De stad Jember in de avonduren
Veel wegen van en naar de stad Jember zijn afgesloten.
De straatverlichting in de stad Jember wordt in de avond afgesloten.
Ook de straatverlichting op de doorgaande wegen in mijn regio wordt in de avonduren afgesloten.
In de stad Jember zijn de grote winkelcentra gesloten.
De politie patrouilleert in de avonduren door de desa’s om te checken, of de toko’s wel gesloten zijn.
Desa Kudus in lock down. Op het bord: “behalve desa-bewoners, verboden toegang. Lock down”.
Het aantal besmettingen neemt nog steeds sterk toe. Op Java is de situatie rampzalig en dramatisch.
Zoals ik al eerder schreef, ben ik vrijwel de hele dag thuis; alleen in de vroege ochtend ga ik even naar de markt en eventueel naar de supermarkt, met mondmasker en desinfecterende spray. Eind van de middag maak ik een wandelingetje alleen.
In mijn desa is het opmerkelijk stil. De ernst van de huidige situatie is nu ook doorgedrongen tot mijn desa. In de avonduren is er politie in de desa, de winkels in het centrum moeten sluiten.
Over het leven in mijn desa en regio kan ik derhalve nu erg weinig vertellen.
Ik zal U op de hoogte houden van de corona-ontwikkelingen in mijn regio en Java.
Mogelijk zijn er andere onderwerpen, waar ik aandacht aan zal besteden. We zien wel.
Noodopvang corona-patienten in Jakarta
————————–
Begraafplaats corona slachtoffers
Mijn huis, waar ik dus vrijwel de hele dag alleen ben, geen straf, maar niet leuk, het is niet anders
Het drastisch stijgen van het aantal nieuwe besmettingen en de berichten uit vooral west en midden Java omtrent overvolle ziekenhuizen, vele tekorten aldaar en het grote aantal sterfgevallen, is bepaald niet prettig.
Ik blijf dan ook thuis; alleen in de ochtend doe ik wat boodschappen op de pasar en ga ik eventueel naar de Indomaret (= supermarkt) in Gambirono (4 km. verderop) met mondmasker en desinfecterende spray en probeer ik zoveel mogelijk mensen te mijden.
Het is nu het droge seizoen, ook wel het koude seizoen genaamd. De temperaturen komen overdag niet verder dan plm 29-31 C; de avonden en de ochtenden zijn erg fris. Dat betekent, dat ik overdag wat kan werken in de tuin; bij middagtemperaturen van 33 C en meer is dat voor mij niet mogelijk. Ook kan ik op de motor in mijn eentje een ommetje rijden, maar stoppen bij een warung voor een drankje of een snackje is er helaas niet bij.
Tenslotte vraagt mijn sultansblog (https://sultansinindonesieblog.wordpress.com/) veel aandacht; we naderen de 3 miljoen hits. Er moet nog veel informatie worden toegevoegd en veel moet nog worden gecontroleerd.
Maar al met al is het leven in de desa saai, ik heb weinig contact met anderen uit voorzorg. Gelukkig heb ik voldoende bezigheden om de dag door te komen.
Inmiddels heb ik er een huisgenoot bij: een muis. Hij is echter nog schuw, als hij mij ziet, rent hij onder een kast. Muizen in huis zijn onvermijdelijk, net zoals cicaks en soms een kakkerlak. Het hoort bij het desa-leven.
Hopelijk zullen de drastische maatregelen van de regering effect hebben.
Covid checkpoint
In mijn bericht van 4 july jl. (“Lock down voor Java en Bali”) zijn de maatregelen opgesomd, die voor de burgers gelden tijdens de lock-down.
Inmiddels zijn nieuwe maatregelen afgekondigd:
De regering heeft besloten om gratis tele-geneeskundediensten aan te bieden om Covid-19-patiënten, die thuis in zelfisolatie zitten om de druk op de overbelaste ziekenhuizen in het hele land te verlichten.
Elf particuliere tele-geneeskundeplatforms, waaronder Alodokter, GetWell, Good Doctor, GrabHealth, Halodoc, KlikDokter, KlinikGo, Link Sehat, Milvik Doctor, ProSehat, SehatQ en YesDok, zullen doktersconsultatiediensten en medicijnbezorgdiensten aanbieden, allemaal betaald door het ministerie van Volksgezondheid.
—————————————-
De regering werkt eraan, dat dag en nacht gevaccineerd gaat worden.
—————————————-
Indonesië eist, dat alle buitenlanders, die naar Indonesië reizen, volledig zijn gevaccineerd, negatief getest zijn op Covid-19 en akkoord gaan met een quarantaine van acht dagen, zei de regering in een verklaring op zondag.
—————————————-
Indonesië heeft de regels voor binnenlandse reizen aangescherpt, door strengere sociale beperkingen op Java en Bali op te leggen om de piek in Covid-19-gevallen onder controle te houden.
Eerder heeft de Covid-19 Task Force een circulaire uitgevaardigd omtrent binnenlandse reizen tijdens de Covid-19-pandemie. Als reactie daarop heeft het ministerie van Transport vier circulaires omtrent binnenlandse reizen uitgegeven – betreffende vervoer over land, door de lucht, over zee en per spoor.
Volgens de nieuwe regels moeten binnenlandse reizigers op Java en Bali hun vaccinatie van ten minste de eerste dosis hebben. Zij moeten binnen 48 uur een RT-PCR-test doen of binnen 24 uur voor vertrek een antigeentest. Dit geldt voor vervoer over zee en over land, veerboten en langeafstandstreinen.
Vereisten voor vliegtuigpassagiers op Java en Bali zijn onder meer een vaccinatiekaart en een negatieve RT-PCR-test die binnen 48 uur voor de vlucht is genomen, zei Adita.
Passagiers moeten ook een e-Hac-document indienen wanneer ze door de lucht, over zee en met veerboten reizen.
Covid checkpoint op Bali
De jl Thamrin in Jakarta op de eerste dag van de lock-down
De regering van Indonesie heeft eindelijk de strengste beperkingen opgelegd, die Indonesië tijdens de corona-pandemie heeft gezien, en het land komt in de buurt van een volledige afsluiting.
Het aantal besmettingen neemt nog steeds toe. Op 3 july (gisteren) waren er 27.000 nieuwe besmettingen, een record.
In een nationale toespraak maakte president Jokowi de nieuwe reeks aangescherpte maatregelen bekend, genaamd de PPKM, “noodhandhaving van beperkingen op openbare activiteiten” (Pemberlakuan Pembatasan Kegiatan Masyarakat). De PPKM treedt in werking op 3 juli en duurt tot 20 juli en kan worden verlengd.
De PPKM betreft maatregelen voor de burgers en maatregelen voor de economie.
Voor de burgers zijn de volgende maatregelen van belang:
– Supermarkten en buurtwinkels mogen tot 20.00 uur open zijn met een bezoekerscapaciteit van 50 procent. Drogisterijen mogen 24 uur open zijn.
– Winkelcentra (malls) moeten sluiten.
– Restaurants mogen alleen afhaal- en bezorgbestellingen verzorgen.
– Gebedshuizen moeten sluiten.
– Openbare voorzieningen, waaronder parken en toeristische bestemmingen, moeten sluiten.
– Culturele en sportieve activiteiten mogen niet doorgaan.
– Huwelijksrecepties mogen worden bijgewoond door maximaal 30 personen.
– Voertuigen voor openbaar vervoer mogen een capaciteit tot 70 procent hebben.
– Passagiers op lange afstanden in bus en trein moeten een vaccincertificaat tonen (tenminste voor de eerste dosis), evenals een negatieve snelle antigeentestresultaat, dat 24 uur geldig is. Luchtreizigers moeten een vaccincertificaat tonen (ten minste voor de eerste dosis) en een negatief PCR-testresultaat, dat 48 uur geldig is.
Ik ben benieuwd, hoe de PPKM zal uitpakken in mijn desa. De pasar was vanochtend gewoon open. Dat kan ook niet anders, want waar halen de desa-bewoners anders hun eten vandaan ? Ook het werk op de sawah’s zal gewoon doorgaan; het is ondenkbaar om de sawah’s te laten “verrotten”.
