Een mooie foto (2013) van de onlangs overleden koning (Pangeran Ratu) van Landak op Kalimantan met zijn staf.
Voor Koninkrijk Landak: klik hier.
Maandelijks archief: oktober 2016
Koning van Landak (okt. 2016)
Categorieën: Landelijk en politiek, Sultans en Raja's in Indonesie
Tags: koning, raja, sultan
Een reactie plaatsen
Vrij weekeinde
Een prachtige baai / strand op 40 min. rijden van mijn desa: Papuma Beach
In Nederland is er een zeer ruim aanbod van vermaak, van pretparken en dierentuinen tot gezonde dagen in een wellnesscentrum. Weekeinde worden vaak gebruikt om “iets te gaan doen”, of “ergens heen te gaan”. Massaal gaat men op een korte of lange vakantie. Mensen willen vermaakt worden.
In mijn district niets van dit alles. Een dag vrij nemen voor vermaak, of om ergens te gaan eten, is er niet bij. Een vrije dag (of een paar vrije dagen) is er alleen bij een bepaalde gebeurtenis, zoals een huwelijk, een begrafenis of een geboorte. Meestal zijn het religieuze (islamitische) gebeurtenissen.
Als men voor bv een huwelijk weg moet (bv naar Surabaya of Malang), dan gaan de kinderen, en eventueel ooms en tantes of andere familieleden ook mee. Vaak wordt dan een busje gehuurd, waar iedereen in kan. Ook wordt veel eten meegenomen, zodat men niet op restaurants is aangewezen. Zodra het feest achter de rug is, keert men weer huiswaarts.
Een dag vrij nemen, betekent geen inkomsten. Daarbij is het de mensen hier volkomen vreemd, om “zomaar” een dag weg te gaan. Men leeft hier niet alleen, maar met de hele familie. Dat vader en moeder een dag alleen willen zijn, is volstrekt niet aan de orde; dat past niet bij de levensstijl in de desa.
Ik heb al meermalen beschreven, dat het leven in de desa erg eenvoudig is. Luxe, zoals bijvoorbeeld vakantie, een dag weg, restaurantbezoek kom je in de desa niet tegen. In kringen, waar meer geld voorhanden is, zal het anders zijn.
De zorg voor inkomsten is de belangrijkste zorg voor de desa-bewoners.
Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat
Tags: vakantie, vrij, weekeinde, weekend
Een reactie plaatsen
Planken zagen (23 okt. 2016)
De rijdende zaagmachine.
Op vrijwel elk erf in de desa staan bomen; pisang, mangga-bomen, rambutan-bomen en meer. Er zijn er ook, die in het verleden jati-bomen hebben geplant. Jati-bomen leveren teakhout op. Het duurt echter vele jaren, voordat het de moeite loont de bomen te kappen voor hout. 1 Grote jati-boom brengt een paar miljoen rupiah op, een aanzienlijk bedrag.
Mijn overbuurvrouw had op haar erf een enorme hoge klapperboom, 15-20 meter hoog. Die wilde zij laten omhakken en er planken van laten maken, om te verkopen. Planken van een klapper-boom zijn van mindere kwaliteit, maar goed te gebruiken.
Om dit karwei te klaren, is er de “tukang potong pohon”, de tukang, die de boom deskundig omhakt en er planken van maakt. Hiertoe heeft hij een rijdende zaagmachine.
De tukang had 3 helpers bij zich. De enorm hoge boom is veilig omgehakt, zonder de omliggende huizen te beschadigen. Daarna is de boom in stukken gezaagd, en van deze stukken zijn planken gezaagd.
Etiquette en omgangsvormen: Roken
In Indonesie wordt veel gerookt. Ik heb nog niet meegemaaakt, dat ik bij iemand thuis niet mocht roken.
In overheidsgebouwen, vliegvelden, stations en treinen / bussen met AC wordt niet gerookt. In de wat betere restaurants is vaak een aparte rook-afdeling.
Er zijn plannen van de regering om de prijs van tabakswaren fors te verhogen.
Doorgaans kunt U tijdens het bezoek roken. Vraagt U voor de zekerheid aan de gastheer, of U mag roken.
Als U rookt, neemt U een (bijna) vol pakje sigaretten mee.
Uw pakje sigaretten legt U op de tafel, zodat anderen er ook een sigaret van kunnen nemen. Het pakje sigaretten alleen voor U zelf houden, is niet correct.
Dames worden niet geacht te roken in gezelschap. Men ziet dan ook bijna nooit een dame roken. Dames, die gewend zijn te roken, zullen zich tijdens het bezoek moeten beheersen. Het is ook niet correct om aan de gastheer te vragen, of de dame mag roken.
Avond in de desa (16 okt. 2016)
Rechts de warung Bakso, links toko van de buurvrouw
Na een week met veel regen en onweer nu weer 2 droge, maar zeer hete dagen (34-36 C). Gisterenavond een heldere hemel met een mooie volle maan en een aangename 28 C.
Op de foto’s hieronder een beeld van de avond vlak bij mijn huis (30 meter). Daar is de warung bakso, het Cafe ertegenover en de toko van mijn buurvrouw. De verlichting is overal zeer beperkt. Hier en daar een lantaarnpaal, maar lang niet overal. Ook bij en in huis beperkte verlichting, vaak op het schemerige af. Bijna iedereen gebruikt spaarlampen. Het is zaak, om in de avond een zaklamp mee te nemen. Als de maan niet schijnt is het op veel plekken aardedonker.
Het Cafe, dat weer is opgebouwd (zie mijn bericht: link) is volop in bedrijf. Van ’s ochtends tot vaak na middernacht; er wordt geschaakt, gehandeld en gepraat. Zie voor het Cafe tweede foto hieronder. Voor mij veel nieuwe gezichten daar, want veel mannen komen uit andere desa’s om te handelen.
Cafe Nginem op 20m van mijn huis
Kedelai dorsen (okt. 2016)
Dorsmachine voor de kedelai
Een paar berichten geleden (“Mislukte oogst”) liet ik foto’s zien van kedelai, die voor het huis van mijn buurman lag te drogen. Het heeft de afgelopen 2 dagen niet geregend, dus het drogen van de kedelai is goed gelukt.
Vanmiddag kwam een tukang met 2 helpers, om de gedroogde kedelai te dorsen. Zij hadden de dorsmachine bij zich.
Het kaf werd door een andere buurman opgehaald, voor de geiten, naar hij zei. De opbrengst van de kedelai-boontjes was ongeveer een volle grote nederlandse vuilniszak, en zal ongeveer rp 10.000 opbrengen.
Er staat nog kedelai op de sawah, maar die wordt later geoogst, als het (hopelijk) minder nat is.
Er zijn verschillende tukangen, die bij huis komen: de tukang dorsen kedelai, de tukang dorsen van de rijst, de tukang kappen van bomen en ter plekke in planken zagen.
Festival Raja’s en Sultans 2016
Gisteren, 12 oktober 2016, is het Nationale Festival van Raja’s en Sultans uit Indonesie, dat plaats vond in Pangkalanbun op Kalimantan, gesloten. Het Festival duurde van 9 tot en met 12 otober.
Het was een buitengewoon kleurrijk Festival. Veel vorsten hadden hun “Pasukan” (traditionele soldaten) meegenomen.
Het is mooi om te zien, hoe men tradities en cultuur waardeert en in stand houdt. En Royalty is zeker geen verleden tijd in Indonesie, integendeel.
In 2017 zal het Festival worden gehouden in Cirebon op Jawa.
Foto hieronder: vorsten uit Kalimantan en Sumatera.
Etiquette en omgangsvormen: Zitten tijdens bezoek
Zo zit men graag
Als U op bezoek gaat, wordt U doorgaans ontvangen in de “kamar-tamu”, de gastenkamer. Die bevindt zich direct achter de voordeur. Daar zijn bijna altijd een bankstel en een paar stoelen. De gastheer geeft aan, waar U kunt gaan zitten.
Vaak zitten de mannen bij elkaar en de vrouwen bij elkaar. Maar “gemengd” zitten komt ook voor.
Correct zitten is met de benen naast elkaar en de voeten op de grond.
Zitten met de benen over elkaar en met de enkel op de knie, is not-done. Uw voetzool kan richting gastheer of anderen wijzen, hetgeen zeer onbeleefd is.
Het kan gebeuren, dat U in een kamer wordt ontvangen, waar geen stoelen zijn. U moet dan in kleermakers zit op de grond zitten. Op de grond zitten, is zeer gebruikelijk in Indonesie, van hoog tot laag. Voor veel mensen uit Nederland is dit een bezoeking, vooral als het wat langer gaat duren. U kunt vragen om een krukje en uitleggen, dat het in Nederland niet gebruikelijk is, om in kleermakerszit op de grond te zitten. Men zal dan op zoek gaan naar een krukje of stoel, waar U op kunt gaan zitten.
U kunt echter ook een krukje meenemen (in de auto) en zeggen, dat U een krukje bij U heeft. Men heeft hier alle begrip voor.
Neemt U een partner mee, of vriend/vriendin, en komt U naast elkaar te zitten, houdt U er dan rekening mee, dat blijken van affectie tussen U en Uw partner (zoals bijvoorbeeld kussen, of een arm om Uw partner) not-done is. Blijken van affectie is een prive-zaak en niet iets voor in het openbaar.
Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Omgangsvormen
Tags: beleefdheid, etiquette, omgangsvormen
Een reactie plaatsen
Mislukte oogst (11 okt. 2016)
Mijn buurman heeft vandaag nog wat kedelai kunnen redden van de natte sawah.
Het ligt nu te drogen voor zijn huis (zolang als het niet regent). Hopelijk krijgt hij er nog wat geld voor.
Ondertussen regent het nu elke dag, felle tropische buien met onweer.
Ik hoor steeds meer boeren mopperen op het natte weer, het zou nu nog het droge seizoen moeten zijn. Er wordt veel verlies geleden, niet alleen de kedelai is slecht, ook de mais en de kacang panjang (kousenband). De oogst is veel minder dan normaal, en de kwaliteit is slecht. Dus er komt weinig geld in het laatje.
Het weer (10 okt. 2016) en mislukte oogst
Mislukte kedelai oogst
Het regenseizoen is inmiddels in volle gang. Elke dag regen, soms urenlang, en steeds vaker felle, tropische regenbuien, met forse onweersbuien.
Het is nu oktober, en gewoonlijk nog niet volop regenseizoen. Maar dit jaar, ik heb het al eerder vermeld, was er geen echt droog seizoen.
Het is nu de tijd om de kedelai te oogsten, en de kacang panjang (kousenband) en de jagung (mais). Echter, door de vele regen staan vele gewassen op de sawah’s te rotten. Ik hoor steeds meer boeren hierover. Een forse verliespost voor de boeren.
Een ander probleem voor de boeren is, dat straks de bibit (jonge rijstplantjes) geplant moeten worden. Regen is dan geen enkel probleem, de bibit heeft water nodig. Maar als er na de vele regen van de afgelopen tijd, een (korte) droge periode aanbreekt, hetgeen wel vaker gebeurt tijdens het regenseizoen, dan kunnen de bibit niet geplant worden.
Dus veel onzekerheid voor de boeren.
Festival raja’s en sultans op Kalimantan, 9 – 12 oktober 2016
De Raja van Kotawaringin, Pangeran Ratu Alidin Sukma, gastheer van het Festival
Van 9 – 12 oktober van dit jaar vindt het jaarlijkse “Festival Keraton Nusantara” plaats in Pangkalan Bun, in het district West Kotawaringin op Kalimantan.
Het Festival is een jaarlijkse ontmoeting en bijeenkomst van raja’s en sultans in Indonesie, waar zij zich kunnen presenteren aan de natie. Tientallen raja’s en sultans vanuit heel Indonesie zijn inmiddels aangekomen, samen met hun vertegenwooordigingen. Er worden duizenden belangstellenden verwacht.
Er zullen kleurrijke optochten plaats vinden, er zijn seminars, tentoonstellingen en meer. Het belooft een zeer kleurrijk Festival te worden.
Gastheer is de Raja van Kotawaringin op Kalimantan, Pangeran Ratu Alidin Sukma Alamsyah.
Ook vanuit het buitenland zijn er vertegenwoordigingen.
Hoewel de vorsten van Indonesie geen feitelijke macht meer hebben, kan de (lokale) overheid vaak niet om hen heen.
Zie voor de website “Sultans en Raja’s in Indonesie”: link
Hieronder het programma
Categorieën: Landelijk en politiek, Sultans en Raja's in Indonesie
Tags: koning, sultan raja
Een reactie plaatsen
Wateraansluiting voor nieuw Cafe Nginem (okt. 2016)
Een traditionele waterput.
2 Berichten geleden (zie: link) schreef ik over de bouw van een nieuw Cafe Nginem, vlak naast mijn huis. Cafe Nginem is inmiddels volop in gebruik.
Er rest alleen nog de toevoer van water voor Cafe Nginem. Waterleidingen zijn er niet in de desa. Alleen in de grote steden. De desa-bewoners hebben meestal een waterput bij huis, waar ze water halen. Het is een diepe put van ongeveer 1 meter doorsnede, met van boven een betonnen rand. Het is een traditionele waterput. Het water moet met een emmer aan een touw naar boven gehaald worden. De diepte van de put is 5-10 meter.
De laatste tijd gebruikt men steeds meer een electrische pomp om het water naar boven te krijgen; men hoeft dan niet meer zo diep. En de put hoeft ook niet meer te worden aangelegd; alleen een buis in de grond is voldoende, met een pomp en een kraan. Dus geen emmer meer aan een touw.
Deze laatste methode wil men toepassen voor de waterput bij Cafe Nginem.
