1) Etiquette en omgangsvormen: Inleiding

Etiquette en omgangsvormen lijken in Nederland minder belangrijk geworden. De norm is tegenwoordig:  “ik zeg, wat ik denk”, “ik wil mijzelf zijn”, “ik bepaal zelf wel, wat ik aantrek”. Hoe anderen dit ondervinden, is niet van belang.
In Indonesie is het tegendeel het geval. Javanen zijn een uiterst hoffelijk volk. Plezierig met elkaar omgaan is erg belangrijk en ook zorgen voor een goede sfeer is van belang.
Etiquette en omgangsvormen in Indonesie komen onder meer voort uit de Adat en zijn belangrijk in het dagelijks leven. Het niet naleven van de etiquette kan vervelende gevolgen hebben; verlies van vrienden / kennissen, scheve gezichten en meer. Uitermate pijnlijk is het “malu” maken van de ander; dit dient men steeds te vermijden.

U zult zien, dat de etiquette hier een heel andere is dan die in Nederland. Maar zowel in Nederland als in mijn regio gaat om respect voor de ander en een plezierige ontmoeting met anderen.

Ik beschrijf de etiquette in mijn desa en mijn regio. Het zal grotendeels van toepassing zijn op Java, maar in andere delen van Indonesie (Sulawesi, Sumatera en Kalimantan bijvoorbeeld) zal het (deels) anders zijn. Deze gebieden hebben een andere geschiedenis dan Java, en er zijn daar vele (honderden) volkeren met hun eigen tradities; denk aan bijvoorbeeld de Buginezen op Sulawesi, de Dayak op Kalimantan en de Batak op Sumatera.
————————————————————————————————————————–

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: