Maandelijks archief: februari 2015

Nieuwe executies aanstaande (27 febr. 2015)

Geplaatst op 27/02/2015 door Oost Java Info

gevangenis Nusa Kembangan

Gevangenis Nusa Kembangan

Uit persberichten valt op te maken, dat in de zeer nabije toekomst zeker 10 ter dood veoordeelden zullen worden geexecuteerd in de gevangenis Nusa  Kembangan, op midden Java. Naar verluidt gaat het om 7 buitenlanders en 3 indonesiers.
Onder deze ter dood veroordeelden bevinden zich 2 Australiers, Chan en Sukumaran. Ze zijn beschouwd als de “ringleaders” van de “Bali Nine”, die ruim 8 kilo harddrugs van Indonesie naar Australie wilden vervoeren. Chan en Sukumaran zijn ter dood veroordeeld, de anderen hebben levenslang gekregen of een zeer lange gevangnisstraf.
Er is internationaal nogal wat te doen omtrent deze aanstaande executies. De Australische premier heeft laten weten, dat, gelet op de enorme hulp van Australie na de tsunami van 2004, enige clementie van Indonesie ten aanzien van Chan en Sukumaran op zijn plaats zou zijn. Dit nu is totaal verkeerd gevallen in Indonesie; in Aceh, maar op steeds meer plaatsen in Indonesie, worden geldinzamelingen gehouden om Australie “terug te betalen”. Indonesiers zijn trots op hun land en willen zich niet laten kleineren door andere landen.
Onder de ter dood veroordeelden is ook een Braziliaan. Er was druk diplomatiek overleg tussen Indonesie en Brazilie, maar zonder resultaat. De president van Brazilie heeft de nieuw benoemde indonesische ambassadeur in Brazilie niet willlen ontvangen om de geloofsbrieven aan te bieden. Een zeer verregaande stap van Brazilie.
In Indonesie zelf is eigenlijk iedereen het eens met de komende executies. President Jokowi benadrukt, dat elke dag 40-50 mensen in Indonesie overlijden ten gevolge van drugsgebruik. Het is oorlog tegen drugs. Iedereen die ik spreek, is het eens met de executies, maar vindt het toch wel “kasian” voor de betrokkenen.
In de pers wordt bijna elke dag wel bericht over de komende executies.

Het ziet er dus naar uit, dat op korte termijn deze executies zullen plaats vinden. Er zijn inmiddels al 10 doodskisten afgeleverd bij de gevangenis Nusa Kembangan.
Chan en Sukumaran zitten nu nog vast op Bali (Kerobokan-gevangenis), maar zullen met een militair vliegtuig naar Java worden gevlogen. 4 Straaljagers zullen dit vliegtuig escorteren, deze staan al klaar op vliegveld Ngurah Rai bij Denpasar.
De executies zullen worden gedaan door een vuur-peloton.

De bij de gevangenis Nusa Kembangan afgeleverde doodskisten

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

25 Jaar geleden (20 febr. 2015)

Geplaatst op 20/02/2015 door Oost Java Info

wartel

De Wartel (warung telpon)

25 Jaar geleden was er in mijn desa geen electriciteit. Geen lampen en verlichting dus. Voor verlichting gebruikte men kaarsen. Hoewel er tegenwoordig overal electriciteit is, valt de stroom toch geregeld uit in het regenseizoen; de electriciteitsdraden zijn allemaal bovengronds, en bij een zware regenbui of wind kunnen ze breken. Gemiddeld duurt zo’n stroomstoring 3-5 uur. Vooral ’s avonds erg vervelend, je kunt helemaal niets, alleen de uren uitzitten bij een kaarsje.
Ook was er toen nog geen TV, dat wil zeggen, er was 1 TV in de desa, en die stond opgesteld in de Pendopo (een open dak-constructie) bij de Balai Desa (gemeentehuis). Daar konden de dorpelingen TV kijken, zwart wit nog en slechts een paar uur.
Wat later kregen enkele welgestelden in de desa hun eigen TV, waar velen kwamen kijken.
Mobieltjes waren er niet. Om te bellen was er de “Wartel”, Warung telpon. Daar kon je bellen. Wartels zie je tegenwoordig ook niet meer, omdat echt iedereen nu een mobieltje heeft. Toen ik ruim 30 jaar geleden Nederland wilde bellen vanuit Jakarta, duurde het wel 8 uur voordat de verbinding tot stand was gekomen. In de Wartel ging dat meestal niet, je moest naar het postkantoor.
Brommers waren er toen ook nog niet; er werd veel gelopen, sommigen hadden een oude fiets. Wel waren er toen veel meer bemo’s (mini busjes) dan tegenwoordig. Je kon er bijna overal mee komen. Tegenwoordig heeft elk gezin wel een brommer, wat betekent, dat het aantal mini busjes sterk is afgenomen. Van Gambirono aan de grote weg Jember-Tanggul naar mijn desa rijdt geen openbaar vervoer. Wil men naar Gambirono, dan is er altijd wel iemand die je daarheen met de brommer wil brengen. Je kunt ook de becak nemen.
Over de vele sloten en kanaaltjes aan de binnenwegen waren nog geen stenen bruggetjes. Ze waren van bamboe. Bamboe gaat een paar jaar mee, maar gaat dan rotten, en wordt dan erg gevaarlijk, om er overheen te lopen. Vooral kinderen waren er bang voor in het donker.
De avonden waren dus donker en stil. Rond 9 uur in de avond gingen de meesten slapen, en men stond weer op rond 4-5 uur in de ochtend.
Zo is er dus de afgelopen 25 jaar veel veranderd. Met name voor de jeugd is de wereld veel ruimer geworden; men zit op Facebook, je kunt urenlang bijna gratis bellen, als de beller en degene, die wordt gebeld, dezelfde provider hebbben. En door de vele brommers is men veel mobieler.

Bamboe bruggetjes

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Het weer (10 febr. 2015)

Geplaatst op 10/02/2015 door Oost Java Info

Sawah onder water, weg oogst.Ondergelopen sawah’s, weg oogst

Het regenseizoen lijkt weer terug. Januari stelde in mijn regio niet zoveel voor, zo nu en dan een regenbui, maar overdag veel zon, en in de namiddag bewolking. Elders op Java de gebruikelijke banjirs (overstromingen), landverschuivingen en meer ellende. Jakarta staat weer in veel delen onder water.
Bij overstromingen of landverschuiving komt er vaak een vluchtelingenstroom op gang, mensen kunnen niet meer in hun huizen wonen. Ze worden dan opgevangen in moskee’s, tenten, grote schuren. De overheid voorziet deze mensen dan van drinken en voeding, hoewel deze hulp regelmatig wat aan de late kant komt.
Sinds een paar dagen in mijn regio dus weer elke dag regen. De rijstvelden lijden er niet onder, want de bewatering is hier goed. Alleen als de sawah’s helemaal onder water komen, is voor de oogst te vrezen. Maar zover lijkt het hier niet te komen. Omdat mijn desa in een heel grote laagvlakte ligt, is er ook geen gevaar voor landverschuivingen. Ook in het verleden hebben zich in mijn regio geen grote problemen voorgedaan in verband met het weer, zo vertellen de ouderen.
Maar dit jaar is het regenseizoen anders dan men gewend is. Het regenseizoen duurt tot april / mei. Vorig jaar in april nog felle onweersbuien.

Jakarta, regenseizoen 2015

Jakarta febr. 2015

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en natuurgeweld | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Dagelijks eten (6 febr. 2015)

Geplaatst op 06/02/2015 door Oost Java Info

groenteboer aan huis

Groentenboer aan huis

Rond de jaarwisseling was ik weer eens een week op Bali. Ook deze keer heb ik weer met verbazing gekeken naar al die vele, vele restaurants in Ubud, en andere plaatsen. Dure en goedkope restaurants, gespecialiseerde en algemene restaurants, volop keuze aan indonesische, westerse en andere gerechten. Helemaal gericht op de vele toeristen.
Hoe anders hier op Oost Java. In Jember-stad is er een Pizza-Hut, een KFC en een enkel ander restaurant (de stad telt 300.000 inwoners). Voor de toerist valt er op culinair gebied weinig te halen. Wel natuurlijk een overvloed aan warungen, en kleinere eetgelegenheden, waar men 1 0f 2 kleine gerechten verkoopt.
Op Bali verbaas ik mij over de overvloed aan restaurants, hier in de desa verbaas ik mij over het zeer eenvoudige eten van de desa-bewoners. ’s Ochtends vroeg komt de “groenteboer’ aan huis (zie foto beneden); daar koopt men wat bladgroenten, tempe/tahu en eventueel een klein visje.
Is de groentenboer vertrokken, dan wordt voor de hele dag gekookt. Uiteraard is nasi putih (witte rijst) het hoofdbestanddeel van de maaltijd. Geen eten zonder witte rijst. Het eten wordt afgedekt op het aanrecht gezet, en wie wil eten, neemt wat. Gezamenlijk eten is er doorgaans niet bij. En komt het zo uit, dat men gezamenlijk eet, dan gebeurt dit in stilte. Tafelgesprekken zijn not-done. Eten doet men doorgaans zittend op de grond.
Op Bali zijn nogal wat grote supermarkten, met erg veel westers aanbod: veel westerse kruiden en sauzen, veel soorten vlees, ruim aanbod aan diverse groenten; ruim voldoende om thuis lekker te koken.
Vis kopen vind ik altijd riskant hier in de tropen. Een enkele keer rijden we naar het vissersplaatsje Puger, aan de kust, 3 kwartier rijden, om daar wat vis te kopen, maar dat is dezelfde dag natuurlijk op. Ook vis bewaren in de koelkast, vind ik hier niet veilig.

Eenvoudige desa maaltijd

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , | Een reactie plaatsen

Laron (1 febr. 2015)

Geplaatst op 01/02/2015 door Oost Java Info

In de regentijd verschijnen er vaak ’s avonds, als het net donker is, de “laron”, een-dagsvliegen. Overdag zijn ze er niet, maar zodra het donker is verschijnen ze. Ze komen bij honderden en duizenden op lampen af, blijven daar bijna een uur omheen vliegen, en vallen dan dood neer. Ze doen helemaal geen kwaad. Het is echter wel zaak, om de lampen thuis dan even uit te doen, en de deuren te sluiten, want anders is de vloer bezaaid met dode larons.
De cicaks (zie foto hier beneden) doen zich tegoed aan deze vliegen; ze eten ook muggen en andere vliegende beestjes. Ik heb al eerder geschreven, dat overal in Indonesie cicaks zijn, in huis en buiten. In elke kamer zijn er wel een paar. Ze zijn schuchter en doen helemaal geen kwaad. In mijn slaapkamer heb ik er wel 6, achter de kast verschuilen ze zich, als ik in de kamer ben. Het lijkt wel, of ze zuignapjes hebben aan hun pootjes, want ze lopen heel snel langs muren en het plafond. Regelmatig lees ik klachten van toeristen, dat in hun kamer cicaks waren. Alleen in de dure en zeer dure hotels zullen ze niet voorkomen, maar verder zijn ze overal. Wie niet tegen cicaks kan, moet absoluut niet naar Indonesie; er is niemand, die eraan denkt ze weg te halen voor toeristen.

 

 

 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.