Integratie


Onlangs is in een desa in een naburig district een buitenlander door de dorpelingen “de desa uitgezet”.
Wat was er gebeurd ? De man woonde al enige tijd in de desa; hij sprak amper indonesisch en van de Adat was hij niet erg op de hoogte. Er kwamen veel vrouwen bij hem over de vloer, er was vaak luide muziek, en de drank stroomde. De  desa-bewoners ergerden zich hieraan, en namen er geen genoegen mee. Door het hoofd van de wijk (de RW) was al eens met hem gepraat, maar dat leverde weinig op, blijkens het gedrag van de man nadien.
Op een gegeven moment waren de desa-bewoners het zat en een grote groep met stokken bewapende mannen verscheen bij zijn huis. Gespannen situatie. De politie werd ingelicht, en ontzette de man en bracht hem elders in veiligheid. De man is niet meer in de desa teruggekeerd.
In een desa wonen als buitenlander betekent, dat je van de Adat op de hoogte moet zijn, wat wel kan en mag en wat niet. De desa-bewoners aan de andere kant weten, dat een buitenlander niet van het fijne van de Adat op de hoogte is. In het begin, toen ik in de desa woonde, heb ik wat betreft de Adat ook wel eens de plank misgeslagen, maar vriendelijk is mij gewezen op hoe het wel moest. Ik heb dat ter harte genomen, en nog steeds vraag ik aan mijn mede desa-bewoners, als ik iets niet weet, hoe om te gaan met een bepaalde situatie. Men weet van mij, dat ik de Adat wil volgen en men vertelt mij dan graag, hoe ik dien te handelen of te spreken in een bepaalde situatie. Geen enkel probleem.
Het is mijn keuze om in de desa te wonen, dus ik heb de desa en de Adat te nemen,  zoals die al honderden jaren functioneren. Geen inburgeringsgesprekken, geen overheid met voorschriften en voorlichtingscampagnes. Het zijn de desa-bewoners, die de baas zijn en uitmaken of de buitenlander welkom is en blijft.
Natuurlijk zijn er dingen, die ik graag anders wil zien of niet wil zien in de desa. Maar het is niet aan mij, om dit bespreekbaar te maken.
Ik heb erg veel waardering voor mijn mede desa-bewoners voor hoe zij mij hebben geaccepteerd, temeer omdat zij geen enkele ervaring hadden met een buitenlander in de desa, dit is nog niet eerder voorgekomen.
Een Javaan is bepaald niet iemand, die uit is op problemen. Een Javaan is een uiterst hoffelijk persoon, die in harmonie wil leven met zijn omgeving.
Het integratie-proces van allochtonen in Nederland verloopt stroef; het aantal allochtonen in Nederland is echter vele malen groter dan in Indonesie. Ik hoef in Indonesie niet te werken, maar net zoals de allochtoon in Nederland, ben ik een allochtoon in Indonesie. Ik heb Indonesie te accepteren; kan of wil ik  dat niet, dan rest mij slechts de weg terug naar Nederland. Gelukkig sta ik niet voor deze keuze.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat | Tags: , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: