Oud worden in de desa en respect voor ouderen (jan. 2017)


Kinderen zijn op Java (en op veel plaatsen in de wereld) de oudedagsvoorziening. Van overheidswege zijn er geen voorzieningen voor ouderen.
Ik lees elke dag diverse nederlandse kranten en kijk naar het NOS-journaal. Duidelijk is, dat een zeer grote groep ouderen eenzaaam en alleen is. Er worden allerlei initiatieven ondernomen om iets te doen tegen die eenzaamheid en het alleen zijn, zoals woongroepen voor ouderen, studenten, die gratis een kamer kunnen krijgen bij een zorginstelling in ruil voor een paar uur zorg per week voor ouderen, telefooncirkels en andere initiatieven.
Niets van dit alles op Java. Het is de normaalste zaak van de wereld, dat de kinderen, als het zover is, voor hun ouders gaan zorgen. Kinderen komen zelfs uit het buitenland (waar ze werken) weer naar huis om voor hun ouders te zorgen. De oudjes blijven gewoon actief naar wat ze kunnen. Ze hebben echter geen verplichtingen. De oude oma, die naast mij woont (ze is ver in de 90) is de hele dag (op haar tempo) bezig met de was te doen, eten te maken, het erf te vegen. Is zij een keer niet lekker, dan springen de buren bij, met eten bijvoorbeeld.
De ouders hebben hun kinderen een zo zorgelijk mogelijke jeugd bezorgd, en nu de ouders oud zijn, is het de beurt aan de kinderen. Eenzaamheid en alleen zijn bij ouderen is er hier niet bij. Het idee, om de ouders ergens te plaatsen als ze oud zijn, vindt men te gruwelijk voor woorden.
Naast deze zorg door de kinderen voor de ouders, is er het respect, dat ouderen krijgen. Hoe ouder, hoe meer respect. En dit zijn geen loze woorden. Zelf hoop ik volgend jaar 70 te worden; in nederland behoor ik nog niet tot de oude mensen, maar wel in de desa. Op de oude  oma naast mij, ben ik de oudste in de hele buurt. Nu ik ingeburgerd ben in de desa, krijg ik ook het respect, dat “oude mensen” toekomt. Respect betekent niet, dat men extra aandacht besteedt aan mij, maar het is de houding van de mensen jegens mij, waaruit respect blijkt. Opmerkelijk is, dat vooral de jongeren respect betonen jegens de ouderen. Op jongeren kan ik steeds een beroep doen (om mij bv ergens heen te brengen op de motor, of voor een klusje in huis).
Respect voor oude mensen  wordt ook in de Koran benadrukt. Sura 17: (vrij vertaald) “Mopper niet op Uw ouders als ze lastig doen, maar bedenk, dat zij het zijn, die U hebben opgevoed.”
Eenzaamheid in de desa zal ik niet kennen, wel wil ik zo nu en dan even alleen zijn, of een weekeinde alleen naar de stad Jember gaan. Dit is echter een zelf gekozen alleen zijn.
Erg triest, dat zoveel ouderen in Nederland hun laatste jaren in eenzaamheid moeten doorbrengen. Misschien is dit wel de prijs, die betaald moet worden in een samenleving, waar ieder voor zichzelf bezig is.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: