Maandelijks archief: juni 2015

Bericht uit Nederland (19 juni 2015)

warung

De Warung, de plek voor een praatje met koffie, thee en een snackje !

Ik was in Nederland van 3 mei tot 3 july 2015.

Inmiddels komt het einde van mijn verblijf in Nederland in zicht. Over 2,5 weken begint de terugreis, die 3 dagen zal duren, voordat ik weer in de desa ben.
Mijn indrukken van Nederland zijn inmiddels niet veranderd. Ik trof een, met name in het verkeer, gedisciplineerd Nederland aan. En een schoon Nederland, althans in elk geval Groningen. Minstens eenmaal per week komt een schoonmaakwagen van de gemeente langs, om de toch al schone straat nog schoner te maken.
De treinen waren eveneens schoon, nergens graffitti.
Het aanbod van “biologische” producten in de supermarkten is eveneens fors toegenomen. “Gezond eten” komt bij elke maaltijd, die ik hier bij en met anderen had, aan bod tijdens tafelgesprekken. Het lijkt welhaast een zonde om een niet-biologische tomaat (of niet-biologische kip) op tafel te zetten.
Waar bijna ieder, die ik in Nederland sprak, over klaagde, was “de regel”. Een woud van regels voor elk terrein van het leven. Het idee van “vrije burgers in een vrij land” lijkt ver te zoeken. Elke actie op welk terrein van het leven ook, voert door een woud van regelgeving. En een type als “Jan Roos”, zoveel jaar geleden DE straatzanger van Groningen, lijkt niet meer mogelijk.
Want mij echter het meest heeft getroffen tijdens mijn verblijf hier, is de afwezigheid van sociaal leven. Geen warungen, toko’s, eenvoudige plekjes om een bakso te eten of een koffie te drinken. De straten zijn ’s avonds leeg, op een enkele voetganger na; ik vind het welhaast beklemmend. Zoals ik eerder al schreef, in de desa leeft men met elkaar; de opvatting over privacy is heel anders dan in Nederland.
Ik mis zeer het sociaal leven in de desa. Ik zie dan ook erg uit naar terugkeer in de desa.

In july zal ik weer berichten plaatsen over de desa, en wat zich daar zo afspeelt. Belangrijke datum is 17 july, Lebaran (Suikerfeest), het einde van de Vastenmaand Ramadhan. Na de Ramadhan vinden er gedurende ongeveer anderhalve maand, allerlei activiteiten plaats in de desa, zoals paalklimmen, wandeltochten, karnaval en meer. Ik zal hiervan weer verslag doen.

Tenslotte wil ik U hetvolgende bericht niet onthouden: Garuda Indonesia is door vergelijkingswebsite SkyTrax wederom aangewezen als luchtvaartmaatschappij met het beste cabinepersoneel ter wereld. Vorig jaar kreeg de Indonesische luchtvaartmaatschappij het predicaat ‘World’s Best Cabin Staff’ ook al toegewezen. Het is voor het tweede achtereenvolgende jaar dat Garuda Indonesia de award in de wacht mag slepen. 

Tot 2009 stond Garuda Indonesia op de Europese zwarte lijst, en mocht niet op Europa vliegen. De nieuwe top van Garuda Indonesia heeft voortreffelijk werk geleverd, Garuda is nu een 5-sterren maatschappij.

Lege straten, geen warung en niks


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Bericht uit Nederland (4 juni 2015)

A4 bij Amsterdam

Ik was in Nederland van 3 mei tot 3 july 2015.

Het koude weer houdt nog steeds stand. Vrijdag zal volgens de voorspellingen een zeer warme dag worden, waarna de temperaturen weer teruglopen.
Gisteren compleet herfst, grijs, regen en een zeer harde wind en koud. Ik ben nu 4 weken in Nederland  en heb maar 2 of 3 lekkere dagen meegemaakt. Gelukkig klagen ook de nederlanders.
De gemiddelde kamertemperatuur in Nederland is 20-21 graden; voor mij nog steeds koud; heb dan toch vaak een sjaal nodig.
De enorme luchtvochtigheid op Java is zeer vermoeiend. Rusten gedurende de middag is een must. In Nederland geen luchtvochtigheid, dus ik ben inderdaad veel actiever, en heb geen behoefte aan rusten gedurende de middag.

Anders dan vroeger is, dat je in Nederland bijna geen contant geld meer nodig hebt. Vrijwel overal kun je pinnen.
Hier heb ik erg van opgekeken. Voor Indonesie is dat nog verre toekomst, hoewel je in de grotere winkels, en zelfs in de kleine Indomarets en Alfamarets ook met je bankpas kunt betalen. Het aantal bankrekeningen van Indonesiers wordt wel steeds groter, hoewel een zeer groot deel van de bevolking nog geen bankrekening heeft.
Het verkeer in Nederland, zoals ik dat meemaak, is veel gedisciplineerder dan vroeger. Mogelijk, dat de hoge boetes een rol spelen. De claxon wordt niet gebruikt. U zult wel vermoeden, dat dit in Indonesie heel anders is.

Mij treft ook de directheid van de mensen in Nederland. Zonder omwegen kun je vragen stellen, een direct en duidelijk antwoord wordt op prijs gesteld. Schaamte en verlegenheid spelen in “normale” gesprekken eigenlijk geen rol.
Angst voor gezichtsverlies en beleefdheid spelen een grote rol in Indonesie bij gesprekken. De ander mag niet gekwetst worden, harmonie en de goede sfeer staan voorop. Directe vragen stellen is problematisch. Stemverheffing is volstrekt not-done.

Jakarta


 

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.