Toegangswegen naar Jakarta zijn afgesloten
Tenten worden klaargemaakt om corona-patienten op te nemen
Er is een actuele update (met actuele tabel) omtrent corona in Indonesie dd. 1 july 2021: klik hier
Volgende update: dinsdag 6 july 2021.
—————————-
Het aantal corona besmettingen neemt hand over hand toe, vooral op Java. Mijn desa is inmiddels een rode zone. Dat betekent, dat ik weer serieuzer om zal gaan met veiligheidsmaatregelen, zoals consequent het mondmasker gebruiken, vaak handen wassen met desinfecterende zeep en grote menigten ontwijken.
Overal op Java wordt weer veel strikter omgegaan met de veiligheidsvoorschriften. Vele malls zijn gesloten en in heel veel moskeeen vinden geen gebedsdiensten plaats. De vraag is, of er een lock-down komt voor Jakarta. Tot aan Lebaran (het Suikerfeest) van midden mei dit jaar was er een duidelijke daling van het aantal besmettingen, tot plm 4000 besmettingen per dag. Ondanks het reisverbod voor heel Indonesie hebben velen toch de reis gewaagd naar hun geboorte-desa.
Er wordt weer veel ontsmettingsspul gesproeid; militairen en politie werken samen.
In Indonesië kraakt het gezondheidssysteem onder de nieuwe golf van corona. De ziekenhuizen in de hoofdstad Jakarta en in de rest van het erg dicht bevolkte Java liggen zo goed als vol.
In de hoofdstad Jakarta en omliggende agglomeratie -met 30 miljoen inwoners- liggen de ziekenhuizen en de afdelingen intensieve zorg zo goed als overal vol en worden nieuwe patiënten weggestuurd. Dat is ook het geval elders in het erg dicht bevolkte westen en centrum van Java, waar de meeste Indonesiërs wonen. Net zoals eerder in Brazilië worden daar massagraven gemaakt door bulldozers en kranen. In de buurt van Jakarta zijn nu ook noodziekenhuizen in tenten ondergebracht.
Inmiddels zijn ongeveer 30 miljoen indonesiers gevaccineerd.
De afgelopen dagen was ik in Malang. Het hotel, waar ik verbleef, was erg goed voorbereid op corona. Het hele personeel droeg mondmaskers en was inmiddels al gevaccineerd.
Handdoeken op de kamers waren ontsmet. Bij het buffet-ontbijt werden plastic handschoenen uitgedeeld om het eten aan te pakken. De kamers werden elke dag ontsmet. Het zwembad was open, maar de belangstelling ervoor was gering, gezien het beperkte aantal gasten.
Inmiddels zijn de malls in Malang gesloten.
Corona-patienten in een tent
Het aantal bedelaars in mijn regio is zeer beperkt. Een enkele keer klopt een ouder persoon bij mijn huis aan voor wat geld. Bij stoplichten zie ik ook wel eens een bedelaar. Lopend door de stad Jember kom ik geen bedelaars tegen.
Een enkele keer komen mensen aan mijn huis met een donatie-lijst, waarop ik een gegeven bedrag kan invullen.
De vraag is, of je bedelaars geld moet geven. Er zijn verslagen van journalisten, verkleed als bedelaar, die per dag veel geld ophaalden; het gaat dan om bedragen van 5-15 miljoen rupiah, veel meer dan een gemiddeld maandinkomen.
Bij oudere personen, die mij thuis om geld vragen of die met een donatie-lijst langs komen, is het helemaal de vraag, of zij wel “echte” bedelaars zijn. Ik geef dan ook geen geld, mede op advies van de desa-bewoners. Degenen, die bij mijn huis langskomen, komen niet uit mijn desa, niemand kent ze. Ik kan dus ook niet natrekken, wie het zijn en of zij wel echt behoeftig zijn.
Ook bij mensen, die gehandicapt lijken en met een bakje op de stoep zitten en om geld vragen, is het niet zeker, dat het om “echte” bedelaars gaat. Er zijn video-opnames te zien van “ontmaskering” van gehandicapten: aan het eind van de dag wandelen ze weer rustig naar huis.
Ik vind het niet prettig om arm uitziende mensen, die bij mij om geld vragen, weg te sturen zonder iets te geven; maar ik ken de mensen niet, en weet niet waar ze aan toe zijn. Toen ik net in mijn desa woonde, heb ik wel eens geld gegeven, met als resultaat, dat ze wekelijks, en soms al na een paar dagen, weer langs kwamen.
Als ik van de desa-bewoners te horen krijg, dat iemand in mijn desa werkeljk behoeftig is, dan kan die persoon volledig rekenen op mijn steun.
Dat er behoeftige en arme mensen zijn, is een gegeven. Dat zij geholpen moeten worden is duidelijk.
Ik vind het een lastig onderwerp.
Wachten op de prik in mijn desa
In mijn desa is het vaccineren nu aan de gang. Ik kreeg vanochtend de eerste prik met Sinovac. Er was geen keuze, welk vaccin. Over een maand volgt de tweede prik.
Het vaccineren gebeurt bij de Balai Desa (stadhuis) van mijn desa. Er werd eerst de bloeddruk gemeten, en vervolgens werd middels een vinger-prik iets gecontroleerd. Alles was in orde.
Ik kreeg 2 telefoonnummers mee, voor het geval dat ik mij niet goed zou gaan voelen.
Het vaccineren in de desa was goed georganiseerd. Het vaccineren is geheel kosteloos.
Het aantal besmettingen in Indonesie is de laatste weken sterk toegenomen. Men wijt dit aan het vele reizen in verband met Lebaran (het Suikerfeest) nu ruim een maand geleden. Er was een reisverbod voor heel Indonesie, maar desondanks probeerden velen op welke manier dan ook naar hun geboorte-desa te gaan.
In Jakarta is er een crisis-situatie. Er wordt gesproken over de “nood rem” toepassen. In de provincies Midden Java en Oost Java is het aantal besmettingen ook sterk toegenomen.
Het is te hopen, dat de regering erin slaagt om het tij te keren.
Handmatig kunstmest strooien
Inmiddels is het al een paar weken “musim kemarau” (droge seizoen). De middagen zijn heet (33 C); de ochtenden en avonden aangenaam koel. In de vroege ochtend is er vaak veel bewolking, die echter verdwijnt als de zon warmer wordt. Rond het middaguur is het stil in de desa, er wordt gerust, mede door de hitte. Van 11.00 uur tot 14.30 uur ben ik doorgaans op mijn kamer vanwege de hitte; heerlijk koel door de AC.
De sawah’s staan weer vol met rijstplantjes, er is water genoeg. Veel water komt van de bergen ten noorden van mijn desa, de Argopura keten.
Voor de komende week geven de weer-apps aan, dat het elke middag zal regenen; afwachten maar of dit klopt.
Rond oktober zullen weer de eerste buien vallen in aanloop naar het regenseizoen. Hoe droog de komende maanden zullen worden, is niet te voorspellen. Een paar jaar geleden was er in feite geen droog seizoen, omdat er steeds veel regen viel. En 2 jaar geleden was er een zeer lang droog seizoen met een ongekende hitte; de waterput achter mijn huis stond in de middagen droog. Het regenseizoen begon toen pas in januari.
Het weer is niet meer voorspelbaar zoals vroeger.
Er is op dit moment geen enkele reden voor zorg omtrent de sawah’s wat betreft water. Hier en daar moet nog een sawah beplant worden, maar de meeste sawah’s zijn mooi groen. Het is een vrij rustige tijd voor de boeren; elke dag zijn er wel een aantal boeren op de sawah’s aan het werk: dijkjes langs de sawah’s versterken, onkruid weghalen, sproeien tegen insecten.
Een boer aan het werk op de sawah
De Shopee app
Online iets bestellen, heb ik nog nooit gedaan, behalve het kopen van vliegtickets bij bekende maatschappijen. Ik wil eerst zien, wat ik koop en dat kan dus niet bij online aankopen, je moet afgaan op foto’s en beschrijvingen.
In Indonesie kan ik er niet onderuit om online-aankopen te doen. Zo wilde ik een voorzet-zonnebril voor mijn bril kopen. Die waren niet te krijgen bij de vele “Toko optik” in mijn regio. In Jember-stad heb ik uren gereden langs allerlei toko optiks, zonder resultaat.
Mijn dokter raadde mij onlangs aan voedingssuplementen met vitamine D te nemen. Nergens te krijgen.
In beide gevallen bood een bestelling bij “Shopee.com” de oplossing: binnen 4 dagen had ik de bestelling (voorzet-zonnebril en vitamine-supplement) thuis.
Een (alcoholisch) slaapmutsje voor het slapen gaan stel ik zeer op prijs. Op Bali is sterke drank te drank (wodka, whiskey, cognac, wijnen en meer) op meerdere plekken te koop. In mijn hele district is alleen op enkele plekken bier te koop.
Bij Blibli.com kan ik wodka bestellen, dat zeer goed verpakt binnen 5 dagen thuis wordt bezorgd. De prijs is iets goedkoper dan op Bali.
In Indonesie zijn er een aantal zeer grote en bekende online-aankoopbedrijven; de bekendste zijn: JD.ID.com, Shopee.com, Bukalapak.com, Tokopedia.com, Lazada.co.id, Blibli.com, maar er zijn er meer.
Het aanbod is enorm, zelfs elektronica en motoren kan men er kopen. Betaling is per bank; ook is het mogelijk om in termijnen te betalen. Elke maatschappij heeft een app voor de mobiele telefoon. Bijna alle produkten zijn voorzien van “reviews” en uitgebreide beschrijvingen en foto’s. Tevens hebben deze bedrijven een call-centre.
Winkelstraten, zoals die er in Nederland zijn, komen hier niet voor; daarvoor in de plaats zijn er de shopping-malls. Deze malls bieden ook niet alles en zijn doorgaans duurder.
Voor mij is dit online aankopen een enorme uitkomst. Niet meer uren rijden en bij allerlei winkels langs zonder resultaat. Zo heb ik binnenkort lange broeken nodig; ik heb een lengtemaat en die zijn nergens te verkrijgen, behalve dus bij de online-aankoop bedrijven.
De Tokopedia app
De praktijk van een dokter umum, met de spreekuren: van 16.00 – 20.00 uur.
Er zijn in Indonesie “dokter umum” (algemene arts, general practitioner), en artsen, die werken als specialist in ziekenhuizen of een eigen praktijk hebben.
“Dokter Umum”
Een dokter umum (algemene arts) heeft praktijk aan huis, hoewel ziekenhuizen ook dokters umum hebben.
Voor een bezoek aan een dokter umum (aan huis) moet U weten, wat de spreekuren van de arts zijn; die staan vermeld op een bord bij de praktijk. Het is verstandig, om U ruim van tevoren aan te melden, want er zijn doorgaans veel patienten.
Indien mogelijk, is het goed om navraag te doen, wat een goede dokter umum is.
Een dokter umum heeft doorgaans ook medicijnen.
Betaling van een dokter umum is altijd cash.
Veel dokter umum hebben een ziekenzaaltje, waar patienten kunnen worden opgenomen.
Specialist
Voor bezoek aan een specialist in het ziekenhuis zijn er 2 mogelijkheden.
1) U gaat naar een ziekenhuis en trekt (bij de ingang) een nummer voor welke specialist U komt. Daarna wordt U opgeroepen door de receptie, die een dossier van U maakt. U krijgt een nummer, wanneer U aan de beurt bent.
Het kan soms heel lang wachten zijn, voordat U aan de beurt bent (soms vele uren).
2) Er zijn ziekenhuizen (in Jember-stad 2) waar U zich voor een afspraak met een specialist kunt aanmelden via een app van het ziekenhuis. U moet opgeven welke specialist U wilt bezoeken, alsmede uw persoonlijke gegevens en betaalmethode (cash).
Via de app krijgt U dan bericht, welk nummer op de wachtlijst U heeft.
De specialist kan U een recept geven voor de apotheek van het ziekenhuis.
Alle betalingen zijn cash bij de cassier bij de receptie.
Specialisten hebben doorgaans ook praktijk aan huis; een bezoek aan de praktijk is niet aan te raden, omdat het zeer druk kan zijn, lange rijen wachtenden; een bezoek aan de praktijk aan huis is doorgaans een stuk goedkoper dan in het ziekenhuis, daarom kiezen velen voor een bezoek aan de praktijk aan huis.
De ziekenhuizen maken van U een dossier, dat echter niet wordt gedeeld met andere ziekenhuizen. Dat betekent, dat wanneer de specialist niet naar genoegen was, U gewoon naar een ander ziekenhuis kunt gaan. Dat geldt ook voor de dokter umum; U kunt medisch winkelen.
Betaling
In beginsel moet elk bezoek en elke dienst cash worden betaald.
Degene, die aangesloten is bij de nationale ziektekostenverzekering BPJS, betalen niet cash; het BPJS betaalt.
Sommige ziekenhuizen op Bali accepteren een nederlandse ziektekostenverzekering.
—————————-
Mijn ervaring met indonesische artsen is goed. Vervelend is echter wel het doorgaans zeer lange wachten. Zo moest mijn buurjongen bij een specialist zijn in een ziekenhuis; het spreekuur begon om 14.00 uur, en hij was er al om 13.30 uur. Echter, de specialist kwam pas om 17.00 uur, omdat er in een ander ziekenhuis een spoedoperatie was. Dus vele uren wachten en rondhangen. Gelukkig zijn er op het terrein van het ziekenhuis (of net daarbuiten) warungen, waar je wat kunt eten of snacken.
Zoals gezegd, is mijn ervaring met indonesische artsen goed. Wel zijn de artsen niet gewend aan “mondige” patienten; men praat hier niet met de dokter over een kwaal en alternatieven voor genezing. Ik doe dit wel, en dat levert geen problemen op, hoewel sommige artsen dit meedenken in eerste instantie wat vreemd vinden.
Het meest vervelende van een doktersbezoek in Indonesie is voor mij het meestal lange wachten.
De dokters vind ik goed, maar niet de zeer lange weg om bij de dokter te komen.
Bij elk ziekenhuis staat buiten een bord met de in het ziekenhuis werkzame speecialisten
De lokatie van de aardbeving
Ruim een maand geleden was er een aardbeving op oost Java, die vooral de regio Malang zwaar heeft getroffen. Veel materiele schade, huizen helemaal of deels ingestort. De beving had een kracht van 6,7 R en werd op heel oost Java gevoeld. Ik zat toen achter mijn laptop thuis, toen mijn stoel begon te schudden.
Gisteren, 21 mei, was er wederom een aardbeving op oost Java, in de regio Blitar. Ik ben voor een paar dagen in de stad Jember en werkte aan mijn laptop. Rond 19.00 uur begon mijn stoel te schudden en de ramen rammelden in de sponningen. Het heeft niet langer geduurd dan ongeveer 1 minuut. Volgens de media had deze beving een kracht van 6.3 R. Er zou alleen lichte materiele schade zijn; omgevallen muren, scheuren in muren etc. Dus minder schade dan bij de beving van een maand geleden. Er zijn op de media nog geen foto’s van de schade.
Als er een aardbeving wordt gevoeld, lopen de mensen massaal de straat op, waar men niet getroffen kan worden door vallend puin.
In ruim 1 maand 2 duidelijk gevoelde aardbevingen op oost Java. Dit heb ik de afgelopen 10 jaar niet meegemaakt.
Zeer rustige tolwegen tijdens Lebaran
Bijna een week geleden (donderdag) was het de eerste dag van Lebaran, het Suikerfeest. Om 06.00 uur ’s ochtends naar de moskee en daarna huiswaarts. Het bleef de hele dag erg rustig. Gewoonlijk komen familie en vrienden uit onder meer Surabaya, Banyuwangi en Lumajang naar de desa om Lebaran te vieren, maar dat kon niet, vanwege een reisverbod van de regering.
Ook de dagen daarna was het vrij rustig in de desa. In het geheel geen feestelijke sfeer. Op de doorgaande wegen was het wat drukker dan gebruikelijk.
Ik heb gelukkig mijn herinneringen aan de “Lebarans” van voor corona; het was toen heel erg druk in de desa, en velen kwamen op bezoek. Hopelijk krijgen we volgend jaar weer een “ouderwetse” Lebaran.
Inmiddels begint zo langzamerhand het normale leven weer terug te keren. Veel winkels en restaurants waren gesloten (Lebaran-vakantie).
Het is een kort bericht over Lebaran in de desa, maar er valt niet meer te vertellen. Dat overkomt mij niet vaak.
Oost Java Info 