Dorpsleven, cultuur en Adat

Slang in huis ! (21 nov. 2016)

Zoektocht naar de slang

Gisterenavond rond 22 uur was er lichte paniek in het huis van de buren achter mijn huis. Er was in een slaapkamer een slang aangetroffen, op het moment, dat de bewoonster wilde gaan slapen. De slang had zich verborgen onder het matras, maar was aan de haal gegaan, door de binnenkomst van de bewoonster. Op het geroep van de bange bewoonster kwamen een paar mannen met stokken, en werd de zoektocht naar de slang ingezet. De slang had zich verborgen onder een kleedje bij een kast. Vakkundig werd de slang doodgeslagen en bij het vuilnis gelegd.
Het bleek te gaan om een jonge Cobra van 1 meter lengte.
Naast het huis van de achterburen is veel bamboe, een bekende schuilplaats voor slangen en ander gedierte.
Ikzelf loop eigenlijk geen gevaar een slang in mijn kamer aan te treffen, omdat ik AC heb; het is te koel in mijn kamer.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | 1 reactie

Etiquette en omgangsvormen: Drinken tijdens bezoek

Zo wordt koffie tubruk meestal gedronken; iets op het schoteltje gieten en dat opdrinken

Tijdens bezoek wordt U doorgaans koffie, thee of water aangeboden, en verschillende koekjes / snacks.
Het kan ook zijn, dat men U vraagt, wat U wilt drinken. U kunt dan vragen om koffie, thee of water.
Alcoholische dranken komen niet voor. Coca-cola of andere frisdranken zijn een luxe-artikel, die U in de desa niet vaak zult aantreffen.

Als U koffie krijgt, is het meestal “kopi hitam” (zwarte koffie). Dit is fijn-gemalen koffie met heet water en voorzien van suiker. Melk wordt niet geserveerd bij de koffie. Deze koffie is pittig.
De thee, die men serveert, lijkt op nederlandse thee; niet sterk, maar zoet.
Lepeltjes om de koffie of de thee te roeren, zijn er niet.

De koffie of thee kunt U uit het kopje drinken. U kunt echter ook de koffie of de thee op het schoteltje doen, en van het schoteltje opdrinken. Dit is volstrekt gebruikelijk.
De gastheer geeft aan, dat U kunt beginnen met drinken (“Silahkan”).

U hoeft Uw kopje (of glas) niet helemaal leeg te drinken.

U kunt gewoon van de koekjes of de snacks nemen. Als er snacks zijn, die U niet kent, kunt U vragen, wat voor snacks dat zijn.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Aardbeving-2 (16 nov. 2016)

Op mijn aardbeving-app lees ik om 22.25, dat de aardbeving, die we zonet in de desa voelden, een kracht had van 5,7 R. De beving vond plaats in zee, ter hoogte van het vissersplaatsje Puger.

Epicentrum van de aardbeving


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Aardbeving-1 (16 nov. 2016)

Vanavond, woensdag 16 nov., om 22.10 in de avond, een duidelijk gevoelde aardbeving. Ik zat bij mijn tafel TV te kijken, toen mijn stoel begon te schudden en de deur rammelde. De beving is door iedereen in mijn buurt gevoeld.
Ik denk niet, dat de beving sterk genoeg was voor schade. De beving duurde enkele seconden. Ben benieuwd, of ik morgen meer nieuws heb over deze beving.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: | Een reactie plaatsen

Ambulance (14 nov. 2016)

 ambulance

De net aangeschafte ambulance van de desa

Mijn desa heeft de beschikking gekregen over een ambulance. Deze ambulance is aangeschaft door het desa-bestuur. Hiermee kunnen zieken naar een ziekenhuis worden vervoerd, tot aan de stad Jember aan toe.
Het vervoer is gratis, op rekening van de desa. Toch vinden velen het gratis vervoer niet prettig. Als ze gebruik maken van de ambulance, geven ze de bestuurder een pakje sigaretten, eventueel wat geld voor de benzine of iets anders.
Ik heb begrepen, dat op termijn nog een tweede en een derde ambulance worden aangeschaft. Mijn desa telt 20.000 inwoners, dus 1 ambulance is wel wat weinig.
In mijn desa is een Puskesmas, gezondheidscentrum, een soort huisartsenpost, met tandarts. De Puskesmas is van de overheid en het gebruik maken van een dokter kost vrijwel niets. Voor niet al te ernstige ziekten of aandoeningen is het ok, maar bij ernstigere zaken moet men naar het ziekenhuis onder meer in de stad Jember. Dan kan men gebruik maken van de ambulance van de desa.
Elke desa heeft een Puskesmas, van de overheid dus.
De Puskesmas in mijn desa wordt op het ogenblik gerenoveerd en fors groter gemaakt. Ik zal te zijner tijd foto’s op mijn blog plaatsen.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Donkere wolken (7 nov. 2016)

Donkere wolken boven mijn huis

Tot de middag was het vandaag mooi, helder weer. Rond het middaguur was het 35-36 C, dus zeer heet. Vanuit het noorden kwamen zeer donkere wolken opzetten, en rond 2 uur barstte de bui letterlijk los. Tropische regenbui, onweer, bliksem. Ongeveer 10 minuten lang stormde het. Binnen 1,5 uur daalde de temperatuur tot 27 C.
Zoals vaak voorkomt bij heftige regen en wind, was er een stroomstoring, die ruim 2 uur duurde, niet zo lang als gebruikelijk. Gewoonlijk duurt een stroomstoring 4 uur of langer. Bijna altijd is de oorzaak van een stroomstoring het knappen van een bovenaardse leiding, doordat er takken op vallen. Na ruim 2 uur was het allemaal voorbij, en was de temperatuur een zeer aangename 27 C.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen: Gesprekken voeren

In Nederland wordt tijdens bezoeken gediscussieerd, worden meningen uitgewisseld, politiek is vaak een gespreksonderwerp. Er kan hardop worden gelachen, het kan er levendig aan toe gaan. Een bezoek is een ontmoeting van ego’s.

Hoe anders de geprekken tijdens bezoek in de desa.
Hoofdregel is, dat gesprekken plezierig moeten verlopen, en dat men na het bezoek met een goed gevoel weer weggaat.
U dient discussies, meningsverschillen, stellingnames en het uiten van Uw mening achterwege te laten. Uit geen kritiek op wat of wie dan ook.
Probeer bij alles, wat U zegt, te eindigen met een glimlach.
Plaats U zelf niet op de voorgrond; geen verhalen, wat U zoal heeft meegemaaakt of heeft ervaren. Tem Uw ego. Niet leuk doen of zeggen.

Humor: Wees uitermate voorzichtig met grapjes. De humor is hier een heel andere dan in Nederland. Maak NOOIT grapjes over de godsdienst, dit geldt eveneens voor hindu’s en buddhisten.

Verschillen tussen de Desa en Nederland vindt men vaak interessant. Zoals de seizoenen in Nederland, het verschil in eten, de lengte van de nederlanders, de hitte op Jawa. U kunt volop vragen naar de Adat in de desa.

Taboe-gespreksonderwerpen: politiek, godsdienst, geld, controversiele zaken, problemen, die U ervaart of heeft. Praat nooit over onderwerpen, die voor de ander onplezierig kunnen zijn.
Stel geen persoonlijke vragen. Als er iets gezegd wordt, waar U het niet mee eens bent, dan zwijgt U, of glimlacht U. Meningsverschillen over wat dan ook zijn er niet tijdens het bezoek.
Denk erom, dat U niet met stemverheffing praat, of hard lacht.
Maak geen opmerkingen over de woning of de inrichting van de woning van de gastheer.

Als men U vraagt, hoe U het op Java vindt, dan geeft U vanzelfsprekend positieve antwoorden.
‘Ik zeg, wat ik denk’ is uit den boze. Het gaat niet om wat U vindt of denkt, maar om de goede sfeer tijdens het bezoek.

Voorbeelden van gespreksonderwerpen.
Ik gebruik het weer vaak als `humoristische noot’:  ‘Ik heb het prima naar mijn zin op Java,  maar ik heb 1 probleem (iedereen verstrakt):  ‘in de middag is het heel erg heet hier, maar op mijn kamer heb ik gelukkig AC’ (opluchting en gelach bij de aanwezigen). Dit doet het altijd goed. En het geeft de anderen de gelegenheid om vragen te stellen over het weer in Nederland.
Hetzelfde geldt voor onderwerpen, die met eten te maken hebben, zoals het veelvuldig gebruik van zeer hete pepers (cabe), dat wij in Nederland niet kennen. En het 3x dagelijks eten van rijst. Ik eet 2x per week rijst, en daarnaast aardappels en macaroni / spaghetti. Dit vindt men interessant (maar ook veemd) om te horen. Het gesprek gaat dan vast verder over aardappelen en hoe te bereiden.
Op deze manier werkt U mee aan een goede sfeer.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Vrij weekeinde

Een prachtige baai / strand op 40 min. rijden van mijn desa: Papuma Beach

In Nederland is er een zeer ruim aanbod van vermaak, van pretparken en dierentuinen tot gezonde dagen in een wellnesscentrum. Weekeinde worden vaak gebruikt om “iets te gaan doen”, of “ergens heen te gaan”. Massaal gaat men op een korte of lange vakantie. Mensen willen vermaakt worden.

In mijn district niets van dit alles. Een dag vrij nemen voor vermaak, of om ergens te gaan eten, is er niet bij. Een vrije dag (of een paar vrije dagen) is er alleen bij een bepaalde gebeurtenis, zoals een huwelijk, een begrafenis of een geboorte. Meestal zijn het religieuze (islamitische) gebeurtenissen.
Als men voor bv een huwelijk weg moet (bv naar Surabaya of Malang), dan gaan de kinderen, en eventueel ooms en tantes of andere familieleden ook mee. Vaak wordt dan een busje gehuurd, waar iedereen in kan. Ook wordt veel eten meegenomen, zodat men niet op restaurants is aangewezen. Zodra het feest achter de rug is, keert men weer huiswaarts.
Een dag vrij nemen, betekent geen inkomsten. Daarbij is het de mensen hier volkomen vreemd, om “zomaar” een dag weg te gaan. Men leeft hier niet alleen, maar met de hele familie. Dat vader en moeder een dag alleen willen zijn, is volstrekt niet aan de orde; dat past niet bij de levensstijl in de desa.
Ik heb al meermalen beschreven, dat het leven in de desa erg eenvoudig is. Luxe, zoals bijvoorbeeld vakantie, een dag weg, restaurantbezoek kom je in de desa niet tegen. In kringen, waar meer geld voorhanden is, zal het anders zijn.
De zorg voor inkomsten is de belangrijkste zorg voor de desa-bewoners.


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Planken zagen (23 okt. 2016)

 zaag

De rijdende zaagmachine.

Op vrijwel elk erf in de desa staan bomen; pisang, mangga-bomen, rambutan-bomen  en meer. Er zijn er ook, die in het verleden jati-bomen hebben geplant. Jati-bomen leveren teakhout op. Het duurt echter vele jaren, voordat het de moeite loont de bomen te kappen voor hout. 1 Grote jati-boom brengt een paar miljoen rupiah op, een aanzienlijk bedrag.
Mijn overbuurvrouw had op haar erf een enorme hoge klapperboom, 15-20 meter hoog. Die wilde zij laten omhakken en er planken van laten maken, om te verkopen. Planken van een klapper-boom zijn van mindere kwaliteit, maar goed te gebruiken.
Om dit karwei te klaren, is er de “tukang potong pohon”, de tukang, die de boom deskundig omhakt en er planken van maakt. Hiertoe heeft hij een rijdende zaagmachine.
De tukang had 3 helpers bij zich. De enorm hoge boom is veilig omgehakt, zonder de omliggende huizen te beschadigen. Daarna is de boom in stukken gezaagd, en van deze stukken zijn planken gezaagd.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Avond in de desa (16 okt. 2016)

avond, warung

Rechts de warung Bakso, links toko van de buurvrouw

Na een week met veel regen en onweer nu weer 2 droge, maar zeer hete dagen (34-36 C). Gisterenavond een heldere hemel met een mooie volle maan en een aangename 28 C.
Op de foto’s hieronder een beeld van de avond vlak bij mijn huis (30 meter). Daar is de warung bakso, het Cafe ertegenover en de toko van mijn buurvrouw. De verlichting is overal zeer beperkt. Hier en daar een lantaarnpaal, maar lang niet overal. Ook bij en in huis beperkte verlichting, vaak op het schemerige af. Bijna iedereen gebruikt spaarlampen. Het is zaak, om in de avond een zaklamp mee te nemen. Als de maan niet schijnt is het op veel plekken aardedonker.

Het Cafe, dat weer is opgebouwd (zie mijn bericht: link) is volop in bedrijf. Van ’s ochtends tot vaak na middernacht; er wordt geschaakt, gehandeld en gepraat. Zie voor het Cafe tweede foto hieronder. Voor mij veel nieuwe gezichten daar, want veel mannen komen uit andere desa’s om te handelen.

Cafe Nginem op 20m van mijn huis


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen: Zitten tijdens bezoek

Zo zit men graag

Als U op bezoek gaat, wordt U doorgaans ontvangen  in de “kamar-tamu”, de gastenkamer. Die bevindt zich direct achter de voordeur. Daar zijn bijna altijd een bankstel en een paar stoelen. De gastheer geeft aan, waar U kunt gaan zitten.

Vaak zitten de mannen bij elkaar en de vrouwen bij elkaar. Maar “gemengd” zitten komt ook voor.

Correct zitten is met de benen naast elkaar en de voeten op de grond.
Zitten  met de benen over elkaar en met de enkel op de knie, is not-done. Uw  voetzool kan richting gastheer of anderen wijzen, hetgeen zeer onbeleefd is.

Het kan gebeuren, dat U in een kamer wordt ontvangen, waar geen stoelen zijn. U moet dan in kleermakers zit op de grond zitten. Op de grond zitten, is zeer gebruikelijk in Indonesie, van hoog tot laag. Voor veel mensen uit Nederland is dit een bezoeking, vooral als het wat langer gaat duren. U kunt vragen om een krukje en uitleggen, dat het in Nederland niet gebruikelijk is, om in kleermakerszit op de grond te zitten. Men zal dan op zoek gaan naar een krukje of stoel, waar  U op kunt gaan zitten.
U kunt echter ook een krukje meenemen (in de auto) en zeggen, dat U een krukje bij U heeft. Men heeft hier alle begrip voor.

Neemt U een partner mee, of vriend/vriendin, en komt U naast elkaar te zitten, houdt U er dan rekening mee, dat blijken van affectie tussen U en Uw partner (zoals bijvoorbeeld kussen, of een arm om Uw partner) not-done is. Blijken van affectie is een prive-zaak en niet iets voor in het openbaar.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Wateraansluiting voor nieuw Cafe Nginem (okt. 2016)

put

Een traditionele waterput.

2 Berichten geleden (zie: link) schreef ik over de bouw van een nieuw Cafe Nginem, vlak naast mijn huis. Cafe Nginem is inmiddels volop in gebruik.
Er rest alleen nog de toevoer van water voor Cafe Nginem. Waterleidingen zijn er niet in de desa. Alleen in de grote steden. De desa-bewoners hebben meestal een waterput bij huis, waar ze water halen. Het is een diepe put van ongeveer 1 meter doorsnede, met van boven een betonnen rand. Het is een traditionele waterput. Het water moet met een emmer aan een touw naar boven gehaald worden. De diepte van de put is 5-10 meter.

De laatste tijd gebruikt men steeds meer een electrische pomp om het water naar boven te krijgen; men hoeft dan niet meer zo diep. En de put hoeft ook niet meer te worden aangelegd; alleen een buis in de grond is voldoende, met een pomp en een kraan. Dus geen emmer meer aan een touw.
Deze laatste methode wil men toepassen voor de waterput bij Cafe Nginem.
Vandaag zijn een aantal mannen bezig geweest. Eerst moest met een 6 meter lange ijzeren staaf een gat gemaakt worden. Daar zijn ze vele uren mee bezig geweest. Daarna werd een meterslange plastic buis naar beneden gelaten. Morgen zal de pomp worden geplaatst. En dan is stromend water voor Cafe Nginem.

Aan het werk om de buis naar beneden te krijgen

 water, put

————————
De 6 meter lange ijzeren buis is bijna helemaal naar beneden

 water, put


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Etiquette en omgangsvormen: Kinderen meenemen

Kinderen zijn altijd welkom op Java. In het bijzonder hele jonge kinderen, zoals baby’s. Dus U kunt kinderen zonder enig probleem meenemen naar een bezoek. Men zal dit zelfs zeer op prijs stellen.
Heeft U een zuigeling bij U, dan kunt U deze gewoon de borst geven, waar iedereen bij is.

Kleine kinderen worden nooit alleen gelaten. Zij zijn dag en nacht bij de ouders. Het idee, dat de ouders ergens heen gaan zonder hun kind(eren), is onbestaaanbaar. Ook het achterlaten van een kind bij een oppas gebeurt niet.
Daarom is het nooit een probleem om kinderen ergens mee naar toe te nemen.
U maakt een onbegrijpelijke indruk, als U het kind niet meeneemt en zegt, dat het thuis bij een oppas is. Dit zal zeker niet gewaardeerd worden.

Neemt U een baby mee, of anderszins een heel jong kind, dan is de kans zeer groot, dat dit kind van de een naar de ander gaat. Iedereen zal het willen knuffelen. Verzet U  zich vooral niet hiertegen. Kinderen zijn altijd welkom en erg belangrijk voor de javanen. Zij zullen later, als de ouders oud zijn, voor hun ouders gaan zorgen.
Kinderen iets verbieden, is er niet bij. Kinderen moeten een zo zorgeloos mogelijke jeugd hebben. Komt een kind op een of andere manier in een “gevaren-zone” (heeft een mes, is te dicht bij de straat) dan wordt subtiel ingegrepen.
In Nederland worden kinderen opgevoed met veel ge- en verboden, aangevuld met een pakket verplichtingen en sancties. Ze moeten heel erg veel. Zo niet dus in Indonesie. Waar in Nederland een puberprobleem bestaat, is dit niet geval in Indonesie.


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Omgangsvormen | Tags: , | Een reactie plaatsen

Nieuw Cafe Nginem (okt. 2016)

Het nieuwe Cafe

Op 40 meter links van mijn huis stond het Cafe, tot voor enkele dagen. Hier kwamen voornamelijk de oudere mannen bijeen; het was een plek, waar veel gehandeld werd. Ook mannen van buiten de desa kwamen hier. De uitbaatster is Ibu Nginem, het cafe heet daarom Cafe Nginem.
Het Cafe stond op grond, die toebehoorde aan iemand, die er nu een huis op wil bouwen. Het Cafe moest dus worden afgebroken. Maar omdat het Cafe een belangrijke ontmoetingsplaats is, is besloten, om het Cafe opnieuw te bouwen, nu op 50 meter van mijn huis. Daar was nog een stukje land vrij.
Een 7-tal mannen uit mijn buurt hebben het oude Cafe afgebroken, en een nieuw Cafe gebouwd. Dit in het kader van gotong-royong (zeg maar burenhulp, wijkhulp). Zij worden niet betaald, maar krijgen eten, rokerij en te drinken.
Het nieuwe Cafe is een copie van het oude. Bijna helemaal van bamboe. De kozijnen zijn van hout. Op het dak liggen dakpannen. De werkzaamheden, zoals te zien op de foto’s hieronder, hebben anderhalve week geduurd.
Over 2 dagen gaat het nieuwe Cafe open. Dan zullen de mannen elkaar hier weer ontmoeten. Geserveerd wordt voornamelijk koffie en thee. Alcohol en frisdranken zijn er niet te krijgen. De uitbaters zijn 2 oudere dames, Myra en Nginem. Zij zijn er van ’s ochtends tot sluitingstijd laat op de avond.
Bestemmingsplannen, bouwvergunningen, en andere vergunningen, waren niet nodig. Bouwvergunningen bestaan wel, alleen voor grotere projecten, zoals een Minimarkt, of een bedrijf, dat lawaai kan veroorzaken. Daar kunnen de omwonenden bezwaar tegen maken.
De uitbaatsters van de Warung en het Cafe hebben geen last van overheidsbemoeienis. Er wordt geen belasting betaald, er is geen boekhouding, een vergunning is niet nodig, er is geen controle van een of andere Autoriteit.

Foto’s van de bouw van het nieuwe Cafe

Het nieuwe Cafe is klaar


 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | 1 reactie

Blog op WordPress.com.