Berichten getagd met: bevrijdingsdag

Viering Hari Kemerdekaan (17 aug. 2021)

De President gisteren, gekleed in de adat-kleding van het Baduy volk op west Java

Vanochtend vond in Jakarta plaats de nationale viering van Hari Kemerdekaan, bevrijdingsdag. Het hoogtepunt van deze viering bestond uit het hijsen van de vlag, in aanwezigheid van de President.
Het was een strak georganiseerde plechtigheid, met veel gemarcheer. Anders dan ik eergisteren meldde, waren er geen gasten, zoals buitenlandse ambassadeurs, vertegenwoordigers uit delen van Indonesie en vertegenwoordigers van de sultanaten en koninkrijken in Indonesie; het was sober, vanwege corona.
President Jokowi was gekleed in de adat-kleding van Lampung (zuid Sumatera).
Gisteren (16 aug) hield de President een toespraak voor het voltallige Parlement in Jakarta. Hij was toen gekleed in de adat-kleding van het Baduy volk op west Java.
Als de President een gebied bezoekt in Indonesie, kleedt hij zich doorgaans in de adat-kleding van dat gebied.

Zie voor de foto-reportage 15x de president in Adat-kleding; https://oostjava.info/zz-2/dress-code-bij-bezoek/adat-kledij/

De President vandaag gekleed in de adat-kleding van Lampung, zuid Sumatera


 

Categorieën: Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

17 Augustus: Hari Kemerdekaan (Bevrijdingsdag) en de Aboriginals

 

De hoofdstraat van mijn desa feestelijk versierd met vlaggen

Overmorgen, 17 augustus is het weer “Hari Kemerdekaan” (bevrijdingsdag). Dan wordt herdacht, dat Indonesie op 17 augustus 1945 de onafhankelijkheid uitriep; een datum, die door de nederlanders niet erkend wordt. Indonesie maakte zich los van Nederland, dat Indonesie eeuwenlang had onderdrukt en uitgebuit.
De centrale viering van Hari Kemerdekaan vindt elk jaar plaats in Jakarta, waar in aanwezigheid van de President plechtig de vlag wordt gehesen en het volkslied wordt gezongen. Het is een strak georganiseerde plechtigheid, waar buitenlandse ambasadeurs en afvaardigingen uit vele delen van Indonesie aanwezig zijn; ook vertegenwoordigers van vele sultanaten en koninkrijken in Indonesie zullen aanwezig zijn.
Door corona zal de plechtigheid dit jaar zeer sober zijn.

Gewoonlijk starten na 17 augustus overal in Indonesie allerlei feestelijkheden.
In mijn desa is er gewoonlijk in de weken na 17 augustus ook veel te doen. Te denken valt aan paalklimmen (panjat pinang), touwtrekwedstrijden, wandeltochten en vooral het Karnaval, een zeer lange stoet van bont verklede mensen trekt door de desa; voor dit evenement, dat uren duurt, is altijd zeer veel belangstelling.
Dit jaar zullen er vanwege corona geen feestelijkheden plaats vinden. Heel erg jammer, maar het is niet anders.

Zie voor een historisch overzicht van de nederlandse bezetting van Indonesie:
https://oostjava.info/2017/08/11/17-augustus-hari-kemerdekaan-bevrijdingsdag-bevrijd-van-de-kolonisator/

De Aboriginals van Australie

Na de onderdrukking en uitbuiting van de javanen door de nederlanders, zijn de javanen nu vrij binnen de republiek Indonesie. De javaanse cultuur leeft volop, mede door het bestaan  van de keratons op Java en de grote belangstelling voor het oude Majapahit koninkrijk (tot 1600).

Een ander volk, dat gruwelijk geleden heeft onder de blanke overheersers, zijn de Aboriginals in Australie. Aboriginals zijn de eerste menselijke bewoners van het Australische continent en hun afstammelingen.

Op 13 februari 2008 bood de Australische regering officieel haar excuus aan:
Voor de pijn, het lijden en het kwetsen van de gestolen generaties, hun nageslacht, achtergebleven families en gemeenschappen, zeggen wij sorry. Tegen moeders en vaders, broers en zusters, voor het uiteenscheuren van families en gemeenschappen, zeggen wij sorry. En voor de onwaardige behandeling en vernedering van een trots volk met een trotse cultuur, zeggen wij sorry.

