Berichten getagd met: tandarts

Tandarts Jember kliniek

Een kijkje bij de tandarts in de Jember-klinik.
Een van de jongens in de buurt had een ontsteking aan zijn tandvlees, waar hij veel pijn van had.
We zijn naar de tandarts van de Jember-klinik in de stad Jember gegaan. De tandarts was een jonge vrouw, ik schat haar achter in de 20. Het tandvlees werd behandeld, hij kreeg medicijnen en moet over 4 dagen terugkomen voor vervolgbehandeling. Uiterst professioneel, met de nodige uitleg over wat er aan de hand was met het tandvlees. Ze heeft een assistent.
Er werken meer vrouwelijke tandartsen in de Jember-klinik. Ik heb mijzelf daar ook meerdere malen laten behandelen, tot volle tevredenheid. Het enige, dat vervelend is, is dat je geen afspraken kunt maken. Heb je geluk, dan ben je binnen 20 minuten aan de beurt; vandaag moesten we 1,5 uur wachten.
Tandarts in de Jember-klinik: een heel ander verhaal dan de tandarts in de desa even verderop, zie mij verslag: link

Er zijn ook particuliere tandartsen met praktijk aan huis; er schijnen goede tandartsen bij te zijn, maar ik heb daar geen ervaring mee.

Verslag tandarts in de desa: link

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Tandarts (vervolg)

Na mijn verhaal over de horror-tandarts in een naburige desa, heb ik vandaag besloten, om met lood in mijn schoenen naar de stad Jember te gaan, naar het PT PN X Ziekenhuis (“Jember Klinik”), een groot particulier ziekenhuis, om daar de tandarts te bezoeken.
Ik ben niet gegaan naar het ziekenhuis van de overheid (“R.S. Soebandi”). Dat is ook een zeer groot ziekenhuis, ik was er wel eens geweest, beviel goed, maar het is er zeer druk, waarschijnlijk omdat de prijzen laag zijn vergeleken met die van de Jember Klinik.
De tandartsen-praktijk was gevestigd in een 3 verdiepingen tellend groot gebouw, de Polikliniek, met specialisten op allerlei terrein. De Polikliniek is met een loopbrug verbonden met het ziekenhuis, waar de operatiekamers zijn, en de verpleegafdelingen.
Er liepen geen kippen door de ruimtes, evenmin als geiten. Het was een zeer schoon gebouw, fris in de verf.
De dienstdoende tandarts was een buitengewoon vriendelijke dame, de behandelkamer schoon en fris. De apparatuur was modern en schoon. Er was zelfs een screen, waarop je de verrichtingen van de tandarts kon zien. Ik had hier echter helemaal geen behoefte aan.
De tandarts heeft mij professioneel en vriendelijk geholpen. Zij werd bijgestaan door een assistente.
Na de behandeling was het cash-afrekenen bij de betaal-balie.
Kortom, het had in Nederland kunnen zijn (behalve het cash-afrekenen).

Op internet circuleren veel negatieve berichten over dokters in Indonesie. Mijn ervaring van de laatste 7 jaar is uitsluitend positief. Ik ga veel liever in Indonesie naar de dokter dan in Nederland. Ik heb ziekenhuisopnames gehad en meer. Steeds ben ik vriendelijk en deskundig geholpen. Je moet de gang van zaken echter niet vergelijken met die in Nederland.
Een van de meest prettige aspecten van een doktersbezoek hier is, dat ik de dokter zelf betaal. Ik ben de opdrachtgever, en als ik een uur of meer met hem wil praten, kan dat en daar betaal ik dan ook voor. Dokters staan hier niet onder tijdsdruk, of onder druk van verzekeringsmaatschappijen. Er zijn in Indonesie maatschappijen met ziektekostenverzekeringen. Maar deze maatschappijen bemoeien zich absoluut niet met het medische gebeuren, zoals in Nederland. Zij keren alleen het geld uit. Sluit je een verzekering af, dan krijg je een lijst met wat vergoed wordt, en tot welke hoogte. Meer niet.

De polikliniek met de specialisten.

De polikliniek met de specialisten.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Tandarts (12 april 2014)

Aan een van mijn kiezen moet wat gebeuren. Dus op zoek naar een tandarts. Toevallig moest een vriend van mijn zoon ook naar de tandarts; hij wist een heel goede, een dame in een dorpje nabij Semboro. Omdat tandartsbezoek nu niet een van mijn favoriete bezigheden is, besloot ik mee te gaan, om te zien, hoe die tandarts “is”.
We kwamen bij een kleine woning, waarin meteen na de voordeur de behandelkamer was. Naast deze behandelkamer was een andere kamer, afgescheiden met een klein gordijntje van de behandelkamer, waarin kippen liepen. Die konden dus gewoon de behandelkamer in lopen.
Een snelle rondblik door de behandelkamer leverde hetvolgende op: boven de behandelstoel was het plafond kapot, stof dwarrelde naar beneden. Er was geen gelegenheid voor de tandarts om de handen te wassen. Er was maar 1 boortje beschikbaar, kennelijk voor meerdere patienten te gebruiken. Er was ook maar 1 haakje om aan de tanden te peuteren.
Het tafeltje, waarop de tandartsspullen liggen, was bijna leeg, het kleedje vies. Met mijn goedkope mob. telefoon heb ik stiekum wat foto’s gemaakt.
De vriend van mijn zoon wilde tandsteen laten verwijderen, en 2 gaatjes moesten gevuld worden. Dit is allemaal gebeurd. De vullingen zitten er nog steeds in !
Ik had wel de indruk, dat de tandarts wist, waar ze mee bezig was.
Al met al ging ik met een zeer zwaar gemoed weer naar huis, geen denken aan, dat ik mij daar laat behandelen.
In de grote steden in Indonesie heb je vakkundige tandartsen. Ook op Bali, naar ik heb kunnen zien.
Inmiddels heb ik heel internet afgezocht naar een tandarts in de stad Jember, maar vond alleen maar adresgegevens.
Ik denk, dat ik morgen eerst maar eens naar het PT PN X Ziekenhuis (“Jember Klinik”) in Jember ga. Dat is een groot, particulier ziekenhuis met tandartsen.
Ik ben benieuwd, wat ik daar aantref.

De foto’s hieronder heb ik stiekum gemaakt, de kwaliteit is daarom niet te best.

Het plafond boven de stoel

DSC_0000075

DSC_0000071

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | 1 reactie

Blog op WordPress.com.