Dorpsleven, cultuur en Adat

Het weer (20 sept. 2016)

Mijn laatste bericht over het weer was op 30 aug. 2016. Sindsdien zijn de middagtemperaturen sterk aan het stijgen, 33-36 C rond het middaguur, erg heet dus. De avonden zijn warm, rond 21.00 uur is het nog 29 C, en de luchtvochtigheid is hoog. ’s Ochtends is het 24-25 C.
De laatste twee weken heeft het in de desa niet veel geregend.
El Nina speelt het weer nog steeds parten.
Het Indonesische KNMI (BMKG) meldt, dat het regenseizoen deze maand (september) al zal beginnen, door toedoen van El Nina. Dat is te merken, het is in de tweede helft van de middag bijna steeds al zwaar bewolkt.
Normaal begint pas in de tweede helft van oktober het regenseizoen, nog niet vol, maar wel regelmatig al buien.
Over ongeveer 2 weken zal de kedelai worden geoogst. Ruim 2 maanden geleden is er 2 of soms 3 keer kedelai geplant; het regende nog veel, en de eerste aanplant verrotte op de sawah’s. Daarna wordt weer rijst geplant.
Wat het verloop van het weer betreft, is dit jaar (tot nog toe) anders verlopen dan normaal. Bijna geen droog seizoen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen: Iets meenemen bij bezoek.

 huwelijk, receptie

Huwelijkreceeptie

Als U op bezoek gaat, neemt niets mee naar het bezoek, geen presentjes of bloemen. In Nederland is een bos bloemen altijd passend, hier is dit buitengewoon not-done. Bloemen worden gebruikt bij begrafenissen. Dus U neemt niets mee.
Bent U al vaker bij de gastheer op bezoek geweest, en heeft hij kleine kinderen, dan kunt U bv. een trommel koekjes voor de kinderen meenemen.
Gaat U naar een receptie ter gelegenheid van een huwelijk, dan kunt U een enveloppe met geld  meenemen. Bij de ingang van de receptie staat altijd een doos, waar U de enveloppe via de gleuf in de doos kunt doen. Op deze manier geld geven, is zeer gebruikelijk.
Mocht U toch wat willen meenemen, dan is het verstandig om met Uw javaanse kennissen / vrienden te overleggen wat U wilt geven, om te voorkomen, dat U het bruidspaar “malu” maakt.
Overigens worden kado’s nooit ter plekke opengemaakt. De gever wordt vriendelijk bedankt, en het kado wordt elders op een tafel gezet, bij andere kado’s. Pas de volgende dag worden de kado’s geopend en bekeken.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Javaanse offers

Javaanse offer

Ik maakte in een eerder bericht al melding van “hindu-sporen” in de Islam in Indonesie.
Op Bali worden zeer veel offers gebruikt, grote offers voor grote feesten, en kleine, dagelijkse offers, die elke dag op bepaalde plekken in en bij huis worden neergelegd. Dit gebruik van offers komt voor uit de Hindu-religie.
Tot de 16e eeuw was er op Jawa het grote Hindu koninkrijk Majapahit. Dit werd opgevolgd door het Sultanaat Mataram. De Islam is op Jawa gebracht door de “Wali Songo”, negen legendarische predikers. De Wali Songo worden op Java vereerd op een wijze die niet strookt met de orthodoxe islam, zoals die op het Arabisch schiereiland wordt beleden. In de bedevaarten en feesten ter ere van de Wali Songo zijn veel oudere Javaanse animistische, boeddhistische en hindoeïstische trekken te vinden.
Het hinduisme is verdwenen, maar veel sporen zijn nog te vinden in de Islam op Java, zoals bij de voorbereiding van een huwelijk.
In mijn islamitische desa worden de dag voor het huwelijk 7 offertjes geplaatst: 1 bij de vuurplaats, waar gekookt wordt, 1 of 2 bij de plek, waar het eten wordt toebereid, 1 bij de waterput, en nog 2 in de zaal of tent, waar het huwelijk plaats vindt.
Hierboven een foto van een javaanse offer, zoals die worden gebruikt bij het huwelijk. Het offer bestaat uit pisang, koffie, ei groenten, kokosnoot en wat meer.

Offer op Bali


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Gerak Jalan – Wandeltocht (11 sept. 2016)

In het kader van de feestelijkheden na Onafhankelijkheidsdag (17 augustus) vond er vandaag een grote wandeltocht plaats. Alle scholen deden mee, en ook een groot aantal desa-bewoners. Het is meer (een poging tot) marcheren, dan wandelen. De tocht kwam langs mijn huis. Uiteraard weer vele verkopers (ijsjes, snacks, klein speelgoed en meer).
Omdat de tocht ook gaat over doorgaande wegen, zijn er verkeersregelaars, die een en ander in goede banen leiden. De automobilist heeft geen exclusief recht op de openbare weg. Fietsers, brommers, vrachtwagens, bussen, becaks en voetgangers maken ook allemaal van de weg gebruik.
Tijdens de tocht, die om 13.30 uur begon, was het zeer heet (33-35 C); maar dat was aan de wandelaars niet te merken, er werd water uitgedeeld.

Hieronder foto’s van de wandeltocht


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Gezinsleven

Deze Ibu heeft een toko

De man is binnen de Islam het hoofd van het gezin. Het is de taak van de man, om te zorgen voor brood op de plank. Zij werken dus.
De vrouw doet, anders dan op Bali, geen zwaar lichamelijk werk. De vrouw doet de huishouding en heeft de zorg voor de opvoeding van de kinderen. Veel vrouwen hebben een toko’tje aan huis, of verkopen op de markt. Of gaan in de ochtend met groenten langs de huizen, achterop hun fiets of brommer. Alleen bij het planten van jonge rijstplantjes, komen de vrouwen in actie.
Ongehuwde jonge dames werken vaak in winkels.
Hoger opgeleide vrouwen hebben vaak een baan; veel vrouwen werken als tandarts, of dokter, maar ook binnen het ambtenaren-apparaat zijn veel vrouwen werkzaam.
Prominente vrouwen zijn onder meer mevr. Tri Rismaharini, burgemeester van Surabaya, en mevr. Sri Mulyani, minister van Financien. Een prominente politica is mevr. Megawati Soekarnoputri.

De man vertegenwoordigt het gezin als er bijvoorbeeld gebedsdiensten zijn bij buren of kennissen ter gelegenheid van een geboorte, of een sterfdag. Na afloop is er doorgaans een bescheiden maaltijd (selamatan) en krijgen de mannen een doos met een complete maaltijd (rijst, vlees, groenten, tahu/tempe en meer) mee voor thuis.
Tijdens het vrijdag-gebed zijn er in de moskeeen overwegend mannen, als hoofd van het gezin. Vrouwen zijn echter welkom. Waar de vrouw tot taak heeft het verzorgen van de huishouding en de opvoeding van de kinderen, ligt het voor de hand, dat de man namens het gezin naar de moskee gaat. Wie past er anders op de kinderen ?
Kleuterschool en lagere school: vroeg in de ochtend (7 uur) gaan de kinderen naar school. Het dragen van een school-uniform is verplicht. Vanaf 4 jaar gaan kinderen naar de kleuterschool (TK), tot ongeveer 10 uur. Na 2 jaar kleuterschool gaan ze naar de lagere school (SD). De kinderen worden gebracht en gehaald door de moeders. Veel kinderen gaan halverwege de lagere school zelf op de fiets naar school. Om 12 uur is het gedaan met de lagere school.
De meeste kinderen van de lagere schoolleeftijd gaan aan het einde van de middag naar een moskee, voor godsdienstles.
De middelbare school (SMP en SMA) duurt tot ongeveer 2 uur in de middag. De lagere school was al gratis, maar vanaf dit jaar zijn de SMP en de SMA ook gratis. Wel moet worden betaald voor het schooluniform.
’s Avonds zoeken de oudere jongens elkaar op, hetzij thuis of in een warung. De meisjes zoeken elkaar ook op, maar bij elkaar thuis. Groepjes meisjes vind je niet in een warung. Dit vindt men niet gepast.
Er is dus een duidelijke rolverdeling tussen man en vrouw in het gezin.
Blijken van genegenheid tussen echtelieden ziet men hier niet. Dit is een prive-zaak en niet iets voor in het openbaar.

Een probleem in Indonesie is het huiselijk geweld. Niet anders dan in Nederland (“Blijf van mijn lijf huizen”). Ik kan echter niet de omvang van dit probleem beoordelen. Daarvoor ontbreken gegevens.

In Nederland heeft de hoofddoek, die veel moslima’s dragen, voor veel discussie gezorgd. Het zou vrouw-onvriendelijk zijn en een teken van onderdrukking van de vrouw.
Ik ga in de desa, maar ook buiten de desa, op een zeer plezierige wijze met de moslima’s met een hoofddoek om. Geen spoor van onderdrukking of een mindere positie dan de man. Met name op de markt hebben we veel plezier met elkaar. Een groot deel van de middenstand (warungen, tokootjes) is in handen van vrouwen. Ook word ik regelmatig aangesproken door moslima’s (in een winkel bv.) en dan hebben we een gesprekje. Kortom, ik heb in Indonesie meer contact met vrouwen, dan ik had in Nederland.
Ik heb eigenlijk meer te doen met de mannen; dat zijn de werkpaarden, die voor het inkomen moeten zorgen. Soms gaan zij ’s avonds naar een warung voor bv. koffie en een praatje, maar het is de volgende dag weer vroeg opstaan (rond 4 uur).

Deze Ibu heeft een warung


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Amel, mijn buurmeisje (sept. 2016)

Foto van mijn buurmeisje Amel, nu 2 jaar oud. Zij woonde eerst in Malang bij haar moeder, maar die ging er met een ander vandoor en had geen belangstelling meer voor haar. Vader heeft haar opgehaald uit Malang, en nu woont zij vlak bij mij, 2 huisjes verderop. Zij woont samen met haar vader en oma. Vader werkt op Bali, en komt eens in de zoveel maanden een week of langer thuis. Het is oma, die haar verzorgt en opvoedt. Oma verkocht op de markt in mijn desa, maar ze heeft dit werk gestopt, om voor haar kleindochter te zorgen. Er is gelukkig een oplossing gevonden voor het feit, dat ze nu geen inkomsten meer heeft. Amel voelt zich hier prima, er zijn hier veel kinderen om mee te spelen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen: Dress code

Dames in nette pakaian Adat

1) Welk soort bezoek

Het gaat hier om  de etiquette in mijn desa voor min of meer formele bezoeken bij mensen thuis, ter gelegenheid van bv een geboorte, kennismaking met ouders van vriend/vriendin, overlijden. Ook voor eenvoudige recepties.

2) Dress-code – algemeen

Dress-codes, zoals die in Nederland bestaan, zijn hier niet. Dus geen Black Tie, Tenue de Ville, Smart Casual, White Tie en meer.
De dress-code, die ik beschrijf,  is van toepassing op de ochtend, de middag en de avond.

Kleed U met het oog op de mensen, die U gaat ontmoeten. Uw kleding moet min of meer in de lijn liggen, met hetgeen de gastheer en gastvrouw dragen.
Als U chique gekleed bij “gewone” desa-mensen op bezoek gaat, is dat niet passend en maakt dat de gastheer en gastvrouw “malu”. U kunt met Uw javaanse vrienden, die U vergezellen naar het bezoek,  overleggen over gepaste kleding.

3) Dress-code voor eenvoudige, formele bezoeken in de desa.

Heren:  Lange broek of sarong. Nooit een korte broek. Mooi overhemd (bv. Batik) met lange mouwen. Geen T-shirt of onderhemd.
Moslims dragen de songkok (de zwarte hoofdbedekking). Zie foto hieronder.
Niet-moslims hebben geen hoofdbedekking.
Ring aan de vinger, of meerdere ringen is geen probleem. Indonesische mannen houden van ringen.

Dames: Lange rok, tot (bijna) op de enkels. Schouders, bovenlichaam tot de hals en armen bedekt.
Een lange broek mag.
Een mooie, doch eenvoudige “kebaya” mag.
Moslima’s gebruiken de hoofddoek.
Niet-moslima’s gebruiken geen hoofdbedekking. Vrouwelijke hoofdbedekking, zoals hoedjes in allerlei vormen zoals in Nederland, dient U achterwege te laten.
Lipstick gebruiken mag, oog-make-up mag (subtiel). Mocht U parfum willen gebruiken, dan zeer subtiel.
Sieraden kunt U met mate dragen. De hoofddoek wordt vaak “vastgezet” met een mooi sieraad van voren of aan de zijkant. Een armband of een ketting mag. Geen oorbellen.

NB: Het dragen van de hoofddoek is facultatief. Gaat de dames buitenshuis, dan dragen de meesten  de hoofddoek. In en bij huis dragen veel  dames geen hoofddoek. Het algemene beeld op straat is, dat minder dan de helft van de dames geen hoofddoek draagt, het merendeel draagt wel de hoofddoek.

 Schoeisel: U kunt (man en vrouw) komen op teen-slippers,  omdat U met blote voeten het huis binnen  gaat. De teenslippers doet U af, voor het terras. Het is not-done om met schoenen aan het huis te betreden.

4) Dress-code voor chique gelegenheden

Heren: Lange broek of sarong. Geen overhemd, maar een “Basofi”, of een “jas adat jawa”.
U kunt als hoofdbedekking de songkok gebruiken, maar ook een “blangkon”. Een “blangkon” is een typisch javaanse hoofdbedekking uit Yogyakarta en Surakarta; zie foto hieronder.

Dames: Lang gewaad (bv. sarong) tot op de voeten. Voor het bovenlichaam een mooie “kebaya” en een “selendang.” Een (sanggul) wrong (zie foto hieronder) voor het achterhoofd. Als de dame een wrong gebruikt, dan is haarversiering mogelijk, echter geen hoedjes.
Dames hebben een mooie handtas of schoudertas bij zich. Make-up (rouge, lipstick) is toegestaaan, zij het niet overdadig. Polssieraden mag, alsmede een halsketting.
Moslima’s kunnen de hoofddoek dragen.
Niet-moslima’s gebruiken, als zij geen wrong gebruiken,  geen hoofdbedekking, zoals hoedjes in allerlei vormen.

Schoeisel: U komt niet op teenslippers, maar op (gepoetste) schoenen. Vrouwen kunnen (hoge) hakken dragen of open schoenen met of zonder hak.

NB: Als de man de songkok draagt, dan gebruikt de vrouw de hoofddoek. Als de man de blangkon draagt, gebruikt de vrouw de sanggul.

Het is goed, om met Uw javaanse vrienden, die U vergezellen, te overleggen over de kleding.

De Basofi voor heren

 kleding - basofi

———————-
Jas Adat Jawa

kleding - Jas adat Jawa

———————-
De heren hebben een blangkon op hun hoofd

kleding - blangkon

———————-
Deze man draagt een songkok (topi)

kleding - songkok

———————-
De dames hebben een sanggul (wrong) – haarstuk

kleding - sanggul - De dames hebben een sanggul (wrong)

———————-
Top-chique: de Sultan van Yogyakarta met zijn vrouw

Top-chique: de Sultan van Yogyakarta met zijn vrouw


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Het weer (30 aug. 2016)

regen - onweer

Mijn laatste bericht over het weer was op 16 augustus 2016.
We zijn nu midden in het droge seizoen, dat gewoonlijk in juni begint. Althans, zo was het vroeger. Ik heb al in mijn eerdere berichen over het weer verteld over El Nina, dat het weer danig uit balans heeft gebracht.
De afgelopen week was het droog en zeer warm (33-34 C). Eergisteren was er regen, en gisteren heeft het 6 uur aaneen fors geregend, met onweer en bliksem. De regen begon rond 18.00 uur en duurde tot middernacht. De stroom viel uit, ongeveer 5 uur lang. Dat was dus in de avond, het is dan aardedonker in de desa, en je moet gewoon maar de tijd uitzittten, totdat er weer stroom is. De desa-bewoners gaan dan gewoon maar slapen; Omdat mijn AC dan niet werkt, lukt mij dat niet; ik zit mijn tijd wel uit. Gelukkig kan ik wel op internet komen met mijn phone, omdat ik een zg. “internet-pakket” heb; 1,5 GB voor bijna 3 euro.
De bewolking komt opzetten in de namiddag; in de ochtend en het eerste deel van de middag is het mooi helder; daaarna komt de bewolking.
Deze regen zal de kedelai, die droogte nodig heeft, zeker geen goed doen. Bij mislukte oogsten is er geen hulp van de overheid.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Mystiek

De Candi Singhasari bij Malang. Candi Singhasari is een hinduistische tempel geweest, gebouwd tijdens het koninkrijk Singhasari (1222-1292). Ik ben daar geweest, en heb “verse” offertjes zien liggen voor godenbeelden.

