, of Bagus alleen, weer terugkeert naar de desa. Zij zullen zeer hardhandig worden ontvangen, waarbij voor hun leven gevreesd kan worden.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Het weer (10 jan. 2017)

Donkere luchten, maar geen regen

Het regenseizoen is ver weg. Januari (en december) zijn de regenmaanden bij uitstek. Maar al 14 dagen is er vrijwel geen regen gevallen. Wel is het in de middag zwaar bewolkt, maar er valt geen regen. Het weer is echter zeer onaangenaam, klef en zweterig. Dat vinden ook de desa-bewoners. Temperaturen overdag zijn 32-33 C, in de avond 28 C. Met een hoge luchtvochtigheid.
Voor de sawah’s is er nog voldoende water, dat uit de bergen komt. Dus ik hoor de boeren niet klagen.
Het weer is anders dan vroeger. Dat bleek de afgelopen zomer al, tijdens het droge seizoen, dat er in feite niet was. Veel regen en daardoor verrotte kedelai tot gevolg. Ik berichtte er al eerder over.
Ik ben benieuwd hoe het weer zich dit jaar zal ontwikkelen.

 


 

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld, Over de sawah's / landbouw | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.