De boeren hier – Grootmeesters


Inmiddels is de rijst halverwege de aanstaande oogst over ongeveer 1,5 maand. Op dit moment is op enkele sawah’s de “wereng” aangetroffen. Dat is een klein keverachtig insectje, dat schade kan toebrengen aan de rijst op het land. Op dit moment nemen de boeren nog geen actie tegen dit insect; het hangt van de soort van het insect af, of ze schade gaan berokkenen. Blijkt het een “kwaadaardige” soort te zijn, dan wordt de sawah bespoten met gif. Maar de boer loopt wel schade op; de schade bestaat erin, dat de oogst veel minder wordt dan normaal. Dus een verliespost voor de boeren.
Elke ochtend en namiddag gaan boeren de sawah’s op om de stand van zaken te bezien. Het zijn doorgaans de oudere boeren, die dit doen. Vorig jaar om deze tijd was er een muizenplaag. Toen gingen de boeren met helpers ’s avonds laat de sawah’s op om muizen te vangen cq. dood te slaan. Dit heeft inderdaad gewerkt.
Rijst is een gevoelige plant, bevattelijk voor ziekten, insecten en meer. De overheid houdt zich ook bezig met de rijstbouw; nieuwe rijstplanten worden getest, de juiste mest wordt samengesteld en de bestrijding van insecten wordt onderzocht.
Echter niet alleen rijst is bevattelijk voor ziekten en insecten, ook bijvoorbeeld de jeruk-bomen. De stammen van die bomen worden in de gaten gehouden en ook de jonge vruchten. De boer beslist of er gespoten moet worden.
Voor mij als leek is er niets te zien aan de gewassen. Alles staat er schitterend bij, ik blijf het indrukwekkend vinden. Ik was in Nederland een stadsmens, het boerenbedrijf was een heel ver van mijn bed show, ik had er geen enkele affiniteit mee. Dat is hier inmiddels heel anders; vrijwel iedereen in mijn desa is betrokken bij de sawah’s en wat daarop groeit. Je ziet de gewassen groeien, je maakt de oogsten mee, en je weet dan, dat weer heel veel mensen hun boodschappen op de markt kunnen doen. Mislukt bijvoorbeeld de oogst van boontjes, dan zijn die dan ook bijna nergens te krijgen. De relatie tussen het boerenbedrijf in Nederland en wat de mensen daar kunnen kopen en eten, is lang zo sterk niet als hier.
De boeren hier zijn de grootmeesters van de tropische landbouw; geen schoolopleiding, geen certificaten en/of cursussen en geen betweterige docenten; de boeren hier werken vanuit een eeuwenoude kennis omtrent de gewassen; een kennis, die van generatie op generatie wordt doorgegeven.

De wereng

Categorieën: Dorpsleven, cultuur en Adat, Maaltijd vandaag / eten en drinken | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: