Berichten getagd met: geboorte

Wel en wee in de desa: ziekte, geboorte en geen water (19 nov. 2019)

 

1 CCAFF
De warung van Ibu Wasih

Twee dagen geleden is Ibu Wasih (ik schat haar 55-60 jaar), de eigenaresse van de gelijknamige warung op 50 meter van mijn huis, getroffen door een beroerte. Zij werd begin van de nacht onwel in haar warung en is door bezoekers van de warung met mijn auto naar de Puskesmas gebracht. Zij ligt aan een infuus, rechts verlamd, maar er komt daar een beetje beweging in, zo vernam ik vanmorgen, toen ik haar bezocht.
Zodra het kan, zal ze naar huis gebracht worden. Zij woont achter mijn huis samen met een kleinzoon; 2 km verderop woont een zoon, wiens vrouw op dit moment steeds bij haar in de Puskesmas is.
Hoe het verder zal  gaan, als zij weer thuis is, is afwachten; ik hou het in de gaten.

Afgelopen nacht is Tikka bevallen van haar tweede kind, een dochter, ze heeft al een zoon van nu plm 5 jaar. Tikka woont ook op 50 meter van mijn huis. Zij is in de nacht met mijn auto naar de Puskesmas gebracht voor de bevalling; al spoedig kwamen de eerste familieleden opdraven. De bevalling is goed verlopen, en ’s ochtends hebben we haar en de baby weer thuis gebracht. Bevallingen thuis zijn niet toegestaan; bevallingen moeten plaats vinden in de Puskesmas, bij de Bidan (vroedvrouw) thuis of in het ziekenhuis. Het inbakeren van baby’s gebeurt alom in Indonesie.
Tikka zal de komende dagen zeker niet alleen thuis verblijven. Familie komt dagelijks (of blijft overnachten) en vele vrienden en kennissen zullen de komende tijd langs komen.

De Puskesmas van mijn desa is niet beschikbaar vanwege een grote verbouwing. Patienten kunnen voor noodgevallen terecht in de Puskesmas van Jatisongo, plm 5 km van mijn desa. Zowel Ibu Wasih als Tikka zijn naar de Puskesmas in Jatisongo gebracht. Een heel kleine Puskesmas, geheel op de begane grond, waar plaats is voor 7 patienten in 3 kamertjes; het was er schoon.

Vanochtend sprak ik kort met medewerkers van de Indomaret in Gambirono, waar ik vaak mijn boodschappen doe. Zij vertelden mij, dat in Gambirono al heel wat waterputten achter het huis droog staan vanwege de droogte. Omdat het druk was, kon ik verder niet vragen, hoe de desa-bewoners met dit probleem omgaan.

De pasgeboren dochter van Tikka, nog geen 24 uur oud


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Buurjongen 4 maanden oud (20 july 2018)

Het zoontje van mijn buurjongen is vandaag 4 maanden oud geworden.
Vanaf de geboorte tot nu heb ik van zeer nabij kunnen volgen, hoe hier wordt omgegaan met baby’s. Een aantal zaken valt op, wanneer men de verzorging van baby’s vergelijkt met Nederland.
Allereerst ontbreekt de kinderkamer. Kinderen slapen tot hun 8-ste bij de ouders in bed. Het is ondenkbaar hier, dat een baby wordt weggestopt alleen in een kamer.
Vervolgens is het de moeder, die de verzorging van de baby doet. De vaders zijn buitenshuis aan het werk om geld te verdienen, de moeders zijn verantwoordelijk voor de kinderen; dit is geheel in lijn met de Islam. Daarom is het de moeder, die het meeste respect toekomt, meer dan wie dan ook.
Verder is het opmerkelijk, dat de baby nooit alleen is. De baby is bij moeder in de selendang, op schoot, of slaapt naast moeder in het ouderlijk bed. Als moeder boodschappen doet, gaat de baby mee in de selendang, goed ingepakt; als de ouders elders op bezoek gaan, gaat de baby mee in de selendang. De baby thuis laten bij een oppas, is ondenkbaar.
Als de baby een slaapje moet doen,, gebeurt dat naast de moeder in bed.
Als een baby huilt, wordt alles in het werk gesteld om dat te stoppen: de fles geven, “gendong” (wiegen in de selendang) of afleiden. Huiluurtjes bestaan niet.
Net zoals de kinderkamer, ontbreekt ook de kinder-box. Men vindt het zielig, om een baby in de box te doen.
Tenslotte ontbreekt elk moeilijk gesprek over verzorging en opvoeding van de baby.
“Deskundigen” op het gebied van verzorging en opvoeding van baby’s zijn er niet; dus geen lieden met certificaten, aanvullende opleidingen, trainingen en wat er zo meer is, maar die er een goed inkomen aan over houden.

Andere websites van de auteur:
Nieuws uit Indonesia / Oost Java Info
Sultans en Raja’s in Indonesia

Image may contain: 1 person, sitting

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Pauze in de berichtgeving – toch nog een bericht: “Selapanan” (28 april 2018)

Ik had een pauze in de berichtgeving aangekondigd, maar dit bericht over de “Selapanan” lijkt mij de moeite waard.
Ik heb al meermalen bericht over de geboorte van de zoon van mijn buurjongen. Woensdag 25 april was het een maand en 10 dagen geleden, dat hij werd geboren. Dat betekent, dat er een gebedsbijeenkomst thuis wordt gehouden; bij deze bijeenkomst krijgt de jonggeborene zijn namen en wordt een klein stukje van zijn haar geknipt. De bijeenkomst wordt geleid door een kyai (imam). Deze bijeenkomst heeft de naam “Selapanan”; het is  een javaanse traditie, waarvan de wortels reiken tot de hindu-periode op Java. Uitgenodigd voor de Selapanan zijn in elk geval familie-leden, de buren en vrienden; er worden ongeveer 75 mannen verwacht. Aan het einde van de bijeenkomst gaat de vader met zijn jonggeboren zoon op de arm alle mannen langs; elke man zegt een gebed of fluistert de jonggeborene iets toe.
De taakverdeling tussen mannen en vrouwen wordt bepaald door de Adat. De hele huishouding, kinderen opvoeden en verzorgen en het beheer eventueel van een tokootje thuis is de taak van de vrouwen. Taak van de mannen is zorgen voor financiele inkomsten, zwaar werk thuis en het bezoeken van de godsdienstige plechtigheden bij mensen thuis. Daarom worden bij de Selapanan alleen mannen verwacht.
Na afloop van de Selapanan is er een gemeenschappelijke maaltijd, de Selamatan. Na een Selapanan wordt “Gulai kambing” gegeten. Bij een Selapanan voor jongens worden 2 geiten geslacht. Gulai kambing wordt gegeten met diverse bijgerechten. Gulai is een curry-achtig gerecht. Na de meeste godsdienstige plechtigheden thuis wordt “Soto” geserveerd, maar na een Selapanan dus Gulai.
Maar niet alleen Gulai moet worden bereid, alle mannen krijgen een “berkat” mee naar huis na de Selapanan. De berkat is een doos, waarin onder meer zit rijst, sate van geit, groenten, pisang goreng, zoete snacks. Deze berkat is voor het gezin van de mannen, die bij de Selapanan aanwezig waren.
De voorbereidingen voor de Gulai Kambing en voor de berkat hebben 3 dagen geduurd. Veel vrouwen uit de buurt hebben meegeholpen. De mannen hebben de 2 geiten achter het huis geslacht, schoongemaakt, gevild en in stukken gehakt. De vrouwen hebben er vervolgens Gulai van gemaakt.

Eerdere berichten hierover:
– Vervolg bevalling (25  maart 2018): https://oostjavainfo.wordpress.com/2018/03/25/vervolg-bevalling-25-maart-2018/
– Bevalling (22 maart 2018): https://oostjavainfo.wordpress.com/2018/03/22/bevalling-22-maart-2018/

Het bereiden van de vele gerechten

Het villen van een van de geslachte geiten

De “keuken” achter het huis.

Groenten snijden

Grote pannen op een geimproviseerd fornuis

De gebedsbijeenkomst

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Islam / Religie, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Baby geboren (24 maart 2016)

6 Dagen geleden is Novi, die achter mijn huis woont, bevallen van een dochter. Ze is naar het ziekenhuis gegaan, omdat ze pijn in de buik had.
Vrijdagnacht om 2 uur vertrok zij naar het ziekenhuis, in gezelschap van haar man, moeder, een buurvrouw, 2 andere dames, een buurjongen en diens vrouw.
De bevalling was op  zateragavond. De baby is ruim een maand tevroeg geboren, en woog 2,5 kg. De baby verkeert in goede gezondheid en ziet er gaaf uit.
Het begeleidende gezelschap, in wisselende samenstelling, bleef de hele tijd in het ziekenhuis. Men had matrasjes meegenomen om te slapen en eten voor in het ziekenhuis. Het is gebruik, dat bij ziekenhuisopname familie mee gaat en blijft slapen. De verzorging van de patient is geen taak van de verpleging, maar voor de familie.
Zondagmiddag kwam het hele gezelschap weer thuis, met de baby.
De baby maakt het goed. Zij is nooit ook maar 1 seconde alleen. Altijd is er de moeder, of een of meer buurvrouwen of andere familieleden. De baby gaat van hand tot hand, van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds, slapend of niet. ’s Nachts slaapt de baby bij de ouders.
’s Ochtends en in de namiddag komt Ibu Dadang, een vrouw, wier werk het is het wassen, olieen en bepoederen van de baby, die daarna wordt ingepakt tot haast een pakketje. De baby blijft ongeveer 2 uur “ingepakt” en krijgt daarna weer gewone kleertjes aan. Ibu Dadang komt ongeveer een maand lang langs.
De eerste 6 maanden krijgt de baby alleen moedermelk. Daarna de eerste echte hapjes.
Opmerkelijk is, dat de baby dus NOOIT alleen is. Wiegendood komt hier dus ook niet voor.
Hier geen baby alleen op een kamer, volgestouwt met audio-visuele middelen, zodat de ouders hun handen vrij hebben voor belangrijkere zaken dan een baby. Voor de mensen hier is dat te gruwelijk voor woorden. Kinderen zijn hier meer dan welkom. Alles staat in het teken van de pasgeborene. De moeder staat er ook niet alleen voor, er is genoeg hulp van familie en buren.
Tot nog toe huilt de baby erg weinig, en maakt ze een tevreden indruk. Als een baby huilt, wordt er alles aan gedaan om af te leiden. “Huil-uurtjes” bestaan hier niet.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het gezin, ouders en kinderen, Omgangsvormen | Tags: , , , | 3 reacties

Geboorte (23 jan. 2014)

Enige tijd geleden is de vrouw van buurman Ari bevallen van een dochter. Rond een uur of 11 in de ochtend voelde ze, dat het zover was, en is toen met de auto naar het plaatselijke streekziekenhuis gegaan (in Balung) voor de bevalling. Rond een uur of 3 kwam ze weer thuis, dus een snelle bevalling.
De buurvrouwen ontfermden zich meteen over de baby, die van hand tot hand ging. Moeder ging in huis rusten.
De vraag was, welke naam de baby moest krijgen. Men vroeg mij om advies voor een naam, en mij leek een koninklijke naam wel van toepassing, dus ik stelde Amalia voor. Ze vonden dit een schot in de roos; de naam werd Putri Ratu Amalia, roepnaam Amel.
De weken erna gingen de ouders met de baby regelmatig naar de plaatselijke Puskesmas (soort uitgebreide huisartsenpost) voor controle en inentingen. De zuigelingenzorg is gratis hier in de desa.
Het wassen van de baby gebeurde wekenlang door een ervaren moeder, die even verderop woonde. Rond 4 uur in de middag kwam zij langs, om de baby de grote dagelijkse “wasbeurt” te geven.
Behalve bij de bevalling komen er geen “deskundigen” aan te pas, die zich bemoeien met moeder en baby. Het zijn de moeders (en oma’s) uit de buurt, die voor de “begeleiding” zorgen.
Voor de huidverzorging van de baby worden moderne middelen (baby-zeep en poeders) gebruikt, maar ook bepaalde bladeren uit de natuur.
De baby is geen enkel moment alleen. Als de moeder moe is en rusten wil, dan zijn er de buurvrouwen, die zich over de baby ontfermen. De selendang (een doek van 2 meter lengte en 50 cm breed) is een niet te missen attribuut voor de baby. Daarin slaapt de baby, wordt de baby gewiegd.

1

Pas geboren baby van buurvrouw komt thuis.

Pasgeboren baby van buurvrouw komt thuis

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Maulid al Nabi (11 jan. 2014)

Op 14 januari aanstaande is het Maulib Nabi Muhammad, de geboortedag van de Profeet Mohamed.
Deze dag staat bij de javanen ook bekend als Mulutan.
Na Maghrib (rond 18.00 uur) gaat men naar de moskee om te bidden; er wordt door iedereen eten meegenomen. Na afloop van het gebed neemt men eten, dat door een ander is meegenomen, mee naar huis. Men schenkt elkaar dus eten.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.