Een kleine straat naast mijn huis, ongeveer 300 meter lang, is geasfalteerd. Het straatje was er slecht aan toe, je kon er met de motor bijna niet op rijden.
Het asfalteren heeft een halve dag geduurd; er waren machines ingehuurd voor het karwei.
De kosten van het asfalteren zijn betaald door een politieke partij. Dat politieke partijen gemeenschapsprojecten financieren, komt hier veel voor. Zo zijn er nogal wat ambulances aan desa’s geschonken door politieke partijen.
De nieuwe straat moest na het asfalteren ook officieel worden “ingewijd”. Daartoe is een selamatan aangewezen.
Eergisteren was er de selamatan voor de formele inwijding van de straat; deze selamatan werd na het avondgebed van 6 uur gehouden.
Alle huishoudens uit de buurt hadden een bungkus (doos, pakket) met een complete maaltijd gemaakt; die werd door de gezinshoofden naar de plaats van de “inwijding” gebracht. Op de foto kunt U een hele rij bungkussen zien.
Naast plm 40-50 gezinshoofden uit de buurt waren ook aanwezig een vervanger van het hoofd van de desa (burgemeester), een vertegenwoordiger van de politieke partij, die voor de kosten heeft gezorgd, een imam en nog een functionaris, die ik niet thuis kon brengen.
Voor toespraken moet je in Indonesie zijn. Bij elke gelegenheid worden toespraken gehouden, doorgaans door meerdere mensen; en al die toespraken kunnen lang duren.
De eerste spreker bij de selamatan was de vervanger van de burgemeester; vervolgens kreeg de vertegenwoordiger van de politieke partij het woord, vervolgens nog iemand (wie ?) en tenslotte een imam voor onder meer gebed en recitatie. Het spreken door iedereen heeft bijna een uur geduurd.
In de toespraken wordt bedankt voor het subsidieren van het asfalteren, dat de mensen in de buurt de weg schoon houden, dat het goed is dat er “gotong royong” is (vrijwillig werken aan iets) etc. etc.
De sfeer tijdens de selamatan was zeer hoffelijk en formeel, hoewel vrijwel iedereen elkaar al heel lang kent.
Na afloop van de toespraken werd het minder formeel. Kinderen kregen versnaperingen en de volwassenen kletsten met elkaar. Na enige tijd gingen de gezinshoofden weer naar huis, na een bungkus uitgezocht te hebben om die mee te nemen.
Al met al was het weer een typische javaanse aangelegenheid: hoffelijk, ingetogen, wat formeel maar vriendelijk.
——————————————-
Oost Java Info “Y-tube”: link
Oost Java Info “Instagram”: link
——————————————-
Oost Java Info 