Nyepi en Lebaran (25 febr. 2016)


Op Bali is het op 6 maart “Nyepi”, de stiltedag van Bali. Bali is dan afgesloten van de buitenwereld; vliegveld en havens zijn gesloten, er mag niemand de straat op, er wordt daar op toegezien door politie en Pecalang. Thuis moet het stil zijn, elektriciteit mag niet gebruikt worden en er is geen TV. De avond voor Nyepi is het Ogoh-Ogoh, vaak metershoge poppen worden door de dorpen gedragen; er zijn ware kunstwerken bij. Ik vond Nyepi altijd erg bijzonder, maar vele toeristen ontvluchten Bali; er zijn veel “Nyepi-packages”: 3 dagen en 2 nachten naar bv.  Lombok.

Voor de moslims begint de Ramadhan, de vastenmaand, op 6 juni, en eindigt op 6/7 july. Het einde van de Ramadhan wordt gevierd met het Suikerfeest, Lebaran oftewel Idul Fitri.
Hoewel het nog even duurt, hoor ik steeds vaker het woord Lebaran vallen. Langzamerhand wordt er naar toe geleefd. Het hele jaar wordt door de desa-bewoners gespaard voor Lebaran. Elke dag komt er iemand van de desa langs aan wie men geld kan afgeven. Het bedrag hangt af van wat men kan betalen, sommigen geven rp 5000, anderen rp 10.000 of meer. Het is geheel vrijwillig en het wordt bijgehouden in een boekje, dat men krijgt.
Tijdens de Ramadhan wordt het gespaarde bedrag van het afgelopen jaar uitbetaald; men kan het goed gebruiken, want het Suikerfeest word groots gevierd en men wil netjes en gul voor de dag komen.
Tijdens de Ramadhan komt een komplete volksverhuizing  op Java op gang; men wil Lebaran vieren in het “thuis-dorp”. Dit naar de thuis-desa gaan, heet “pulang kampung” of “mudik”. Vele miljoenen mensen zijn onderweg, treinen en vliegtuigen zijn overvol, evenals de wegen. Toen ik nog op Bali woonde, ben ik een week voor Lebaran met de auto naar de desa op Java gegaan. Bij Gilimanuk hebben we 8 uur in de file gestaan, voordat we op de boot konden.
Ik zal wederom verslag doen van deze volksverhuizing.
Het Suikerfeest duurt ruim een week, alle scholen zijn dicht, en heel veel mensen nemen vrij van hun werk; daarna begint het normale leven weer op gang te komen. Maar gedurende anderhalve maand zijn er overal nog vele festiviteiten in de desa’s, zoals touwtrekken, paalklimmen, wandeltochten, en Karnaval, waar altijd heel veel belangstelling voor is. Een heel bijzondere periode, waar ik naar uit kijk.

Bali heeft veel belangrijke Hindoe feestdagen, zoals Nyepi, Galungan en Kuningan, maar er zijn er veel meer. Tempelceremonies zijn het hart van deze feesten. Het is buitengewoon druk bij de tempels; het is ook een sociaal gebeuren.
Op Java is het wat dit betreft sober. Lebaran is het grote jaarlijkse feest, maar voor de rest van  het jaar zijn er geen grote feesten. Als ik aan Bali en Java denk, denk ik vaak aan de fabel “De krekel (Bali) en de mier (Java)”.

Nyepi, de Pecalang houdt de wacht

Pulang kampung, oftewel mudik. Massalnaaar het thuis-dorp gaan.

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Islam / Religie | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: