Vanmiddag vond er een voetbalwedstrijd plaats in het stadion van mijn desa.
Het ging tussen Paleran en Bangsalsari; de klasse weet ik niet, maar de spelers waren rond de 17 jaar.
Het stadion is een groot grasveld, waarop ook onder meer een jaarmarkt en andere activiteiten worden gehouden; dit is te zien aan de kwaliteit van de grasmat.
De beide clubs hadden een voetbaltenue van hun club.
De scheidsrechter liep op blote voeten.
Aantal toeschouwers rond de 100. De temperatuur was ongeveer 28 C.
Er werd vlijtig heen en weer gerend, de bal ging inderdaad alle kanten op. Zelfs enkele malen kwam de bal in de buurt van het doel. Men was ook druk bezig de bal van de tegenstander af te pakken.
Het publiek hield zich zeer stil, een enkel halfzacht gilletje. Er was geen politie. Het was een uiterst hoffelijke aangelegenheid.
Langs de lijn hadden zich, zoals gebruikelijk bij evenementen, kaki lima’s opgesteld, waar de aanwezigen bakso of versnaperingen konden kopen.
Er was ook iemand die live verslag deed van de wedstrijd middels een luide microfoon.
Tot zover mijn eerste verslag van een voetbalwedstrijd ! Het was een rustgevende gebeurtenis.