Berichten getagd met: beleefdheid

Etiquette en omgangsvormen – 7: Zitten tijdens bezoek

Als U op bezoek gaat, wordt U doorgaans ontvangen  in de “kamar-tamu”, de gastenkamer. Die bevindt zich direct achter de voordeur. Daar zijn bijna altijd een bankstel en een paar stoelen. De gastheer geeft aan, waar U kunt gaan zitten.

Vaak zitten de mannen bij elkaar en de vrouwen bij elkaar. Maar “gemengd” zitten komt ook voor.

Correct zitten is met de benen naast elkaar en de voeten op de grond.
U kunt echter met de knieen over elkaar zitten, zoals dat in Nederland alom gebeurt.
Zitten  met de benen over elkaar en met de enkel op de knie, is not-done. Uw  voetzool kan richting gastheer of anderen wijzen, hetgeen zeer onbeleefd is.

Het kan gebeuren, dat U in een kamer wordt ontvangen, waar geen stoelen zijn. U moet dan in kleermakers zit op de grond zitten. Op de grond zitten, is zeer gebruikelijk in Indonesie, van hoog tot laag. Voor veel mensen uit Nederland is dit een bezoeking, vooral als het wat langer gaat duren. U kunt vragen om een krukje en uitleggen, dat het in Nederland niet gebruikelijk is, om in kleermakerszit op de grond te zitten. Men zal dan op zoek gaan naar een krukje of stoel, waar  U op kunt gaan zitten.
U kunt echter ook een krukje meenemen (in de auto) en zeggen, dat U een krukje bij U heeft. Men heeft hier alle begrip voor.

Neemt U een partner mee, of vriend/vriendin, en komt U naast elkaar te zitten, houdt U er dan rekening mee, dat blijken van affectie tussen U en Uw partner (zoals bijvoorbeeld kussen, of een arm om Uw partner) not-done is. Blijken van affectie is een prive-zaak en niet iets voor in het openbaar.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen – 3: Dress code

Eerder gepubliceerd:

  • 1) Etiquette en omgangsvormen: Inleiding: klik hier
  • 2) Etiquette en omgangsvormen in het algemeen: klik hier

—————————————————————————————————————

1) Welk soort bezoek

Het gaat hier om  de etiquette in mijn desa voor min of meer formele bezoeken bij mensen thuis, ter gelegenheid van bv een geboorte, kennismaking met ouders van vriend/vriendin, overlijden. Ook voor eenvoudige recepties.

2) Dress-code – algemeen

Dress-codes, zoals die in Nederland bestaan, zijn hier niet. Dus geen Black Tie, Tenue de Ville, Smart Casual, White Tie en meer.

De dress-code, die ik beschrijf,  is van toepassing op de ochtend, de middag en de avond.

Kleed U met het oog op de mensen, die U gaat ontmoeten. Uw kleding moet min of meer in de lijn liggen, met hetgeen de gastheer en gastvrouw dragen.
Als U chique gekleed bij “gewone” desa-mensen op bezoek gaat, is dat niet passend en maakt dat de gastheer en gastvrouw “malu”. U kunt met Uw javaanse vrienden, die U vergezellen naar het bezoek,  overleggen over gepaste kleding.

3) Dress-code voor eenvoudige, formele bezoeken in de desa.

Heren:  Lange broek of sarong. Nooit een korte broek. Mooi overhemd (bv. Batik) met lange mouwen. Geen T-shirt of onderhemd.
Moslims dragen de songkok (de zwarte hoofdbedekking). Zie foto hieronder.
Niet-moslims hebben geen hoofdbedekking.
Ring aan de vinger, of meerdere ringen is geen probleem. Indonesische mannen houden van ringen.

Dames: Lange rok, tot (bijna) op de enkels. Schouders, bovenlichaam tot de hals en armen bedekt.
Een lange broek mag.
Een mooie, doch eenvoudige “kebaya” mag.
Moslima’s gebruiken de hoofddoek.
Niet-moslima’s gebruiken geen hoofdbedekking. Vrouwelijke hoofdbedekking, zoals hoedjes in allerlei vormen zoals in Nederland, dient U achterwege te laten.
Lipstick gebruiken mag, oog-make-up mag (subtiel). Mocht U parfum willen gebruiken, dan zeer subtiel.
Sieraden kunt U met mate dragen. De hoofddoek wordt vaak “vastgezet” met een mooi sieraad van voren of aan de zijkant. Een armband of een ketting mag. Geen oorbellen.

NB: Het dragen van de hoofddoek is facultatief. Gaat de dames buitenshuis, dan dragen de meesten  de hoofddoek. In en bij huis dragen veel  dames geen hoofddoek. Het algemene beeld op straat is, dat minder dan de helft van de dames geen hoofddoek draagt, het merendeel draagt wel de hoofddoek.