Een jongeman uit mijn buurtje wil trouwen. Hij wil graag in september of oktober trouwen. Welnu, zult U denken, dan zoekt hij met zijn aanstaande toch een geschikte datum.
Maar zo gemakkelijk gaat dat niet. Er zijn nl gunstige en niet gunstige dagen voor een huwelijk. De gunstige en niet gunstige dagen worden bepaald door de javaanse kalender; en lang niet iedereen weet daar mee om te gaan.
Degene, die hier uitkomst gaat brengen is zijn oude oma. Zij kent de javaanse kalender.
Na een paar dagen heeft zij een geschikte datum gevonden, eind september. De hele maand oktober is helemaal niet gunstig.
Van belang is verder, dat er op de dag van het huwelijk offertjes moeten worden neergelegd op bepaalde plekken bij huis.
Het bepalen van een juiste datum en het brengen van offers zijn de sporen van het oude Hinduistische Koninkrijk Majapahit (tot plm 1500). Dit Koninkrijk heeft grote invloed gehad op Java, tot op vandaag nog merkbaar. Na Majapahit kwam het eerste islamitische koninkrijk, het Sultanaat Demak. De Islam heeft zich daarom goed kunnen vestigen op Java, omdat de eerste islamitische predikers (Wali Songo) rekening hielden met het hinduistische verleden.
Ook aan de vorstenhoven van Yogyakarta en Surakarta  zijn nog duidelijk hinduistische sporen te vinden.

Naast de restanten van het hinduisme, is er de Kejawen, ook genoemd Kebatinan, Agama Jawa en Kepercayaan. Dit is een Javaanse religieuze traditie, bestaand uit een samensmelting van animistische, boeddhistische en islamitische, vooral soefi geloven en praktijken. Het is geworteld in de geschiedenis en het geloof van de Javaaanse bevolking, aspecten van verschillende religies versmeltend.

De foto hieronder is van de Candi Singhasari bij Malang. Candi Singhasari is een hinduistische tempel geweest, gebouwd tijdens het koninkrijk Singhasari (1222-1292). Ik ben daar geweest, en heb “verse” offertjes zien liggen voor godenbeelden.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Bakso

De man op de foto hierboven verkoopt bakso. Het wagentje, dat hij gebruikt, heet een “kaki lima” – een vijf-voeter: 2 wielen, 2 benen en 1 stut (links). Na afloop van het zakendoen wordt de kaki lima naar huis geduwd. Deze kaki lima’s ziet men overal in Indonesie.
Tegenwoordig ziet men veel bakso verkopers zonder kaki lima, maar met een “keukentje” achter op de brommer. Deze verkopers zijn veel mobieler, en de bakso-verkoper kan makkelijk van plek veranderen, als er weinig animo is.
Bakso wordt in een kom opgediend. Het is bouillon, met 5-7 kleine vlees-balletjes, wat bihoen en kruiden. Soms ook is er een grote vleesbal. De vleesballetjes zijn van rundvlees of kip. Naar wens kan er sambal bij en ketjap. Het is een zeer populair gerecht. Het is een smakelijk gerecht voor de niet zo grote honger.
Iedere bakso-verkoper heeft zijn eigen recept, wel of geen beetje groenten, wel of geen kroepoek erbij en zo. Meestal staat op de kaki lima aangegeven, welk soort bakso hij verkoopt.
Een bakso kost ongever rp 7000.

bakso


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: | Een reactie plaatsen

Het weer (16 augustus 2016) en de landbouw

Kedelai

In mijn district en de naburige districten is landbouw de voornaamste bron van inkomsten. Industrie is er bijna niet.
Iedere man in mijn desa heeft te maken met de landbouw; of hij heeft zelf een stukje grond, of hij huurt een stuk grond, of hij werkt op land van anderen tegen betaling.
Het weer is van groot belang voor de landbouw. Daarom maak ik regelmatig melding van het weer in mijn district. Traditioneel zijn er 3 rijst-oogsten per jaar: de eerste 2 kwartalen van het jaar en het laatste kwartaal van het jaar. Het derde  kwartaal (nu dus) is normaal gesproken het droge seizoen; dan kan er geen rijst geplant worden, maar dan wordt er kedelai geplant. Kedelai heeft droogte nodig.
Dit jaar is er geen droog seizoen, ik schreef het al eerder. Om de andere dag regent het, niet langdurig, maar de sawah’s zijn niet droog.
De eerste aanplant van kedelai is bij heel veel boeren mislukt, de sawah’s zijn te nat. Bij een aantal boeren is ook de tweede aanplant mislukt. Ik sprak iemand, die 3 hectaren land heeft; 2 oogsten zijn daar mislukt.
Dit wordt dus een slecht kwartaal voor de boeren.
Waarschijnlijk zullen de prijzen van een aantal producten gaan stijgen vanwege de te verwachten slechte oogst.

Een sawah kedelai


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , | 2 reacties

Onafhankelijkheidsdag 17 aug. 2016

soekarno

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Over een week, op 17 augustus, is het Hari Kemerdekaan, Onafhankelijkheidsdag. Onafhankelijk van Nederland.
Deze dag wordt groots gevierd. `s Ochtends wordt in vele districten en sub-districten de vlag gehesen, en in de namiddag weer gestreken in aanwezigheid van veel mensen en autoriteiten.
In Jakarta gebeurt dit in  aanwezigheid van de President. Het is daar een groots evenement, dat rechtstreeks op TV wordt uitgezonden.
Op 17 augustus 1945 heeft Soekarno de onafhankelijkheid van Indonesie uitgeroepen. Deze werd door Nederland niet erkend, en er volgde een bloedige oorlog, die tot augustus 1949 duurde. Vanaf augustus 1949 vonden er tussen de Nederlandse regering en de Republiek Indonesie slotonderhandelingen plaats, onder grote druk van de internationale gemeeenschap, die uitmondden in de overdracht van de soevereiniteit op 27 december 1949. Nederland heeft de onafhankelijkheid van Indonesie  in 1945 nooit erkend.
De bloedige oorlog werd de ‘Politionele acties’ genoemd, een zeer misleidende term, want het had niets te maken met politie. Het was een regelrechte oorlog, met gebruik van tanks, bommenwerpers en veel soldaten.
Door de nederlanders zijn oorlogsmisdaden begaan, die jarenlang onbespreekbaar waren. De laatste paar jaar is de roep om een onderzoek naar de nederlandse misdragingen toegenomen; ook vanuit de Tweede Kamer wordt aangedrongen op een onderzoek.
Deze bloedige oorlog is voor de Indonesiers een afgesloten hoofdstuk. Nederland is er nog steeds mee bezig.
Inmiddels heeft Indonesie zijn zevende president, Joko Widodo.

Onderzoek naar oorlogsmisdaden: http://www.nrc.nl/nieuws/2016/03/24/wellicht-toch-onderzoek-misdragingen-indonesie-1601968-a1020205

In mijn desa zijn vele straten al versierd met vlaggen (zie foto hier beneden).
Na 17 augustus zijn er overal in Indonesie gedurende een maand allerlei activiteiten, zoals touwtrekken, paalklimmen, wandeltochten en natuurlijk het Karnaval, waar ik zelf altijd erg naar uitkijk.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek, Nederlands koloniale verleden | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Waterwerk uit Ned. tijd

Op ongeveer 3 km van mijn huis, richting zuiden, is er een driesprong. Linksaf is de weg naar Balung.
Bij die driesprong is een waterkering uit de nederlandse tijd. Ik heb nergens en van niemand enige informatie kunnen krijgen over deze waterkering, die nog volop in bedrijf is.
U zult het helaas alleen met de foto’s moeten doen.
Balung is een klein regio-stadje. Het heeft een ziekenhuis, christelijke kerken, ATM’s en sinds kort een kleine shopping-mall, waarvan alleen de begane grond op dit moment in gebruik is. Het heeft ook een groot ‘restaurant’, waar het goed toeven is. Balung ligt op ongeveer 7 km van mijn desa.

De weg naar Balung

weg, straat, balung


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Drukte (22 july 2016)

Eind van de middag passeerden honderden eenden mijn huis. Voor en achter de groep liepen de “begeleiders” met lange stokken, om de groep op het juiste spoor te houden. De eenden keerden huiswaarts, nadat ze een groot deel van de dag doorgebracht hadden in een sawah, waar te eten voor ze was.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Blog op WordPress.com.