Toen de eerste kolonisten eind 18e eeuw aankwamen, leefden er tussen de 315.000 en de 750.000 mensen in Australië. In 2006 werd het aantal inheemsen door het Australian Bureau of Statistics geschat op 517.200, 2,5% van de totale bevolking van Australië. Niet alleen door ziekte verminderde hun aantal, maar ook door het vrijwel straffeloze moorden door de Britse kolonisten.

Aboriginals

Lange tijd werden de Aborigines door de blanke bevolking beschouwd als het toppunt van ‘achterlijkheid’. Tegenwoordig heeft men een minder beperkte kijk op wat de waarde van een cultuur uitmaakt en is er veel meer waardering gekomen voor, bijvoorbeeld, de kunst en de mythologie. Ook staat de Australische overheid het toe om, in gebieden waar veel Aborigines leven, naast de blanke wet ook de zwarte wet toe te passen. Dit betekent concreet dat Aboriginedaders kunnen worden vervolgd volgens de eigen normen en waarden. Deze zijn vaak strenger dan de blanke wet.

Door de onderwaardering van de Aboriginals en een totaal onbegrip voor hun levensstijl, kwam vanaf de jaren 20 van de twintigste eeuw een beweging op gang die Aboriginekinderen van hun ouders weghaalde en hen bij blanke pleeggezinnen onderbracht. Dit werd met name gedaan als bewezen kon worden dat een van de biologische ouders van het kind een niet-Aborigine was. Veel Aboriginekinderen hebben op deze wijze het contact met hun familie verloren. Dit wordt als bijzonder ernstig ervaren, omdat de familieband bij de Aborigines van groot belang is. De Aboriginekinderen die op deze manier van hun familie werden weggenomen, worden ook wel the Stolen Generations (de gestolen generaties) genoemd. Het gaat hierbij om duizenden kinderen van Aborigine-afkomst. Men denkt hier nu anders over: in 2007 bepaalde het Hooggerechtshof in Australië dat een van deze Aboriginekinderen (een man) een bedrag van 300.000 Australische dollars moest worden uitgekeerd, vanwege het feit dat het niet terecht was iemand van zijn Aboriginefamilie weg te halen. Men verwacht nu meer van deze rechtszaken.

Karnaval in mijn desa, 2 jaar geleden


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Landelijk en politiek | Tags: , | Een reactie plaatsen

17 Augustus: Hari Kemerdekaan – Bevrijdingsdag

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Aanstaande vrijdag is het 17 augustus, de dag waarop de bevrijding van Indonesie van de eeuwenlange nederlandse (terreur)bezetting wordt gevierd: Hari Kemerdekaan.
Het hijsen van de vlag in de ochtend en het strijken ervan in de namiddag zijn de formele hoogtepunten van de viering in heel Indonesie. In Jakarta gebeurt dit in aanwezigheid van de President.
Tempo doeloe, oftewel de goede oude tijd in Indonesie, eindigde op 17 augustus 1945, toen Soekarno de onafhankelijkheid van Indonesie uitriep; Nederland legde zich niet neer bij het uitroepen van de onafhankelijkheid en begon een oorlog om de archipel weer onder nederlands gezag te plaatsen. December 1949 eindigde deze oorlog onder sterke internationale druk, en droeg nederland de souvereiniteit over.
Tempo doeloe, voor de nederlanders wel, maar de volkeren van Indonesie hebben in het geheel geen goede oude tijd gehad onder de nederlandse bezetting. Slavernij, economische uitbuiting, onderdrukking, (massa)moorden, oorlogsmisdaden en ontbinding van sultanaten en verbanning van vorsten tekenden de nederlandse bezetting door de eeuwen heen.
Economische uitbuiting van de archipel was het motto voor de nederlanders. Ten behoeve van deze uitbuiting was alles toegestaan, het belang van de lokale bevolkingen van de archipel bestond niet.

Nederlanders koesteren (vermeend) onrecht, dat hen is aangedaan; met uitvoerige documentatie, jaarlijkse herdenkingen, standbeelden en indien mogelijk met claims voor schadevergoeding. Nederlanders zijn altijd slachtoffers, en geen daders. Ook in Indonesie waren de nederlanders uitsluitend slachtoffer. De onvoorstelbare wandaden door Nederland in de loop der eeuwen begaan in Indonesie, zijn geen enkel item in Nederland; wie hierover begint, zeurt, het zijn immers de nederlanders, die slachtoffer waren.

 – Zie ook: Hari Kemerdekaan, bevrijd van de kolonisator


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Nederlands koloniale verleden | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

17 augustus: Hari Kemerdekaan – Bevrijdingsdag, bevrijd van de kolonisator

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Op 17 augustus wordt elk jaar gevierd “Hari Kemerdekaan”, Bevrijdingsdag. Voor Indonesie begon de onafhankelijheid op 17 augustus 1945, toen Soekarno de onafhankelijkheid van Indonesie uitriep. Nederland heeft deze datum tot voor kort nooit erkend; immers van 1945-1949 waren er de “Politionele Acties”. Deze acties hadden niets met “politie” te maken, het was een complete oorlog te land en vanuit de lucht. Met als doel het herstellen van het nederlandse gezag in Indonesie, na de Tweede Wereldoorlog. Onder sterke internationale druk (Veiligheidsraad van de VN) heeft Nederland tenslotte de souvereiniteit overgedragen op 27 december 1949.
Een einde aan een mooie tijd voor de nederlanders: prachtige huizen, veel personeel, goed eten (rijsttafel bv.) en meer. De lokale bevolkingen hebben in het geheel niet een mooie tijd gehad, zij waren afhankelijk van de koloniale bezetter. Nederland had geen enkel oog voor de belangen van de lokale bevolking, Indonesie was uitsluitend een wingewest.

De nederlandse aanwezigheid in de indonesische archipel sinds de 16e eeuw kenmerkt zich door een aaneenschakeling van oorlogen, een verdeel-en-heers politiek ten opzichte van de vele koninkrijken in de archipel, ontbinding en/of verdeling van sultanaten en een meedogenloze economische uitbuiting van de volkeren in de archipel. De nederlandse aanwezigheid in de archipel had slechts 1 doel: zo veel mogelijk verdienen; als dat ten koste ging van de lokale bevolking in de archipel, was dat geen enkel probleem. Het belang van de lokale bevolking bestond niet.

Ik zal hieronder enkele historische feiten aanstippen, die kenmerkend zijn voor de nederlandse bezetting van de archipel door de eeuwen heen.

1) Het uitmoorden van de complete bevolking van Banda Neira (1621): De Bandanese volkerenmoord: 14.000 oorspronkelijke bewoners werden vermoord. Alleen om de nootmuskaathandel veilig te stellen.
Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/VOC_op_de_Banda-eilanden#Bandanese_volkerenmoord

2) De “Puputans”op Bali (1908-1910). Van 1906-1908 zijn er nederlandse militaire expedities op Bali geweest, die hebben geleid tot het afslachten van duizenden leden van koninklijke families op Bali. Onder meer die van Denpasar, Tabanan en Badung.
– Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Perang_Poepoetan

3) Het cultuurstel (19e eeuw).
Van 1830-1870 hanteerde de nederlandse overheid in Indonesie het Cultuurstelsel. Het cultuurstelsel hield in dat de inheemse bevolking bij wijze van pacht 20% van haar grond – als die daarvoor geschikt was – moest gebruiken voor gouvernementsproducten: producten voor de Europese markt. Gevolg: de inlandse bevolking leed onder armoede, verpaupering en hongersnood.
– Bron:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Cultuurstelsel

4) De opspliting van het Sultanaat van Mataram. In 1755 werd het verdrag van Giyanti gesloten, waarbij het Sultanaat van Mataram opgesplitst werd in de Sultanaten Yogyakarta en Surakarta. Op deze wijze was middels verdeel-en-heers politiek het Sultanaat van Mataram geen bedreiging meer en waren de economische belangen van nederland veilig gesteld.
– Bron:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Verdrag_van_Giyanti

5) Oorlogen op Kalimantan (Borneo). Tussen 1850 en 1900 zijn er verschillende militaire expedities / oorlogen geweest op Kalimantan. Het sultanaat Banjar is tijdens deze oorlogen opgeheven en de sultan verbannen.

6) De Aceh-oorlogen (Sumatra), 1873-1914. De Atjehoorlog was een koloniale oorlog die Nederland voerde met het aanvankelijk oogmerk om de zeevaart door Straat Malakka te beveiligen tegen zeeroverij uit Atjeh. Omdat de sultan en het overgrote deel der Atjehers weigerden zich aan de Nederlanders te onderwerpen werd het doel het eeuwenlang bestaande onafhankelijke sultanaat Atjeh net als de andere buitengewesten van Nederlands Indië onder Nederlands koloniaal gezag te brengen en te houden. In 1903 gaf de sultan zich over.
– Bron:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Atjehoorlog

7) De ethische politiek van nederland in Indonesie, vanaf 1901.

Met de term ethische politiek wordt aangegeven de morele (of “ethische”) roeping die Nederland behoorde te voelen tegenover de bevolking in de koloniën.
De ethische politiek bleef steken op twee problemen. Ten eerste werd nooit voldoende budget toegewezen om de vastgestelde doelen te halen, zodat veel koloniale ambtenaren het geloof in het succes van de politiek verloren. Dit was vooral het geval tijdens de crisisjaren. Ten tweede zorgde de ethische politiek voor een toenemend zelfbewustzijn en daarmee het ontstaan van de Indonesische nationale beweging. Binnen de koloniale gemeenschap werd de politiek dan ook wel als een mislukking gezien die zich tegen de Nederlandse belangen richtte. Dat gebeurde uiteindelijk ook, doordat de ethische politiek een volledig Nederlands beleid was, dat geen rekening hield met het nationalisme en andere opkomende bewegingen onder de Indonesiërs zelf.
– Bron: https://nl.wikipedia.org/wiki/Ethische_politiek

8) De politionele acties, 1945-1949.
Het waren in feite geen politionele acties, het was een oorlog, die nederland voerde om het gezag over Indonesie te herstellen. Pas na grote internationale druk droeg nederland in 1949 de soevereiniteit over.
Het geweld door de nederlanders tijdens de onafhankelijkheidsoorlog blijkt volgens recent onderzoek grootschaliger en structureler, dan de nederlandse politici tot nu toe hebben willen geloven. Gedacht kan onder meer worden aan de vele moordpartijen op onder meer Celebes en het optreden van Westerling.
Daarom laat het nederlandse kabinet een groot onderzoek doen naar ,,structureel geweld” van Nederlandse militairen tijdens de politionele acties in Indonesië. Dit is besloten in 2016.
– Bron:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Indonesische_Onafhankelijkheidsoorlog

9) Repatriering Molukkers naar Nederland
Buitengewoon triest is het verloop van de repatriering van de Molukkers, begin jaren 50 van de vorige eeuw. Molukkers weken af van de grote groep repatrianten; zij waren oud-KNIL militairen. Zij kozen er niet zelf voor naar Nederland te komen en gingen ervan uit, dat zij slechts tijdelijk in Nederland zouden zijn. In Nederland aangekomen kregen zij te horen dat zij niet langer in dienst van het leger waren. Zij werden opgevangen in voormalige concentratiekampen, zoals Vught en Westerbork, dat toen kamp Schattenberg heette. De Molukkers in Nederland zijn op een buitengewoon trieste wijze door de nederlandse overheid behandeld.


 

Categorieën: Landelijk en politiek, Nederlands koloniale verleden | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Hari Kemerdekaan, Bevrijdingsdag (17 aug. 2015)

Soekarno - Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Uitroepen onafhankelijkheid door Soekarno

Vandaag, 17 augustus, is het Hari Kemerdekaan, Bevrijdingsdag. Op 17 augustus 1945 riep Soekarno de onafhankelijkheid van Indonesie uit. Hij las een korte, zakelijke verklaring voor, zie foto hieronder.
Nederland was het hier niet mee eens, en er volgden 4 jaren van bloedige oorlog. Onder sterke internationale druk heeft Nederland uiteindelijk op 27 december 1949 de souvereiniteit overgedragen. Tientallen jaren heeft Nederland de Indonesische onafhankelijkheidsverklaring van 17  augustus niet erkend; het is mij niet duidelijk, hoe dat tegenwoordig ervoor staat.
De belangrijkste viering is elk jaar in Jakarta, waar ’s ochtends in aanwezigheid van de President en veel hoge figuren de vlag wordt gehesen. Een zeer plechtige gebeurtenis.
Hari Merdeka is een officiele feestdag, scholen en kantoren zijn gesloten; het dagelijks leven in de desa gaat echter zijn gewone gang.
In mijn desa, en de desa”s in de buurt, is van Hari Merdeka weinig te merken. Wel overal overvloedig veel vlaggen langs de weg en  bij de huizen.
De komende weken zullen activiteiten worden georganiseerd in de desa’s.
111 KladTeks Naskah Proklamasi Klad yang ditempatkan di Monumen Nasional (Monas).


 

 

 

Categorieën: Landelijk en politiek, Nederlands koloniale verleden | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.