 Schoeisel: U kunt (man en vrouw) komen op teen-slippers,  omdat U met blote voeten het huis binnen  gaat. De teenslippers doet U af, voor het terras. Het is not-done om met schoenen aan het huis te betreden.

4) Dress-code voor chique gelegenheden

Heren: Lange broek of sarong. Geen overhemd, maar een “Basofi”, of een “jas adat jawa”.
U kunt als hoofdbedekking de songkok gebruiken, maar ook een “blangkon”. Een “blangkon” is een typisch javaanse hoofdbedekking uit Yogyakarta en Surakarta; zie foto hieronder.

Dames: Lang gewaad (bv. sarong) tot op de voeten. Voor het bovenlichaam een mooie “kebaya” en een “selendang.” Een (sanggul) wrong (zie foto hieronder) voor het achterhoofd. Als de dame een wrong gebruikt, dan is haarversiering mogelijk, echter geen hoedjes.
Dames hebben een mooie handtas of schoudertas bij zich. Make-up (rouge, lipstick) is toegestaaan, zij het niet overdadig. Polssieraden mag, alsmede een halsketting.
Moslima’s kunnen de hoofddoek dragen.
Niet-moslima’s gebruiken, als zij geen wrong gebruiken,  geen hoofdbedekking, zoals hoedjes in allerlei vormen.

Schoeisel: U komt niet op teenslippers, maar op (gepoetste) schoenen. Vrouwen kunnen (hoge) hakken dragen of open schoenen met of zonder hak.

NB: Als de man de songkok draagt, dan gebruikt de vrouw de hoofddoek. Als de man de blangkon draagt, gebruikt de vrouw de sanggul.

Het is goed, om met Uw javaanse vrienden, die U vergezellen, te overleggen over de kleding.
——————————————————————————————————————————

Basofi

Jas adat Jawa

Jas adat Jawa

De heren hebben een blangkon op hun hoofd

De heren hebben een blangkon op hun hoofd

Deze man heeft een songkok op.

Deze man heeft een songkok op.

De demes hebben een sanggul (wrong)

De dames hebben een sanggul (wrong)

Top-chique: de Sultan van Yogyakarta met zijn vrouw

Top-chique: de Sultan van Yogyakarta met zijn vrouw

Dames in nette "pakaian adat".

Dames in nette “pakaian adat”.

Zeer chique geklede dames

Zeer chique geklede dames

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en Omgangsvormen – 2: Algemeen

Al gepubliceerd: “Etiquette en Omgangsvormen, inleiding”: klik hier
——————————————————————————————————————-

Voordat ik de etiquette in mijn desa beschrijf, eerst wat algemene regels wat betreft etiquette en omgangsvormen.

  • Bent U in gezelschap van Uw partner, of vriend/vriendin, dan zijn wederzijdse blijken van genegenheid volstrekt taboe.
    Dus geen gezoen, geen armen om elkaar heen, geen close gedoe.
    Hoeveel U ook van elkaar houdt, is een prive-zaak, en niet iets voor in het openbaar.
  • Zorg altijd voor gepaste kleding; dat wil vooral zeggen niet “bloot”. Decollete’s bij de dames zijn not-done, blote schouders en benen bij man en vrouw evenmin.
  • Als U met mensen praat, plaats Uw handen niet op de heupen; dit komt agressief over en is not-done.
  • Klagen, discussieren of van mening verschillen dient U ten allen tijde te vermijden.
  • Plaats Uzelf op de achtergrond. “tem Uw ego”, het gaat niet om U, maar om de goede en vriendelijke sfeer.
  • Ten allen tijde dient U te voorkomen, dat U de ander “malu” Malu betekent gezichtsverlies, verlegenheid. Iemand malu maken is een ernstig “vergrijp” jegens betrokkene.
    U maakt iemand malu, door bijvoorbeeld van mening te verschillen, te discussieren, Uzelf op de voorgrond te plaatsen, persoonlijke opmerkingen te maken.
  • Zorg, dat Uw houding naar anderen toe vriendelijk is; de glimlach is belangrijk in het contact met anderen.
  • Wees voorzichtig met grapjes, de humor is een andere dan in
  • Praat niet met stemverheffing; schaterlachen dient U ook te vermijden.
  • Wijs nooit met Uw vinger naar anderen. Dit is onbeleefd.
  • Gebruik bij het geven aan en nemen van iets van een ander altijd Uw rechterhand. De linkerhand is onrein.
  • Draag nooit Uw schoenen binnenshuis; U loopt op blote voeten.
Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.