Berichten getagd met: java

Verkiezingen gouverneur Oost Jawa op 27 juni 2018

Aanstaande woensdag vinden er in heel Indonesie verkiezingen plaats voor de functie van gouverneur. De gouverneur is de hoogste functie onder de president. Er zijn 34 provincies in Indonesie.
Er doen steeds 2 koppels mee aan de verkiezingen, de kandidaat en zijn waarnemer.
Voor Oost Java zijn dit: mevr. Khofifah Indar Parawansa met haar plaatsvervanger de heer Emil Dardak. Het tweede koppel is de heer Saifullah Yusuf met zijn plaatsvervanger, mevr. Puti Guntur Soekarno (een kleindochter van de bekende Soekarno).
Mevr. Khofifah Indar Parawansa lijkt de beste kansen te hebben. Zij was minister van Sociale Zaken en bupati. Zij heeft zich sterk gemaakt voor de sluiting van bordelen; de LGBT-gemeenschap zal weinig steun van haar ondervinden. Tijdens de geweldadige protesten van extreme moslims in 2016 in Jakarta, liep zij mee in een tegen-demonstratie voor inter-religieuze eenheid.
Saifullah Yusuf, beter bekend als Gus Ipul, was waarnemend gouverneur van Oost Java.

De provincie Oost Java is groter dan Nederland, nl. bijna 48.000 km2; het aantal inwoners is meer dan 35 miljoen. De provincie telt 9 stadsgemeenten (kota otonom), waaronder Surabaya, Malang en Pasuruan.

1313

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Gamelan – video (aug. 2017)

Laatst op zaterdagavond was ik in shopping mall Lippo Plaza in Jember. Op de begane grond speelde die avond een (klein) gamelanorkest traditionele muziek met zangers.
De gamelan hanteert een microtonale toonschaal, die afwijkt van de in het Westen gebruikelijke gelijkzwevende stemming en maakt gebruik van complexe ritmische structuren. De twee belangrijkste stemmingen zijn pelog en slendro.
Persoonlijke emoties bij de spelers en de zangers zijn er niet. Terwijl in het westen zang en muziek nauw verbonden zijn met persoonlijke emoties en belevingen, is dit niet het geval bij de gamelan.
Bij de gamelan dienen te klanken op de juiste wijze te worden voortgebracht, geheel los van de persoonlijke beleving.
De Balinese gamelanmuziek verschilt sterk van de Javaanse. De Balinese vorm kent schrille tonen en levendige ritmes, de Javaanse vorm daarentegen heeft langzame, afgemeten klanken. Dit is ook te zien in de dansen. De balinese dansen zijn doorgaans snel en levendig; de javaanse dansen zijn veel  trager en ingetogener.
Beroemd zijn de dansen aan de hoven van de sultans van Yogyakarta en Surakarta. Het duurt vele jaren, voordat de dansers en de danseressen de dansen onder de knie hebben.

Bij deze opvoering in Lippo Plaza was veel belangstelling, ook van jongeren. De traditie leeft nog volop voort.
Hieronder een fragment van het gamelanorkest in Lippo Plaza.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Java en Bali bloggen

Niets is verwoestender voor een cultuur dan massa-toerisme en dit geldt ook voor Bali. Niet, dat de cultuur van Bali inmiddels  dood is, maar de invloed van het massa-toerisme is duidelijk te zien en te merken: Sawah’s verdwijnen om er hotels,  restaurants of vila’s op te bouwen;  veel file’s daar, waar die er vroeger niet waren, mooie stukjes natuur die verdwijnen. Op steeds meer plaatsen problemen met tekort aan grondwater, dat wordt gebruikt voor zwembaden, hotels en meer.  De criminaliteit neemt toe. Bij veel bezienswaardigheden viert het massa-toerisme hoogtij; enorme parkeerterreinen en hoge entree-gelden. Veel Balinezen hebben dollar-tekens in hun ogen als ze een buitenlander zien.
Het Hinduisme leent zich goed voor vele activiteiten, zoals yoga-scholen in vele vormen, retraites, bezinningscentra, reli-winkels en meer. Zieners, genezers, guru’s en meer (in mijn ogen vaak twijfelachtige figuren), hebben een “praktijk” op Bali. Er is zo langzamerhand een hele reli-industrie op Bali.
Op internet zie ik steeds vaker berichten over het tegenvallende Bali (te druk, smerig, locals niet vriendelijk).
Niets van dit alles op Oost Java. Er komen vrijwel geen toeristen. Oost Java heeft ook bezienswaardigheden, maar die liggen ver uit elkaar.  Oost Java is zonder meer minder kleurrijk. Wat Oost Java wel heeft, is een authentieke bevolking, bestaande uit vriendelijke, hoffelijke en hardwerkende mensen. Aan het toerisme wordt niets verdiend, het is er niet. Het merendeel van de Oost Javanen verdient de boterham als boer. In mijn desa en district heeft bijna iedereen te maken met de landbouw.
De Bloggen over Bali, althans de nederlandse, gaan zonder uitzondering over Bali als toeristische trekpleister: wat U absoluut moet zien, wat U niet mag missen, de beste warungen en restaurants, de mooiste stranden  en vele andere tips. Over het authentieke leven in een Balinese desa  geen woord. Daar zijn toeristen niet in geinteresseerd. Zij willen een mooie vakantie. Massa-toerisme heeft lak aan de locale cultuur.
Ik ben geen toerist, ik woon al jarenlang in een oost-javaanse desa. De paar toeristische trekpleisters op Java interesseren mij minder dan het leven van de mensen in een javaanse desa; hoe is de adat, hoe gaan mensen met elkaar om, hoe is de Islam op Oost Java. En bovenal: hoe vind ik mijn plaats als buitenlander in een traditionele desa, waar niemand ervaring heeft met buitenlanders.
In mijn Blog vindt U geen tips voor toeristische bestemmingen. Wel doe ik verslag van het leven in de desa. Van een buitengewoon vriendelijjke bevolking, die mij na een paar jaren, heeft opgenomen als mede-desa bewoner.

De weg van mijn desa naar Balung, met een kanaal uit de nederlandse tijd

De weg van mijn desa naar Balung, met een kanaal uit de nederlandse tijd

Categorieën: Bali, Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Van Java naar Bali (27 jan. 2015)

Er wordt de laatste tijd veel geklikt op “Van Java naar Bali“. Ik heb daarom meer informatie toegevoegd aan dit hoofdstuk.
Het is een volle dag van Java naar Bali. Van belang is, dat U ruim de tijd neemt. Vertragingen zijn aan de orde van de dag, wegen kunnen versperd zijn door een ongeluk of vallend puin en meer. U bent in Indonesie, dus de zaken kunnen anders lopen, dan U wilde.
In bussen wordt U doorgaans ruim voorzien van drank en versnaperingen door verkopers, die later weer uitstappen en de bus terug nemen om daar weer te verkopen.
De wachttijden bij de havens op Bali en Java zijn onzeker. Soms kan de bus of de auto meteen doorrijden naar de boot, maar ik heb zelf al enkele keren 1-3 uur in de rij gestaan. Maar ook op de haventerreinen is van alles te koop. Ook zijn er toiletten.
De stoelen in de meeste bussen zijn niet echt berekend op lange westerlingen. Echter, op de meeste trajecten rijden ook luxere bussen, die wat comfortabeler zitten, met AC aan boord. Wanneer die luxere bussen vertrekken, moet U op de bus-terminal navragen.
Veel Indonesiers reizen vaak ’s nachts; het is dan niet zo heet, en men kan onderweg slapen. Indonesiers kunnen haast overal slapen. De becakrijder slaapt in zijn becak, er zijn mensen, die op een plank bij een warung een dutje (of slaapje) doen, voor vrienden van mijn zoon, die blijven slapen, is een matje op de vloer al genoeg. Een uitgebreide slaap-cultuur (slaapkamers, lampjes, gordijnen, gezellig en zo), zoals in Nederland, is in de desa onbekend. Ook lawaai brengt de mensen niet af van hun slaap.
Maar voor prettig reizen is het van belang, dat U de tijd neemt, en geen strakke planning maakt.

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Ubud (Bali) – Desa (Java)

Inmiddels ben ik nu al enkele dagen in Ubud op Bali, de plaats waar ik jaren gewoond heb. Er is weer heel veel bijgebouwd, en de drukte is enorm. De jl Monkey Forest en de jl Raya is een en al file of langzaam rijdend verkeer in de middag tot het begin van de avond. De uitlaatgassen maken dat mensen met monddoekjes lopen. De straten zijn van oudsher een aaneenschakeling van winkeltjes, restaurants, boutique’s en touristen-burootjes. Het is nu weliswaar hoogseizoen, maaar toen ik hier begin mei was, was het hetzelfde beeld.  .
Het “Apenbos” aan het einde van de jl. Monkey Forest is een zeer drukke toeristische bestemming.
Een bezoek aan een van de 2 grote supermarkten in Ubud (Bintang en Delta) blijft voor mij een feest, grote keuze aan veel westerse produkten. Wel prijzig: 2 ons Edammer kaas (uit Nederland) 8 euro. In de Carrefour in Jember heb ik, als ik geluk heb, de keuze tussen een grote of een kleine ijsbergsla, als die er al is. In Ubud keuze uit verschillende soorten sla.
Ondanks de grote drukte en de vele verschillende nationaliteiten, die hier vertegenwoordigd zijn, verloopt een en ander zonder veel incidenten, althans ik krijg er niets van mee.
Ik heb al meerdere malen vertelt, dat “blote kleding” in Zuid Oost Azie niet “done” is. Waar wij in Nederland (en andere landen) zeer terecht van buitenlanders verwachten, dat zij rekening houden met de nederlandse cultuur, geldt dit omgekeerd blijkbaar niet. Blote kleding, zoenen op straat, met een bierfles in de hand lopen, je ziet het veel hier, met name van de westerse toeristen. De balinesen zien dit alles (begrijpelijk) door de vingers, zij willen het de toeristen niet moeilijk maken.
Inmiddels zijn ook in mijn desa op Java al enkele nederlanders op bezoek geweest, voor kennismaking met een authentieke desa. Zij hebben een dergelijk bezoek bij mij aangevraagd via de mail.
Ik heb er met mijn buurtgenoten in de desa over gesproken en zij hebben er geen moeite mee, als het maar niet massaal wordt en men rekening houdt met de plaatselijke cultuur.
Er zijn een aantal voorwaarden, waar aan voldaan moet worden, wil men de desa bezoeken:
– geen alcohol tijdens het bezoek aan de desa,
– kledingcode voor heren: geen onderhemden. Toegestaan: korte broek met pijpen tot de knie of lange broek. T-shirts toegestaan, alsmede overhemden.
– kledingcode voor dames: geen blote schouders, geen decolete’s, geen blote ruggen. Toegestaan: Rokken tot over de knie of lange broeken en T-shirts of blousen. Geen korte broekjes.
Ik zelf zal toezien op de naleving van deze voorwaarden.
Tenslotte: een bezoek aan een restaurant kan niet, omdat er in mijn desa geen restaurant is. Wel is mogelijk een eenvoudige Bakso of Mie Ayam.

Straat in Ubud

Straat in mijn desa

 

Categorieën: Bali, Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Verschillen tussen Bali en Oost Java (20 febr. 2014)

Velen, die vanuit Bali op Java komen, hebben het gevoel, dat ze in een ander land komen. Ik heb dit zelf ook zo ervaren. Wat zijn nu de verschillen tussen Bali en (Oost) Java ?
– Allereerst de totale afwezigheid van toeristen op Oost Java. lk heb het meerdere malen geschreven, op Bali staat vrijwel alles in het teken van het toerisme. Op Oost Java slechts een heel enkele keer een “Bis Pariwisata” (toeristenbus), mogelijk op weg naar Bali vanuit midden Java. Weinig taxi’s ook. Een zeer groot deel van de Balinesen heeft wel op een of andere manier ervaring met toeristen; men stapt makkelijk op toeristen af, mogelijk valt er iets te verdienen aan hen.
Dit nu ontbreekt geheel op Oost Java. Ziet men eens een toerist, dan is het verbazing, een ernstig kijken naar de buitenlander. Echter groet men de javaan, dan groet men vriendelijk terug.
Een ander aspect van het toerisme is de enorme vervuiling op Bali. Ik heb het veel gehoord van toeristen: Bali is vuil.
– De godsdienst tekent en kleurt Bali. Vrijwel steeds zijn vrouwen bezig met het maken van offers. Vaak zijn (kleurrijke) processies te zien, regelmatig zijn er (dagen durende) tempelceremonies. Overal grote en kleine tempels. En de toeristen kunnen meedoen met de ceremonies.
Op Oost Java zijn er veel moskeen, grote en kleine. Inderdaad veel minder kleurrijk dan op Bali. Toeristen kunnen een moskee betreden, maar niet de centrale plaats in de moskee, waar de gelovigen bidden, tenzij je zelf moslim bent.
– De huizen zijn anders. Traditioneel zijn er op Bali geen “individuele” huizen, maar zijn er zg. family-compounds (zie foto hieronder). Ommuurde terreinen, waarbinnen huizen (en de familie-tempel) volgens een vastgesteld patroon gebouwd zijn. Daar wonen ouders, kinderen, grootouders en eventueel andere familieleden. Lopend door een dorp zie je eigenlijk alleen maar muren, met poorten, die toegang geven tot de compound.
Op Java heeft elk gezin een eigen huis. Geen muren erom heen, open. Bijna steeds bij de voordeur een overdekt teras(je), waar men in de namiddag zit. Populair tegenwoordig is de stijl “minimalist” bij de huizenbouw (zie foto hieronder), strakke bouw en niet duur.
Een dorp op Bali ziet er heel anders uit, dan een dorp op Java.
– Het landschap is anders. Bali is bergachtig, veel groen, en veel “trapsgewijze” sawah’s. De landbouw beperkt zich grotendeels tot rijstbouw. Door het toerisme is de rijstbouw ernstig in gevaar: sawah’s worden opgekocht voor de bouw van vila’s en hotels. Door de vele bebouwing loopt het grondwaterpeil in sommige streken terug, waardoor sawah’s droog komen te staan, en ongeschikt worden. Vroeger exporteerde Bali rijst, nu moet veel rijst worden ingevoerd.
Alom op Oost Java landbouw met name op de laagvlaktes. Kilometers ver kan men kijken, het lijkt haast hollands: grote landbouwvlaktes, met veel kanalen en kanaaltjes, en schapewolken boven.
De landbouw is divers: uiteraaard erg veel sawah’s, maar daarnaast: mais, suikerriet, jeruk (soort sinaasappel), boontjes, papaya, meloenen, pepertjes, en veel meer. Zeer veel wordt geexporteerd naar Bali en Surabaya.
– De verkeersdrukte op Java is niet te vergelijken met de overvolle wegen op Bali. Enige planning van de toeristische infra-structuur op Bali ontbreekt.

Als men lang op Bali heeft gewoond, en vervolgens op Java, dan ziet men ook duidelijk het verschil wat betreft de “sociale kant” van het leven: omgaan met elkaar, gezinsleven, aandacht voor armen etc.
Daarover een andere keer meer.

Laagvlakte Java

Laagvlakte Java

Rijstvelden Bali

Rijstvelden Bali

Traditionele Family - compound op Bali.

Traditionele Family – compound op Bali.

Nieuwe stijl huizen op Java: "minimalis". Strakke bouw en niet duur.

Nieuwe stijl huizen op Java: “minimalis”. Strakke bouw en niet duur.

Nieuwe stijl huizen op Java: "minimalis". Strakke bouw en niet duur.

Nieuwe stijl huizen op Java: “minimalis”. Strakke bouw en niet duur.

Traditionele huisjes op Java

Traditionele huisjes op Java

Straat in een dorp op Bali. Elke poort geeft toegang tot een family-compound.

Straat in een dorp op Bali. Elke poort geeft toegang tot een family-compound.

Toerisme op Bali

Toerisme op Bali

Toerisme op Java, geen toeristen dus.

Toerisme op Java, geen toeristen dus.

Categorieën: Bali, Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Breaking News: Uitbarsting vulkaan Kelud op Java (Kediri), 13 jan. 2014

Donderdagavond (13 jan. 2014) rond 23.00 uur is de vulkaan Kelud bij Kediri uitgebarsten.
De vulkaan spuwt as en lava tot een hoogte van 15 kilometer de lucht in. De vulkaan was voor het laatst actief in 2007. Kelud wordt beschouwd als een van de gevaarlijkste vulkanen op Java.
Ruim 200.000 mensen binnen een straal van 10 km. zijn verzocht naar elders te vertrekken.

De as heeft het zicht in de steden Yogyakarta, Surabaya en Solo aanzienlijk beperkt.
Alleen de vliegvelden van Bandung en Jakarta zijn nog open. De vliegvelden van Yogyakarta, Surakarta en Surabaya zijn gesloten. Vluchten vanuit Australie naar Bali en Jakarta zijn gecancelled.

In mijn dorp is de zon beneveld, de lucht is wat heiig. Rond 13.00 uur op vrijdag (vandaag) hoorde ik enkele malen gerommel, geen onweers-gerommel. Mogelijk van de vulkaan.

kelud ,,

kelud,,.

kelud,

kelud...

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Spoken, Hantu’s

Tegenover mijn huis in de desa, aan de overkant van de straat, is een veldje met ongeveer 50 bomen. In de nacht is het er aardedonker. Van alle kanten is mij verzekerd, dat daar in de nacht “hantu’s” zijn, zeg maar geesten/spoken. Ze zijn ook gezien door de buurtbewoners.
Een hantu is een dame geheel in het wit, met lang zwart haar; het witte gewaad is meestal op het hoofd geknoopt. Ze zit, staat of loopt wazig, in zichzelf verzonken, dolend.
Er zijn 4 soorten hantu’s: de pocong, die heeft het hoofd helemaal in het wit gewikkeld. De tweede is de kuntilanak, die heeft lang zwart haar en is verder helemaal in het wit. De derde is de tuyul, een baby, klein kind, dat steelt, en de genderuwo, een aapachtig wezen. Zie foto’s hier beneden.
Ook op het balkon van mijn huis op Bali is meerdere malen een hantu gesignaleerd door indonesische vrienden laat op de avond, zij zat op mijn stoel op het balkon.
Het “geloof” in hantu’s is hier op Java algemeen, maar ook op Bali. Dat op mijn balkon op Bali een hantu zat, kwam (volgens balinesen), omdat daar (dus op de eerste etage) was te drogen hing, waaronder ondergoed. Ondergoed is onrein, en trekt dus hantu’s aan, als die op de verkeeerde plek (dus bv. boven) hangt.
Aan de ene kant doet men hier in de desa lacherig over de hantu’s, aan de andere kant is men er toch bang voor.
Ik heb al menige avond, toen iedereen al naar bed was, op mijn terras bij de voordeur gezeten, in afwachting van een hantu; tot nog toe helaas zonder resultaat.
Er is niemand, die met mij mee wil in het donker naar dat veldje op zoek naar een hantu. Ze zijn er echt bang voor.

Een kuntilanak

Een pocong

Tuyul

Genderuwo

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Massage

Op Bali zijn er heel veel massage-salons, eenvoudige en heel luxe, gericht op de toeristen. Er wordt veel gewerkt met bloemen, div. essentiele olien, etc. etc. De massages hebben veelal een benaming: bv. ayurvedische massage, acupressuur of reflexologie.
De “gewone” balinees gaat daar niet naar toe.
Met de echte traditionele massage heeft dit echter niet veel weg.
Op Java (bij mij in de desa) wordt massage gedaan door een tukang (man/vrouw). Doorgaans heeft hij de massage geleerd van zijn ouders. Hij neemt zijn eigen massage-olie mee.
De massage geschiedt in de kamer, waar iedereen bij is; degene, die gemasseerd wordt, ligt op een dun matrasje op de vloer.
De tukang neemt het gehele lichaam onder handen, elke spier wordt gekneed, gemasseerd. Te beginnen bij het hoofd, en eindigend bij de tenen. De massage duurt 1,5 tot 2 uur en de kosten zijn rond rp. 20.000.
Er zijn ook tukangen, die botbreuken kunnen behandelen. Ik heb van verschillende mensen gehoord (die het zelf ervaren hebben), dat dit met goed gevolg is gedaan.
De westerse medische kennis is hier pas eigenlijk vrij recent gekomen. Voor die tijd moest men het doen met wat de natuur biedt (kruiden, wortels, bladeren etc.) en de kundigheid en ervaring van de tukang.

massage

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het weer in mijn desa (16 dec. 2013)

Het regenseizoen begint ondertussen goed op gang te komen.
Meestal is het droog en zonnig tot het middaguur; daarna komen er zeer donkere wolken met enorme tropische regenbuien, meestal vergezeld door (knallend) onweer. Aan het eind van de middag is het meestal nog lichte regen, en in de avond meestal weer droog.
De tropische regenbuien zijn bijzonder fel, binnen een mum van tijd staat alles onder water, en raken straten soms geblokkeerd. Rivieren en kanalen treden buiten hun oevers (banjir), en hier en daar komen dorpen onder water te staan.

De boeren zijn druk bezig om alle sawah’s te beplanten met jonge rijstaanplant (bibit). Zodra het echter dreigt te gaan onweren, wordt het werk gestaakt, veel te gevaarlijk in verband met blikseminslag.
Om de 3 maanden ongeveer is er de oogst van de rijst (padi).

Categorieën: Het weer, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen, ander natuurgeweld | Tags: , , , , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.