Vandaag zijn een aantal mannen bezig geweest. Eerst moest met een 6 meter lange ijzeren staaf een gat gemaakt worden. Daar zijn ze vele uren mee bezig geweest. Daarna werd een meterslange plastic buis naar beneden gelaten. Morgen zal de pomp worden geplaatst. En dan is stromend water voor Cafe Nginem.
Aan het werk om de buis naar beneden te krijgen
————————
De 6 meter lange ijzeren buis is bijna helemaal naar beneden
Etiquette en omgangsvormen: Kinderen meenemen
Kinderen zijn altijd welkom op Java. In het bijzonder hele jonge kinderen, zoals baby’s. Dus U kunt kinderen zonder enig probleem meenemen naar een bezoek. Men zal dit zelfs zeer op prijs stellen.
Heeft U een zuigeling bij U, dan kunt U deze gewoon de borst geven, waar iedereen bij is.
Kleine kinderen worden nooit alleen gelaten. Zij zijn dag en nacht bij de ouders. Het idee, dat de ouders ergens heen gaan zonder hun kind(eren), is onbestaaanbaar. Ook het achterlaten van een kind bij een oppas gebeurt niet.
Daarom is het nooit een probleem om kinderen ergens mee naar toe te nemen.
U maakt een onbegrijpelijke indruk, als U het kind niet meeneemt en zegt, dat het thuis bij een oppas is. Dit zal zeker niet gewaardeerd worden.
Neemt U een baby mee, of anderszins een heel jong kind, dan is de kans zeer groot, dat dit kind van de een naar de ander gaat. Iedereen zal het willen knuffelen. Verzet U zich vooral niet hiertegen. Kinderen zijn altijd welkom en erg belangrijk voor de javanen. Zij zullen later, als de ouders oud zijn, voor hun ouders gaan zorgen.
Kinderen iets verbieden, is er niet bij. Kinderen moeten een zo zorgeloos mogelijke jeugd hebben. Komt een kind op een of andere manier in een “gevaren-zone” (heeft een mes, is te dicht bij de straat) dan wordt subtiel ingegrepen.
In Nederland worden kinderen opgevoed met veel ge- en verboden, aangevuld met een pakket verplichtingen en sancties. Ze moeten heel erg veel. Zo niet dus in Indonesie. Waar in Nederland een puberprobleem bestaat, is dit niet geval in Indonesie.
Nieuw Cafe Nginem (okt. 2016)
Het nieuwe Cafe
Op 40 meter links van mijn huis stond het Cafe, tot voor enkele dagen. Hier kwamen voornamelijk de oudere mannen bijeen; het was een plek, waar veel gehandeld werd. Ook mannen van buiten de desa kwamen hier. De uitbaatster is Ibu Nginem, het cafe heet daarom Cafe Nginem.
Het Cafe stond op grond, die toebehoorde aan iemand, die er nu een huis op wil bouwen. Het Cafe moest dus worden afgebroken. Maar omdat het Cafe een belangrijke ontmoetingsplaats is, is besloten, om het Cafe opnieuw te bouwen, nu op 50 meter van mijn huis. Daar was nog een stukje land vrij.
Een 7-tal mannen uit mijn buurt hebben het oude Cafe afgebroken, en een nieuw Cafe gebouwd. Dit in het kader van gotong-royong (zeg maar burenhulp, wijkhulp). Zij worden niet betaald, maar krijgen eten, rokerij en te drinken.
Het nieuwe Cafe is een copie van het oude. Bijna helemaal van bamboe. De kozijnen zijn van hout. Op het dak liggen dakpannen. De werkzaamheden, zoals te zien op de foto’s hieronder, hebben anderhalve week geduurd.
Over 2 dagen gaat het nieuwe Cafe open. Dan zullen de mannen elkaar hier weer ontmoeten. Geserveerd wordt voornamelijk koffie en thee. Alcohol en frisdranken zijn er niet te krijgen. De uitbaters zijn 2 oudere dames, Myra en Nginem. Zij zijn er van ’s ochtends tot sluitingstijd laat op de avond.
Bestemmingsplannen, bouwvergunningen, en andere vergunningen, waren niet nodig. Bouwvergunningen bestaan wel, alleen voor grotere projecten, zoals een Minimarkt, of een bedrijf, dat lawaai kan veroorzaken. Daar kunnen de omwonenden bezwaar tegen maken.
De uitbaatsters van de Warung en het Cafe hebben geen last van overheidsbemoeienis. Er wordt geen belasting betaald, er is geen boekhouding, een vergunning is niet nodig, er is geen controle van een of andere Autoriteit.
Foto’s van de bouw van het nieuwe Cafe
Het nieuwe Cafe is klaar
Oost Java Info 